Kohtje

Vooral ik wilde na/bij een airedale terriër beslist, zeer beslist, géén basset fauve de Bretagne. Kende ze alleen van plaatjes en dat vond ik geen honden. Tot ik er een paar in het echie zag. Nu genieten we dagelijks van onze tweede fauve. En zou ook niets anders meer willen dan zó een gek en lief dier.

@Borrie, sterkte meid. 't Lijkt misschien minder ingrijpend als een huis leeghalen, maar qua gevoel en herinneringen doet het er niet voor onder. Wat Bumperjim zegt.. wie weet ooit? Kan me voorstellen dat niets Bor kan vervangen maar de nu nog verse leegte kan wel eens dusdanig blijvend (maar minder pijnlijk op den duur) blijken dat je toch weer voor zo'n "genoot" gaat. Maar kan me ook voorstellen dat je in dat geval helemaal 'vers' wilt beginnen. Heb je niet ergens een plek waar je alle spullen zolang op kan slaan tot je er iets minder impulsief mee overweg kan? Wij hadden tot twee keer toe al een andere hond in huis. Deze laatste (zeggen we nu) nu die heeft het voor elkaar. In de woonkamer twee manden, één vlak bij onze eet/werktafel en één naast de tv zodat ie 's avonds ook bij ons ligt en ons altijd in de gaten kan houden. En op de slaapkamer een kussen waar hij van jongs af aan op ligt te slapen én een mand waar de oudste vroeger in sliep. Nu begint hij 's avonds op z'n vertrouwde kussen en in de loop van de nacht verhuist ie naar de mand. Daar heeft ie wat meer beschutting en dus iets meer warmte. (want naast het open raam) En in de camper heeft ie nu ook twee slaapplekjes. Eén onder de tafel en één onder het dashboard. Hoeft nu niet meer te grauwen en grommen om het beste plekje...

@Descartes33, jouw verhaal betreft baclofen. Maar refusal/antabus werkt anders, toch? In mijn beleving is het dan puur de angst voor de gevolgen die je van het drinken af zou moeten houden. Stok achter de deur, zeggen anderen. Maar een stok achter de deur werkt ook op angst. PAS OP!! Eigenlijk het omgekeerde van beloning. Hoewel het toegeven aan die angst en dus niet doen wat je niet moet doen (drinken in dit geval) uiteindelijk wel een gevoel van beloning kan geven. Ja, in sommige gevallen kan ik me voorstellen dat je je liever door dit soort angst/beloning van de drank laat houden dan dat je totaal kapot gaat aan drinken. Uiteindelijk kun je met deze angst langer en gezonder en gelukkiger leven dan mét fatale hoeveelheden drank. Maar ja, dan moet je toch wel genoeg bang zijn.

Ik kan hier met m'n verstand nooit zo goed bij. (idem dito met antabus/refusal.) De oorzaak van craving wordt toch niet weggenomen? Ik bedoel, als je je rot, of juist heel erg goed voelt en een borrel wilt, hoe zorgt zo'n pil er dan voor dat je, in geval van die heftig binnenkomende emoties, niet aan een borrel denkt maar je iets anders laat doen? Of vlakken je emoties af en neemt op die manier de craving af? Gaat het dan echt vanzelf?

Zorgelijk, ja. Het gaat niet over snoepjes.

Ja, het 'verhaal' zelf ontbreekt. Alleen een kop(je) en een enorme staart. Maar geen 'verhaal'.

Ja, @Zbb, ik denk dat het meeste wel gezegd is wat betreft je Antabusgebruik. Je zegt dat je dit keer geschrokken bent van de heftige reaktie maar ook dat je al vaker door antabus heen gedronken hebt. Vorige keren zal je ook wel een schrikreaktie gehad hebben, neem ik zomaar aan. Misschien ook niet, maar deze keer goed schrikken heb je overleefd en zal je in de toekomst (misschien?) wat lakoniek maken over de gevolgen. Tot er een keer komt dat je er met méér dan de schrik vanaf komt of niet vanaf/doorheen komt. Door antabus heen drinken kan, als je trek niet kunt (leren) beheersen, in jouw geval eerder een uitdaging gaan worden in plaats van dat het je tegenhoudt. Dat moet je niet willen en al helemaal niet doen.

Goedemorgen. Ik hoorde net op de radio dat dringend geadviseerd wordt om in je eendje boodschappen te doen. Vroeg me natuurlijk meteen af of in je dyane dan ook mag, is een eendachtige. Maar bedacht me toen dat de dyane in de overgangsregeling zit van de wegenbelasting en dus in december, januari en februari niet de weg op mag. Ga ik dus toch maar gewoon lopend. Probleem opgelost.

