Reacher

Ah daar ben je @jopie. kun jij die zin toelichten? Of een andere keer wanneer je wat meer lucht hebt? Want het raakt iets bij me, maar het is wat ongrijpbaar..

@Jannigje goed dat je je uitspreekt, volgens mij is dat vaak niet makkelijk voor je. Soms werkt het chemische stofje in je hersenen niet dat je gelukkig of tevreden maakt en bestaat daar nog geen medicijn voor. Punt. Dysthyme stoornis is niet op te lossen met een betere mindset. Als je niets doet wordt het erger. Als het je ergens de kracht vandaan weet te halen om te sporten en onder de mensen te blijven komen dan lukt het soms om op een bepaald niveau te blijven. Je doet het dus niet om je beter te voelen, maar om je niet slechter te voelen. Genezing is vaak niet mogelijk. Het vereist een enorme kracht en -zoals Jannigje soms zelf zegt- koppigheid om niet gewoon in bed te blijven liggen en er nooit meer uit te komen. Om vast te houden aan dat kleine beetje hoop dat je hebt op betere tijden. En die kracht/koppigheid van Jannigje is een inspiratie voor mij. Als ik ergens moed voor verzamel denk ik vaak aan haar. @bumperjim jij schreef bij de vorige discussie over ditzelfde onderwerp dat de allergie voor die collega die jarenlang ongelukkig was maakt dat je niet helemaal open staat in het onderwerp. Dat is zonde joh, je mist echt iets als je die hele mooie zachte schemerwereld die Jannigje is, niet ziet.

Goedemorgen, ik mocht later beginnen vandaag, dus daar heb ik me aan gehouden Hoe is het @jopie? En @Quinn?

@jopie

Dat is ook een les in loslaten aan het worden vrees ik.

Leuk om je weer te zien hier @Vol

Wat ben ik wijs vanavond, zou het volle maan zijn?

Die jaren raakt ze niet kwijt BJ, dat zijn de jaren waar ze van leert. Jaren die haar zullen vormen.

Dat is dan weer het nadeel van je beter voelen, die quarantaine wordt je dan snel zat. Nog even geduld

Veel plezier

Koekje erbij? Het zijn vosjes

Ik ook, heeft mini al een achterstand met praten door haar doofheid of gaan ze morgen kijken of ze achterstand heeft met praten?

Hoe gaat het verder @niks. Ik wil trouwens altijd nog eens zeggen: je doet me op één of andere manier altijd aan mijn forumvriend @Lars denken. En dat is enorm compliment.

Dat weekend van jou maakt me altijd aan het lachen @niks. Ik ben negatief dus dat is positief

Hoe gaat het trouwens @Rosee?

Sterkte vandaag @Maja

Pas als je naar de overkant van de zee roeit, zul je ondervinden wie je werkelijk bent. Hint: een wijsgeer.

Jamaar ik mag dat. De mijne is Emily Dickinson. De jouwe: the breastfeeders? Ikweethetniet.

Zo! Ik zit genoegelijk boven een dampend kopje Cola zero de uitslag van mijn zelftest af te wachten. Koekje erbij.

Ik ga weer verder

Ik vind het een mooie angst als je begrijpt wat ik bedoel

Ik heb dat ook altijd met mijn katten. Zal ik van 58ste net zoveel houden als van die andere 57?

Ik heb dit van zoveel moeders gehoord bij het krijgen van een nieuw kindje. En het lukt ze altijd weer om daar evenveel van te houden

Soms zou je op een knopje fast forward moeten kunnen drukken. Maar waarschijnlijk leer je het meest van de wankele dagen.

Maar de vrouwen die naar voren zijn gekomen zijn óók onschuldig tot het tegendeel is bewezen. Voor hen invullen dat ze nu eenmaal in die industrie werken en daarmee hun eigen verantwoordelijkheid moeten nemen is in mijn ogen… een voorbeeld van verziekt denken. Mééstal zijn het vrouwen die zelf brute ervaringen achter de rug hebben die klaar staan met hun oordeel. Dat maakt het in mijn hoofd zo ingewikkeld. Want van hen zou ik begrip en zachtheid verwachten. En juist hen wil ik zacht en begripvol tegemoet treden. Dat lukt me niet. Deze vrouwen zijn niet in de slachtofferrol gekropen. Je ziet ze huilen op tv. Huilen mag. Toch? Onze eigen club van gewonde en beschadigde vrouwen die stoer zijn en hun mannetje staan en die alvast die vrouwen wijst op hun eigen verantwoordelijkheid: dát zijn degene die hen tot slachtoffer maakt. Gekmakend dit.