erik

Ik ook, ben net klaar met avondeten en ik krijg me toch een slaap.

Goede morgen iedereen. Nog geen draadje dan ik maar, Ik heb dat eigenlijk nog nooit gedaan. Ik bleef maar tikken in de draad van gisteren en luisteren naar de muziek van Sarah Bettens....dat is rustig wakker worden, :musicnote: Voor Koffie moet je nog even op Yvonne wachten. Ik heb nooit tijd voor dat soort dingen in de ochtend. Nog 1 dagje werken en dan mijn "weekend" Voor de meeste hier het begin van een hele werkweek en wellicht een blue monday gevoel. Maak er iets moois van vandaag ........ik ga nu nog even wat eten en lunch maken, Dagpact Erik

Sarah Bettens!!!! (daar was ik stiekem verliefd op toen ik een jaar of 19 was) Maar ook nu met kort koppie nog heel leuk. Dit recente nummer en cover van Armin van Buuren vind ik erg mooi

Dramaqueen. daar heb ik nog een keer een waarschuwing voor gehad. Het was schuttingtaal en niet ondersteunend. Blijkbaar gaat ook ADB met zijn tijd mee

Haha ik viel met men harses op het toetsenbord zo voorover. Geen pijn maar schrok wakker. Blijkbaar is het slaaptijd,,,,,wat ee verhaal heb ik net geschrevren , was weer eens breedsprakig

Fijn dat jij je trigger gevonden hebt. weer zo'n onderwerp waar ik eindeloos over kan denken en mezelf kan reflecteren. Daarin zit gelijk het punt. Het blijft bij zelfreflectie omdat ik eigenlijk nooit praat over teveel drinken, met niemand. Virtueel wel, hier met jullie maar niet in het echt. Verder kan ik me zo een lijstje indenken van zaken die je als "trigger" zou kunnen zien. Ik kan me niet voorstellen dat ik 1 trigger heb, Wat me de laatste tijd wel opvalt is dat mijn functioneren en mijn welzijn zo afhankelijk van vertrouwen dat een ander in me stelt. /wat je intrinsiek zelfvertrouwen noemt heb ik blijkbaar minder dan de collega's om me heen. Iemand die me stimuleert, die me vertrouwd en wel eens een compliment geeft laat me opbloeien en iemand die me zat is, me afbranders geeft, diploma's (tijdelijk) irrelevant maakt .....een dergelijk man kan me enorm laten frustreren en daardoor kent hij mijn knopje om me weer op tilt te krijgen. Er zat de laatste jaren qua opleiding ook zoveel tegen en mensen zijn oneerlijk gaan draaien dat ik mijn eigen vertrouwen soms niet heb, Terwijl ik zoveel dingen zoveel beter kan dan mijn collega's Als ik gefrustreerd ben kan ik niet zo goed vriendelijk en opbouwend assertief zijn zijn met kritiek, Zeker naar een man die net 30 is, echt een opgeblazen knulletje ga ik frontaal in de aanval en krijg ik weer een waarschuwing over onprofessioneel communiceren en verbale agressie. Ik heb zat leidinggevende gehad, meestal vrouwen die bovendien wat ouder zijn. Daar is het conflict niet zo. Daarnaast speelt eigenlijk altijd het alleen dingen ondernemen, het vrijgezel zijn in mijn huis alleen. Niet nu recent maar ik heb als kind al geleerd dat als er geen vrienden zijn om met mij iets te doen ik zelf wel ga. Alles heb ik leren alleen te doen. Maar ik ben een sociaal persoon, ik praat makkelijk en ik ben goed in mijn sociale functie op mijn werk. Ik heb de tijd en puf vaak niet om na werk dingen te ondernemen. contact zoeken en iets samen ondernemen onder mensen van 25-40 is vaak uitgaan en borrelen, zo leer je mensen kennen. Ik kan echt nog die kroeg niet in. In de zomervakantie gaan de rollen weer om, weet ik nu al en wil ik ook. Met de trein alleen van hostel naar hostel en elke dag nieuwe mensen ontmoeten en steden bekijken en vervolgens uitgaan tot diep in de nacht. Hostels zitten vol studenten en dat soort drinkgedrag. Daar haal ik mijn jaarlijkse behoefte nieuwe mensen spreken weer op. Verder is mijn verhaal in notendop;,eerste relatie was meteen 6 jaar samenwonen voordat nij het uitmaakte. Ben lang verliefd gebleven en heb zo 10 jaar niemand anders willen zien staan. Daarna volgen de 2 onmogelijke verliefdheden (zie eigen draad) Wat ik hier me nu heel vaak besef is dat ik 36 ben en alleenstaand ben. Ik kan na lang nog niet verliefd kunnen worden dit nu we wel en ik ben het zat om alleen te blijven in mijn leven. Vorig jaar mijn eerste huis en daar zou inmiddels een vriendenclub en het liefst een relatie bij horen. Had net iemand, een Poolse die vlak bij me in de buurt woont en een vraag had geplaatst wie wil hardlopen in het bos. Ik gelijk mailen want op basis van internet leek ze al gelijk leuk. Pagina's heen en weer reacties en dan opeens niks meer. dat had ik bij de twee eerdere gevallen ook. Een vaag telefoonnummer, hotmailadres.....waar je niks mee kan. Niet eens een sorry bij nader inzien denk ik niet dat ik het nog wil. Nee pats boem contact weg. Doe je veel moeite voor iemand omdat je samen lopen en mensen leren kennen in het echt zo afloopt.Pats boem geen enkel contact meer vind heel frustrerend. Hier denk ik toch wel elke dag over na.......vooral het soms echt veel meemaken op mijn werk, alleen thuiskomen en het met niemand kunnen delen.

