kruidenthee67

Kip-ei?

Kruidenthee Altijd warm of lauw. Stuk gember soms voor het pittige Schijnt ook heel gezond te zijn, gember. En nu vaak verse munt Ik heb allerlei verschillende mixen van kruiden. Vervelen nooit. Als het warm is prikwater/citroensmaak.

He Lars da's geen klagen Kei-goed dat je het allemaal aanpakt! Die hoort eigenlijk thuis op het complimentendraadje

Dat lukte mij ook, tijdens zwangerschappen, lange borstvoedingsperioden én dieet.... Maar dat deed ik voor 'de ander'...mijn kinderen. Nu wil ik het voor mezelf... Het niet meer drinken is de eerste stap van écht goed zorgen voor mezelf. Lichamelijk en geestelijk. Wilskracht probeer ik zoveel mogelijk weg te houden...dan lijkt het als een dieet...dat lukt op wilskracht en uiteindelijk ga ik voor de bijl. Met diëten ben ik lang geleden al gestopt...way of living...mag het gaan worden, geen alcohol. En dat klinkt simpel...ik ben me er zeer goed van bewust dat het niet vanzelf gaat...vaak genoeg geprobeerd. Per dag....en voor jou vandaag dag drie. Top!!

Hoi, O, heel herkenbaar die angst... En angst is een slechte raadgever. Fijn dat jullie dat zo uitspreken. Ik merk aan mezelf dat die angst benoemen (bij huisarts laatst, partner, praktijkondersteuner) hem ook wat kleiner heeft gemaakt, lichter misschien. Ik kan het niet zo goed verwoorden. Het lezen van jullie sterkt me daar ook in. Het heeft misschien te maken met wat MG hierboven schrijft, de strijd opgeven. Onder ogen zien wat er is. En waar ik aan moet werken. Daar speelt ook 'angst'. Het is (nog) niet gemakkelijk, ook in mijn relatie gebeurt veel, maar uiteindelijk is dat positief. Een beweging de goeie kant op. En ik hou me vast aan: het komt goed en het is het waard. Ik ben het waard...jij, jullie ook.

Dank jullie wel... Want na het weten,beseffen, voelen dát je moet stoppen, komt de onvermijdelijke vraag: Hoe? (....hoe hou ik het vol........) Bij de les blijven dus.

mooi....het hoeft niet altijd moeilijk te zijn.......

https://www.youtube.com/watch?v=sQYJFuRHX2M Soms lukt het met een plaatje...nu niet...maar het is 'Alles is liefde' van 'Blof'

Lieve Hut, Ik kan het niet zo mooi zeggen als 'Lichtflits', dus ik kopieer haar tekst voor jou: De vergelijking met een achtbaan gaat deze week wel weer op. Zat ik op dinsdag in het stukje waar je rustig naar boven gaat en het moment van stilte ervaart, waarop je even kunt genieten van het uitzicht.... De volgende dag ging het hard naar beneden, met allerlei draaien, waarin je je alleen maar kunt overgeven aan dat wat er gebeurt. En vandaag voelt het weer wat rustiger, dus ik denk dat we de rit alweer hebben volbracht. Hoge toppen en diepe dalen. Ik kom weer tot de conclusie dat ze blijven komen. Ik leer inmiddels meer te genieten van de hoge toppen en minder weerstand te bieden aan de dalen. Beide hebben ze iets te brengen. Lichtfits

Ja, eigenlijk toch mooi dat je jezelf toestaat om te 'voelen'? Er is wat er is...niet meer weglopen, niet meer wegstoppen. 'Beweging', ruimte, keuzes.....leven....zijn.

Geweldig Hut! Nee, niet makkelijk maar wel fantastisch dat je dat zo mag meemaken. 'Alles of niets'...ik ken 'm...soms ontzettend lastig...maar ook een kwaliteit, die je nu kunt inzetten..mooi hoor. Je gaat voor jezelf. Waardevol mens. Respect voor de weg die jij bewandelt...no way back...

Sita, Hoe is het nu met je? MijnGerrit zegt het kort en krachtig. Ook jij hebt een keuze. Ongeacht de omstandigheden waarin je verkeert. Ja, het kan zwaar, moeilijk, beangstigend zijn om te stoppen. Ik heb je beginbericht nog eens gelezen en je geeft ook aan dat je lijf protesteert. Als je weet dat het na de begin paniek heus weer wat lichter wordt kun je het aan. En dat wat allemaal speelt wordt ook meer duidelijk en daardoor te behappen, al lijkt dat misschien nu even niet zo. Het steeds bezig zijn in je hoofd met een keuze, wel-niet drinken. Het kost bakken energie...gun jezelf rust en herstel. Goeie dag gewenst vandaag.

Haha......héél erg nuchter.... Droog ook

Sterkte Sita...ik ga slapen, hoop dat jij je dag een beetje goed doorkomt.

Hoi Sita, Ik zie dat je er nog bent...ik wil eigenlijk mijn bedje in...maar hoe gaat het nu?

Hoi Sita, Die gedachten ken ik...ook de paniek die het op kan roepen. Machteloosheid... Is er waar jij bent mogelijkheid voor hulp? Een huisarts of zo? Een professional waar je mee kunt praten. Of is het misschien mogelijk om via internet online iets te doen? Sommigen hier hebben een online programma gevolgd. Het delen met mijn man luchtte heel erg op...de schaamte voorbij. Maar hij kan mij niet helpen. Tot op een bepaalde hoogte ondersteunen. Hier veel zijn...ook de momenten dat je wilt gaan drinken? Sterkte...het is velen niet in één keer gelukt... Vallen en opstaan, ups en downs... Sterkte!

En wel fijn om van je te horen.

O Dribbel.... Ik weet niet zo goed wat te zeggen.. Steeds gedacht geen bericht is goed bericht. Sterkte lieve Dribbel, hoop dat je het weer op kunt pakken.

Mooi rood is nie lelijk...

Dat bedoel ik Koh... En het kan heel helpend zijn.

Volgens mij vind je hulp vragen sowieso moeilijk? Een voor mij herkenbare trek..zelluf doen...onafhankelijk zijn...groot zijn? Je hoeft het niet alleen...niks nie...hulp vragen is juist kracht tonen. Top dat je dat gedaan hebt joh! Het gaat zeker goed komen vanmiddag... Het is al goed met jou, kanjer!

Toch geen onverwachte hoop ik?

Ter verduidelijking dan: En dit is zoals ik het zie en ken. Drama=slachtofferrol, tranen, verhalen maken, groot maken, buiten mezelf plaatsen Om me heen slaan=ontkennen, me groter voordoen dan ik me voel, 'verbaal geweld' waarmee ik bedoel mensen met woorden te kwetsen, bewijzen zoeken dat het verhaal van de ander niet klopt, wegduwen, niet letterlijk maar mensen niet dichtbij laten komen. Kortom, het tegenovergestelde doen van wat ik eigenlijk nodig heb. Kwetsbaar durven zijn, onder ogen zien dat ik een probleem heb en hulp nodig heb. Nogmaals, dit is zoals ik het ervaar in het ADB proces en wat daarbij boven komt. Als ik het verkeerd zie, dan excuses. Verder kies ik er nu voor me niet te laten verleiden in die voor mij herkenbaar pijnlijke discussies. Die leveren uiteindelijk niets op. In ieder geval niet voor mij. En ik heb de energie nodig voor mijn eigen herstel proces, waar ik goddank toch weer inzit. En ja...dat vraagt een enorme kwetsbaarheid. Sterkte en dat meen ik van harte. Of je het kunt ontvangen is aan jou.