@LonsterIk ben opgevoed dat ik steeds stil moest zijn. Er waren nooit gesprekken met mijn ouders over gevoelens. Ik heb ook steeds met mijn ouders samengewoond. Pas toen ik 42 jaar oud was zag ik een grote nood om mijn gevoelens kunnen te uiten en ik ben toen professionele hulp gaan zoeken. Maar gevoelens uiten is voor mij nog steeds niet makkelijk. 

5 uur geleden zei renaldo61:

@LonsterIk ben opgevoed dat ik steeds stil moest zijn. Er waren nooit gesprekken met mijn ouders over gevoelens. Ik heb ook steeds met mijn ouders samengewoond. Pas toen ik 42 jaar oud was zag ik een grote nood om mijn gevoelens kunnen te uiten en ik ben toen professionele hulp gaan zoeken. Maar gevoelens uiten is voor mij nog steeds niet makkelijk. 

voor mij ook niet

ik kan heel goed babbelen maar niet over de dingen waar ik zou moeten praten

Ik heb vandaag eindelijk een verslag over mij kunnen lezen van een onderzoek naar Autisme dat gestart was eind 2021 en afgerond in 2022. De hypothese van Korsakov werd onderzocht @lady jane 

25 februari25 feb bewerkt door renaldo61

Op 28-10-2021 om 16:49 zei renaldo61:

Juist bij de neuroloog geweest mijn zenuwen in mijn benen zijn aangetast door het drinken.

 

ik heb ook een probleem met mijn benen als gevolg van het drinken

het weerhoud mij niet om te drinken

7 uur geleden zei stroumfke:

ik heb ook een probleem met mijn benen als gevolg van het drinken

het weerhoud mij niet om te drinken

Als je ophoudt met bepaalde middelen zoals cafeïne teveel te gebruiken lossen sommige problemen vanzelf op. 

Over het verslag naar het onderzoek van Autisme wil ik nog wel vertellen dat het zeer uitgebreid is, ik wist zeker niet meer dat ik de onderzoekende psychologen zoveel verteld had. Zeker ook mijn geheugen is uitvoerig getest geweest. 

2 uur geleden zei renaldo61:

Als je ophoudt met bepaalde middelen zoals cafeïne teveel te gebruiken lossen sommige problemen vanzelf op. 

ah zo ok

@Mormel @stroumfke Als ik jullie zo lees moet ik echt een hopeloos geval zijn of toch bijna geweest. Een wachtlijst van twee maanden? Onmiddellijk moest ik binnen van mijn psychiater, ik hoefde van haar zelfs geen koffers te pakken. En thuis zat nog een hondje te wachten. 

2 uur geleden zei renaldo61:

@Mormel @stroumfke Als ik jullie zo lees moet ik echt een hopeloos geval zijn of toch bijna geweest. Een wachtlijst van twee maanden? Onmiddellijk moest ik binnen van mijn psychiater, ik hoefde van haar zelfs geen koffers te pakken. En thuis zat nog een hondje te wachten. 

ik vind da ze met jou ne gang gegaan zijn

zo behandel je niemand

2 uur geleden zei stroumfke:

ik vind da ze met jou ne gang gegaan zijn

zo behandel je niemand

De tijd heelt alle wonden? Ik zou aan sommige dingen uit het verleden niet meer mogen denken omdat het mij toch niet vooruithelpt. Maar toch soms door een kleinigheid wordt de wonde toch terug opengereten. Mijn langste opname heeft me zeker niet van de alcohol afgeholpen. De behandelde psychiaters hadden veel eerder moeten zien dat het mij helemaal niet hielp en hadden iets anders moeten proberen. Iedere dag tijdens die opname vraagde ik mij af wat ik daar deed, geen wonder dus dat het alleen maar fout kon lopen. Maar excuses van de psychiaters heb ik nooit gekregen en zal ik meer als waarschijnlijk ook nooit krijgen. 

