Kohtje

Visje, is toch eigenlijk raar hè? Een visje dat de dag droog door is gekomen.

Stien, wat is er?? riep je?

Hallo Mick, Fijn dat je je weer even laat horen. Moet jij ook al geopereerd worden deze week? Is het een zware operatie of valt dat mee? Maar ja, elke operatie is iets om tegen op te zien. Ik word zelf al helemaal bleek om de neus van het woord ziekenhuis. Ik wens je in elk geval erg veel sterkte. Waarom vind je jezelf nou een saaie Trien? Omdat je vroeg weg wilt van feestjes? Vind je jezelf saai of ben je bang dat anderen je saai vinden... Hier zullen we je weer van harte steunen als je je hier meldt, dat weet je wel. Wat is er gebeurt dat je nu wel wilt en durft te zeggen dat je Nooit meer wilt drinken? Ik heb je hier duidelijk een tijdje gemist en moet dus weer een beetje bijgepraat worden... er ontbreken wat stukjes van je.. maar dat komt wel weer. In elk geval namens mij, welkom terug. Liefs, Kohtje.

Nou, dan ga ik ook maar eens kijken....

Ja Ziza, en toen?????

O, Stien, bedoel je dat. Telde die eerste keer dan ook al? Vond ik zo simpel.... Maar is me ook tweemaal vergeven, dus nu is het wel echt weer goed. Joann, jammer dat je het niet trok. Heb je het nu weer een beetje onder controle? Is hubbie niet thuis vanavond?

Ja hoor Stien. Het gaat goed met me. Lekker zondagje... beetje werken, beetje forum. Hoezo??

Joann, ik heb nu net het eten op en zie dat je niet ingelogd bent. Maar ik ga er van uit dat je straks of zo nog weer even bijleest. Bij deze bied ik je alsnog m'n excuses aan. Had je al vijf kinderen die het je moeilijk maken, doe ik er als zesde nog even een schepje boven op. Nogmaals, sorry. Was niet bedoeld om je nog kwader te maken... maar is me wel gelukt... Zo lukken me wel vaker dingen die ik helemaal niet zo bedoel..

Sorry hoor, Joann.....

Moeders...!!! 'k snap ze niet, geloof ik... ze hebben allemaal de liefste kinderen van de wereld en ze worden allemaal gillend gek..

Waarom een dag minder ADB. Je bent ADB of niet. Een dag minder?? Wa's dat nou.....

wat ga je doen??

J O A N N !!!!!!!!!!!!!!

Lieve Anjo, Ik snap niet helemaal waarom jij zo moest lachen.. Een dagsluiting hadden we niet. Wel 's morgens het dagboeklezen waarin je je leerproces, je ontdekkingsreis beschreef. Hoefde (moest) niet gaan over wat je gegeten had en hoe koud of warm de douche was. Daar heb ik veel van anderen en van mezelf geleerd.. En ook tijdens die SVT-blokken. Natuurlijk werd er wel gelachen, maar dat is niet wat jij bedoelt, denk ik. (ik heet trouwens Kohtje, zonder el in het midden, maar dat is een detail...)

Ja, Helder. Toen bij ons thuis de Sinterklaasavond in Surpriseavond veranderde was voor mij ook zwaar de lol eraf. Iedereen klooide maar wat aan, terwijl ik zo m'n best deed.. Niemand nam het serieus en dat kon ik maar niet snappen... heb daar in m'n onmacht en onbegrip ook menige traan om gelaten. Door mijn vervelende gedrag hebben we die surpriseavonden toen maar afgeschaft. Was dus mijn schuld, omdat ik het te serieus nam....

Sally, je moet niet zo tegen me op kijken hoor. Ik heb ook veel hulp gehad en nog steeds leer ik dingen bij. Ik dank je voor de complimentjes, die doen een mens ook altijd goed, maar je moet jezelf niet zo negatief zien. Dat jij hier je problemen zo in het "openbaar" neerzet is ook een groot compliment waard. En dat jij ondanks dat je weet dat je zo fout bezig bent toch doorgaat met drinken en roken.... niets menselijks is je vreemd zou ik zo zeggen... Pluspunt is dat je het weet. Net zoals ik weet dat roken slecht is.... Maar wat je zegt: je moet er voor jezelf aan toe zijn, je moet het zelf helemaal willen, anders blijf je jezelf voor de gek houden. Daar gaat het feitelijk om op deze draad.

Ja leuk is dat hè Stien. De laatste tijd lijken er steeds een soort themadraadjes te ontstaan. Vind ik wel interessant om zo met z'n allen van mening te wisselen over iets wat ons doorgaans allemaal wel min of meer bezig houdt. En ja, ik heb veel aan mezelf gewerkt en doe dat nog steeds (de ene dag wat meer dan de andere) omdat ik nu ongeveer door heb hoe ik mezelf af en toe bij kop en kont moet pakken en door veel naar anderen te luisteren, vooral ook hier op het forum.

Ga naar buiten, gekkie....

Nou Joann, lekker naar buiten dan... het is soepkippenweer.

Verschrikkelijk... radio staat zachtjes aan op de achtergrond. Hoor ik ineens zachtjes: Maar een man mag niet huilen van Jacques Herb... en zelf huilt ie dat hele lied.... Om te huilen..

