Oskar

Joepie. Twee dagen vrij. Ook hier liggen klussen in huis. Maar die kunnen de pot op.

Ik ken het geluid van de kraanvogel eigenlijk helemaal niet. Maar ik vind het nu al mooi.

Herfst op zijn mooist hier vanochtend. Zon, wind, dwarrelende bladeren. Stukje gewandeld al, met vrouw en zoon. Was lekker. Tegenwoordig vind ik hardlopen ook mooi werk. Wat ik echter niet goed begrijp is wat de toegevoegde waarde kan zijn van het deelnemen aan een georganiseerde wedstrijd 🤔

Hey, een bloem. Bedankt @Bob 🙂

Mogge! De dag begint prachtig: drakenschubbenthee en walnotentussenschotjesthee. Beiden te lang voor op het bord, dus de scrabblegrap kan ik niet maken. Maar ik word van afstand al enthousiast @bumperjim. Heb je al geproefd of bewaar je hem voor de dag dat je opa wordt? Ook het ‘speciale koekje’ erbij doet mijn fantasie bijna ontploffen. Het is wel fijn dat ook thee zoiets teweeg kan brengen. Mijn ik ben een Bourgondiër-excuus om aan de drank te gaan kan definitief in de prullenbak. @Yana: wat ontzettend fijn die dag gisteren. Zullen we dansen? Waar ik zelf naar uitkijk: samen met mijn vrouw langs de lijn bij mijn jongste zoon straks. En daarna vouw ik de krant uit op tafel met een cappuccino. Het leven lacht. Vanmiddag en vanavond werken, dat is dan weer jammer. Onee, wacht, ik vind mijn baan leuk tegenwoordig. 🥳

Way to go, Bump. Schenken ze op vrijdagavond geen thee bij jullie dan?

Ja, mild zijn, dat zou heel veel schelen. Ik leerde in mijn jeugd overigens ook dat homoseksualiteit een ziekte was. ('Wel een ziekte waarbij je kerngezond bleef en waarmee je stokoud kon worden'. Maar toch.) Mijn mensbeeld werd wat ruimhartiger door verder te kijken, andere mensen te leren kennen. Uit je eigen hokje klimmen. Maar het aantal hokjes is nu vele malen groter. En de muren hoger. En zolang wij in ons eigen supportersvak blijven zitten om boe te roepen tegen het andere vak zie ik het somber in.

Wat mij verbaasde is dat ook jongens als mijn zoon, zijn klasgenoten, leeftijdsgenoten, tot mijn verbijstering soms vrij intolerante meningen toeteren. Waar komt dat vandaan? En ik houd er rekening mee dat - ook al begrijp ik alle overwegingen om misstanden aandacht te geven - dat juist ook die aandacht soms leidt tot meer polarisatie. Je ziet ook in deze discussie hier vandaag enigszins gebeuren dat alleen het benoemen van iets polariserend kan uitpakken. Dat een gesprek tussen mensen leidt tot meer begrip en verdraagzaamheid is helaas vaak een illusie. Het wordt al snel Ajax-Feyenoord, joelen, gooien met bier; ook op het VWO, ook in de politiek, overal. Ten diepste is de mens helemaal niet uit op vrede en verdraagzaamheid denk ik. Vrees ik. Soms. Moet je dan maar helemaal niet meer praten? Nou nee, dat gaat ook wat ver. Maar op zijn minst lijkt het mij verstandig om je bewust te zijn van hoe goedbedoelde aandacht soms kan ontaarden.

Maar nou niet een autopech gaan plannen he @Musashi!

Een met eerste. Maar mijn punt is nu juist dat in sommige gevallen de extra aandacht juist averechts uitpakt dus het inclusiviteitsdenken vermindert. Maar we praten langs elkaar heen vrees ik. @Musashi: eens met vorige sprekers. Weg met het pefectionisme! In elk geval trachten dat streven ernaar wat af te zwakken. Het leven is het mooist als je het domweg over je heen laat komen is mijn overtuiging. Alleen reis en overnachting boeken en dan bij het ontbijt eens kijken waar jullie zin in hebben.

Ja, dat de acceptatie afneemt is duidelijk. Maar ik ben er dus niet van overtuigd dat meer aandacht in alle gevallen helpt, maar ook averechts kan werken. Het is zoals een manier van politiek-correct-denken die ook irritatie opwekt. En soms zoveel dat het doel voorbij wordt geschoten. Ik bedoel bepaald niet dat je je als homo dan maar in een hoek moet laten trappen, integendeel. Ik schrik soms van de standpunten die mijn 15-jarige zoon wel eens verkondigt. Als ik dan het gesprek aanga, krijg ik de indruk dat hij initieel best tolerant is, maar wat opstandig is geworden van het inclusiviteitsdenken waarvan hij vindt dat die hem steeds en tot vervelens toe wordt opgelegd. Dat is de statistiek van één geval. Niet van toepassing op alle maatschappelijke tendensen uiteraard. Maar wel een effect dat wel eens over het hoofd wordt gezien door de goedbedoelenden.