@renaldo61: een opname zou waarschijnlijk sneller kunnen als je via de crisis gaat, maar als je daarbuiten nog wat normaal kunt functioneren kom je op de wachtlijst omdat hun capaciteit beperkt is en ze ruimte willen houden voor crisissituaties. 

In al je schrijven valt mij op dat je een moeilijke relatie hebt met de hulpverlening maar ondertussen ben je toch maar ruim een jaar nuchter, dus moet je dan niet zeggen dat het ergens toch geholpen heeft? 
 

2 uur geleden zei Mormel:

@renaldo61: een opname zou waarschijnlijk sneller kunnen als je via de crisis gaat, maar als je daarbuiten nog wat normaal kunt functioneren kom je op de wachtlijst omdat hun capaciteit beperkt is en ze ruimte willen houden voor crisissituaties. 

In al je schrijven valt mij op dat je een moeilijke relatie hebt met de hulpverlening maar ondertussen ben je toch maar ruim een jaar nuchter, dus moet je dan niet zeggen dat het ergens toch geholpen heeft? 
 

mijn ervaring is als je een alcoholprobleem hebt en terug hervallen bent en een weekje crisiopname wilt je niet lang moet wachten

terwijl mensen met een andere problematiek die een langere periode in opname willen veel langer moeten wachten tot 6 maanden toe

5 uur geleden zei Mormel:

@renaldo61: een opname zou waarschijnlijk sneller kunnen als je via de crisis gaat, maar als je daarbuiten nog wat normaal kunt functioneren kom je op de wachtlijst omdat hun capaciteit beperkt is en ze ruimte willen houden voor crisissituaties. 

In al je schrijven valt mij op dat je een moeilijke relatie hebt met de hulpverlening maar ondertussen ben je toch maar ruim een jaar nuchter, dus moet je dan niet zeggen dat het ergens toch geholpen heeft? 
 

Mijn psychiater heeft me zeker geholpen, mijn volledige opname van meer als 9 maanden leek zo uitzichtloos voor mij dat ik maar tijdens die opname terug ben beginnen te drinken. Ik zat daar iedere dag maar gewoon te zitten en me te vervelen. Mijn laatste opname wilde ik helemaal niet. Ik heb nu nog steeds een grote angst van mijn psychiater. 

1 uur geleden zei renaldo61:

Mijn psychiater heeft me zeker geholpen, mijn volledige opname van meer als 9 maanden leek zo uitzichtloos voor mij dat ik maar tijdens die opname terug ben beginnen te drinken. Ik zat daar iedere dag maar gewoon te zitten en me te vervelen. Mijn laatste opname wilde ik helemaal niet. Ik heb nu nog steeds een grote angst van mijn psychiater. 

da begrijp ik

je zou voor minder

9 uur geleden zei renaldo61:

Mijn psychiater heeft me zeker geholpen, mijn volledige opname van meer als 9 maanden leek zo uitzichtloos voor mij dat ik maar tijdens die opname terug ben beginnen te drinken. Ik zat daar iedere dag maar gewoon te zitten en me te vervelen. Mijn laatste opname wilde ik helemaal niet. Ik heb nu nog steeds een grote angst van mijn psychiater. 

Die verveling is zeer herkenbaar. Mijn laatste echte opname was op de crisis en daarvoor had ik een hoop boeken en schrijfgerief meegenomen, dus eigenlijk zat ik daar gans de dagen op mijn kamer te lezen en te schrijven (daarbij heb je een kamer voor jezelf). 
Bij de langere opname daarvoor was ik mentaal niet in staat om mij te focussen op tekst (kreeg ook redelijk zware medicatie) en dan duren de dagen eeuwig. Die gesloten afdeling had twee ruimtes waarin een televisie stond en buiten de therapie hing ik meestal in 1 ruimte achter de tv muziekclips te kijken (was nog de tijd van muziekzenders). 