Maar toch zou ik me best wel weer eens willen vervelen. Dat geeft best rust denk ik. In mijn vrije tijd naast werk, opruimen wassen draaien.....dat soort dingen sport ik, zit ik in de sauna voor een uurtje of slaap ik omdat ik teveel sport en vrij zwaar fysiek werk heb dat stiekem mentaal ook veel vraagt. Maar ik heb de innerlijke rust niet meer.....dat ben ik al jaren verleerd. Iedereen op mijn werk zegt altijd dat ik zo ontspannen en rustig overkom terwijl ik van binnen zo druk ben eigenlijk.

Ik werd vanmorgen uit mijn bed gebeld waar ik bleef op mijn werk terwijl ik in de veronderstelling was avonddienst te hebben. Lekker gewerkt en daarna borst getraind in het krachthonk en daarna sauna. Idd hoe zweter hoe beter, Jane Ik lees dat sommige mensen nogal in hun hoofd bezig blijven met wat hier op ADB gebeurd. Dat zou ik ook kunnen doen. Bedenk me dat werken soms best fijn is. Als ik een rustige zondag heb zou ik het ook kunnen doen. Ik heb dat met van alles; heftige dingen op mijn werk, kritiek van mensen op mij, politiek, ADB, ontmoetingen met mensen. Gek wordt ik wel eens van me gedenk en vaak snap ik zelf ook niet waarom iets me mateloos kan bezig houden en iets anders niet. Achteraf is het vaak idd een vorm van herkenning van iets bij iemand.....De knop vinden denken aan/uit is denk ik een van de belangrijkste dingen die ik wil leren. Betrokken zijn met grenzen....en ja dat heeft van alles met drank te maken. Drank was HET instrument waar ik rigoureus een einde aan me gedenk kon maken als ik het zat was.

En nu meld ik me droog af. En wat grijs gedraaide plaat vanavond maar ikzelf had em al tijden niet gehoord.

Volgens mij is de enige goede reden tot drinken; het willen waarbij je de risico's kent en accepteert. Ik ging afgelopen zomer weer naar het Oostblok en ik wilde weer reizen van hostel naar hostel. Ik wilde bier en wodka in de nachttrein, ik wilde de hostelsfeer van uitgaan en met een groep onbekenden dronken tegenelkaar op snurken. Ik wilde uitgaan met drank, ik wilde dansen en me laten gaan zoals ik zonder drank minder goed doe. Ik wist bij landing in NL dat de knop weer om moest en dat heb ik toen ook een tijdje gedaan. Ik heb geen minuut spijt en ik zou nooit horen op een dagpact want ik koos ervoor om te drinken.

Waarom gebruik je het woord kunt en niet wil? Niet kunnen klinkt als weerloos slachtoffer terwijl het eerste glas een besluit is en daarmee een kwestie van willen. Verklaren dat je het niet kan maak je het te makkelijk voor jezelf om te drinken. Het geeft een schijngevoel van er niks aan kunnen doen en dat voelt beter dan besluiten te drinken terwijl je weet dat het besluit in je eigen handen ligt.

