Kohtje

Eefde ga ik sinds de nieuwe rondweg er is niet meer door als ik naar Zutphen rijd.

Fnú! is een raar begin voor een nieuwe zin, een nare kras op een schone lei.

Dat is wat je (al dan niet ziekte) verslaving je vertelt. Nergens hoort wijn bij. Behalve bij wijn, anders zou het geen wijn zijn. En bij vinologen, anders zouden ze geen bestaansrecht hebben. Maar verder hoort nergens wijn bij. Dan had het er wel van nature in of bij gezeten. O ja, bij veel alcoholisten hoort ook wijn. Maar dat is een keuze.

Sita, ik ben blij je weer te lezen. Denken dat je niet gemist wordt.... als dat een reden zou zijn om hier niet meer te schrijven dan was hier bijna niemand meer, denk ik. Ik schrijf net zo lang hier tot me gezegd wordt dat ze me kunnen missen als kiespijn. En dan blijf ik schrijven om mezelf te "rehabiliteren". Etc. Wat te schrijven, anders dan je al gedaan hebt? Moet dat dan? Anders vertellen dan je doet? Als je lang genoeg blijft schrijven wat je al gedaan hebt zul je na verloop van tijd zien dat je langzaam aan anders bent gaan doen. (bij de meesten dan, hè..) Verandering gaat vaak onopgemerkt, niet schoksgewijs en/of met grote sprongen. Het is als evolutie. Af en toe een (klein) sprongetje, maar meestal vloeiend, geleidelijk... (de DAF-variomatic) Sterkte in "het paradijs".

Ik denk maar zo: alles wat beter dan slecht gaat gaat goed. Trusten, Lars.

Ik lees "best redelijk" maar als "best goed", of zit ik er dan erg naast? Ik hoop dat je je doel als richtlijn ziet en niet als eis van jezelf.. En zit in dit bovenstaande bericht nou ook de tekst van je tegeltje? Ik geloof het niet, hè?

Nog wat "meegemaakt" tijdens je afwezigheid hier? Wat staat er nou eigenlijk op dat tegeltje van je? Ik kan het niet lezen...

hij staat al weer ingelogd.

Tja, Nancy... alarmerend stil na een beangstigend bericht

Goedemorgen allemaal. Niet te boos op mezelf. Dat heeft mij uiteindelijk ook gered. Door boos te zijn op mezelf gaf ik mezelf meteen al weer een reden om te verdoven want ik hield en houd niet van boos zijn. En ik hield en houd ook niet van stiekem drinken. Dat is zó'n schaduwloos en troosteloos bestaan. In het licht van eerlijkheid worden de schaduwen, de duistere kanten dan misschien scherper en dieper maar het geeft me tevens zicht op de heldere, mooie kanten van het bestaan. Met andere woorden: eerlijkheid biedt perspectief. En perspectief biedt me dan weer de mogelijkheid om te bepalen wat écht belangrijk is en wat ik me maar inbeeld belangrijk te zijn. En dát bepalen is wat ik versta onder serieus zijn/nemen.

En tóch geen ban??? Pfjoeiii.... mazzelkohtje ben je.

Ja, er is veel om je kapot aan te ergeren. Neem mij nou, bijvoorbeeld.

Maar lieve Fruitvlieg, wat is er nou pijnlijk? Kieft zit daar toch vrijwillig z'n geld te verdienen? De wereld veranderd niet als ik besluit niet meer te drinken. Ik moet veranderen als ik besluit niet meer te drinken.

Ik dacht dat het om trek ging. Beschouw mijn berichtjes dan maar als niet geschreven.

Vorige week, tijdens onze tocht door de Beaujolaisstreek hebben we drie keer op het terrein van een wijnboer overnacht op zgn. camperplaatsen. Die wijngaarden zijn prachtig om te zien in deze tijd van het jaar, net als overigens de rest van het landschap. Bij die wijnboeren kon je wijn proeven en kopen. Mijn vrouw heeft daar, bij één van die proeverijen wat geproefd en gekocht. Ik was erbij en genoot van de interieurs, sfeer, het visuele... maar zelf drinken of zelfs maar proeven is geen moment bij me opgekomen. Als ik niet in herstel was geweest had ik de omstandigheden heel ánders ervaren, had ik waarschijnlijk niets gezien... maar ik het besluit genomen, bijna negen jaar geleden.

Alcohol mag hier (in Nederland) al sinds 2001 niet meer verkocht worden bij tankstations. Ik weet niet hoe dat voor andere alcoholisten werkt of gewerkt heeft, voor mij niet.. ik moest eigenlijk nog zo'n beetje alcoholist "worden", toen. Dat is me heel goed "gelukt" zónder tankstations. Nu, in herstel, heb ik trouwens geen enkele moeite met het zien van alcohol in tv-programma's, winkels, terrassen of waar dan ook. In herstel gaan was een keuze die ik voor mezelf heb gemaakt. Daarmee nam ik het besluit om niet meer te drinken. Ongeacht omstandigheden.

