Ik heb sinds mijn 18e veel te veel gedronken. Had steeds meer nodig en de rem was weg. Reden: verdoven van verdriet en zoeken naar ontspanning. Ik viel van binge in binge, maakte mezelf stuk. Leverwaardes veel te hoog, maagpijn, de kilo’s vlogen er aan en de prestaties op werk waren ver onder de maat. Nu pas, op 52 jarige leeftijd heb ik mij alcohol probleem onderkend en sta nu na vallen en opstaan 9 maanden droog. Een record. De winst? Trots zijn ipv schaamte, je eigen ik weer terugvinden en plannen maken voor een zinvoller tweede deel van je leven. Zie jij je ook plannen maken? Wat geeft jou houvast?