Kohtje

Anna, hoe vaak heb je anderen niet gezegd dat een huisarts iemand is die je begrijpt, die weet van de klok en de klepel... Jouw huisarts zal denk ik niet anders zijn... Maar dat het eng is kan ik me ook wel voorstellen. Sterkte ermee, meis... Zit je nu op je werk te bibberen?

Dag Moesje, Het is moeilijk om grenzen te bepalen in dit geval.. Hoever moet je gaan wil je het nog zien als investering in een goede/redelijke verstandhouding in de toekomst tussen hem, jou en de kinderen en waar liggen je grenzen wat betreft jezelf beschermen in de huidige situatie. Ik denk dat uitleggen hoe moeilijk je het nu hebt het beste is, je kunt dan nu je beschermingsmuren wat hoger optrekken zodat hij even wat uit je dagelijks leven verdwijnt en jij voor jezelf een wat rustiger plek kunt creëren, maar de muur zodanig bouwen dat als je er aan toe bent en hij ook z'n plek weer heeft gevonden je deze weer gedeeltelijk kunt slechten.. Als je met hem praat moet je in elk geval je eigen standpunt heel duidelijk maken. Als hij een beetje redelijk is moet hij toch kunnen inzien dat het jou ook allemaal niet in de koude kleren is gaan zitten... Ik wens je heel veel sterkte en probeer de drank er zoveel mogelijk, liefst helemaal buiten te laten... Die vieze kleffe deken van schijnwarmte maakt er alleen maar een smeerboel van... Liefs, Kohtje.

Okee Zeeman, dek die billen maar gauw weer toe. Kom je toch je eigen stiekeme gedoe nog weer tegen na al die weken. Ik ken dat. Was m'n atelier aan het opruimen toen ik een paar weken gestopt was en kwam nog een hele batterij lege wodkaflessen tegen. Daar schaamde ik me zo voor dat ik het mijn vrouw niet verteld heb en ze in de loop van die week stiekem naar de glasbak gebracht heb.. Elke rit naar de glasbak met een rammelende fietstas (ondanks keukenpapier tussen de flessen) was voor mezelf een dusdanige straf dat ik me daardoor elke keer weer gesterkt voelde om dit nooit weer te laten gebeuren... Een maand geleden zei mijn vrouw ineens tegen me: Heb je die lege flessen al eens weggebracht? Poeh hé, hoezo stiekem... ze wist precies waar ik de zooi verstopte. Erg ontluisterend, en ik was blij dat ik kon zeggen dat ik wat dat betreft ook clean was. Geen sporen meer. Alleen veel verfvlekken op de vloer, maar allah... dat hoort bij een atelier, daar komen er nog wel meer bij, maar nu in nuchtere toestand. Dan rest me nog om PietjePuk en Piggelmee (niet zo bekend, alleen van naam) te feliciteren met hun jaar ADB en Houtje of Koekie met 13 maanden... Tja, wat moet ik daar nou verder van zeggen.. Goed zo!

Goedevandaag allen, Nou, veel beter voel ik me nog niet, maar een nieuwe dag is ook in dit geval een nieuwe kans (op beter gaan voelen). Zeeman, jij glipte er gisteren mooi ongemerkt tussendoor hè? Met je nipje... Ik heb toch nog even een vraagje aan je... Waarom dat nipje? Was dit een stukje bevestiging zoeken dat je wel zonder zou kunnen? Als je dat zocht had je dat nipje niet nodig.. Of was je gewoon nieuwsgierig naar het effect? Dan mag je volgens mij wel oppassen want dan wil je dat misschien vaker proberen. Het kan toch niet zo zijn dat je benieuwd was naar de smaak? Die ken je onderhand toch wel... Het blijft een vreemd fenomeen, zo'n trekmoment. Want dat was het wel. Misschien kort, maar wel zo hevig dat je even moest.... Dus Zeeman, toch allert blijven, hè? Het blijft met vuur spelen.. En verder weer een fijne werkweek. Goed dat je nog steeds zo optimistisch bent. Fijn als je zo geaard bent.. Ziza, mooi onderschrift heb je. Is eigenlijk een variant op die van Cruyff, nietwaar? Elk voordeel hep se nadeel.... maar dan toegespitst op "ons". Ik ga zo eerst maar eens boodschappen doen, kan ik de rest van de dag lekker in huis aanklungelen..

