erik

Precies, dat bedoel ik. Bedoel als belangrijkste wat dit forum betreft dat ik me liet triggeren. Liet me op het forum raken, frusteren, boos en verdrietig maken en ben daar (te)veel mee bezig en energie aan kwijt. Energie en tijd die ik ook kan steken in goed voor mezelf zorgen of kan besteden aan leuk contact met andere mensen. Het is toch bezopen om energie besteden aan wat ons negatief raakt en hierdoor zelfs uit het oog verliezen wat/wie er echt toe doet (waaronder ik zelf). En ik voel me betrokken bij veel draadjes, veel mensen en dit allemaal volgen en lezen en reageren kost simpelweg veel tijd. Voor nu even focus op mezelf, mijn studie, ontspanning ook en leuke dingen doen met leuke mensen. Af en toen dit forum maar wil het iets minder aandacht aan geven want kom daardoor minder toe aan dingen die ook belangrijk zijn. Studie is nu het meest urgent! Evenwicht; alle doelen een portie aandacht en niet doorslaan in het ene en het andere verwaarlozen. Dat en zo makkelijk afgeleid zijn, zo lastig vinden om focus te houden. Ja mijn begeleider is heel bijzonder. Zelf heeft ze een behoorlijk extreem karakter, lastig om te omschrijven maar ze is in elk geval heel betrokken. En te vertrouwen voel ik aan. Mijn werkgever vertrouw ik niet met integer omgaan met persoonlijke verhalen.

Ja Blondie, op je werk zien wat alcohol kan doen. Ik zie het ook en de laatste tijd opvallend vaak. Slokdarmkanker, lever kapot, korsakov, een niet meer te redden been met mega zwarte wond als gevolg van drank diabetes en verwaarlozing. Ik zie de personen die niet meer te redden zijn. Ja dat hakt erin en is een reminder ook voor mezelf en mijn gedrag met drank. Mede daarom is het steeds duidelijker van ik wil het echt niet meer dat drinken.

Wat bedoel je Agnieta met gesproken woord op een weegschaal? Ik heb niet door waar ik dat deed. Hoogstens dat je dat van die ene drup bedoelt. Dat was niet zo bedoelt. Daarmee bedoel ik de herkening. Dat ik ook de laatste restjes wiet ging zoeken. Zoeken naar die kruimels omdat iets beter is dan niets. Maar dat iets is nooit genoeg. Wat is wel genoeg? Nu kijk er met dat besef naar denkend aan herinneringen aan resten van joints die ik uit de prullebak ging vissen en opnieuw in een vloei stopte als in de late avond alle shops dicht waren en ik niet goed gerekend had met mijn vooraad. Sad but true.

Wat leuk JoAnn73 dat het je toch gelukt is tot Zondag.

Die ene drup die genoeg is om dat te bewerkstelligen maar nooit genoeg is om voldoende te zijn zo mateloos als we zijn. Ik herken het meer met blowen en roken dan met drank. Maar met alle drie herken ik dat ik de controle over mijn lichamelijke reactie kwijt ben en geen controle heb over denken en doen. Niet zo erg als jij beschrijft en na mijn stopdatum heb ik het nog niet gehad. Wel tijdens roken/blowen/drinken daarvoor. Maar neem mijn verslaving wel zo serieus dat ik het niet uitsluit dat ook ik dat kan hebben. Denk niet van dit kan mijn nooit overkomen. Ik weet dat het kan. Gisteren had ik pas in de avond echt door hoe de situatie was bij je Agnieta. Achteraf had ik mijn woorden anders moeten kiezen dacht ik gisteren bij het slapen gaan. Maar daar wilde ik bij de nieuwe dag niet over doorzagen.

