Verslaafd aan alcohol

[Ronel]

Ik denk dat ik gewoon even mijn verhaal kwijt wil. Ik ben namelijk zwaar verslaafd aan alcohol. Ik ben geen weekend of gelegenheidsdrinker, ik drink gewoon iedere dag. Stiekem en in mijn eentje. Ik verstop overal in huis mijn drank en begin soms al vóór 8 uur in de ochtend. Op de dagen dat ik werk drink ik echter pas wanneer ik thuis ben na het werk. Wederom stiekem. Ik drink tot ik letterlijk omval. Ik ben zo ontzettend diep gezonken! Ik weet niet waarom ik dit doe. Ik heb een leuke echtgenoot en prachtige kinderen. Financieel hebben we het goed. We wonen in een mooi huis. Noem maar op.. Mijn kinderen schamen zich voor me. Willen amper nog vrienden thuis uitnodigen. Bang dat hun moeder weer laveloos op de bank of op bed ligt. Mijn man heeft aangegeven niet met me verder te willen op deze manier. Ik kan hem geen ongelijk geven. Ik zat zwaar aangeschoten naast hem tijdens een ouderavond op school. En zo zijn er voorbeelden te over. Mijn geheugen is als een gatenkaas. Ik ben soms gewoon complete dagen kwijt. Ik haat mezelf intens op dit moment. Ik voel walging wanneer ik in de spiegel kijk. Ik verziek niet alleen mijn eigen leven, maar ook dat van mijn gezin. Het liefst zou ik het nu op een drinken zetten tot ik weer knock-out ga. Dan voel ik tenminste niks. Ik heb verdorie 13 maanden droog gestaan. In die periode was ik vrolijk en energiek. En vooral heel helder in mijn hoofd. Stomme sukkel die ik ben!, dat ik na die 13 maanden wel vond dat ik bewezen had dat ik het wel in de hand had. Bij wijze van beloning aan mezelf kocht ik toen weer drank. Ik kon heus wel met mate drinken. Niet dus! Ik drink nu zelfs veel meer dan vóór de periode dat ik gestopt was. Wat een puinzooi heb ik ervan gemaakt. Ik voel me zo schuldig dat ik de drank boven mijn gezin verkies. Wat ben ik nou voor een moeder en echtgenote?! Ik schaam me kapot. Ik ben zo bang dat ik al een verloren zaak ben. Ik weet dat ik MOET stoppen! Maar dat voelt tegelijkertijd als afscheid moeten nemen van mijn aller, allerbeste vriend. Ik ben bang! Bang om alles en iedereen te verliezen. Maar ook bang voor het nooit meer mogen drinken! Help me alsjeblieft met jullie ervaringen en verhalen. Ik voel me nu zo eenzaam en mislukt.

Alvast heel erg bedankt 

 

 

 

 

 

[lady jane]

welkom @Ronel, weet je, wat ik hier ook schrijf, het dekt nooit precies wat ik voel als ik jouw verhaal lees.
Maar woorden is waar we het mee moeten doen hier, anders zou ik je n flinke hug geven en even weg laten kruipen
in 2 sterke armen. Ik herken wat je schrijft van vroeger. Je bent dus niet je gedrag. Ja het is stom, al dat drinken,
drank is eerder je vijand dan je vriend geworden, en ja het kan anders, ook bij jou. Gelukkig heb je die 13 maanden
ook in je systeem, herinnering, dus je weet hoe sterk je ook kunt zijn! En zoals je nu schrijft, kan het dus alleen maar beter worden.
Maar dan moet je wel aan het werk. Je partner wil niet op deze manier met je verder, jijzelf ook niet, dat zijn er al twee dus. Je kinderen
tellen ook mee, die hebben recht op een moeder die opkrabbelt en leert van haar verslaving. Het is dus de hoogste tijd om te erkennen dat
je professionele hulp nodig hebt. Praten met je huisarts, de h.a.ondersteuner, een verslavingsarts, de mensen van Tactus hier, Jellinek, AA
en ga maar door, er zijn echt mensen die jou kunnen ondersteunen. En wij hier als ervaringsmensen ook. Je moet het zelf doen, maar het hoeft niet alleen,
is een van de vele uitdrukkingen van ons forum. En delen is helen is er ook zo een. Dus als het schrijven je opluchtte, ga hier dan ook mee door.
Maar hef die eenzaamheid op. Drank maakt echt veel kapot, en jij kunt definitief besluiten die eerste niet te nemen. elke dag weer, per uur met een kookwekker desnoods.
Hier komen kan een goede stap worden mits jij er vervolg aan geeft. Wij lopen niet weg. actie dus!

