Spring naar bijdragen

Kohtje

Forumdeelnemers
  • Aantal bijdragen

    16.204
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

  • Gewonnen dagen

    218

Alles door Kohtje geplaatst

  1. Kohtje

    Woensdag 21 oktober

    Drie uur geleden zeg ik nog dat ik weer probeer hier te stoppen, en kiek noe dan... daar istie weer...
  2. Kohtje

    Woensdag 21 oktober

    Verdorie... daar was ik weer...
  3. Kohtje

    Woensdag 21 oktober

    Lieve @Cleo66, Zoals de drinker op een gegeven moment machteloos staat tegenover alcohol, zo staat de omgeving van de drinker machteloos tegenover de drinker. Trimbos zegt: "Een drinker kan iemand zijn die regelmatig drinkt, en hij/zij kan ook verslaafd zijn. Als de omgeving kun je soms iemand helpen om zijn probleem in te zien er er van af te komen, maar je kunt iemand die verslaafd is niet laten stoppen met zijn/haar gebruik als hij/zij daar niet zelf achter staat. Hoe graag je dat ook zou willen. En hoe boos, verdrietig en machteloos jij je hierdoor ook voelt. Maar je kunt er wel voor zorgen dat je er zelf niet aan onderdoor gaat. Dat jij je leven niet aanpast aan het gebruik van die ander. Dat je niet al je energie steekt in het helpen van iemand die niet geholpen wil worden. Eigenlijk gaat het erom dat je de verantwoordelijkheid voor het oplossen van het probleem laat waar die hoort. Dat is niet zo eenvoudig, want je hebt de neiging de ander steeds opnieuw te ‘helpen’. Ook al weet je dat je het probleem zo niet oplost. Soms lijkt het alsof je zelf ‘verslaafd’ bent; verslaafd aan het helpen van de ander." Zelfs binnen AA/NA als sponsor kon ik m'n sponsee's niet helpen als ze zichzelf er niet toe konden zetten om te erkennen dat ze een probleem hadden en zélf verantwoordelijk waren voor hun herstel. Daadwerkelijke hulp bestaat feitelijk uit niets anders dan richting aangeven. En dan ook alleen de goede kant op, richting oplossingen. Want wijzen in de richting van het verleden, wat er is aangericht, werkt vaak averechts.
  4. Kohtje

