Kohtje

Lady jane en adam, twee oudgedienden op dezelfde dag jarig... dat wist ik helemaal niet. Nou ja, twee oudgedienden, zeg ik. Adam, jij hebt veeeeel te weinig beriggies om oudgediende te "mogen" zijn, net as ikke, maar ik lees je hier al sinds m'n eigen begintijd op dit forum, dus voor mij ben je een oudgediende. Hoe dan ook, jullie alletwee een heel mooie verjaardag gewenst. (ik wil hier overigens niet weer eens een discussie o.i.d. aanzwengelen over het verschil tussen oudgedienden en nieuwkomers.. oudgedienden zijn gewoon oud-nieuwkomers en nieuwkomers zijn gewoon nieuw-oudgedienden. Het enige verschil zit hem in het aantal berichten op dit forum.. onze "omgang" met alcohol is de grootste gemene deler.)

Pas als ik de hoop dat het zal gaan lukken opgeef of loslaat geef ik mezelf de kans om me over te geven. Hoop betekent voor mij altijd een (min of meer verborgen) eis dat het móet lukken. Door de hoop los te laten ontstaan er mogelijkheden, is mijn ervaring. Mogelijkheden in de vorm van cadeautjes van het leven zélf, niet in de vorm van het najagen van van tevoren bedachte resultaten. jOwan had wel gelijk: hopen is niet het juiste ingrediënt, besluiten werkt beter. Een besluit levert pas cadeautjes op als ik de hoop laat varen. Hoop heeft voor mij teveel te maken met eigen wil.

Ik zie geen positief of negatief. Ook geen gezeur. Alleen een mededeling.

Ja.

Misschien is 't 'm dát, jowan.. misschien heb ik min of meer besloten de hoop op te geven.

Stoptober heeft 31 dagen. Vandaag dag 5. Ben nu al voor de 5e keer gestopt, deze maand. Hoop dat het me voor stopvember lukt om eens een dag niet weer te beginnen met roken.

Moghu Bolletje.

Mmmmmm, lekker. Oploskoffie..!!

Niet zo heel raar, Agnieta. Net als met drinken. Als je niet mag is het moeilijk. Als je mag, dan hoef je niet zo nodig.

Ben nooit echt weg, hoor. Ben ik te verslaafd voor. Wel regelmatig behoorlijk afwezig.

Trema's zijn niet raar. Die rare Engelsen kennen geen trema's. En het woord raar is raar..

Dagpact: Blondie Kaboutertje jowan Wijfie Agnieta alsjeblieft

Mooie meeting gewenst. Had me op zich leuk geleken er bij te zijn, maar heb me een beetje uit de markt gewerkt, hier. Eigen schuld, dikke bult.

.

Wijfie, van harte gefeliciteerd met je verjaardag.

.

Als ik een pot jam openmaak waarop staat: "aardbeienjam" en ik proef kersenjam, dan kan ik twee dingen doen. Ik kan die pot jam weggooien (of terugbrengen) want de jam is niet wat het etiket belooft. Of ik kan genieten van (onverwachte) kersenjam. Die jam waar dat etiket op zit maakt het geen snars uit, die is en blijft de jam die die is... Een etiket zegt alleen dát wat degeen die het etiket plakt verwacht, niet wat er werkelijk onder/achter dat etiket zit. Ik ben voor de jam, niet voor de etiketplakker. Dat is net zo met mezelf een etiket opplakken. Dan maak ik van mezelf wat ik van mezelf dénk. Maar denken kan naast groei ook beperking inhouden. Vooral als ik wat ik denk dat ik ben en/of kan als absolute waarheid aanneem. Ik kom regelmatig tot de ontdekking dat ik onder een bepaald etiket val (geheel of gedeeltelijk), om er dan vervolgens achter te komen dat het etiket, of de vlag, de lading niet dekt.. Ik kan mezelf volplakken met etiketjes en proberen aan de beschrijving te voldoen. Maar ik probeer liever etiketloos door het leven te gaan. Dat creëert minder verwachtingen en teleurstellingen en meer verrassingen.

@ Agnita, Ik las gisteren ergens het woord "restschade", als gevolg van (langdurig) drinken. Heb ik ook.. Maar het is pas restschade als het drinken gestopt is.. anders zou het slechts tussentijdse schade zijn. Toen bij mij het drinken gestopt was en dus kon gaan spreken over "restschade", vond ik dat zo neigen naar spijt hebben van mijn leven tot dan toe, dat ik niet meer sprak van restschade maar van fundamenten waarop ik een nieuw leven kon gaan bouwen. Ik heb geen spijt van mijn eigen "geschiedenis".. Ik vlak het verleden niet uit, maar ik wil een ándere toekomst.. Dat ie anders wordt, is me duidelijk. Mijn physieke en psychische mogelijkheden zijn niet meer dezelfde als, pak 'm beet, een halve eeuw geleden. Maar de spirit om van het leven te (gaan) genieten is, door de bereidheid om mezelf niet als slachtoffer van beperkingen te zien maar als bron van vele (onverwachte) mogelijkheden, enorm gegroeid.

Tja, dat heb ik nou ook altijd.. Ze kunnen honderd, duizend of tienduizend keer tegen me zeggen dat ik het allemaal niet zo zwaar moet zien, maar alleen uit eigen ondervinding kan ik na afloop concluderen dat het allemaal wel meeviel. Maar dat is geen garantie of overtuiging voor mezelf dat ik het in het vervolg allemaal niet zo zwaar (meer) moet zien. In een volgende situatie werkt het weer nét zo... Onverbeterlijke pessimist en zwartkijker. In de praktijk dan, hè, theoretisch ben ik superoptimistisch.

Laat maar, ploffie. Is al weg.

Wat doe je daar dan mee en waar laat je die allemaal??

jOwan, m'n beste, Let Go, Let God.. Moet denken aan een tekst van "omdenken".. "Ik vroeg God om een fiets, maar ik kreeg hem niet. Ik realiseerde me dat God zo niet werkt. Dus ik stal een fiets, en vroeg God om vergeving.." Over voetenwerk gesproken..

Bolletje, je bedoelde toch??...

Rotterdams gezien is de spelling oké, ja....

jOwan, van harte gefeliciteerd met je verjaardag. Maak er maar (weer) een fijne dag van. Met misschien wel een meetinkje.. Ik hoop dat je het "droog" kunt houden.