25 februari 2023 bewerkt door lady jane

[Ronel]

Dankjewel voor je reactie lady jane. Ik weet inderdaad dat ik het kan, leven zonder alcohol. Ik heb nu een week vakantie en zie er als een berg tegenop. Alle dagen thuis betekent voor mij alle dagen drinken. Een liter of 3 per dag. Ik weet het, dat is echt schokkend veel. Ik ben mezelf aan het dood drinken. Hier schrijven lucht al een beetje op. In real life wil ik het er eigenlijk nooit over hebben. Veel schaamte. Mijn moeder trof me gisteren stomdronken in de keuken aan. Ze appte me vanochtend dat het zo toch niet langer kan? Ik gaf een hele flauwe reactie terug. In de trant van: "ja joh, bemoei je er maar niet mee!" Zogenaamd nonchalant willen reageren terwijl ik me kapot schaam en ze natuurlijk gewoon gelijk heeft. Deze verslaving, dat monster, moet mijn leven uit. 

 

 

 

[bumperjim]

Welkom!

de buitenwereld snapt meestal niks van een verslaving. "Dan stop je er toch mee??" ja natuurlijk, als het zo simpel was dan heette het geen verslaving natuurlijk.

Het begint met het spul niet meer in huis te halen. Je moet het zo ver mogelijk van je af houden om te kunnen stoppen. Als het voor je neus staat is het vrijwel onmogelijk.

Dat bang zijn om alles te verliezen, dat is onderdeel vd verslaving. Dat is iets dat je in je hoofd hebt, maar het is niet persé de waarheid. Als je eenmaal gestopt bent dan prik je daar doorheen. Sterkte!!!

[Ronel]

Ik ga straks boodschappen doen en moet bepaalde schappen inderdaad compleet vermijden. Echt, al die flessen wijn, rijen vol. Het is alsof ze me roepen: "hier staan we! Kom dan!" Als een kind in een snoepwinkel voel ik me dan. Ik moet het negeren. En ik moet eens van mijn arrogantie af. Want ik lig toch helemaal niet in de goot ofzo? Laats zag ik in de supermarkt een man een stuk of 20 van die goedkope halve liter blikken bier afrekenen. En ik dacht: "pfff, wat een zuipschuit!" Echt, hoe hypocriet kun je zijn. Dat ben ik dus. Maar gisteren had ik opnieuw een dieptepunt bereikt. Oudste kind is voor een week op vakantie vertrokken en ik was er weer eens niet bij om haar uit te zwaaien. Ik lag weer eens voor pampus. En nu staat dus ook mijn huwelijk op klappen. Als ik nu niet stop, is het einde oefening. En toch.. zou ik er nu zo graag eentje lusten. Dat vind ik zo verderfelijk van mezelf.

 

 

 

[bumperjim]

Yep en daarom heet het een drug. Dat ligt niet aan jou dat het verderfelijk is.

Doe je boodschappen maar 's ochtends vroeg, nooit tegen borreltijd  

[lady jane]

arrogantie? ik denk dat dat je overlevingsgedachte isen dat die iets heel erg toedekt; onzekerheid, minderwaardigheidskomplex?
Jij weet vast wel wat. Je toont je moeder de ene kant, maar gaat dood aan de kant die niet mag zijn.
Schaamte en schuld. Boeken vol zijn erover geschreven.
Ik lees nergens een echte keus. 
Je bent geen slecht mens, je bent een wanhopig en eenzaam mens.
Terwijl het zo anders kan zijn, zo jammer dit.

[Ronel]

18 minuten geleden zei bumperjim:

Yep en daarom heet het een drug. Dat ligt niet aan jou dat het verderfelijk is.

Doe je boodschappen maar 's ochtends vroeg, nooit tegen borreltijd  

Maar het is bij mij s'ochtends ook al borreltijd.

Ik zit nu aan de thee. Volhouden nu. Niet zwichten! Niet in de supermarkt, en ook niet op een feestje ofzo.