    Woensdag 21 oktober

    Nou, mijn moeder is weer thuis. Ze is nog wat verzwakt en zal de komende dagen gelukkig wat hulp krijgen. En ik zal er nu dagelijks langsgaan i.p.v. 3x per week. M'n eigen to-do-list wordt langer en langer. Wel de afgelopen dagen vier eetkamerstoelen van nieuw schuimrubber in de zittingen voorzien. Nu weer even kalm aan want m'n handen vallen zowat van m'n polsen, ondanks de pijnstillers. Iets teveel stress. Ik ben een stress-kip. Maar er moet nog zo veel... Morgen weer een dag. Misschien moet ik hier nu toch echt maar eens helemaal stoppen. Heb ik vaker gedacht, geprobeerd zelfs, tot nu toe niet echt met succes. Nou ja, opstaan, knietjes afvegen, kroontje recht en nóg maar eens proberen...
  5. Och @takeiteasy, wat klinkt dit toch allemaal hééééérlijk ouderwets. Vooral dat 'de klant is koning'.. Moet gewoon oppassen dat ik niet weer in zo'n nostalgische bui terecht kom en op zoek ga naar melkboerekarretjes.....
  6. Heeft dus iemand een leeg blikje bier gejat en meteen die fiets ook maar even opgeruimd. Dat siert zo'n lege-bierblikjes-dief dan weer wel.
  7. Vooral die trekhaak en bootje mee, hè?
  8. Mijn hemel, Smaragd.. je ging weer een tijdje lekker en nu weer het oude liedje. Je hebt er 12 ingeslagen. Jou een beetje kennende gaan die vandaag op ook. En als ik er totaal naast zit dan kun je dit berichtje beschouwen als een woestmaker en stimulator om te laten zien dat ik er totaal naast zit.
  9. Dat verhaal van 'stoppen na vrijlaten' doet me er aan denken dat ik nóg twee keer verhuisd ben. Naar het appartementje waar ik terecht kwam nadat m'n vrouw me uit huis gezet had, en later weer terug. Daar op dat appartementje waar ik zat met het hoognodige kon ik EINDELIJK m'n goddelijke gang gaan wat drinken betreft. En daar werd ik zooo moe en bang van, zo alleen zonder de weliswaar bemoeizuchtige, doch onbewust ook altijd mentale steun gevende aanwezigheid van een huisgenoot. Ineens drong het tot me door dat ik hier zomaar in doodsnood kon komen zonder dat iemand het wist. En doodsangst heb ik die laatste jaren meermaals gehad als ik met hartkloppingen, ademnood en totale paniek doodstil op m'n rug in bed de minuten lag te tellen tot ik me beter zou gaan voelen, meestal na een dag of twee, drie. Toen dit me op dat appartementje overkwam miste ik die verfoeide eeuwige controle en bemoeizucht van m'n vrouw zo erg dat ik besloot dat ik wat aan mezelf moest gaan doen. Er was toen in een naburige gemeente net een behandeling gestart volgens het Minnesota model. Eerst vier, later drie dagen per week daarheen en een aantal 12-stappen meetings per week bezoeken... Dat dit voor mij dé oplossing was kwam volgens mij door een aantal dingen: ik zat voor mijn gevoel op de bodem van de put en m'n herstel was niet iets wat me 'opgedrongen' werd maar kwam vanuit de puur persoonlijke wens om te stoppen. Daar bovenop kreeg ik niet het gevoel dat ik gestopt was omdat ik wat regeltjes had geleerd om me aan te houden als ik zou willen drinken maar dat ik mezelf leerde begrijpen en daardoor de noodzaak of zelfs maar behoefte van/aan drinken kon wegnemen. Ik woon nu al weer jaren samen met mijn vrouw onder één dak maar de controle cq bemoeizucht die ik nog wel eens ervaar is nu meer stimulerend voor mij dan dat ik er de zenuwen van krijg. Nog steeds heb ik regelmatig een schop onder m'n achterste nodig en die krijg ik ook regelmatig. Maar liefdevol.
  10. Ik ben even aan het tellen gegaan (ha, lekker, getalletjes.... ).. ik ben ook al vijftien keer verhuisd. Nooit bij stilgestaan dat het zo vaak was. Maar verklaart misschien wel waarom ik nu absoluut geen zin heb in verhuizen.
  11. Een man van uitersten. Schiermonnikoog vs België.
  12. Ja, ik noem dat altijd 'm'n gedachten naar schrijfsnelheid terugbrengen', waardoor ik weer een beetje overzicht over m'n eigen gedachten krijg.. De zijsprongetjes die ik altijd volg tijdens 'gewoon' denken en die me totaal van hetgeen ik wilde zeggen/denken afleiden, sterven al schrijvende een stille dood omdat ik nog bezig ben de hoofdlijn op te schrijven. Door me op die hoofdlijn te concentreren middels het schrijven (liefst in het mooiste handschrift dat ik in huis heb omdat dat zorg en aandacht nodig heeft) ben ik veel minder geneigd om allerlei paniek en chaos veroorzakende uitwassen van muggen tot olifanten te laten groeien.
  13. Of een muur met schoolbordenverf schilderen. Kun je nog simpeler gewoon met krijtjes werken.
  14. Een groot white-board aan de muur. Kun je ook met zwarte (en gekleurde) stiften op schrijven en ook zo weer wegvegen. Wel opletten dat je whiteboard markers (!!!) gebruikt, niet van die permanent markers.
  15. Goedemorgen. Als je jezelf vandaag op het dagpact zet (of niet) en verwacht dat je het moeilijk krijgt vandaag stel jezelf dan de volgende meerkeuzevraag en kies uit antwoord A, B of C..: GA IK VANDAAG DRINKEN? A. NEE B. antwoord A C. antwoord B
  16. Altijd, lady jane. Maar niet zwaarder dan normaal. Dus valt het wel weer mee.
  17. pffff... tenminste iemand die me begrijpt.
  18. Dat voor veel mensen ontspanning, zoals ze gewend zijn, ver te zoeken is.
  19. Het zijn dan ook spannende tijden. Hoe worden we met z'n allen samen dat virus-de-baas.. Je moet het wel zelf doen, maar niet alleen.
  20. En dan ook nog november.... Zal voor je duimen, lady jane. Als jij mag, mogen wij (de rest van NL) misschien ook weer wat meer.
  21. Al zou je honderd AA-meetings per week bezoeken, je kunt pas resultaten verwachten als je jezelf aan het werk zet met het programma dat AA aanbiedt. Doe je dat? Ben je een verslaafde in herstel, die werkt (met het programma) of ben je een alcoholist die z'n drinken rechtvaardigt door te zeggen dat hij heel vaak naar AA gaat maar dat dat niet werkt? Naar AA gaan is wat anders dan werken aan de 12 stappen van AA. Het werkt als je er aan werkt. Zelf.
  22. Maar tóch, @Elton, proficiat met het goede nieuws. Dat andere, dat met die alcohol, daar kan nu weer aan gewerkt worden. Hopelijk is de opluchting zo groot dat je dat (weer) succesvol kunt en wilt oppakken.
  23. Ja, die Zweedse kok van de Muppets... die scharrelt vaak met kippen. Ik lees hier vaak recepten met zalm. Ik vind zalm best lekker maar wordt er altijd kotsmisselijk van. Raar en jammer. Met mondkapjes heb ik geen moeite. Mensen in de winkel zonder mondkapje vind ik er momenteel onapetijtelijker uitzien dan mensen met. Ik begin zelfs al een kleine verzameling mondkapjes te krijgen. Zwart, wit, de bekende lichtblauwe, één met een hondensnuit en één met Dyanes en Acadianes. Ook een blauw-groen gestreepte en lichtblauwe met wolkjes... Ik heb er standaard altijd twee of drie bij me.
  24. Goedemorgen. @Elton, heel veel sterkte en ik duim voor je.
×
×
  • Nieuwe aanmaken...