Kohtje

Haha... nou, ok, daar verschillen we dan (o.a.).. ik geef niet zo veel om mooi servies, meer om praktisch. En dan kan er ook thee in een grote mok, ook voor bezoek en appelflappen (bij wijze van spreken) van een broodplank. Zelfs een servet mag van mij een stuk van een keukenrol zijn. Waar ik het wél mee eens ben is dat er geen barst in de mok moet zitten. Maar ook op mijn manier is er wel een sfeer van gezelligheid/gemoedelijkheid, hoor. 😉

Maar zit je dan tijdens zo'n samenzijn waarbij wat gedronken wordt, alleen maar te staren naar de glazen en dáár de mate van gezelligheid aan af te lezen, of gaat het misschien toch meer om de interactie tussen jou en degene(n) waarmee je samen bent? Ik heb tijdens zo'n samen zijn vaak niet eens in de gaten wat een ander drinkt, en kies zelf iets waar ik op dat moment zin in heb. Dan mogen ze me zelfs icetea in een soepkom serveren, of heel gewoon koffie in een mok... kan mij dat bommen?

Dan ben ik, godzijdank, veel noordelijker op vakantie.

of een tegen je benen aan kronkelend katje, of een met de tong uit de bek vrolijk kwispelend hondje.. ben je helemaal van die moeilijke mensen af.

Goedemorgen. Ha, het weer. Een dankbaar gespreksonderwerp, hier in Nederland. Of in elk geval vaak een gespreks-op-gang-helper.. Dat vond ik ook altijd een van de leuke en herkenbare dingen in Bretagne. Daar hebben ze het ook vaak over het weer omdat het daar ook zo wisselvallig is. Alleen zitten we hier in Nederland vaak te mopperen op het weer: te koud, te nat, te donker, te heet, te benauwd, etc... Terwijl de Bretons vaak even het weer van het moment benoemden en dan met een brede grijns afsloten met: 'ach, maar in Bretagne schijnt elke dag de zon. In elk geval altijd even tussen de buien door..' Toch net een beetje meer 'joie de vivre'. 😊 (hier komt, terwijl ik dit typ, ook de zon tevoorschijn..)

Ik ga zelf toch ook al een beetje die kant op... 😄. Toen er vroeger nog maar weinig tv-uren per dag waren, was het altijd een feest als er eens in de zoveel tijd een half uurtje tekenfilms werden uitgezonden. In de tijd dat er nog echte tekenfilms werden gemaakt, niet die latere japanse rommel. The Flintstones, Popeye, Huckleberry Hound, Tom & Jerry, Woody Woodpecker, Yogi Bear, dat soort werk. Later fanatiek verzamelaar van weekblad Donald Duck, en iets later de Pep die later overging in de Eppo. Toen ik eind jaren '70 ging samenwonen stopten die abonnementen, maar een jaar of 15 geleden heb ik me weer geabonneerd op de Donald Duck. Tot op heden. Ik heb nou eenmaal iets met strips/cartoons en eendjes..

Sjeesus, Spirit... is Al-Anon niets voor jou? Je laat je momenteel leven door het alcoholgedoe van je vriend. Dat is toch geen relatie, op deze manier?

Door die Wimpy realiseer ik me opeens dat ik m'n allereerste hamburger pas at toen ik een jaar of 15, 16 was. Dat was ook in een Wimpy, in Londen, waar we met school een weekje waren. Ik heb het idee dat kinderen tegenwoordig al vrij snel na hun geboorte met hun ouder(s) naar een hamburgerrestaurant gaan om hamburgers te eten.

@Spirit, de wimpy hamburgerrestaurants zijn genoemd naar de vriend van Popeye the sailorman, Wimpy the moocher, die gek was op hamburgers.

Drinken, dat heb ik niet gedaan. Drinken, dat ga ik niet doen. Drinken, vandaag niet. Ja, kijk... zó werkt dat. Het juiste wéten is soms al knap ingewikkeld. Het juiste dóen is de weg van succes. Volhouden, stroumfke.. volhouden!!! In elk geval vandaag. En morgen zul je zien dat het ook weer vandaag is.

Mijn ervaring is dat de wil om te stoppen nog niet meteen een makkelijk stoppen tot gevolg had. Stoppen wilde ik al heel lang, maar het heeft heel wat zoeken en vallen en opstaan gekost om uiteindelijk daadwerkelijk te stoppen. En dat kwam uiteindelijk inderdaad tegelijk met het besef dat alcohol geen oplossing biedt, dat alcohol niet nodig is. Maar de wil om te stoppen ging daar heel ver aan vooraf.

Je bent m'n grote voorbeeld, Ome Jim... 👊

Ik wil mezelf geen connaisseur noemen wat thee betreft. Verre van. Ik drink nooit thee, vind het maar slappe hap, helemaal nu ik bijna niets meer proef. Sterke koffie doet me nog een beetje wat. Thee associeer ik eigenlijk meer met lagere school, eind van de middag thuis komen en dan stond moeders achter de strijkplank (drie jonge broertjes dus altijd was- en strijkgoed), en de theepot op het theelichtje, of soms onder de theemuts. En dan thee in een pickwick theeglas met zo'n glazen lepeltje en een verkade biscuitje... lekker soppen in de thee en dan proberen dat zachte biscuitje in je mond te krijgen voordat het in het theeglas viel.. als dát gebeurde, en dat gebeurde nogal eens, dan gruwelde ik altijd bij de laatste slokken thee met biscuitdrab... en darna proberen huiswerk te maken aan de eettafel (huiswerk al op de lagere school) met twee kibbelende broertjes die door de kamer renden en één krijsend broertje in de box. Valt me mee dat ik toch nog naar de HAVO mocht, hoewel ik achteraf gezien beter af was geweest op de MAVO en, ook achteraf gezien, had ik ook best graag naar de LTS gegaan... maar ja. Dat heeft niets meer met theedrinken te maken.

Klopt. Kruiden komen toch ook niet van de theeplant en smaken toch ook anders dan de blaadjes van Camelllia Sinensis?

Doet me denken aan m'n tante uit Letland die in de jaren 80 een maand bij ons in huis was. Die had nog nooit boerenkool gehad. Ze vond het erg lekker, maar bij haar in Letland kon je dat niet kopen, daar werd boerenkool verwerkt tot varkensvoer. Maar nu ze het een keer gehad had zou ze het toch eens gaan maken, maar dan van andijvie. Of mag het dan geen boerenkool heten? 😄