Snap ik wel, meis..

Zooo, Joann, lekker vlot ben jij met je advies aan Anna.... Die is ondertussen al wel weer zo'n beetje terug met haar hondje...

Sally, Schaamte is goed, het is een signaal naar jezelf dat je niet tevreden bent met hoe je bezig bent. Maar hier op het forum over je schaamte praten is ook heel goed. Beter dan het voor jezelf te houden en jezelf helemaal de grond in praten zonder dat iemand het merkt. Hier kun je veilig over die schaamte praten waardoor je jezelf een stuk openbreekt. Jezelf ter discussie stellen kan heel verhelderend werken door de reacties die je krijgt. Er is hier op het forum (bijna) niemand die géén diepe gevoelens van schaamte kent. Maar hier praten we er openlijk over. Het gevoel van herkenning bij elkaar werkt heel bevrijdend. Iets waarvoor je je schaamt hangt dan niet meer als een molensteen om je nek. Ik ben ook verslaafd aan het roken. Daar kan ik ook nog maar niet vanaf komen. En ik schaam me dan wel eens dat ik de alcoholverslaving wel heb leren beheersen maar dat dat me met de nicotineverslaving nog maar niet wil lukken. Daardoor voel ik me geen minder mens, wel een die nog wat te doen heeft. Niemand is perfect, zelfs ik niet:D maar dat hoeft ook niet. Zolang ik maar niet onverschillig ben of word. Dat jij al je bloedreferentiewaarden kent kan uiteindelijk ook in je voordeel gaan werken. Je weet in cijfertjes heel goed hoe je er voor staat. Dat zou een mooi uitgangspunt kunnen worden om beter te worden... Je hartproblemen lijken me ook heel belangrijk, maar vlak andere lichamelijke problemen t.g.v. alcoholgebruik niet uit.

Joanntje, ik geloof dat ik wel begrijp waarom je achter je pc zit te huilen. Lucht het een beetje op en gaat het weer?

O ja, Anna, het gebeurt me nog regelmatig dat het uiten van gevoelens op onbegrip stuit. Ik ben ook nog maar in de oefenfase en misschien blijf ik dat ook de rest van m'n leven wel... En het kan me ook nog altijd een gevoel van onzekerheid, van niet meetellen geven... Maar ik grijp niet meer meteen naar de fles, zoals ik dat in het verleden wel meermaals gedaan heb. Nu kan ik echter vanuit die onzekerheid, net als jij, wel gaan kijken wat er dan schort. Ligt het aan mij? Soms wel, ik kan nog altijd niet geheel onbevangen met m'n emoties omgaan. Wel kan ik ze beter herkennen en analyseren. Ik kruip dan even in een soortgelijk harnas als waar ik met drank in kroop, alleen is dit harnas makkelijker te openen en te sluiten. Hier kruip ik met m'n volle verstand in, hier word ik niet in opgesloten. In dit harnas stippel ik dan een 'plan' uit hoe nu verder te gaan. Vaak betekent dat dat ik m'n gevoel duidelijker moet maken naar m'n omgeving. Er zijn inderdaad ook mensen die niet openstaan voor andermans emoties. Die hebben wat dat betreft een bord voor de kop. Het zegt meer over die persoon dan over jou. Zelf had ik ook zo'n bord voor de kop toen ik nog dronk. En dan kan je eigen onzekerheid zichzelf ook nog in stand houden door die onzekerheid zelf. Als je onzeker overkomt nemen mensen je minder makkelijk serieus, denken ze gemakkelijk over je heen te kunnen lopen. Waardoor je je dus weer onzeker gaat voelen. Tijdens m'n behandeling viel ik ook vaak weg in groepsdiscussies terwijl ik best het een en ander te vertellen had. De peuten viel dit wel op en ook tijdens de blokken Sociale Vaardigheidstraining zag ik wat er mis was. Deze blokken werden altijd op video opgenomen en dan later weer afgedraaid, zodat je jezelf kon zien. Ik bleek veel te zacht te praten. Ze hoorden me vaak letterlijk niet. Het klinkt heel negatief, maar het is een feit dat de grootste schreeuwers het best gehoord worden. Die hardere stem heb ik me met heel veel moeite en gevoel van schaamte toch min of meer kunnen aanleren, en wat bleek? De combinatie van harder praten met iets zinnigs te vertellen hebben (waar het bij veel harde schreeuwers nogal eens aan ontbreekt) dwingt respect af. In het begin was iedereen verbaasd dat ik zo hard praatte (ikzelf niet in het minst) maar toen het me wat gemakkelijker af ging telde ik mee, werd er echt naar me geluisterd. Sterker nog, ze begonnen me in sommige gevallen om advies te vragen of om m'n mening... Ik ben dan niet een van de kleinsten (1,92 meter) maar geloof me dat als ze dan je rug naar je toekeren je jezelf ook heel klein kan voelen. En Anna, ik hoef dan wel niet tegen ruggen aan te kijken maar ik constateer dan dat mensen me met de nek aankijken. Is ook niet leuk... En Joann, JE LAAT HET, HÈ??????