Dat heb ik namelijk in het jaar dat ik droog stond wel vaak meegemaakt hoor, dat sommige mensen me probeerde over te halen om tóch te drinken. "Ah joh! Eentje maar!, ik heb deze wijn speciaal voor jou gehaald, doe niet zo ongezellig, wil je echt niet?"

Ik ben een keer zelfs verdrietig en boos geworden omdat iemand bleef aandringen en uiteindelijk gewoon een glas volschonk en voor mijn neus zette. Terwijl ik zo nadrukkelijk had gezegd dat ik niet meer dronk. Ik heb het contact met deze mensen verbroken maar vond het wel heel erg.

Maar ik ben voornamelijk een eenzame en stiekeme drinker. Ik associeer het al lang niet meer met gezelligheid of een lekker etentje ofzo. 

 

[Ronel]

18 minuten geleden zei lady jane:

arrogantie? ik denk dat dat je overlevingsgedachte isen dat die iets heel erg toedekt; onzekerheid, minderwaardigheidskomplex?
Jij weet vast wel wat. Je toont je moeder de ene kant, maar gaat dood aan de kant die niet mag zijn.
Schaamte en schuld. Boeken vol zijn erover geschreven.
Ik lees nergens een echte keus. 
Je bent geen slecht mens, je bent een wanhopig en eenzaam mens.
Terwijl het zo anders kan zijn, zo jammer dit.

Het MOET anders.. dat weet ik. Ik ben nu al bang dat mijn kinderen later gaan zeggen: "ik heb geen leuke jeugd gehad, mijn moeder dronk altijd!"

[Lonster1]

Ja het moet. Maar wil je het ook? Dat is wat LadyJane bedoelt, denk ik. De keus. Een willen in plaats van moeten.

Eerst vandaag, met een kopje thee. 

[Ronel]

5 minuten geleden zei Lonster1:

Ja het moet. Maar wil je het ook? Dat is wat LadyJane bedoelt, denk ik. De keus. Een willen in plaats van moeten.

Eerst vandaag, met een kopje thee. 

 

Ja, ik wil het ook!

Ik ben het zo zat om halve of zelfs hele dagen soms compleet kwijt te zijn!  Ik ben het zat om s'avonds vlak voor sluitingstijd nog naar de supermarkt te racen met de smoes dat ik iets zoals broodbeleg ben vergeten (Terwijl ik dan gewoon drank ga halen). Ik ben alles gewoon zat! De blik in mijn man zijn ogen als ik weer eens met dubbele tong praat of niet meer recht kan lopen. Ik ken die blik, een soort mix van teleurstelling en afkeer. Ik wil mijn oude ik weer terug. Ik wil niet meer mezelf gerust stellen door een flinke drank voorraad in huis te halen. Ik wil niet meer bijna iedere ochtend over mijn nek gaan van een glaasje water. Neemt niet weg dat ik nu naar alcohol verlang en dat 'nóóit meer drinken' me aanvliegt.

[lady jane]

Ronel, ooit was ik ongeveer ook zoals jij nu. Andere omstandigheden, ander drankmisbruik,
maar in de basis hetzelfde. Dacht niet meer echt dat ik zonder kon. Tot ik een keer een van mijn nog "heilige"
regels had overtreden en daarmee gekonfronteerd werd via dochter (13). De dag erna, met kater, wilde ik wel dood.
Maar ja als moeder piep je er niet echt tussenuit vond ik (gelukkig nog). Ik wist dat zij elk moment met drank/drugs en
de rest, ging kennismaken, want verslaafd aan foute vriendin. Voor haar kon ik wel stoppen, want hield zielsveel meer van
haar dan van mezelf. En nu ging het wel, hield ik vol, en was ergens zo opgelucht ook. Na therapie mindfulness gedaan
en me steeds meer bewust geworden om in het hier en nu te gaan leven. Wat ooit fout was en ging even parkeren tot ik het aan
kon met verwerken verder te gaan. Eerst de nadruk op nuchter blijven en mezelf terugvinden. Ik vond het forum via de online
training van Tactus hier en voor het eerst realiseerde ik me dat er velen waren zoals ik. Ik was dus niet slecht en ik zag aan wat
anderen schreven hoe ikzelf was blijven hangen in mijn slachtofferschap. Ik was jaren lang via drank mijn verantwoordelijkheden
uit de weg gegaan en geloofde inmiddels dat ik ze ook niet aan zou kunnen. Maar dat kon ik wel. Ook naar dochter toe toen die
heftiger ging puberen. Ik werd eindelijk het voorbeeld waarvan ik niet dacht dat ik het nog in me had. En dat was heus niet alleen oogsten, 
ik kom nog steeds stress/problemen en zorgen tegen, maar heb mezelf nu niets meer te verwijten en doe wat ik kan.
Van anderen heb ik me al heel snel niets aangetrokken en of men het aanvoelde? dat de knop om was? Niemand deed moeilijk. Ze verbaasden
zich, zullen erover geroddeld hebben misschien? Ik weet het niet. Een enkele keer vroeg men iets, meer niet. En de 2 keer dat mij drank in handen werd
geduwd (door vreemden op recepties) heb ik dankjewel gezegd en het glas op een tafel. De 2e keer durfde ik te zeggen, heeft U ook iets feestelijks zonder alcohol?
En dat kreeg ik toen. Zo simpel bleek het. Waarschijnlijk omdat ikzelf inmiddels zeker was. Ik hoef niet mee, dank U.