Kan natuurlijk alcoholvrij geweest zijn, toch? In herstel, zo wordt werken aan je ziekte verslaving genoemd. Mensen kunnen in herstel zijn en tegelijkertijd (nog) niet clean. Als je werkt aan je ziekte, bijv. met behulp van de twaalf stappen van herstel, blijft een terugval altijd mogelijk. Zo'n terugval is niet het eind van je herstel mits je je herstel weer oppakt. In dat geval maakt een terugval deel uit van je herstelproces. Het herstelproces is een levenslang proces, de ziekte verslaving is niet te genezen, wel tot staan te brengen. Als je goed met je herstel bezig bent kun je wel een lang, clean leven leiden.

Ja, zo kan ik 't ook... Ik heb net de hele week doorgenomen. Ergerlijke dingen gelezen. Ergerlijk als ik er live bij aanwezig geweest zou zijn. Nu, na een week teruglezen denk ik.. ach.... Net als met die ouwe kranten lezen.. het nieuws wordt vaak minder hard als het ouder is.

Even gedag zeggen. Terug van een heerlijk weekje trekken met ons campertje door de Vogezen en de Jura. De enige die blij is terug te zijn is ons jongste hondje die dat een hekel heeft aan rotondes.

Just four two day... leuk gevonden en waar!! Voor vandaag heb ik deze "overdenker" voorgeschoteld gekregen: 22 oktober Hoor wie het zegt! ‘Het geniepige van onze ziekte is dat deze ons in onmogelijke situaties kan brengen.’ Basistekst (NA - Anonieme Verslaafden), blz. 96 Sommigen hebben het over ‘Mijn ziekte is aan het woord’ of ‘Mijn hoofd wil z’n kop niet houden’. Anderen spreken van ‘De commissie van mijn hoofd’ of ‘Er zit een aap op mijn schouder’. Laten we er geen doekjes om winden, wij lijden aan een ongeneeslijke aandoening waar we voortdurend mee te maken krijgen, ook als we herstellen. Onze ziekte geeft een vertekend beeld van wat zich in ons leven afspeelt. Volgens onze ziekte kunnen we maar beter niet naar onszelf kijken omdat het beeld van onszelf te erg voor woorden is. Soms vertelt de ziekte ons dat wij geen verantwoordelijkheid dragen voor onszelf en ons handelen. Op andere momenten laten we ons aanpraten dat alle ellende in de wereld onze schuld is. Onze ziekte maakt ons wijs dat het echt waar is wat hij ons influistert. In het NA-programma horen we de nodige stemmen om weerstand te bieden aan onze verslaving - en dat zijn stemmen die we mogen vertrouwen. We kunnen onze sponsor bellen om te achterhalen of alles wel klopt. We kunnen luisteren naar de stem van een verslaafde die probeert clean te worden. De definitieve oplossing vinden we in het stappenwerk en het vertrouwen op de kracht van onze Hogere Macht. Zo kunnen we de momenten doorstaan waarop ‘onze ziekte aan het woord is’. Alleen voor vandaag: Ik zal geen aandacht schenken aan de ‘stem’ van mijn verslaving. Ik zal luisteren naar de stemmen van mijn programma en een Macht groter dan ikzelf.

Even gedag zeggen. Vakantie. Tot later.

Pinkman, ingeval de lappenmand de eerste ingeving is lijkt me dat een goede om te volgen. Het lichaam heeft óók duidelijk wat te vertellen. Ziek? dan ook ziek zijn en niet tegenovergesteld doen of er niets aan de hand is. Beterschap. Rapilos al wat bedacht?

hihi... dank je. En toch zeg ik helemaal niks. Alleen maar dat je elke dag 50% kans hebt wat van je leven te maken en 50% kans om je leven te verstieren. Ik ben er proefondervindelijk achter gekomen dat dát wat ik het minst zie zitten me het verst brengt. Dat maakt dat ik regelmatig met (enige) tegenzin aan iets begin om uiteindelijk tot de conclusie te komen dat ik blij ben die keuze gemaakt te hebben. Terwijl tegengesteld daaraan vaak de dingen die ik me als ideaal (lees: makkelijkst, meest vertrouwd, minst bewerkelijk) voor ogen heb behoorlijk tegenvallen. De keuze links- of rechtsaf maak ik vaak tegengesteld aan wat m'n eerste ingeving me ingeeft..

Er ligt elke dag een wereld van onmogelijkheden voor je open. Precies in evenwicht daarmee ligt er elke dag een wereld van mogelijkheden voor je open. Het is een kwestie van kiezen: links- of rechtsaf.

Ja, dat valt niet te vermijden... de een z'n "feest" is de ander z'n zere plek... Bedankt allemaal voor de felicitaties. Overmorgen kénnen we elkaar 31 jaar. We wilden ook de 13e trouwen, maar dat viel op een zondag.. dan maar op de vrijdag daarvoor.. hadden we nog een lekker lang weekend vrij ook. We vieren vandaag niks. "Gewone" dag. Vrijdag vertrekken we voor een weekje met de camper naar Frankrijk. Gaan we daar wel een keertje uit eten. Het gebied tussen Dijon en Lyon. In de wijnstreek zónder wijn. Dat kán, hoor...