donderdag 9 april 2026

[Bob]

Sterkte met alles, @Marjolijn.

[lady jane]

Niet jezelf zo klein maken graag @Marjolijn
je bent heel goed bezig in moeilijke omstandigheden.
Te woke is ook niet gezond, en teveel zelfkritiek en sorry ook niet.
Schouderklopje voor jezelf is niets mis mee hoor en wat mildheid ook prima.
 

[lady jane]

Nachtpact

Reacher
Quinn
Yana
Bob
Marjolijn
Jane

[Bob]

Hier volgt een oefening die je misschien kan helpen om tot rust te komen, @Marjolijn.

Sluit je ogen, voel de ruimte om je heen en de aanwezigheid van je lichaam in die ruimte. Je bent er, verder hoeft er niets.

Stel je dan voor dat het 10 of 15 jaar later is en je terugkijkt op deze periode. Je realiseert je hoe zwaar die tijd toen was en hoeveel er op je af kwam. Tegelijk ben je zo blij dat je toen de kalmte, de moed en de wijsheid kon vinden die nodig was om het zonder alcohol te doen. Veel beter dan met die troep ook nog er bij. Die troep, waar je inmiddels ook helemaal geen behoefte meer aan hebt.

[Etty]

19 uur geleden zei Rosee:

Heb je die drie keer drinken wel binnen de perken kunnen houden @Etty? kan gebeuren, goede reminder weer toch. 

Dank je. Nee niet echt binnen de perken, gelijk een fles wijn.  Maar dat was me ook wel duidelijk vooraf, ik heb nooit zin in een glas, maar in een fles. 

Tot vorige week was het verlangen er wel, en wat meer door allerlei toestanden met zus, maar ik kon even doorspoelen in gedachten en dan waren mijn gedachten weer netjes, maar dat keerde. Als een toestand lang aanhoudt en zwaar blijft voelen, dan onstaat er toch een soort onverschilligheid bij mij. Een sterke behoefte aan verdoving.    Dan is zo'n slapeloze nacht wel weer een goede stimulans: dit wil ik niet.  Heb ik er niet voor over. Er zijn andere manieren om met pijn om te gaan die ik ken, die ook op de lange termijn een veel prettiger leven geven.  Ik denk dat er iets kinderlijks voor schuift als het gaat om de lange termijn kunnen zien, een illusie: dat je er voor altijd vanaf bent. Toverdrank. Als ik terugdenk aan het fijnste moment, was het niet de halve spijt na het tweede glas, het vooruitzicht op hoe het ging lopen die avond en nacht, (want dat zie ik ook wel na 4 glazen) maar het moment dat ik besloot: ik ga het doen.   

 

 

[Reacher]

Meestal als je wat langer stilblijft sluimert er iets bij je. Zou eerder aan de bel trekken, niet per se op het forum maar sowieso bij iemand, je kunnen helpen denk je? 

[Reacher]

Zeg ik omdat ik het herken bij mezelf hè. 

[Oskar]

2 uur geleden zei Etty:

Als een toestand lang aanhoudt en zwaar blijft voelen, dan onstaat er toch een soort onverschilligheid bij mij

Herkenbaar. Het is niet de wanhoop, het verdriet of de pijn die je nekt. Die weet je keurig te doorstaan, uit fatsoen of met technieken die je hebt geleerd. Maar dat matte gevoel van onverschilligheid dat daarna volgt, of alleen die onverschilligheid: die doen je grijpen naar de fles.

2 uur geleden zei Etty:

Als ik terugdenk aan het fijnste moment, was het niet de halve spijt na het tweede glas, het vooruitzicht op hoe het ging lopen die avond en nacht, (want dat zie ik ook wel na 4 glazen) maar het moment dat ik besloot: ik ga het doen.

Ook hier herkenning. De laatste keer dat ik drank & sigaretten ging halen genoot ik van het idee: het gaat gebeuren. Met fles en tabak in de tas besefte ik op de terugweg: de behoefte is eigenlijk al bevredigd, nu kan ik eigenlijk net zo goed stoppen, vanaf hier start de ellende. Maar nee.

Fijn je weer te lezen @Etty