Oskar

Gefeliciteerd oma @Etty! Wat leuk. Ik leer altijd veel van het kijken naar kinderen. Wat je schreef over dat dansen op straat. Mijn jongste is acht en leeft zorgeloos impulsief. Ik merk dat ik dat bewonder, maar tegelijkertijd als opvoeder de neiging heb om hem daarin (onbewust) af te remmen. En dat probeer ik mijzelf weer af te leren.

Ik heb nogal de neiging steeds achterom te kijken. Altijd gehad. En dan droevig te worden over alles wat is mislukt, kansen die ik heb laten liggen. Of: weemoedig over al het moois dat voorbij is gegaan. Tot dusver ging ik er meestal vanuit dat dit direct samenhing met mijn wat nostalgische persoonlijkheid. Dat denk ik nog steeds wel, maar zonder drank heb ik er wel veel minder last van. Ik blijf er niet meer in hangen. Vroeger kon ik uren blijven piekeren. Nu ga ik op gegeven moment gewoon een ei bakken ofzo. Verder in het hier en nu. Mijn spiraal was ongeveer: ontevreden zijn -> nadenken, piekeren -> drinken -> nog ontevredener zijn -> meer nadenken en piekeren. D.C. al Fine. Drank heeft altijd alle negativiteit bevroren en geconserveerd. De spiraal zie ik nog steeds heel vaak. Ook zonder drank.Maar ik kom er nu veel makkelijker van los.

Bom niet gezet. Dag te laat geopend. Alles gaat mis. Van der Bump was mij voor. Daar gaan we verder.

Oh. Ik was net nog een bom aan het plaatsen op een ander draadje, maar joe had de dag al drie minuten eerder geopend. Je bent warempel vroeg met je melancholie. Het verleden lult niet voor niks. Je kunt er iets mee in het heden. Ik heb zelf het gevoel dat de alcohol mijn leven 30 jaar lang op pauze heeft gezet. Zonde van de verloren tijd, maar vooral ben ik blij dat ik eindelijk weer verder kan. Dat is alvast een mooie les. De ander. Zou jij misschien even koffie voor mij willen halen?

Zojuist word ik wakker uit een heftige droom. Met een militante groep was ik een aanslag aan het voorbereiden. Ik moest de bom plaatsen. Eindeloos repeteren. Maar toen het moment daar was bleek ik vergeten hoe dat scherp stellen van het explosies ging. Ik weet niet wat mijn onderbewuste daar op eigen houtje van binnen allemaal aan het uitspoken is, maar ik wil hier met klem stellen dat ik voor vrede en tegen geweld ben.

Gezellig. Misschien kunnen we een boot laten varen vanuit ons reservaat op Schier om daar met zijn allen zonder broek te gaan treinen. Humor hoeft helemaal niet ingewikkeld te zijn.

Voor mij werkt het voor een groot deel ook zo. Simple comme bonjour.

Ik dacht die Sjaan die zegt maar wat. Maar een snelle google leert dat het echt zo is 😀 No Trousers Tube Ride. Daar knap ik altijd erg van op, zulke berichten. Het is begin januari, op een zondag. Kun jij dan ook @Rosee?

🙂 Dan zeg ik gewoon tegen Petrus dat jij het hebt gezegd, dan komt het vast goed. Oja, verrek, dat vagevuur. Dan wordt je eerst nog even zachtjes boven een knappend vuurtje geroosterd voor je naar het feest mag. Wie dat ooit heeft bedacht. Maar goed, dat is met dat concept hel ook al zo. Uit de tijd dat men dacht dat mensen eerst de stuipen op het lijf moest worden gejaagd alvorens ze zich zoet gingen gedragen. Met volwassen religie heeft het wat mij betreft niet zoveel te maken.

Nog geen kaarten, maar ik moet ook niet teveel meer dralen zie ik net. Mooi, dat deutsche requiem. Troostrijke muziek. Ik vind het wel mooi dat je kunt zingen. Het schept ook zo'n band lijkt me, als je samen een stuk instudeert, samen zingt en het uiteindelijk samen uitvoert. Ik ben een verschrikkelijk zanger en hou meestal maar mijn mond als er wordt gezongen. Dat heeft het gevoel van buitenstaander-zijn wel versterkt.

Leuk Jan, gaan jullie nog een bepaald stuk instuderen? Ben jij bekend het Stabat Mater van Vivaldi? Ik hoorde van de week dat mijn favoriete zangstem Andreas Scholl (zo'n gozer met een meidenstem) dit jaar naar Rotterdam komt om daarin te zingen. Daar popel ik van. Zal mijn oude vadertje vast ook mooi vinden.