[Ronel]

Lady jane, bedankt voor het delen van jouw persoonlijke verhaal. Gisterenavond had ik zelf ook het gevoel dat ik op dat moment wel dood wilde. Dan was ik overal vanaf en was bovendien iedereen ook van mij af. Ik vond dat mijn man vast wel een leukere, niet verslaafde partner kon vinden. En mijn kinderen dan misschien een lieve, nieuwe moeder zouden krijgen. Geen drankorgel. Dat zou uiteindelijk vast beter zijn. Ik verzet me dan na een tijdje weer tegen die gedachten, want dat wil ik ze toch niet aandoen?! Die leuke, niet verslaafde, lieve, nieuwe partner en moeder, die wil ik potverdorie gewoon zelf zijn. Nu nog steeds niets gedronken, al heb ik wel trek. Nog geen grote prestatie, dat weet ik, maar deze uren heb ik er alvast opzitten. Mijn man liep net naar me toe en omhelsde me even. Dat deed me echt goed. 

 

 

25 februari 2023 bewerkt door Ronel

[Ronel]

Ik voel me trouwens ook vaak hypocriet. Ik kan moeiteloos op een verjaardag alleen aan het water zitten. "Kijk mij eens keurig alcoholvrij zijn!" Terwijl ik er dan thuis al meer dan genoeg heb ingegoten. En vorige week nog, besprak ik met een vriendin, hoe we een gezamenlijke vriendin van ons, toch wel erg veel vinden drinken. Ze had vast een enorm drankprobleem. Ja, ik weet dat ze een enorm drankprobleem heeft, ik herken mijn eigen gedrag namelijk compleet in haar. Maar dat zei ik er natuurlijk niet bij. Ik wil zo schijnheilig niet meer zijn. Dat stiekeme, wijn drinken uit een koffiemok zodat de kinderen het niet door hebben.. ze hebben het écht wel door. Ik wil terug naar wie ik was toen ik droog stond. Het was niet makkelijk maar ik voelde me springlevend. 

[Sowhat]

Hallo Ronel, even een vraag. Drink je iedere dag 3 flessen wijn en hoelang doe je dit?

Als je nu cold turkey gaat dan zou je wel eens behoorlijke ontwenningverschijnselen kunnen krijgen. Ik weet niet of dat wel zo een goed idee is omdat zonder begeleiding en zonder medicijnen te doen.

Licht in ieder geval je man in dat je aan het af kicken bent.

[bumperjim]

4 uur geleden zei Ronel:

. Neemt niet weg dat ik nu naar alcohol verlang en dat 'nóóit meer drinken' me aanvliegt.

"Nooit meer drinken" daar hoef je je nu helemaal niet op vast te leggen. Tis niet je trouwdag  

Drink eerst maar eens een dag niet. Das lastig genoeg. En dan de dag erna. Enzovoorts.

Je ziet vanzelf hoe het bevalt en hoe je erdoor verandert en wat er verder allemaal gebeurt. Take it easy. 