Oke nieuw woordje geleerd. Ik herken het verschil in gevoel wel maar wist niet dat die twee verschillende gevoelens ook 2 naampjes hadden. Ik zag het altijd als synoniemen van elkaar in een andere taal. Craving heb ik een paar keer gehad in de buurt van een coffeeshop met blowen en met roken de eerste 3 weken en met drank ook een maand gelof ik zo ongeveer. Dat ik echt mezelf aan mijn haren zowat mee moest trekken uit de buurt van die coffeeshop/rookhok/drankplek. Dat was droge mond, verhoogde harstlag, niet meer na kunnen denken, paniekerig. Het gevoel dat je fysiologische respons zo snel en met zoveel kracht komt dat dat je mentale tegenreactie eigenlijk al niet op tijd is. Dat was de tijd dat ik moest mijden. Niet een bepaalde weg naar het centrum want die ging langs de coffeeshop, maar geen pauze nemen op het werk want anders willen roken en niet uit kunnen gaan, geen gelegenheid met drank kunnen in gaan. De fles aankijken is een yogajuf uitdrukking volgens mij, trek kan ik dichtbij laten komen en kijken en voelen wat het met me doet en oefenen met hiermee omgaan oefenen in erop reageren zonder strijd. Bij craving moet ik mijden. Dat verschil in respons maak ik ook in de praktijk. Ik had de twee dingen nog nooit gescheiden benoemd.

Op de vind ik leuk knop druk ik niet Agnieta maar nu ben je wel heel open en eerlijk en volgens mij weer een stapje verder.

Wat ik me afvraag, is craving een ander begrip als trek. Ik zag het een als niet meer dan een Engelse vertaling van trek. Maar wordt er in verslavingsjargon iets anders mee bedoelt zoals Agnieta uitlegde gisteren. Dat craving met lichamelijke effecten is en trek alleen een proces in je hoofd waar je lichaam nog niet mee reageert?

@Agnieta Belangrijk onderdeel van drinken is liegen en vluchten en ontwijken. Hier doe je naar mijn idee hetzelfde. Als je het overdreven en niet nodig vind moet je dat zeggen tegen die arts en motiveren waarom je dit vindt. Zie je de overeenkomst met hoe we omgaan met drinken? En dorst lessen; we weten toch dat alcohol dehydrateert. Dat het meer vocht ontrekt dan het levert. Een kater is een verlaagde vloeistofdruk in de hersenen. Dat we onszelf dingen wijsmaken weet ik maar bier blijven drinken om de dorst te lessen is wel een erg mager excuus om te drinken. Dat is toch zo overduidelijk niet waar dat dit toch niet meer kan werken als excuus. En nee we zijn niet slimmer dan je SPV-er, we zijn ook alcoholist en je SPV-er denk ik niet. Ons kent ons toch..... Probeer eens je redenaties door je hoofd te laten gaan, denk eerst niets en oordeel ook niet. Vraag je dan af of het klopt, is het echt waar? (is het echt waar dat dorst lessen bereikt wordt door alcohol, is dorst de werkelijke reden van trek....) Stel dat het waar is waarom heb je dan na drank nadorst, droge mond en een kater de dag erna? Stel dat het echt waar is dat die hoogste dosis overdreven is, waar maak ik me dan druk om want pas met drinken merk je dat het veel minder werkt en drinken wilde je toch niet meer? Stel dat je wel zou drinken nu, zou dat dan met een rustige gemoedsrust zijn.....nee toch. Je voelt toch diep van binnen het besef dat alcohol je sloopt. Dat is de reden dat je nooit met een rustig gemoed zou kunnen drinken. Luister naar dat gevoel.

Van Harte Wijffie Goede morgen iedereen.

Jet en ik ook 11 uur. Jet JoAnn73 en ik komen om 11 uur.

