Kohtje

Ja, halve wereldreis. Ruim twéé maanden onderweg geweest trouwens. Inclusief zo'n 800 kilometer zelf gereden van de haven naar haar nieuwe 'thuis' en keuringen e.d... Maar er zitten nu Amerikaanse platen op (over de blauwe nederlandse heen.. heb hier overigens nog de originele franse platen, als 'herinnering'..) Weer een beetje beter, Lente?

Net een mailtje binnen dat onze verkochte Dyane na ruim een maand eindelijk bij haar nieuwe eigenaren is aangekomen in Amerika (Connecticut). Ze zijn tevreden en hebben al een soort van meeting in de planning over enkele weken. Ha... we'll keep in touch...

Helemaal met je eens, Yvonne. Wat een kanjer die man... of ie 't nu wel of niet haalt, 't is nú al een bovenmenselijke prestatie.

Ja, ook hier weer de omschakeling naar 'na de vakantie'. Nét een beetje licht (nog wel) bij het opstaan maar meteen ook grijs en motterig. De honden waren nog niet toe aan hun ochtend-uitje maar moesten tóch en liggen nu lekker de schade in te halen. Op zo'n ochtend als vandaag kijk ik ineens véééél te ver vooruit.. naar de volgende zomervakantie. Da's niet goed maar gaat vanzelf en levert altijd een gevoel van weemoed op ('tis weer foorbij...'). Hoort erbij. Over een uurtje of twee (of eerder al) is alles weer 'normaal'. En over een maandje of twee (of eerder) kan ik me al weer verheugen op de donkere dagen met kaarsen, houtkachel, stamppotten en dat soort dingen.. maar nu nog niet. Nu verbaas ik me enkel een beetje dat ik voor het eerst sinds jaren weer eens een dagdraad geopend heb hier...

Goedemorgen allemaal.

Als je gaat vernieuwen, aan de straatkant op z'n minst wat ventilatieroosters voor de 'doorstroming' van verse lucht... ?

Bor, er moet op z'n tijd ook tijd voor een feestje zijn. En een feestje 'Culturele Hoofdstad' organiseer je nou eenmaal niet voor een paar tientjes. 't Is een enorme promotiestunt voor jullie hoofdstad. Veel van die uitgaven betalen zich ook weer terug door bezoekers. Ik vind dat de Leeuwarders trots mogen zijn op hun stad én op hun feest.

Goedemorgen zo met z'n allen bij elkaar.. Plannen met wie, wanneer en hoe ik bepaalde meubelstukken en ander gerei van flat naar huis, van flat naar stort, van flat naar kringloop, van huis naar stort etc... moet brengen. Ben slecht in plannen dus dat wordt nog wel een klusje. Maar ik wil nu eindelijk eens van al dat ge-heen-en-weer af zijn. Dus.....

't Is al gezegd: alleen voor vandaag. De rest van je leven is niet iets wat eindigt over (hopelijk) zóveel jaar. De rest van je leven is wat vandaag/nu begint en zich vandaag/nu afspeelt. Door het verdere verloop los te laten is het makkelijker om je morgen aan te passen aan het verloop van vandaag. Ik weet ook niet of ik mezelf kan vertrouwen. Al helemaal niet op de langere termijn. Maar ik kan mezelf wel continu in de gaten houden wat betreft m'n eerlijkheid. Naar anderen, maar belangrijker nog: naar mezelf. En dat in de gaten houden doe ik ook het beste dag voor dag. Niet te groot maken. Overzichtelijkheid en hanteerbaarheid maken het voor mij makkelijker om eerlijk naar mezelf te zijn en blijven.

Zo is het helemaal, Zonnig. Daarom wordt ook wel gezegd dat je als alcoholist, of meer nog: verslaafde, gewoon waanzinnig bent. We weten op een gegeven moment allemaal wel hoe we onszelf aan het vergiftigen en voor de gek houden zijn en tóch gooien/gieten/spuiten/slikken/roken.. we onszelf weer vol op een moment dat we dénken daarin een oplossing te vinden. En die gedachte zit nou eenmaal in een verslaafde vanwege de ervaring van ontspanning/rust die we ermee hebben, de waangedachte. Door aan m'n herstel te blijven werken, me bewust te blijven van m'n verslavingsgevoeligheid, in contact te blijven met 'lotgenoten' en daardoor vice versa ook met mezelf hoop ik me ook op cruciale momenten voor de geest te kunnen halen hoe waanzinnig gebruik feitelijk is en te 'kiezen' voor de rauwe, maar ook wonderschone werkelijkheid/realiteit.

tarantula in blik... lekker veel pootjes om af te kluiven. Jammer dat ze niet groter zijn...

