Jeetje.. dat lijkt me ook wel raar naar je bezoek toe..dat gebons.

Ik heb er niet voor geleerd.. Ik heb n paar blz. teruggelezen bij je. Opluchting na het huilen? Of misschien dat je gevoelens terugkomen na het drinken? Of eh..nieuwe medicatie? Of verliefd? Dat is altijd een emotionele achtbaan. Of alles bij elkaar?

Het is allemaal best veel lijkt me, wat je overkomt. 

 

En ... hoe staat het er vandaag voor Lars?

Succes en sterkte vandaag Lars met de emotionele rollercoaster.  Denk aan je . Dikke knuffel

Sterkte Lars! ^^ 

Hoe was het met R? 

Brr al dat gedoe rond medicatie.... vervelend hoor! Sterkte maar weer!

Hoi Lieve Lars,

vind het moeilijk om op je te reageren...enerzijds snap ik je ongeduld.

Van de andere kant denk ik: Man, waar je nu bent..neem je tijd, wat heb je te verliezen?

Zowiezo lastig op afstand, en met woorden...wat ik wil zeggen: investeer, in jezelf. Dat is wat telt.

Ja, moeilijk, onrust....eng, nieuw....doe het maar. Wat heb je te verliezen?

 

 

 

Wow, ik kan me goed voorstellen dat je daar bang voor bent. ALLES is nieuw voor jou, niets is bij het oude gebleven. Dat maakt jou ook zo dapper in mijn ogen.

Hopelijk verlies je alleen een deel van jezelf, het deel dat je ook liever kwijt zou willen. Een soort van transformatie. Van rups naar vlinder? 

Of misschien vind je juist jezelf.

Wat Quinn zegt...
Je kunt jezelf niet verliezen, Lars.
Wel wat je dénkt dat je bent, het beeld dat van jou gevormd is. Door jezelf en iedereen om je heen.
Dáár valt een heleboel van te verliezen. En dat kan doodeng zijn omdat je zelf gelooft dat je dat beeld bent.
Daar kun je alles van verliezen. Hoe meer bezijden de waarheid, hoe meer te verliezen.
Maar wat overblijft is jezelf... Wat overblijft is dát waar je absoluut niet bang voor hoeft te zijn.
Wat overblijft is dát waar je geen moeite (meer) voor hoeft te doen omdat er niets meer in stand te houden valt.

Fijn, morgen terug naar je eigen afdeling. Meestal schrijf jij na zo'n bui van 'ze zijn hier tegen mij' zoiets:

"Ik weet ook wel dat ik me kinderachtig gedraag en dat ze me hier echt willen helpen. Ik voel me alweer iets beter, natuurlijk kan ik nog niet alleen wonen. Ik moet niet vergeten dat ik van heel ver kwam en dat ik heel veel geleerd en bereikt heb."

Dat gevoel zul je nu ook weer krijgen, Lars, echt waar. Wedje slaan? Ga maar gewoon liggen wachten.

 

Ja, je hebt altijd keuze, altijd opties. De kunst is om voor die optie te gaan die ook op lange(re) termijn goed voor je is. Sterkte.

Waarom ben je zo boos op die mensen van je begeleid wonen? Gewoon voor mijn begrip hoor. Ik kan me goed voorstellen dat je van de gesloten af wilt maar had je het ook niet naar je zin op je eigen afdeling? 

Helaas is dat epirementeren vaak nodig om tot het medicijn te komen waar je het goed op blijkt te doen
Die vriendin van mij is al een jaar suïcidaal, nogsteeds niet het juiste medicijn gevonden dat haar echt helpt.

Heel erg frusterend, vervelend, naar .. maar ze doen het niet express of fout Lars! 

Kom op Lars, kop op!! Er is altijd licht aan het einde van de tunnel....ook voor jou!!

Dat klinkt inderdaad als proefkonijn zijn, maar ze zullen toch wel weten wat ze met je doen. Is het niet zo dat de meeste medicijnen een langere tijd nodig hebben voor ze gaan werken, dan is opbouwen en afbouwen wel een beetje raar. Wat slik je nu allemaal?

 

 

Nee. Je bent geen proefkonijn en je wordt niet aan het lijntje gehouden. Waar ze (jullie eigenlijk) nu mee bezig zijn, is kijken wat voor jou werkt. Welke medicatie, überhaupt medicatie, welke therapie en hoeveel dan. Allemaal stukjes gereedschap om jou bij te staan op weg naar een situatie die voor jou hanteerbaar en leefbaar gaat zijn. 

Ik sluit me volledig bij quinn aan.

Met een knuffel erbij

Rustig aan Lars, probeer wat kalmte te vinden en hulp toe te laten. Altijd makkelijk gezegd, ik weet het, maar vergeet niet dat mensen om je geven

Kom op Lars, iedereen wil je alleen maar helpen ^^

Knuffel Lars! 

Fijn. Goede afspraak, lijkt me. Dat is te overzien Lars. 

Ik vind je een superbaas (baas is een complimenteuze benaming van de jeugd, die ik heb overgenomen omdat ik 'm leuk vind) dat je je met al die veranderingen in je leven staande weet te houden. Als ik het goed heb weten te onthouden ben je gestopt met drinken, diagnose gekregen, echtscheiding, aantal keren verhuizing, andere dagbesteding, en heb je 'n nieuwe relatie gekregen en ben je aan het wennen aan nieuwe medicatie Voor iedereen enorme life changing events laat staan voor een persoon met een diagnose autisme. Met aan de basis van alles een groot trauma.

Echt, ik lig al huilend in 'n hoekje in foetus houding als ik n rotdag op het werk heb. Nouja misschien niet echt in foetus houding..

Om een lang verhaal kort te maken ( te laat) ik vind je stoer!

Welterusten!