Denk je. Maar het zal niet goed gaan met jouw Bor anders dacht je dit niet. Sterkte meis. Hoe dan ook.

Goeiemiddag. Was plotseling even niet zo lekker. Nu nog steeds naar maar beter. Moet je nu kortere zinnen maken omdat er rechts zo'n info-blok zit?

Juist. Echt maatjes zijn, of zoals in het 12-stappen gebeuren, echt sponsor en sponsee zijn, is niet iets wat je zomaar even doet. Je moet elkaar echt kunnen vertrouwen en respecteren. Over en weer. En dat is moeilijker zeldzamer dan het soms in eerste instantie lijkt.

Juist bij een (al langer) stopmaatje zou de toon niet zo belangrijk moeten zijn. Als je het idee hebt dat je stopmaatje je 'verdenkt' zou je daar juist met een stopmaatje over moeten kunnen praten en hoef je niet boos te worden.

Een echte handwerksman in de dop. Doen doe je met je (handige) handen.

@Cleo66 Heb je gezegd: 'je hebt gedronken' of heb je gevraagd: 'heb je gedronken' ? Als je het gevraagd hebt is er geen sprake van (vals) beschuldigen. Dan is er sprake van een 'overspannen' reactie. Als je het gezegd hebt kun je je excuses aanbieden. Je maatje kent als enige zijn/haar waarheid. Laat die dan ook maar bij hem/haar. Zuivere eerlijkheid zit in de persoon zelf en is gekoppeld aan zijn/haar zuivere geweten. Daar sta jij als maatje buiten, hoe graag je ook anders zou willen. Je kunt wel je bezorgdheid uiten door te zeggen waarom je tot je vermoeden kwam. Als er niets aan de hand is zal het snel opgelost zijn, denk ik zo. Als er wel wat aan de hand is dan zul je met grote waarschijnlijkheid ook wel je conclusies kunnen trekken uit de (vervolg)reakties. Maar laat de ander in zijn -al dan niet eerlijke- waarde en ga niet jouw gelijk proberen te krijgen.

Ik heb hier nog niet zo heel lang geleden ook aangegeven dat ik zou stoppen met dit forum. Niet als dreigement van: "als jullie niet lief voor mij zijn dan kom ik hier nooit weer en als het dan fout met me gaat dan is het jullie schuld omdat jullie niet lief voor me waren", maar als een afscheidsgroet. Ik had het idee dat ik hier meer dan lang genoeg was geweest. Maar toen gebeurde er weer wat (in dit geval brak er een pandemie uit) en leek het me wel weer prettig om een soort van klankbord te hebben. In de loop van de pandemietijd drong het tot me door dat niet die pandemie me bij dit forum hield maar gewoon het forum zelf. Soms kan ik het opbrengen om enkele weken niet hier te schrijven en niet alles mee te lezen, maar ik heb m'n - zoals eerder gezegd- vervanging van m'n sociale netwerk nodig om niet in algehele duisternis, somberheid en eenkennigheid te vervallen. Vindt ook mijn vrouw. Aandacht vragen, ja dat is het wel. En als ik me door iemand aangesproken voel ook aandacht geven. Op m'n eigen simpele manier. Leren van de reakties in het algemeen hier, ja ook. Vooral over hoe ik zelf in elkaar steek. Soms neem ik me voor om te veranderen als ik negatieve dingen in mezelf herken, vaak lukt dat voor eventjes en verval ik daarna weer in dezelfde 'tekortkomingen'. Zo leer ik langzaamaan m'n eigen tekortkomingen te accepteren omdat dat dichter bij mezelf blijft dan ze te veranderen. Alleen het verwachten dat anderen net zo perfect zijn of worden als dat ik ben heb ik losgelaten. Dat is niet iedereen gegeven. Dit hele verhaal is serieus. Alleen die laatste regel is een vorm van aandacht vragen. Ik mag hopen dat dat duidelijk is.

Inkoppertje: zitten er een paar schroefjes bij je los, @ikkanhet? (voor de zekerheid: )

Ja, in mijn geval klopt dat wel, @Amalia. Ik heb helemaal geen baan en aan echte sociale contacten heb ik niet veel behoefte. Maar dit forum geeft toch een soort verbinding. Klinkt voor een ander misschien zielig, maar voor mij gaat dit wel goed zo. Het is niet zo dat ik in het dagelijks leven mensen uit de weg ga. Mag graag een babbeltje maken met jan en alleman die ik dagelijks onderweg tegenkom tijdens hondenrondjes, boodschappen doen, buren etc. Maar sociale contacten die een soort van verplichting geven van 'op bezoek moeten' vind ik niet prettig en heb ik ook nauwelijks. Sociaal gestoord, is me verteld. En daar voel ik me prettig bij zoals het nu gaat.

