Kohtje

jOwan 1000 dagen. Respectabel aantal. MijnGerrit 537 dagen. Respectabel aantal. Akkordeon 10 dagen. Respectabel aantal. Een dag niet gedronken is een dag geleefd/beleefd. Respect voor de alcoholist die dát voor elkaar krijgt.

Goedemorgen, Niet meedoen aan discussies, niet wantrouwig zijn, niet dit, niet dat.. allemaal dingen die ik me ook steeds weer voorneem. Maar soms komen discussies of "oude situaties" ineens erg binnen, net als dat door mij zo vervloekte wantrouwen. Spoken in m'n hoofd, ik wil ze niet maar ze zijn er steeds weer. Het liefst wil ik een model-forumdeelnemer zijn die alleen maar helpende berichtjes plaatst. Een soort "forumjezus" zeg maar. Ik snap wel dat dat een onmogelijke wens is. En een zgn. "forumjezus" zal ook afschrikken. Perfectie is niet menselijk. Dus laat ik m'n tekortkomingen af en toe maar even "vrij baan", puur uit machteloosheid om er een positieve draai aan te geven op dat moment. En verwerk ik in m'n uppie de consequenties. Nou ja, in m'n uppie... ik heb voldoende literatuur en fellows en uiteraard forummers bij de hand om m'n gedachtenkronkels aan te toetsen. En zo kom ik steeds weer tot een innerlijke rust die me doet accepteren dat ik ben zoals ik ben en me toch steeds weer met andere ogen naar situaties doet kijken. Kortom: ik ben zo veranderlijk als het weer. Ik kan hele foute conclusies trekken waar ik op dat moment denk achter te staan, maar de signalen van mijn omgeving kunnen me helpen om niet vast te roesten in gedragingen en gedachten. Het laatste wat ik wil en/of nodig heb is (een tijdelijk) afscheid van dit forum. (geldt niet voor vakanties)

Meis, ik heb het al moeilijk genoeg met m'n eigen maskers. Ik ben erg slecht in het beoordelen of iemand anders me beziet vanachter een masker of vanuit (een vermeende) eerlijkheid. Het is aan jouzelf om te bepalen of ontdekken of je maskers gebruikt en of ze al dan niet schadelijk zijn.

Voor mij ook. Yesterday is history.

Kruidenthee, daar ging het gisteren ook over.. ik weet niet wat ik ben zonder masker.. óf ik dan wel ben.. Als ik het ene masker afzet, wat zit daar dan onder? Ik? Of een nieuw masker? Voor elke gelegenheid een masker. Ook voor de sociale contacten. Zo gauw ik ergens iets bij denk, ontstaat er een masker. Een masker dat bij die gedachten past. Vroeger was dát wat het masker naar buiten toe uitstraalde belangrijk. Ging het er om wat anderen van mij zouden denken. Nu draag ik de maskers voornamelijk binnenstebuiten, laten ze me mezelf zien. Ik ben alcoholist, dat is een masker. Een masker om me achter te verschuilen voor de realiteit. Sommige maskers zijn niet zo één twee drie te verwijderen. Die maskers noem ik karaktertrekken. Ik ben alcoholist en drink niet.. daar heb ik het masker van "niet-drinkende-alcoholist" voor nodig. Binnenste buiten. Anders zou ik drinken. Ik kan ook zeggen dat die maskers mijn bewustzijn zijn. 't Wordt de hoogste tijd voor een korte vakantie.

Mezelf opvreten.. binnenvetten.. slecht, slecht, slecht!! Is mij geleerd. Toch doe ik het ook vaak nog. En ik moet toegeven, het voelt niet lekker.

Iedereen gelukkig maken is inderdaad onmogelijk. Teveel zielen, teveel verdeeldheid. Maar als ik heeel erg mijn goede wil toon, kan ik heeel erg misschien op z'n minst één iemand misschien een klein beetje gelukkig maken.

We hadden het gisteren in de meeting over de aansporing om eens een dag zonder maskers te leven. Ik weet niet of ik dat kan. Vandaag zet ik (voor de zoveelste keer) mijn "niet-drinken" masker op.

Misschien even tijd voor een Minute Soup?

Wat? Plantjes, vruchtjes en dat soort dingen? Maar wat moet je dán eten? Chips of zo? Is wel erg modern.. alles zit vol chips tegenwoordig..

... en koetjes en kalfjes en schaapjes en lammetjes en kippetjes en sprinkhaantjes en slakjes en al wat leeft... inclusief plantjes, vruchtjes etc..

Kun je misschien beter maar weer weghalen, Bolletje..

Ik heb 'm wel altijd om op te vreten gevonden, en nog. Maar onderhand is het wel een taaie hap geworden. Loopt tegen de 13.

ja ja.. zuinigheid is soms wel gatver..

En als ik ze een beetje uitspoel kan ik ze óók nog voor m'n bammetjes gebruiken. En dan daarna nóg een keer als poepzakje..

Bolletje, ik koop altijd van die eigen merk boterhamzakjes op een rolletje. Zitten er 100 op een rolletje. Rolletje kost geloof ik 15 cent.. Valt dus wel mee. Lief aangeboden, maar niet nodig hoor.