[Ronel]

3 uur geleden zei Sowhat:

Hallo Ronel, even een vraag. Drink je iedere dag 3 flessen wijn en hoelang doe je dit?

Als je nu cold turkey gaat dan zou je wel eens behoorlijke ontwenningverschijnselen kunnen krijgen. Ik weet niet of dat wel zo een goed idee is omdat zonder begeleiding en zonder medicijnen te doen.

Licht in ieder geval je man in dat je aan het af kicken bent.

Tot nu toe voel ik eigenlijk alleen vermoeidheid en somberheid  

[Kamille]

11 uur geleden zei Ronel:

Het MOET anders.. dat weet ik. Ik ben nu al bang dat mijn kinderen later gaan zeggen: "ik heb geen leuke jeugd gehad, mijn moeder dronk altijd!"

Dat is nog het minst erge. Ik weet niet hoe oud jouw kinderen zijn, maar als ze zich voor jou schamen en bang zijn om vrienden uit te nodigen etc. Kan dit een flinke aanslag zijn op hun psychisch welbevinden. Met alle gevolgen van dien. 

Denk dat het zeker tijd is voor professionele hulp. 

Succes!

[Pytje]

Welkom Ronel! Je verhaal, je struggle vooral, raakt me. 

Weet je wat zo gek is? Dat wij nog steeds vaak denken dat dat drinken een vrije keuze is en dat we, als we maar wat sterker in onze schoenen zouden staan, het gemakkelijk kunnen laten. Niets is minder waar: je bent verslaafd en dat moet je als een ziekte gaan beschouwen. Als je je been breekt denk je ook niet: “laat ik eerst maar eens een paar weken op de stoel gaan zitten en kijken of het misschien van zelf overgaat”. Bij drank doen we dat wel: zo lang mogelijk aanmodderen in de veronderstelling dat er een moment komt waarop het goed komt.

Dat komt het niet. Niet als je geen hulptroepen inschakelt. Hier schrijven is een goed begin. Je zou ook de huisarts en/of verslavingszorg kunnen inschakelen. Ik heb dat uiteindelijk gedaan en het gaf me rust. Ik ben eindelijk daar waar ik serieus word genomen en een goede ondersteuning krijg. 

Hoe je het ook gaat doen: ik wens je alle kracht en wijsheid en blijf vooral hier komen en schrijven. Het helpt!

[Ronel]

Dankjewel Pytje, ik weet ook dat ik professionele hulp nodig ga hebben. Ik heb al eerder meer dan een jaar droog gestaan, on vervolgens harder terug te vallen dan ooit tevoren. Had ik toen maar meteen aan de bel getrokken, actie ondernomen. Maar ja, dat is achteraf gepraat. Op dit moment voel ik me gelukkig redelijk goed. Ik zoek veel afleiding. Heb er al een grote wandeling met de hond opzitten en ga in de achtertuin aan de slag. Wel wat bevige handen, maar dat duurde de vorige keer niet heel lang dus ik hoop dit keer ook niet.

[Ronel]

Strijkbout, ik ben niet van plan om het alleen te gaan doen. Er staat alleen niet acuut een heel professioneel team paraat voor me. Sinds vrijdagmiddag heb ik geen druppel meer gedronken, dat is slechts een klein eerste stapje binnen het enorme probleem. Maar als ik nu steeds tegen mezelf ga zeggen dat ik het écht niet alleen kan, is dat juist een stimulans voor me om weer te gaan drinken. Dat zware detoxen heb ik eerder alleen gedaan. Mijn fout toen is gewoon geweest dat ik het geheim hield, nergens steun of hulp zocht en na 13 maanden dacht dat ik de alcohol en mezelf wel weer in de hand kon houden. Morgen ga ik de huisarts bellen.. daar moet ik nog wel even de moed voor verzamelen (al zou ik daar liever moed voor indrinken) dat is wel zo..