Ja kiprolade en dan maken ze zoveel en geven me zoveel mee dat ik voor morgen weer heel veel heb. Ouders blijven ouders ook al ben je 35+

Waarom zou ik huiveren. Is dat behulpzaam en opbouwend? Ik heb het gelezen; je stoot onze goed bedoelde adviezen allemaal af of je verdedigd je. Je neemt niks aan noch bedenk je in welk kader iets geschreven is. (zoals ik je probeerde uit te leggen over naasten die niks weten/ het opgegeven hebben. Bedenk dat wij tikken uit onze ervaring en weten dat we voor onszelf ook de schone schijn op hielden van we kunnen overal stiekem mee wegkomen) Hetgeen ik quote is op en top zelfbeklag van kijk mij eens zielig zijn. Pak jezelf bij elkaar. "Show some dignity please" toon eens wat waardigheid. Je schrijft, ik heb dit forum nodig......maar wees dan eens ontvankelijk voor wat men met de beste bedoelingen aan je wil schrijven. Het wachten is op de eerste echt nuchtere dag denk ik.....pas dan kan er iets tot je doordringen. Tot die tijd veel sterkte met uit de put omhoog klimmen.

Goedemorgen iedereen. Zie ik dat het tien uur is en duurt het nog minuten voor ik mijn slaperige benen het bed uit geslingerd heb. Wat ben ik toch lui/moe de hele tijd. Nu ouders bellen om daar even avondeten te regelen. Vinden zij alleenmaar leuk en ik hoef niet te koken. En het is ook wel eens goed om ze weer te zien. Daarna sporten en vervolgens sauna. Ik heb wat last van mijn achillespees, ik heb voor het eerst die curetape geprobeerd tijdens mijn avonddienst. Ik heb nu voor het eerst weer zonder pijn gewerkt. Ik moet dus gewoon een paar weken aan die tape, Ik heb het denk ik opgelopen met sporten en ik werk teveel waar ik teveel loop de hele tijd om het rust te geven. Ik hoop dat het met tape en doorwerkend goed komt. En idd ik ben meteen na het frummen gaan slapen en tijdens/tussen het slapen ging het over Agnieta en over drinken waar een ander van niks (lijkt) te weten.

Alsof je zou moeten kiezen wie je exclusieve hulpverlener is......je kan natuurlijk waar mogelijk hulp zoeken bij je man en bij lotgenoten. Ieder heeft een eigen rol en functie. Deel het met je man en kijk wat er voor hulp uitkomt. Volgens mij kan je alleen elkaars klankbord zijn als iedereen open kaart speelt. Klankborden die zaken te verbergen hebben geven nooit zuivere klanken terug. Dat maakt het e.e.a niet ondersteunend en helpvol naar jezelf en naar hem. .

Helemaal mee eens op het woord moeten na. Je moet niks, je kiest ervoor en je creëert daarmee je eigen probleem. Een schijnwereld onderhouden qua energie, kost heel veel. Vind je het die energie waard?

Ik ga maar even plaatje draaien tussendoor. Ik heb zoveel herrineringen aan dit nummer.

Beste Agnieta We kunnen het niet hebben over wat jou man weet. Zie het in het licht van dat iedereen hier wel een naasten kent, een (ex)partner die niks door lijkt te hebben. Precies wat Jane schrijft. Iemand die de moed opgegeven heeft jou van de drank te helpen en zich in dat lot schikt. Het is bij mij ook een van de hoofdredenen dat ik niet meer samen ben met de vrouw die ik diep van binnen nog steeds mis. Uit die ervaringen komt ons statement dat naasten (bijna) altijd precies weten hoe het zit. Ga dat vooral niet verdedigen dat je man echt niks weet.......neem het als raad mee dat het zou kunnen zijn dat hij ook een meester is in stiekem weten zoals jij een meester denk te zijn in stiekem.

Morgen, Onrustig geslapen met de mail in mijn hoofd. Nog vele regels gedelete en veranderd. Net verstuurd, nu is het wachten op antwoord. Moet om 15.15 werken en ik denk dat ik gewoon een rondje 2 ga slapen nadat ik wat gegeten heb. Leuk idee Jane dat Turkije, je gaat vast ook een haman bezoeken of niet :-) Dit forum heeft perioden van ondersteuning en van negativiteit. Soms zie je dat de positieve energie van iemand erg aanstekelijk werkt voor de algehele sfeer. MijnGerrit waar haal je de drive vandaan zo dag en bij nacht. En eigenlijk vind ik dat we ons allen een schouder klopje mogen geven. De sfeer op dit forum en die maken we toch echt zelf en met elkaar, vind ik persoonlijk erg positief. Dat we het heel opbouwend bezig zijn. Ook kritisch maar ook dat ook op een leuke manier. Kom met plezier steeds even langs hier op dit moment. Zelfs in de avonden! Ik laat de koffie nog even in de kan. Oude koffie is prima voor straks maar nu ga ik nog ff pitten. Er viel best een last van me af toen ik op de verzendknop van die mail drukte.