Goed dat je zegt dat de psychiater je geholpen heeft, wel een beetje spijtig dat je ook vermeld dat je een grote angst voor haar hebt. Heb je dit ook al eens naar haar geuit? 

5 minuten geleden zei Mormel:

Goed dat je zegt dat de psychiater je geholpen heeft, wel een beetje spijtig dat je ook vermeld dat je een grote angst voor haar hebt. Heb je dit ook al eens naar haar geuit? 

Ik vrees dat dit een werkwijze van haar is om eerst mensen angst aan te jagen om ze zo van een verslaving af te krijgen. Het heeft in ieder geval gewerkt bij mij. Raar dat ik het zeg maar ik voel me nu ook beter omdat ze me angst inboezemend, maar ik heb ook vertrouwen in andere begeleiding. 

37 minuten geleden zei renaldo61:

Ik vrees dat dit een werkwijze van haar is om eerst mensen angst aan te jagen om ze zo van een verslaving af te krijgen. Het heeft in ieder geval gewerkt bij mij. Raar dat ik het zeg maar ik voel me nu ook beter omdat ze me angst inboezemend, maar ik heb ook vertrouwen in andere begeleiding. 

bij mij werkt de harde aanpak niet

het weerhoud mij niet om te drinken

het moet echt van mezelf komen

stoppen met drinken is geen probleem maar nuchter blijven da moet ik nog leren

Gisteren twee maal naar een groepstherapie geweest bij de eerste was het thema loslaten. In de plaats van tegen monsters te vechten, proberen ze los te laten. Ik weet dat dit zinnig advies is, maar ik heb het daar zeer moeilijk mee. De tweede therapie bestond enkel uit mindfulness, nu weet ik zeker dat dit helemaal niets voor mij is. Ik vind het allemaal hocus pocus en een ondraaglijk lijden om dit lange tijd te volgen. 

Je moet het in het begin ook zeker niet te lang doen, maar het is niet meer hocus pocus dan gewoon de krant te lezen, maar dan zonder de krant 😁

Mindfulness kan ook worden ingezet om anders met je gedachten te leren omgaan, dat je kunt leren opmerken wanneer je in een negatief verhaal verdwijnt bijvoorbeeld, en het dan kunt stoppen en je er niet naar gedragen.  Dat wist ik niet tijdens mijn eerste ontmoeting met mindfulness, ik voelde me overgeleverd aan mijn negatieve kop, zonder afleiding, alleen die bos bloemen en de zalvende glimlach van de juf.  Zijn met wat er is. Horror.  

Nadat ik ben gaan inzien dat je niet bent wat je denkt, kon ik er wat meer mee.  Ik kan iets niet ondergaan zonder het eerst te snappen.   Mindfulness zomaar neerplempen daar heeft niet iedereen wat aan.  Het is geen welness, of leuk.  Het kan juist enorme weerstanden oproepen.  En dan zit je daar met een krent in je mond.   Jaren later nav een boek van Jan Geurtz sprak het me wel aan.  

Kun je iets bewust loslaten?  Een monster, een angst?  Ik denk eerder dat er iets aan vooraf moet gaan, waardoor het loslaten vanzelf gaat.   De opdracht: 'laat het los' werkt al net zo op mijn allergie als : 'wees in het nu' . 

 

 

53 minuten geleden zei Etty:

Mindfulness kan ook worden ingezet om anders met je gedachten te leren omgaan, dat je kunt leren opmerken wanneer je in een negatief verhaal verdwijnt bijvoorbeeld, en het dan kunt stoppen en je er niet naar gedragen.  Dat wist ik niet tijdens mijn eerste ontmoeting met mindfulness, ik voelde me overgeleverd aan mijn negatieve kop, zonder afleiding, alleen die bos bloemen en de zalvende glimlach van de juf.  Zijn met wat er is. Horror.  