Dag Epona, Als je teruggaat naar het begin van dit forum of als je net ingelogd hebt, zie je de verschillende rubrieken verschijnen. Die waar een blauw koffertje voor staat hebben nieuwe berichten. Je kunt er een aanklikken met je muis en dan ben je binnen. Door op "antwoord" te klikken onder aan een bericht kun je zelf een berichtje achterlaten. Het grootste deel van de discussies speelt zich af op de draad: Ditjes en Datjes en Dagdraad. Daar praat iedereen met elkaar en door elkaar (is niet negatief bedoeld, want over het algemeen wordt er goed naar elkaar geluisterd, hoor). Fijn dat je voor jezelf alvast wegen hebt gevonden die je helpen met het de baas worden van alcohol. De manier waarop is voor een ieder anders, dat doet er niet toe, áls het maar helpt. En dat het je niet in één keer lukt is geen schande, zou zelfs onvoorstelbaar zeldzaam goed zijn... Probeer het eens op Ditjes en Datjes... tot hoors, groet van Kohtje.

Dag fijne mensen, ik ga lekker vroeg naar bed. Kan nauwelijks lopen van de rugpijn en pijn in m'n bovenbenen en moeilijk typen door nog steeds rookworstenvingers... Anna, Ferry en dus ook Rudy(ben ik sinds een weekje achter) morgen begint week 17!! Zet hem op! Allemaal nog een fijne avond en tot morgen... Volgens Zeeman is het dan al weer bijna weekend. En we gaan ook weer richting voorjaar, dus kom op... Welterusten.

Lieve Marion, Ik zie je verhaal en weet niet wat te zeggen.. Het één is nog niet achter de rug of het volgende dient zich alweer aan. Ik zou je zo graag een hart onder de riem steken maar weet niet hoe. In elk geval hoop ik van harte dat je de drank kunt laten staan, dat is zo'n geniepige susser, dat weet je... Ik kom niet verder dan je heel veel sterkte te wensen en samen met jou te hopen dat de soep misschien niet zo heet gegeten wordt als ze wordt opgediend... En je verontschuldigen voor klagen is wel het laatste wat je hier hoeft te doen.. Hou je, Liefs, Kohtje.

Dag Kate, Uit je berichtje maak ik op dat je de komende tijd heel veel sterkte nodig hebt. Niet zozeer op het terrein van ADB als wel op het veel grotere gebied van je gezondheid. Nou, die wens ik je hierbij van harte: Heel Veel Sterkte. En ik hoop dat je geluk hebt. Hopelijk kun je ons tzt laten horen dat het goed met je gaat. Het allerbeste, Kate. Kohtje.