Dat lesje ook ooit gehad toen ik voorzitter was van een (toen nog vrij nieuwe en zelf opgezette) NA-meeting. Alles klaargezet en -gelegd, koffie gezet en wachten. Al zou er maar één iemand komen, dan kon je spreken van een meeting. Maar er kwam niemand. Na een kleine tien minuten mezelf op zitten vreten maar koffie voor mezelf ingeschonken, en wat in de literatuur gaan lezen.. Na een kwartiertje hoopte ik vurig dat er niet alsnog iemand zou komen want ik had het naar m'n zin zo in m'n uppie. Wat een rust en wat een heerlijk sfeertje om die literatuur aandachtig te lezen.. Ik heb het volledige uur volgemaakt en met een beetje spijt dat 'het' voorbij was de boel weer opgeruimd en afgesloten. Maar waar ik aanvankelijk boos en teleurgesteld was, was ik uiteindelijk tevreden en dankbaar voor deze ervaring. Uiteindelijk is het met deze meeting helemaal goed gekomen. Wordt, als ik de verhalen later hoorde, nog steeds druk bezocht.

Ik zou me ook drie keer bedenken hoor, fleur. En zelfs dan nog, zelfs met een tralatroela achter me niet...

of ditte dan....?

't kan nog altijd erger, fleurtje

O, da's wel knap ja.

Lika, meis!!!!! Hoe kan je nou verkeerd rijden in een vreemde omgeving en in je vakantie nog wel??

Hoi roham. Ik heb, toen ik na een klinische- en een 12-stappen behandeling een terugval gehad toen ik, vol overtuiging van mezelf, negen maanden droog stond. Omdat de omstandigheden me voor m'n gevoel boven het hoofd groeiden. Nooit gedacht dat ik ooit zou terugvallen en toch gebeurde het. Nou is negen maanden 'niks' vergeleken met tien jaar, maar momenteel sta ik bijna tien jaar droog. Ik heb veel gehad aan het twaalf stappen programma en aan de AA- en NA-meetings die ik veelvuldig bezocht. En ik ben (op elf dagen na) al twaalf jaar op dit forum aanwezig. Ik ben me er door eigen ervaring, maar vooral ook door de ervaring van anderen (zoals jij nu) zeer sterk van bewust dat die tien jaar droog géén garantie zijn om ook vandaag droog af te sluiten. Door mezelf te leren kennen, helemaal voor wat betreft het omgaan met emoties, spanningen, en door in contact te blijven met mensen zoals ik, die weten wat de gevarenzone's voor een alcoholist zijn, hoop ik dat ik me genoeg bewapen tegen welke onvoorziene 'tegenslag' dan ook. Uiteindelijk zal ik zelf de persoon zijn die dat eerste glas van me weghoudt, maar de 'vele ogen' waar ik contact mee heb en ook graag houd zien misschien/hopelijk al eerder waar ik de fout dreig in te gaan dan ik zelf kan zien. Ik lees en schrijf hier nog altijd graag mee, al voel ik heel vaak de noodzaak tot hulp/bescherming/waarschuwing aan mezelf niet zo, maar áls die noodzaak er zal zijn dan is dit forum dé plek waar ik die kan verwachten en/of vinden. En zo zal ik dan ook de meetings weer weten te vinden.

Ons ouwe hondje heeft overigens heerlijk meegehuppeld tijdens het 'rondje bruggen'.. zo zie ik 'm wel 16 worden in november.

Ik geloof dat dat goeie been erg lastig is voor jullie...

Tja, dat met die te grote plaatjes, daar snap ik ook niks van. Ik heb m'n avatar ooit zelf gemaakt toen de avatars nog vierkant waren en sinds ze rond zijn heb ik 'm nog iets weten te verschuiven zodat ie niet meer centrisch is, maar hoe en/of wat, geen flauw idee.. en te grote 'plaatjes' kwam ik toen ook vaak tegen maar ook de uitleg van hoe je daar wat aan kon doen was voor mij al te ingewikkeld. Ik laat het maar zoals het nu is totdat een verjonging van de lay-out van het forum het misschien ooit weer noodzakelijk maakt me er in te 'verdiepen'. Om kort te gaan, Zonnig, aan mij heb je niets. Excuus voor dit antwoord dus want je vroeg om hulp.

't Zijn degelijke hollandse bruggen, bolletje. Heb er wel vertrouwen in.

Mag ik 'm dan??

Goedemorgen met z'n allen. Zo even met de dieren omgaan. Rondje IJsselbruggen. Spoorbrug naar 'de overkant' en verkeersbrug terug naar 'deze kant'. Mét m'n vrouw. Elk een hond. En als het de oudste teveel wordt ga ik halverwege met hem met het pontje terug.

Ook hier even voor Kruidenthee: , gefeliciteerd met je jaar. Als er iemand is die dat jaar niet gehaald heeft door te stoppen met drinken maar door zichzelf ongenadig en grondig onder de loep te nemen en te veranderen wat ie kan veranderen, te accepteren wat ie maar te accepteren heeft en die die de durf en energie heeft om daartussen het juiste onderscheid te maken, dan ben jij dat wel. Dikke proficiat, meis. Hoop je hier nog lang en veel te lezen, niet alleen voor de herkenning, maar vooral ook voor de herinnering en inspiratie om aan het werk te blijven in m'n herstel.