@Lieke7777 @LonsterTot in 2004 toen ik reeds 42 was, was ik steeds een erg verlegen persoon. Het is nu een andere kant op aan 't gaan . En ja het heeft misschien te maken met de plaats waar ik verblijf. 

 

Voor het eerst begin ik na te denken om uit het leven te stappen. Ik wil dit verdriet niet meer van het gemis van iemand. 

Dag 44 van nuchterheid gaat in. 

@Claudius als je dit soort gedachtes hebt, meld je die vanochtend als je gaat blazen. En niet terloops, maar met nadruk en vraag om hulp. Je kan 24 uur per dag de hulplijn 1813 bellen. Ook kun je bij eenzaamheid bellen met 106 in België.

Maak gebruik van deze diensten. Zij zijn er voor je.

@Maja Maak je geen zorgen, ga ik zeker nog niet doen. Ik wil slapen, rusten. Eens helder kunnen nadenken, gisteren heb ik een afspraak gemaakt met de arts van de verslavingskliniek. Op 26/8 zie ik hem. 

Ik maak me wel zorgen @Claudius dit zeg je niet zomaar. Er zijn hier mensen die om je geven en zo'n bericht komt in elk geval bij mij keihard aan. 

VRAAG HULP !!!! in de echte wereld !!!!!!

@Artemis Gisteren bij een intake, vraagde een psychiater de gewone vragen over alchohol. Hoe dat ik mijn verslaving zag en zo verder. Ook of ik zelfmoordneigingen had. Wel die had ik toen niet, maar ik wil niet meer zinloos wakker liggen en dit verdriet hebben dat ik mezelf aandoe. Alchohol ga ik niet meer gebruiken, daar ben ik nu zeker van. Ik wil niet dat diegene waar ik nu gevoelens voor heb me ergens langs de straat dronken ziet liggen. Ze woont echt niet ver. Ik had gisteren nog telefonisch contact met een andere mede patiente van de PaaZ, ze belooft om bij me thuis met mij samen samen soep te maken. Een jonge vrouw die in mijn geboortedorp woont. 

Maandag maar naar de huisarts om slaapmedicatie en toch nog maar eens anti depressiva laten voor te schrijven. 

Zou begeleid wonen niet een mogelijkheid zijn Claudius?
Dan kan je hondje bij je wonen en heb je keus om alleen
of gezamenlijk te koken eten, karweitjes te doen en misschien
ook samen spelletjes, TV kijken, een wandelingetje, net wat bij jou past.

Als ze zo vlak bij woont waarom probeer je dan geen contact  te leggen ?  Misschien is een afsluitend  gesprek helpende voor jou? 

 

@Lieke7777 Ze had in de Paaz Donderdag afscheid van me genomen. En ze was weer naar haar kamer voor ik wat kon antwoorden. Gisteren ging ze ook naar huis. Ze woont niet ver, maar ik heb verder geen juist adres of andere gegevens. Zij weet wel waar ik woon.

Ok dacht juist dat je de gene van 2004 bedoelde die vlak bij woont. 

Maar je ligt nu wakker van nieuwe verliefd gevoel op iemand  van de PAAZ  maar niet de gene die soep wil komen maken bij je ?

Ik zelf blijf denken maar dat  is mijn interpretatie  ben geen hulpverlening  maar je verliefde gevoel  is een interne tekortkomingen  aan liefde die niet beantwoord  is aan  het kleine kind van vroeger    bij iedere aandacht  woorden vriendelijkheid   is dat jouw trigger en gedrag op dit tekort .

En dat kan fijn zijn maar ook zo vervelend / naar omdat het een onbereikbaar  gevoel is. 

Niemand kan dat invullen invullen  jij moet  er mee dealen en de juiste behandeling  erop om dit disfunctioneren  in je gevoelens  en gedachten  te  verbeteren. 

Ik kan het mis hebben  hoor maar zo voelt het bij mij .

 

@Lieke7777 Het is inderdaad een fijn en een vervelend gevoel tegelijkertijd. Wat me lukt in zo'n kliniek om snel contact te leggen, lukt me nooit in de buitenwereld. Die soep komt maken is ook van de PaaZ en is nu nog opgenomen. Ik ga enkele dagen afstand nemen van die mensen die daar nu nog zijn.