Ik heb zowel een wake-up-light als een gek brilletje om de somberte mee te lijf te gaan. Moeilijk te zeggen of het gekke brilletje helpt, want een nulproef is er niet. Maar ik voel me er wel bij.

🥳

Mogge. Ja, paarse vrijdag, mijn zoon zei het ietwat nurks, toen hij net naar school ging. ‘Dan gaan ze je de hele dag weer van die lintjes aanbieden.’ Ik bespeur onder tieners tevens een trend waar de aandacht voor de goede zaak averechts uitwerkt. Vrij vandaag, lekker. Ik heb een weekje vrij genomen van mijn eigen sportmanie. Even rust voor het lichaam.

Ja. Wrakhout. Minnen en plussen, de laatste deels ook nog toebedeeld aan de ander. Maar toch zie ik vooral ook een vader die weer contact heeft met zijn zoon. En een man, weliswaar gebutst en alles, maar die in de Liefde zomaar twee mensen tegelijkertijd gelukkig maakt. Daar kan ik niet tegenop. Het leven is geen paasei, maar er is wel verdomd veel moois zichtbaar geworden.

Maar nu eerst met het fietsje de stad in om een shampoobar te kopen. Weg met de plastic flesjes. De wereld gaat evengoed naar de ratsmodee, maar ik wil daar liever zo weinig mogelijk aan bijdragen.

Voor het eerst de wake-up-lamp vanochtend. Ik was weliswaar al eerder wakker, maar vind het toch mooi. En vogels erbij. De vink en de fitis. Net echt. Vanochtend ga ik met mijn oudste zoon de film van Anton Corbijn over Joy Division kijken. En daarmee sluit ik de somberte weer af. Muziek verbindt wel. Maar gelijktijdig maak ik mij ook best vaak zorgen dat hij houdt van dezelfde duistere troep als ikzelf vroeger. Vroeger? Ja, toen vooral. Voordeel is dat hij wel erover praat, terwijl ik destijds altijd in mijn bunker bleef.

Mogge Goed voornemen Marij, lijntje kort houden. Ik denk doorgaans al heel snel dat ik het allemaal zelf ook wel kan. Niet eens alleen uit eigenwijsheid, maar ook omdat ik de toegevoegde waarde van verslavingshulp vaak domweg niet zie. Maar feit is wel dat de enige twee keer dat ik duurzaam abstinent bleef na een traject was. Dus de feiten spreken. Ook nu (7 maand droog) heb ik nog maandelijks contact met verslavingszorg. Maar dat is ook omdat ik mijn psycholoog zo leuk vind 🙂

Drank en sigaretten zijn nog altijd ver weg voor mij. Maar ik herken wel haarscherp de buien waarin ze ooit zo genoeglijk resoneerden. Dat is best leerzaam.

Moeilijke tijden voor je @spirit. Schrikken dat de drank er ook ineens bij jou weer in schoof. Op je hoede blijven. Voor jezelf kiezen. Je kent de riedels wel. En dan ook nog boerenkool. Het zit je niet mee.

Een paar sombere dagen. Najaarsblues. Niks ernstigs, maar wel stemmingen die me mee kunnen slepen. Joy Division. Godskolere, wat een uitzichtsloze muziek is dat zeg. Prachtig. Maar het doet me geen goed. Snel maar weer ABBA draaien. En een wake-up-light geïnstalleerd waarmee ik hopelijk weer wat vrolijker uit bed stap. Er zitten vogelgeluiden bij. Dus dat moet goed komen.

Slapeloos In de nachtwind, als ik niet slapen kan, hoor ik de toorn en het lijden van God. Maar boven de storm uit hoor ik de stemmen van miljoenen zielen, voor eeuwig verloren, die roepen om gerechtigheid. Wat hopen zij? Wat denken zij? Wat denken zij van Hem? Wat denkt Hij van Zichzelf? (Gerard Reve)

Dan maak je nog steeds een mooie kans hoor. Je moet de hoop niet meteen laten varen. Death by waterbus. Maar ik had al een vermoeden. Sinds jij - lang geleden - hier vertelde je over het schilderij van Hart Nibbrig dat jij ooit frequent bezocht.

Ik wil de pret niet bederven, maar voor zover ik weet wordt die zoute Parodontax sinds 2020 niet meer geproduceerd.

Leuke dingen van de dag: ik was jaren fan van die wilde zoute smaak van Parodontax tandpasta. Maar een paar jaar geleden hebben ze de formule veranderd en heeft dit nu ook zo’n laffe zoete smaak als alle andere. Vandaag eindelijk een waardige vervanger gevonden 🥳 Mara Expert Paromed. (Ja, ik laat mij tegenwoordig sponsoren in mijn bijdragen voor het forum. Het leven is geen vetpot tenslotte.)