Annette

En hierom triggert het me niet. Het is een feit dat een paar drankjes geen kwaad kan. Daar is zoveel onderzoek naar gedaan. Dat weten we toch. Maar we kennen onszelf dat onze noodrem stuk is. Ik vind het een opvallend fenomeen dat alles rondom drank zo ontweken en angstvallig benaderd wordt. Het is er en mensen genieten ervan maar voor ons werkt het niet zo. Ik zie het als onderdeel van onze acceptatie van verslaafd zijn. Als je het werkelijk accepteert dan weet je toch dat de opmerking over die paar drankjes wel waar kan zijn maar niet voor jezelf. Stel je bent allergisch voor chocolade en je leest dat pure chocolade, die van zo 80% cacao eigenlijk heel gezond is en helemaal niet dikmakend of slecht voor je cholesterol enzo. Stel je zit tegenover iemand en die eet wel die chocolade en zegt dat het zo heerlijk en genieten is en zo gezond zelfs. Dan neem je dat voor diegene toch te kennisgeving aan en ben je blij dat hij geniet maar weet je zelf dat je ziek wordt als jij het zou eten. Zo zie ik deze discussie ook voor een deel maar ik zie ook een andere kant..... Het boek de grote verdoving ken ik nog niet maar ik heb wel de rondom10 uitzending gezien met Stofferis. Ik deel zijn visie dat alcohol maatschappelijk een erg onderschat probleem is omdat de achterliggende reden veel vaker verdoving is dan genieten ook al willen mensen (ook niet verslaafden) dat niet zien of toegeven. De onschuld van die paar drankjes vind ik omstreden. Maar ik ken ze wel, die mensen die echt genieten van maar een paar echt goede kwaliteit wijn en die dit niet doen om de stress van het werk, depri gevoelens.....te bestrijden.

Komt spuit 11 weer; Shahire, MG, Luna, Jan, Monster en Skip van harte. Rapi welkom.

Doet me denken aan een boek in de bieb Eline die nog op mijn to do lijst staat. Wie heeft ons in Godsnaam geleerd dat regen slecht weer is.

Mijn eerste meeting kwam ik iets later dan de rest (ook door een weekend dienst) en dat was geen enkel probleem. Ik vind het wel relaxed dat flexibel afspreken. We zijn neem ik aan toch niet van plan meteen te wandelen. De plek van vorige keer is zo makkelijk vindbaar, dat moet toch kunnen ergens tussen 11 en 12 komen. Ik ben van plan om 11.00 er te zijn behalve als ik nu de enige ben. Als er echt grote bezwaren zijn wil ik me best aanpassen aan een uur later maar ik heb zo het gevoel dat er een probleem ontstaat waar geen probleem is......

Wat balen joh, blijf knokken. Hoop tot volgende keer

Ik had tintelende vingertoppen de hele dag door en soms behoorlijk erg de day after, de laatste maanden dat ik dronk. Ik weet dat dit een voorteken van polyneuropathie is. Het ging weg in een week of 3 niet drinken. (zenuwschade kan zich uiten in sensaties van de zenuwen zoals tintelingen) Yo liet eens zien wat post acute withdrawal symptoms zijn. Dat herken ik wel en dat is heel goed mogelijk ook al ben ik 8 maanden nuchter. Maar het trekt wel weg. Wordt stabieler, slaap beter, minder moeheid die onverklaarbaar is, gespannenheid (anxiety)

Voor ik hierop reageer wil ik dit even weten. Vraag me toch af of er niet speelt wat wijffie 3 september zelf schreef.

Tweede collega bevestigde dat de 2 mensen van de dagdienst er samen uit komen dat ik een uur later mag beginnen. Dat is dus zeker nu.