Lieve Anna en Marieke, Ik hoop dat jullie vandaag de draad weer op kunnen pakken.. Gisteren weer even gesnuffeld aan het "Grote Probleem" maar daar ook allebei weer bewust van dat Probleem door geworden. Het blijft vallen, leren, opstaan en weer doorgaan... Glansrijke carrières zijn misschien wel aanlokkelijk, maar de wegen met vele hobbels en bobbels die misschien niet zo snel tot het uiteindelijke doel leiden zijn meestal wel de meest interessante, alleen al door de aandacht die je er aan besteden moet. Gisteren, tijdens de verjaardag van m'n moeder, kwam ik een vroegere buurman van ons tegen. Deze buurman lustte in de tijd dat wij naast hem woonden (zo'n dertig jaar geleden) ook wel een biertje en een borreltje. Meer dan goed voor hem was, waardoor zijn huwelijk niet meer je-van-het was. Hij is toen op een goede dag gestopt met drinken.. Hij weet niet van mijn alcoholprobleem, daarvoor heb ik hem te weinig gezien de laatste 15 jaar. Maar we kwamen toch even in gesprek over vroeger, en verslavingen. Dit laatste doordat ik op een gegeven moment even het balkon opging voor een sigaretje. Ik vroeg hem toen wanneer hij ook al weer gestopt was met drinken. Hij wist het niet meer precies.... Dit antwoord verbaasde me in eerste instantie, maar later dacht ik.. ja, als niet drinken zo normaal voor je geworden is en je dus nooit en te nimmer meer voor jezelf met drank bezig bent, kan ik me voorstellen dat je op een gegeven moment ook zo'n -in de beginfase- belangrijke datum totaal niet meer belangrijk vindt. Ik kan alleen hopen ook ooit zover te komen. Maar als het gebeurt zal het onopgemerkt zo zijn, je kunt niet van te voren inplannen van: dan en dan vergeet ik m'n stopdatum, dat is net zo iets als te zeggen: denk niet aan een roze olifantje... Even wat anders.. Als je nou toch achter je computertje zit en je hebt even zin in wat lolligs, dan is het misschien wel aardig oms eens te kijken op www.jeugdsentimenten.net. Veel herkenning op een wat luchtiger manier dan hier... Waarmee ik dus niet wil zeggen dat het hier niet uit te houden is, maar dat snappen jullie hopelijk wel. Of niet, nou ja, ik bedoel maar, het is maar een tipje... Vandaag voel ik me geradbraakt. M'n rug, armen en benen zijn pijnlijk en stijf. Een regelmatig terugkerend ongemak als gevolg van een zenuw- en spieraandoening waar ik al jaren aan lijd, waardoor ik soms die spieren (te gemakkelijk) overbelast heb. Zelfs typen kost me drie keer zoveel tijd als normaal omdat m'n vingers aanvoelen als rookworsten... Ik doe het vandaag maar eens rustig aan. Boek erbij en een DVD-tje startklaar... Tot later, en een fijne zondag allemaal.

Lieve Cato, ik snap je beslissing en respecteer die ook. Misschien dat je later weer de energie en rust in jezelf hebt om nu en dan weer eens mee te kijken en doen. Ik wens je veel sterkte en succes in de strijd die je nu (voorlopig) zonder dit forum gaat voeren. Wellicht tot hoors.. Liefs, Kohtje.

Hoi Marieke, Ja, dat is wel een moeilijk moment, zo'n verjaardag waar dan (voor het eerst) iemand ontbreekt.... Maar met een goed gezelschap op zo'n verjaardag kan dat toch een mooie dag worden, waar misschien wel wat tranen zullen vloeien maar waar ook troost gevonden en geboden kan worden... en dat kan zonder drank allemaal veel mooier en oprechter dan met drank, want zoals je zelf al aangeeft, dat is alleen maar vluchten en dat is vaak zo ontluisterend.. Ik wens je een fijne middag bij je zus. Liefs, Kohtje.

Ja Ferry, die vind ik leuk, beter met een hond het veld in dan met een kater...

Hai Ferry, Even lekker uitwaaien met de hond. Ben je na je bericht van vanochtend vroeg je bed nog weer ingedoken of ben je maar opgebleven... Hier is het heerlijk uitwaaiweer. Dus knap er maar lekker van op. Je moet maar zo denken dat je niet alleen staat met je huisprobleem. Ja, leuk is het niet, dat weet ik wel, maar tegen de tijd dat jij vijf jaar droog staat heb je aan deze toestand een prachtverhaal voor op verjaardagen en andere feesten. En zo kan alle nadeel weer ze voordeel heppen.

Ja, ik ben ook nog maar piep..