Heb er ruim 200 bij me, Bolletje. Voor anderhalve week lijkt me dat genoeg..

ja maar, akelei.. ik ga niet alleen. Alleen die dyane heeft al veel "nodig" aan reserveonderdeeltjes en gereedschap. En dan nog vrouw en hond...

Lieve Acanthus.. het moet niet gekker worden, hè?? Laten we alsjeblieft niet gaan denken voor de nieuwkomers, laten ze dat zelf (gaan) doen. We hebben het hier al moeilijk genoeg met wat we zélf moeten/willen/mogen denken..

Dank je wel, Joris. Maar ik ben nog niet weg hoor. Zaterdag pas. Lucide, jij ook fijne vakantie. Haal je me nog op??

Over omdenken gesproken.. (deden we dat dan?? Nee.. ) Het valt niet mee, het vergt een hoop omdenken als je na een jaar of tien met een camper op vakantie gaan, ineens weer met een dyane, aanhangertje en tentje op vakantie gaat... sjongejonge.. Ik dacht dat het een kwestie was van wegstrepen.. luxe dingetjes achterwege laten en zo. Maar het is een heidens karwei om alles zo simpel mogelijk te houden en tóch van alles bij je te hebben. Denk simpel, zeggen ze dan.. knap ingewikkeld voor iemand als ik.

A3, als je echt weg gaat blijven zal ik je missen. Misschien kom je na een tijdje weer hier. In dat geval wacht ik rustig af. Ik weet alleen niet wanneer ik het rustig afwachten om moet gaan zetten in missen.. Maar misschien helpt de natuur me een handje en wordt rustig afwachten na verloop van tijd gewoon (voor mij) vergeten.

Ga jij ook goed verder, Adam. Gecondoleerd. Voorbeelden die laten zien dat alcohol je kan verwoesten zijn er te over. Ver weg en (heel) dichtbij. De meest dichtbije voorbeelden zijn we zelf. De meest dichtbije voorbeelden dat we onszelf niet hoeven te verwoesten als we stoppen met drinken zijn we óók zelf. Daar kun je een ander niet mee redden. Maar wel hoop bieden. Ook jij bent (voor mij in elk geval) een hoop biedend voorbeeld.

Ik kan niet beoordelen of iets op dit forum waar of niet waar is. Wat ik wel zie is dat veel (de meeste) mensen zich hier erg persoonlijk betrokken voelen bij forumgenoten. Virtueel, dus zogenaamd veilig. Maar als uiteindelijk het geschonken vertrouwen op gebakken lucht gebaseerd blijkt, kan een emotionele klap een terugval tot gevolg hebben die niets met virtueel te maken heeft. In geval van een massale mee(be)leving, bijna verering, maar ook in geval van een massale verketterin van welk forumlid dan ook, houd ik altijd mijn hart een beetje vast. Ik vind het voor mezelf wel zo veilig om, hoe leuk, hoe zielig, hoe warm, hoe koud dan ook hier op het forum, een slag om de arm te houden met de gedachte dat het "maar" een forum is. Zelfs als het mensen betreft die ik in real life ontmoet heb.. Ik vond niets makkelijker dan de on-line behandeling waar dit forum aan hangt, "voor de gek te houden".. Ik spreek dus alweer vanuit mijn ervaringen met mijn eigen beschadigde/misvormde denken.. het denken van een verslaafde. Zo de waard is vertrouwt hij zijn gasten.. Ik kan daar voor mezelf aan toevoegen: zoals de waard in zijn slechtste dagen was, zo kan hij zijn gasten ook in zijn beste dagen nog steeds bezien.. Niet fraai, dat geef ik toe, maar ik kan mijn doen en denken wel veranderen, maar de basis, het verleden, niet wissen. Ook mijn leven in herstel is nog altijd gebaseerd op dezelfde IK die ooit nog verslaafd moest wórden.. Ik heb het wel eens eerder vermeld: ik ben een raspessimist. Ga regelmatig uit van het minst fraaie. Dan valt het vaak uiteindelijk wel mee. En ik heb liever meevallers dan tegenvallers..

Je zult maar empathieloos of -arm zijn. Ik heb mezelf vaak het etiket empathieloos" en "empathiearm" opgeplakt. Door het genuanceerder te bekijken bedacht ik ook de etiketjes "hekel aan sentimenteel gedoe", "mezelf niet hoeven blootgeven door me in te laten met de ellende van anderen", "wantrouwig", "egoïstisch", en zo nog een aantal. Allemaal zijn ze, wat mij betreft, terug te voeren naar het grote, en hier veelvoudig toe te passen etiket: "beschadigd".. Niet dat ik daar niets aan kan doen, ik ben erg druk met "repareren", maar als anderen daar "bah, bah, bah" over gaan roepen dan word ik ineens weer heel ouderwets boos en bang... Hoezo zegevieren? Wordt er hier gezegevierd door wie dan ook? Ja, misschien alleen door degenen die alcohol de baas zijn en blijven. Maar dat kan iedereen zijn, empatisch of niet..