Maar ze hebben in Turkije groot respect voor die mama. Dan is de kans niet zo groot.

@Jen, je bent wel duidelijk en bondig. Kan ik nog wat van leren. @ idd boos zijn, net als schuld en schamen. Niemand is boos, niemand hoeft zich hier ergens voor te schamen en schuld bestaat niet. Het zijn van die emoties waarbij ik dan denk; wat is het effect op productief een besluit nemen wat je nu met het volgende glas gaat doen.......

Ik ga je niet schrijven dat je eea weg moet spoelen door de WC of dat je nu moet stoppen. Ik kan je ook de beste oplossing niet geven.....elk glas gaat je niet dichter bij het antwoord op moeilijke vragen brengen, dat kan ik wel schrijven. Je vergeet de vraag en het waarom van ook al weer niet doordrinken. En dan wordt je op een gegeven moment weer wakker. Succes met opstaan en het nemen van een beslissing rondom het nu doordrinken.

Ik ben weg per 01-04. Maar ik ga weg in de zin van zelfde instelling blijvend. Qua praktijkopleider blijf ik met dezelfde van doen hebben. Leidinggevende en team veranderd. ipv een leidinggevende die me liever kwijt dan rijk is krijg ik een leidinggevende die mij gevraagd heeft voor die functie en dat zonder echte sollicitatie. @MijnGerrit Mijn nieuwe leidinggevende is mijn ex leidinggevende op mijn oude afdeling. De zorg is voor eigen personeel heel hard heb ik gemerkt op elke werkplek. Maar het vertrouwen dat zei uitspreekt is echt veelbelovend. En het team is allemaal niveau 4 en allemaal mensen die al jaren in de palliatieve zorg zitten. Ik kan zoveel leren van hoe zij omgaan met zorgen voor in de laatste maanden van iemands leven. En last but nog least; de goede zin die ik krijg in mijn nieuwe werk geeft 10x meer energie dan ik nu uit frustratie haal. Het is ook pas na het moment van zeggen dat je weggaat. De sfeer van hij gaat toch weg, hij telt niet meer mee in het team. Niet heel leuk maar zorgen doe ik niet voor het team, dat doe ik voor de bewoners; Iemand die met een trillende been en arm van de spanning (mentaal) naar bed breng. Kletsend en afleidend ligt ze in 10minuten uiterst rustig te slapen. Daar heb ik een aandeel in en daarom doe ik mijn werk zo goed mogelijk. Team leidinggevende.....allemaal bijzaak.

@MijnGerrit Ik heb mijn vader eerder op de avond gemaild en hij heeft er zijn eigen versie van gemaakt. Ik moet er morgen tussenin gaan zitten om het mijn tekst te laten zijn en toch wat bondiger. Ach morgen denk ik weer helder, nu denk ik niet meer zo best (ondanks nuchterheid) Je neemt me echt de woorden uit mijn mond. Ik heb het vaker gedacht van was ik nu maar Jane, dan kon ik iets moois schrijven en uiterst relevant reageren. Maar laten we ons zelf maar blijven Collega's is geen optie, mijn team komt uit Suriname, Antillen, Indonesië, India....2-3 Nederlanders maar ik ben de vraagbaak met hoe schrijf je dat...... Nederlands is verschrikkelijk van niveau bij ons. En het is een soort heksenketel waar niemand elkaar vertrouwd en men zoveel mogelijk kwaad over elkaar spreekt om aandacht van eigen functioneren af te leiden. Teambuilding is het grootste punt en de teamleider maakt iedereen bang en onzeker voor zijn baan en speelt iedereen tegen elkaar uit.

Agnieta. Wat jammer nu! Ja ik dacht ook na een jaar niet drinken van ik raak vast al aangeschoten van een halve liter bier. Niks hoor, gewenning blijft denk ik (of althans heeeeeel lang) En schrijven en lezen met drank op, in opperste concentratie om geen fouten te maken. Drinken maar toch alle symptomen daarvan proberen te verbergen. Iedereen hier herkend het wel (en klopt ik zie je niet veel fouten maken maar ik ben zelf ook heel moe nu) En dan altijd de vraag; heb je nog voornemens om door te drinken nu, heb je nog in huis? Of heb je niks meer en wil je nu eigenlijk NIET doordrinken? Wat wil je?