Niks d'r van. Weer helemaal opnieuw beginnen zeker?

Als het jou zo vergaat als mij dan gaat dit nog jaren zo door. Sterkte én veel plezier.

niet aan blijven denken, je niet vastpinnen op die gedachte..: afleiding, iets (anders) gaan doen. Aktie.

Als je dat van jezelf weet, dat je teveel gaat drinken, ja, dan is het heel verstandig om er vanaf te blijven. Ik heb helaas nu zo één, twee, drie geen tips om je cravings op te heffen. Hoewel wat @Amalia zegt wel goed kan helpen: niet steeds aan drank blijven denken. Hoe meer, hoe langer je er aan denkt, hoe groter het wordt. Ik hoop echt dat er iemand een 'gouden tip' voor je heeft waar jij wat mee kunt. Sterk dat je het nu zo al ruim drie jaar volhoudt. In jezelf geloven is daar wel belangrijk in.

Beste Adrian, Ik meen me te herinneren dat je meerdere keren hier hebt aangegeven dat je vind dat je nooit echt te veel hebt gedronken en dat niemand ook heeft aangegeven dat je te veel dronk. Je dronk om je te ontspannen na je werk maar niet om je "van de wereld te zuipen". Corrigeer me maar als ik het verkeerd heb. Voor je gezondheid leek het je echter beter om te stoppen met drinken. Heb je lichamelijke problemen die aan alcoholgebruik te wijten zijn? In dat geval is het goed dat je gestopt bent met drinken. Het wordt echter wel moeilijk om de vinger te leggen op het 'waarom' van je drinken als het werkelijk alleen maar om een klein beetje ontspanning gaat, want de meeste mensen die af en toe wat drinken drinken om die reden. Daarom zou ik ook zeggen (hoezeer dit op dit forum als op z'n minst "raar" kan worden bestempeld) dat als je geen lichamelijke ongemakken hebt van je drinken, dat je gewoon af en toe wat drinkt. (AF EN TOE) Je kunt je scharen onder de mensen op dit forum die hier minderaars genoemd worden en die er in sommige gevallen goed in slagen om het bij af en toe een glaasje te houden. Ik heb het gevoel dat, zoals het nu gaat, het niet-drinken je plezier in het leven wat aan het vergallen is terwijl dat in jouw specifieke geval misschien helemaal niet nodig is. Als jij af en toe wat drinkt en je daar ontspannen bij voelt en je gezondheid laat het toe en niemand heeft daar verder ook last van, kwel jezelf dan niet zo met die voortdurende cravings. Maar nogmaals, als ik er in die eerste zinnen al helemaal naast zat dan zou ik zeggen: vervelend die cravings, maar hou vol!!

Dag @Adrian. Hoe gaat het me je beruchte trek? Nog steeds zo'n last van? Je houdt het toch wel droog met de feestdagen, hè? Je bent ondertussen 'getraind' genoeg in het droog staan. Ik hoop dat je ooit iets vind om van die craving af te komen want dat maakt het droog staan een stuk makkelijker en daardoor 'gewoner'. Echt? Goh...

Kijk, @Cleo66, als het zo is zoals Lieke zegt, dan ga ik hier dus ook de boot weer in. Ik las namelijk 'Kroeskopje', haar kleinkind, en dan denk ik weer dat het ergens bij haar dochter in huis is. Die relnicht kan ik ook niet plaatsen, maar ja, er is, zoals gezegd, wel meer dat ik niet zie. Of zo.

Och, lieve Cleo, ik heb ook geen idee waar die foto gemaakt is. Maar ergens waar Jopie ook komt, ergens waar een relnicht in huis is en ergens waar ze een jong poesje hebben. Dat haal ik er uit. En ik sla ook heel vaak de plank mis, hoor. Maar je kunt aan de foto wel zien dat het niet in haar bus is. Ik vond je berichtje daarom wel heel lief en ook leuk, misschien wel omdat je af en toe, net als ik, ook maar een gooi doet naar hoe het allemaal zou kunnen zitten en dan, zoals je dat zelf zegt, de plank in alle onschuld mis slaat..