Die van 2004 is wel van de normale wereld of toch niet, ik ken haar van mijn werk, ik heb geen flauw idee waar ze nu woont. Ik zag ze laatst waar ze nu werkt. 

15 uur geleden zei Maja:

@Claudius als je dit soort gedachtes hebt, meld je die vanochtend als je gaat blazen. En niet terloops, maar met nadruk en vraag om hulp. Je kan 24 uur per dag de hulplijn 1813 bellen. Ook kun je bij eenzaamheid bellen met 106 in België.

Maak gebruik van deze diensten. Zij zijn er voor je.

Ik bel nu al sinds ongeveer een twee jaar regelmatig naar het nummer 106. Juist ook weer een gesprek met hun gehad. Vooral over dat ik het moeilijk heb om mensen die ik graag heb los te laten.

Je hart luchten is een goede stap @Claudius. Het kan je helpen lastige gedachten en emoties te ordenen en ze een plek te geven.

Goed van je om je hart te kunnen luchten op zo'n telefoon lijn.

Spreek je vaak dan dezelfde of is het elke keer een ander ? 

Hoe gaat het niet drinken thuis?

@Lieke7777 ik heb gisteren ook een "ex" collega opgebeld. Ook daarmee een goed gesprek gehad . Op die hulplijn zijn het steeds anderen , die werken met vrijwilligers. Het niet drinken valt mee. 

succes vandaag @Claudius

Dank je @Artemis

Blijkbaar weer een hele tijd geleden dat ik hier wat gepost heb. Ik blijf in de zelfde valkuilen voor mij lopen.

 

 

Ik weet niet of er nog mensen geïnteresseerd zijn in mijn verhaal. Ik hoor slecht, mensen begrijpen mij dikwijls niet. Maar toch tegen sommige moet ik geen 2 woorden zeggen of ze begrijpen er 3. En hoor en begrijp ik hunzelf zeer goed. Spijtig genoeg voor mij zijn deze gewoonlijk veel beter opgeleid en meestal een groot leeftijdsverschil  en hebben bovendien nog eens dikwijls hun eigen problemen. 

Met mijn huidige psychiater en psychologe klikt het goed. Echt verbaasd over. Het gaat iedere dag beter met mij op deze afdeling in de kliniek. Ik voel me nog steeds wat onwenning en denk dat ik misschien beter op een andere afdeling pas, maar er is wel meer een persoonlijke aanpak hier. 

De psychiater lacht ook veel, het is mij niet duidelijk waarom ze soms lacht. 

Vandaag zijn ze blijkbaar in weekendmodus op de afdeling, mijn persoonlijke begeleidster is wel terug, maar een gesprek zal er wel niet in zitten.  

Op 18-9-2021 om 05:57 zei Claudius:

De psychiater lacht ook veel, het is mij niet duidelijk waarom ze soms lacht. 

Ja @Claudius ik heb interesse en fijn dat het elke dag wat beter gaat. Een psychiater die veel lacht. Ik kan daar niet tegen. Waarom? Vraag waarom ze soms lacht. Maar misschien werkt het voor jou wel? 

Als ze lacht om de dingen die jij serieus vertelt, zou dat niet fijn zijn. Als ze lacht om zichzelf, kan dat aangenaam zijn. Als ze zomaar uit het niets lacht, kan dat dwaas zijn.

Mijn persoonlijke begeleidster zei gisteren dat ik blijkbaar steeds met mijn hoofd tegen een muur wil aanlopen (figuurlijk) , ik weet dat ze gelijk heeft. Dit besefte ik maar al te goed toen ik gisteren avond nummer 6 die ik van de paaz of deze kliniek ken  tegenkwam, ik  praatte verleden jaar iedere dag met haar in de verslavingskliniek, maar verder contact gaat ze nooit willen. 

@Lonster @Artemis Ik weet niet waarom ze lacht. Ik vind dat soms ook raar. Ik ging in deze kliniek steeds bij een andere psychiater voor mijn alcohol probleem. Het was zeker niet mijn keuze om op deze afdeling te komen, maar een dringende opname was weer eens nodig, en op de verslavingsafdeling voor volwassenen wilden ze me niet meer. Bij deze psychiater voel ik me zelf beter. Ik denk niet dat ik bij de andere mijn volledig verhaal durf doen. Maar ik ga het haar niet vragen waarom ze lacht. 

  

helemaal goed @Claudius wat voor jou werkt, fijn dat je je beter voelt bij haar