Lika

goedemorgen

De ene pietluttige gedachtenstroom na de ander waar ik in vast kom te zitten. Beren op de weg die in rap tempo groter worden. Als ik de ene heb opgeruimd doemt de andere alweer op. Maar it's a sign te veel op mijn bord. Stekker eruit. Ik heb nu vrij genomen. Afstand en rust. nodig.

Vrij genomen vandaag. Ik voel me beter.

Slaap lekker

Welkom. Kun je naar de huisarts gaan? En een AA meeting zou dat wat zijn?

Fijn!

goedemorgen.

Ik eet tegenwoordig lekkerder dan vroeger. Nooit gedacht! Met meer aandacht en smaak. En ja... thee. Prima.

Machteloos gevoel ja.

Dag met heel veel verschillende momenten. De stress zit in mijn lichaam, maar ik eet, slasp en drink thee. Verder doe ik een kasrtspelletje met jongste en draai muziekjes na het werk. Ik heb toch het gevoel dat ik mezelf zo wel weer op het goede spoor krijg. Slaap lekker. En ja @Borgrenzen aangeven. Hard werken als je ermee begint. Vind ik ook. Maar we gaan het leren!!!!

Goedemorgen

herkenbaar. stapje voor stapje...

lieve @bumperjim

Is dit gevoel nieuw voor haar? Ik hoor jou oplossingen aandragen, maar zou het kunnen dat dat niet de oplossing is?

Het gaat erom denk ik, dat ik zie wat ik doe/denk , maar het loslaten lukt even niet. Dus blijf ik ronddolen in ‘the windmills of my mind’. Maar ik eet, ik slaap, ik werk en doe spelletjes met mijn kind en ga naar buiten. Dat laatste morgen maar veel doen.

Van harte!

Wat fijn om te lezen @Bor Voel me helemaal ‘mee-blijen’.

van harte meiden! Ik ben zo blij met jullie!!

Ik heb vanavond muziekjes gedraaid en een kaartspelletje gedaan met mijn jongste. Zonder drama en met aandacht. Wat een cadeau! Dat geef jij dus ook aan jezelf en je dochters.

Fijn!

Het zit niet zi in ons om maar gewoon rustig tevreden te zijn. Dat denk ik wel eens. Of is het het zoeken naar ‘groots en meeslepend’? Geen idee. Het kan ook gewoon zijn dat er soms iets zeurt en pruttelt. Dat je het ziet en voelt en dat dat mag. En dan... ? succes met uitvinden!

Dat eindelijk uitkomt wat ik diep van binnen allang wist... Ik kan het niet. Ik maak verkeerde inschattingen. Dat is het denk ik. Ik ben maar bezig om te zorgen dat niemand dat ziet.

99,5

Klopt @bumperjim. Dat weet ik. En de grap is dat dezelfde ‘problematiek’ niet weg ging door te verdoven hoor.... even en dan meer verdoving en meer en weer. En ... na ooit vele depressies vanwege hetzelfde gewoon de totale burnout in. Ik ben bang voor de consequenties van fouten. Wil alles uitpluizen ...wat als...., moet ik niet.... etc, etc. En toch maak ik fouten. Hellup! Nu zie ik mezelf. Soms is een arm om mezelf heen nog lastig, maar daar mag ik voor gaan praten. Ik weet het zelf, maar wil een vinger aan mijn pols. Door te praten.

De lente komt en gaat en komt en gaat. Bang ben ik vaak. Bevangen door paniek regelmatig. Naderend onheil..... Ik heb ‘iemand om mee te praten’ gevraagd op mijn werk. Mijn zorg gedeeld. En ik voel de signalen. Herken ze. Moeilijk om mezelf niet te ‘slaan’ daarvoor. Ik ga veel wandelen dit weekend. Ademen.