Joann, hoe is het in de ziekenboeg. Ik dacht dat je gisteravond eindelijk eens lekker vroeg naar bed was, maar na middernacht was je er ineens toch weer... Nog steeds aan het schoonmaken? Laat dat maar snel achter de rug zijn. Het gewone huishouden is al druk genoeg. Ik zie het al helemaal voor me, 's avonds een hele batterij schoenen(tjes) die gevuld moeten worden. Kan het me nog goed herinneren van vroeger. Ik heb drie jongere broers en toen die nog "geloofden" mochten mijn zus en ik ook onze schoen nog zetten. Het gekke was dat ik het 's morgens toch altijd nog weer spannend vond om te kijken wat er in zat, ook al was ik al 14/15 jaar... en had ik regelmatig bij Jamin (die hier toen nog was) zelf het snoepgoed gekocht. Over jezelf voor de gek houden gesproken....

Drank was voor mij ook de ultieme vluchtweg als ik de zaken niet meer aan kon. Nu de drank niet meer in beeld is betrap ik mezelf erop dat het vluchtgedrag op zich nog niet weg is. Als ik me in het nauw gedreven voel zoek ik nog steeds naar vluchtwegen, hetzij klagen bij anderen, weglopen van het probleem door andere dingen te gaan doen, van alles, maar nog steeds niet voetstoots accepteren dat sommige dingen nou eenmaal niet te veranderen zijn. Die vluchtreflex zit er zo ingesleten dat die er met het wegvallen van drank als vluchtweg niet zomaar 1,2,3 uit is. Toch is het vanuit die alternatieve vluchtplaatsen makkelijker om de situatie te bekijken dan vanuit de roes van alcohol. Immers, alcohol vervormt het aanvankelijke probleem tot een acceptabel iets, terwijl het probleem vanuit een andere vluchthoek onveranderd problematisch blijft. Ik wordt dan wel gedwongen om het probleem te accepteren zoals het is, misschien via de omweg om er toch nog wat aan proberen te veranderen maar uiteindelijk komt dan toch die conclusie dat het is zoals het is. Ik hoop dat die vluchtreflex slijt. Als ik het verhaal van Rudy lees is dat zo, maar het zal tijd nodig hebben. De weg naar volwassenheid neemt nou eenmaal tijd. De weg naar volwassenheid is een leerweg, en dus zal ik moeten leren inzien dat vluchten geen optie is, net zo vaak tot het een deel van mezelf is geworden, dat acceptatie de reflex is geworden. Ps Petra, ik denk dat er voor jou nog zeer zeker hoop is. Met je 47 jaar ben je nog zo piep...

Tjeeee, Rudy..5 jaar zeg. Ik zou willen dat ik ook vijf jaar eerder gestopt was.. Van Harte alvast... Ach, wat zeur ik nou dat ik vijf jaar eerder gestopt zou willen zijn. Ik ben met die 7 maanden ook dik tevreden, en als alles zo doorgaat worden het vanzelf ook wel 5 jaar...

Ik snap 't, lief Bammetje. Nogmaals dank je wel. En nu ga ik ook maar eens plat... Welterusten allemaal, tot morgen.

Dank je wel BamBam. Maar wat bedoel je? Weer een dag op het forum of weer een dag ADB of gewoon een dag in het algemeen? Jullie ook allemaal gefeliciteerd met weer een dag erbij...

I will, Ziza. Welterusten..

Fijn dat je een lekkere dag hebt gehad Ziza. Ik ook. Produktief en veel voldoening. En weer een beetje rust.

Welterusten vlindertje...

hahaha, en dat allemaal om niks.... maar wel bedankt voor het helpen bij het overgaan van die drempel...

Tja, nou zou ik wel iets bijzonders van dat duizendste bericht willen maken, MAAR...........................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................ik weet effe niks.

Zullen we dat afspreken, Vlinder, dat ik pas weer schrijf als jij me ingehaald hebt? Kan ondertussen mooi het eelt van m'n vingertoppen weer een beetje slijten. Je kan er onderhand wel een hoefijzer aan vast nagelen zonder dat ik het voel....