Nadat ik ben gaan inzien dat je niet bent wat je denkt, kon ik er wat meer mee.  Ik kan iets niet ondergaan zonder het eerst te snappen.   Mindfulness zomaar neerplempen daar heeft niet iedereen wat aan.  Het is geen welness, of leuk.  Het kan juist enorme weerstanden oproepen.  En dan zit je daar met een krent in je mond.   Jaren later nav een boek van Jan Geurtz sprak het me wel aan.  

Kun je iets bewust loslaten?  Een monster, een angst?  Ik denk eerder dat er iets aan vooraf moet gaan, waardoor het loslaten vanzelf gaat.   De opdracht: 'laat het los' werkt al net zo op mijn allergie als : 'wees in het nu' . 

 

 

Het klopt dat ik me momenteel zeer rustig voel, maar toch heb ik nog problemen, mijn rem is nog steeds weg in bijvoorbeeld overmatig eten. 

Natuurlijk heb je nog problemen @renaldo61. Ik ook, wie niet?
Maar als je daar zoals nu, rustig mee om kunt gaan, helpt dat wel.
Jij noemt het ondraaglijk lijden om dit lange tijd te volgen.
Maar iets nieuws werkt niet abracadabra poef! Iets nieuws is iets dat
geoefend moet/mag worden om ook iets nieuws te brengen.
Mindfulness helpt je in het hier en nu te blijven, en dat zou juist voor
jouw brein wel meer rust nog kunnen brengen. Want al die tijd die je
in het verleden doorbrengt weerhoudt je om in het nu te ervaren.
En natuurlijk komt je weerstand nu om de hoek kijken, want jouw manier
is vertrouwd. Ook al zou een nieuwe manier je waarschijnlijk meer goeds brengen.
Zoals niet drinken nieuw was, je daar om me moest/moet leren gaan ook.
En kijk eens wat jou dat brengt. Voornamelijk positief, toch? En nee ook niet drinken
repareert jouw rem niet zomaar m.b. bijvoorbeeld eten. Dat is weer een ander nieuw traject.
Ook een die weerstand oproept. En voor je gezondheid je toch je eigen maakt.
Zo is het ook met Mindful. Je leert het aan en het voelt overdreven/zweverig/noem maar op,
en daarna worden er deeltjes gewoon. Je wandelt en hebt meer aandacht voor de natuur,
of je eigen lijf, hoe die reageert met pijntjes, moe zijn, of rustig soms.
Maar wat wij westerlingen gewend zijn is bijvoorbeeld vast je boodschappenlijstje bedenken.
En dan vergeet je om om je heen te kijken en echt te ervaren.
Ik heb die training gevolgd net na het stoppen, het was zelfs een voorwaarde vanuit de hulpverlening.
Wat heb ik me ongemakkelijk gevoeld in het begin. Thuis oefenen, ja ik ben me daar gek!
Maar gaandeweg gebeurde er wel van alles. Subtiel, ik herkende het niet altijd. Maar juist doordat
het 8 dagdelen + 1 terugkomdag was, en ik thuis ook wat beter mijn best ging doen (en omdat ik niet dronk)
werd ik me meer bewust van dingen om me heen, mijn eigen lichaamsreacties, mijn denken.
Nu ben ik er nog maar zelden mee bezig bewust. Maar af en toe plopt er weer iets van op. En voelt dat goed.
Geef het een kans. Probeer iets van overgave te voelen in plaats van je weerstand te voeden. en ervaar........
Het zal voor jou anders zijn dan voor mij, maar wat het brengt is oké, geen ondraaglijk lijden, echt niet.

Een korte sessie van mindfulness kan ik aan, maar een lange ga ik niet meer proberen

Ik ben bijna zeker dat ik aan mijn langste opname een trauma heb overgehouden. Vandaag werd ik weer eens herinnerd aan mij opname daar. 

1 minuut geleden zei renaldo61:

Ik ben bijna zeker dat ik aan mijn langste opname een trauma heb overgehouden. Vandaag werd ik weer eens herinnerd aan mij opname daar. 

ja ik denk da ook