26 februari 2023 bewerkt door Ronel

[Yana]

Je kon eerder een jaar stoppen en dat was een mooie tijd zeg je, dus dat kun je nu weer! De vorige keer dacht je op een gegeven moment dat je wel weer gematigd zou kunnen drinken maar je weet nu dat je dat niet kan. Je bent nu nóg wijzer dan toen. 
Ik zie het al helemaal voor me, dat je dit nieuwe drankvrije pad gewoon gaat doorzetten, hoe je er met al je aandacht voor je kinderen kunt zijn, hoe je steeds meer energie krijgt om er ook met je man iets moois van te maken. Hoe je kunt genieten van de liefde binnen je gezin, hoe trots je op jezelf gaat zijn en met hoeveel plezier je straks in de spiegel kijkt. 
Ga ervoor lief mens, het begin is lastig maar het wordt met de tijd steeds makkelijker. En wellicht kom je onderweg hobbels tegen, maar daar kom je zonder drank veel beter overheen. Je zult van alles leren over jezelf, moeilijke dingen en mooie dingen en jij kunt dat gewoon aan, wat er ook op je pad je komt.
Ik wens je kracht en goede moed en ook veel plezier op je heldere levenspad.

[Ronel]

Goedemorgen allemaal, ik heb goed geslapen. Heel diep, niet heftig liggen transpireren en niet zwaar liggen snurken (volgens man). Rise and shine! Ik kwam als het ware huppelende de trap af. Zin in de nieuwe dag! Ik heb al meters lange planningen in mijn hoofd. Ik moet naar het tuincentrum om eindelijk eens wat leuke planten te halen voor in de tuin. Die kalende salontafel ga ik nu écht onder handen nemen, ik wil de schuur uitmesten, naar het strand met de hond, op visite bij mijn tante, en het liefst allemaal op één dag. Gaan met die banaan! Kind wil een vriendinnetje uitnodigen, "Tuurlijk! Al komen er 10 vriendinnetjes!" Het voelt prettig maar anderzijds ook een beetje eng! Waar komt deze overdreven euforie vandaan? Ik herken het totaal niet van de eerste keer dat ik afkickte. Dit gevoel kan toch niet echt zijn? Doe ik onbewust nu aan een soort mindfulness? waarna ik mogelijk in een enorm gat donder! Want dit blijft toch niet zo? Staat misschien gek, maar ik vertrouw mezelf hier niet zo in. Vanochtend vroeg de nodige boodschappen al in huis gehaald en ja, het staat vast belachelijk maar toen ik langs die meters lange muur met drank liep, stak ik mijn middelvinger op naar al die flessen en mompelde 'tyf op! Ik koop julie lekker toch niet! Nananana!' Haast kinderlijk. Maar dit gedrag past helemaal niet bij me. Herkent iemand dit? Is dit een wolkje waar ik vanaf ga donderen? Nogmaals ik herken het niet van eerder. 

 

 

 

27 februari 2023 bewerkt door Ronel

[Maarten82]

Ah, de 'ik-ben-gestopt-euforie'!

Die ken ik. Meerdere ex-drinkers ervaren dit. Het hangt van de persoon af hoe lang die duurt en ik welke heftigheid deze zich manifesteert. Bij mij duurde die ongeveer een week of drie. Toen doofde deze langzaam uit. Gelukkig maakte dit niet plaats voor een soort depressie, maar voor een mooie berusting in de wetenschap dat ik nooit meer zal drinken. En daar heb ik nu vrede mee. 

Ik wilde je al eerder welkom heten Ronel, maar was een beetje druk in en om het huis. Dus bij deze: welkom. Fijn dat je je zo goed voelt vandaag. Ga er maar vanuit dat je nog veel meer van dat soort dagen zal beleven als je bent gestopt, maar dat hoef ik jou niet te vertellen aangezien je dit al eerder hebt mogen doen (13 maanden lang toch?).

In ieder geval, geniet ervan. 

Groet Maarten

[lady jane]

het rose wolkgevoel, euforie idd, is een heerlijk gevoel.
het mag erbij horen en duurt niet eeuwig.
net als je energiepeil om van alles aan te pakken.
Geniet ervan en bewaar voor elke dag wat, het hoeft
niet meteen op. Zo probeer ik het nu ook met een zak drop
Lukt niet altijd, de lekkerste gaan meestal wel op, maar de dag(en)
erna zijn de mindere toch nog lekkerder dan geen drop.
Het alles of niks gevoel ken ik gelaas nog steeds, maar we hebben
zelf invloed en verantwoordelijkheid om er mee om te gaan zoals we
eigenlijk vaak wel willen. Dus geniet er lekker van zolang het duurt.
En geniet vooral ook van die kleine positieve dingen die nu ook op je pad komen