Werkbegeleidster heeft de vervelende eigenschap dat ze dwars door je heen kan kijken. Nu noemde ik afgelopen weken dingen over mijn ouders in het kader van het ziek zijn van mijn vader en heel kort hoe dingen gingen in ons gezin. Dit bracht ze in verband met zaken rondom mijn studie en begeleiding en ze had zo gelijk dat ik geen verweer meer had. Zat te trillen en mijn stem was helemaal emotioneel. Ze deed iets aanraken waar ik het besef nog niet van had maar het klopt wel. Kan het nog niet eens goed onder woorden brengen. Ik wil juist niet op mijn werk alles laten blijken, ik wil profesioneel afstand tussen werk en prive maar in de zorg heb je nu eenmaal collega's die alles zien en aanvoelen. Zit nu achter de laptop te denken van wat gebeurde er precies.....weet wel dat het heel bevrijdend voelde en ik ga er ook voortaan maar niet omheen. Hier op mijn draad kan ik het ook dat open en eerlijk zijn en met mensen in het echt inmiddels ook en op mijn werk moet ik maar vertrouwen op die ene begeleider en haar respect voor privacy. Het begon vanmiddag al, client had een gesprek met psycholoog en familie. Ik kan niet veel schrijven maar er is een verstoorde familie verhouding en familie wil een richting op die anders als client wil. Client is mentaal de underdog tov familie. Psycholoog liet zich leiden door familie. Client had geen kans om voor haar belang op te komen. Het was 2 tegen 1 waar die client al niet tegen zus opkan. Precies zoals ik in familiegesprek tegenover ouders, psycholoog, psychiater en ik. Dat heb ik als zo unfair ervaren. We zaten daar voor familie gesprek (vader moeder en ik) En in die verstoorde rolverhoudingen in het gezin had vader moeder en ik een aandeel. Maar in het gesprek kreeg ik overal de schuld van. Er werd alleen naar mijn aandeel gekeken. Zo was het voor die client ook vandaag en waar ik normaal me niet persoonlijk betrokken laat raken riep ik er spontaan uit; dit is net het familiegesprek samen met mijn ouders en ik waar ik geen kans had. In een therapie moet er als er machtsverhoudingen zijn ruimte zijn voor de client die alleen met de psycholoog over haar toekomst heeft, zonder de familie. Het oordeel van de psycholoog heeft verstrekkende gevolgen voor client. Waarschijnlijk was dit het laatste puzzelstukje voor begeleider om dingen met elkaar te verbinden een 1+1 te doen. Daaruit kwamen haar conclusies later op de avond waar ik me zo door liet raken. Normaal ben ik niet zo een flapuit op mijn werk maar dit vond ik zo onrechtvaardig en herkende ik op zo een persoonlijk niveau. Wie weet kan ik aankomende weken de woorden vinden om het eens op te schrijven. Voor nu voelt het bevrijdend en wat onwennig en kwetsbaar. Hoogtijd om maar echt open te zijn, ook in de werkbegeleiding. Hoop dat het prive blijft tussen begeider en mij want mijn werkgever vertrouw ik voor geen cent. Practisch betekent het dat ik de komende maanden evenwicht moet vinden tussen wel met adb bezig zijn want nuchter is noodzaak maar me zo min mogelijk moet laten afleiden.

Nee niet sporten als je je zo voelt met overal spierpijn en ziek zijn. Wie weet kan je het met wat rust voorkomen. Je lichaam heeft alle energie nodig in de strijd tegen de ziekmakers. Sauna is wel goed vooral infrarood.

Goed zo An that's the spirit Beterschap Fruit.... Goede morgen iedereen. Zou het toch lukken om Zondag te komen..... Heb het ook in de draad van de meeting al gevraagd. Is zondag 11 uur ipv 13 uur een mogelijkheid. Graag reageren in die draad of je dan kan of dat dit een probleem is.

Veel plezier op de Balkan. Ben benieuwd waar je allemaal heen gaat. Ik vind de Balkan schitterend en vooral Kroatie langs de kust en steden als Dubrovnik. Ga je toevallig ook naar Mostar (van die bekende brug bekend) Hoop voor je dat ze je niet te veel verleiden met drank daar want die ervaring heb ik wel. Dat je uit gastvrijheid overal dat zelfgstookte spul krijgt. Je zal zien als je eenmaal op weg bent er een hoop vakantiestress wegvalt....geniet ervan. Fijn vakantie

Ik zou er erg mee geholpen zijn als het 11 zou kunnen. 13 uur is helemaal laat. Dan kan ik echt maar 40 minuten op de meeting zijn en is 2 uur en 160km autorijden wel erg ver. Collega's een bericht gestuurd vanmorgen. Wacht op hun antwoord.