Mogge. Ah, is de Wederkomst vandaag? Het zou verdomme eens tijd worden. Ik heb al vijf maand niet gedronken, en nog katholiek ook: zou ik dan meteen mogen doorlopen? Kalm en koel hier buiten. Summer's almost gone. Toch maar even blijven zwemmen zolang het bad nog open is. Het aardige is dat ik tegenwoordig niet meer denk: laat ik maar gaan sporten want dat is goed voor me, maar dat ik er domweg zin in heb. Er gebeuren rare dingen in mijn leven.

Mogge! Vakantie voorbij, maar nog niet terug aan het werk. Zoons beginnen volgende week aan hun nieuwe schooljaar. Laten we het er dus nog even van nemen. Zo dadelijk onze mooie stad in. Kleine dingen: boodschapje, wandeling langs het water, drankje op terras. Die dingen die het leven zo aangenaam maken. Dagpact, waarom niet. Ik denk al vier maand dat alles nu vanzelf gaat, maar ik moet op mijn hoede blijven. De periode na de vakantie, als het zo gehate gewone leven weer ging beginnen, viel ik vaak terug in het verleden. Intussen vind ik het gewone leven juist heel prettig. Maar toch. DAGPACT: Yvonne Maja Oskar

Terug van vakantie. Genoten. Volle teugen. De Harz is prachtig. Wandelen, fietsen, zwemmen. De hele triathlon zeg maar. Zelfs mijn puberzoon ('Dat is saai pa, moet ik mee?') gaf uit zichzelf aan te hebben genoten. Intussen staan de tellers op 167 (alcohol) en 99 (tabak) dagen. Dat gaat goed. Ik waak ervoor mij te snel rijk te rekenen, maar er is echt duurzaam iets ten goede aan het veranderen. De hele lifestyle op de schop. Sinds mijn studententijd niet meer zoveel gesport. Sinds Oom Bier de regie overnam dus eigenlijk. En ik slaag er warempel ook al bijna twee maand in om matigheid te betrachten wat eten betreft. De mateloosheid manifesteerde zich overal. Alleen de alcohol eruit halen en verder op dezelfde wijze doorleven is voor mij zinloos. Dan ramt ook de drank er uiteindelijk weer in. Nu is het vooral zaak niet meteen door te slaan naar de andere kant. Heel rustig probeer ik de veranderingen door te voeren. Kalmpies an, voorwaarts met kleine stapjes. De groepstherapie waar ik wederom niet kapot van was heb ik omgezet in een één op één begeleiding met een psycholoog waar ik erg enthousiast over ben. Ze begrijpt ook dingen. Ik denk al 4 maand dat ik het zelf wel kan zonder hulp, maar ga niet mijn kop weer tegen dezelfde steen stoten. Dus zo eens in de 3 weken heb ik nog therapie. Vinger aan de pols. Freestyle, dat vind ik fijn. Ik merk dat ik vrij diepgewortelde afkeer heb van vaste vormen. Althans als die van buiten worden bepaald. Maar het gaat goed dus. Ik hoop met jullie ook.

Oeh, het gaat over katten. Katten vind ik voldoende reden alles voor te doen of te laten. Maar nog beter: ze zijn zo leuk. Ik moest de blauwe rus even opzoeken. Toen las ik dat hij werd omschreven als ‘de elegante fluisterende kat’. Nu wil ik ook een blauwe rus. Take care @hub02

Hey, zit jij op Texel momenteel @Kaatjemama? Wat leuk! Ik word jaloers van al die mensen die al weg zijn. Lekker over de brede stranden dwalen. Ben je al bij de Slufter geweest?

Het bloemetje van de dag is vandaag voor @spirit

Vanavond ga ik uit eten met de vriend waarmee het drinken 40 jaar geleden allemaal begon. Die woont nu in het Buitenland en die zie ik nog maar eens in de paar jaar. Maar in mijn dromen figureert hij nog regelmatig. Blijkbaar ligt in die periode nog zoveel onverwerkte troep dat mijn onbewuste het nodig vindt hem ten tonele te voeren. Bang dat ik in de verleiding zal komen om te gaan drinken ben ik totaal niet. Maar de laatste keer toen hij langzaam aangeschoten werd begon ik als een malle te roken. Dus om die reden stuur ik mijn troepen in verhoogde staat van paraatheid naar de grens.

Mogge. Sterkte @bumperjim. Ik ben altijd op de terugreis van vakantie ongekend weemoedig. Omdat het weer voorbij is. Vroeger grensde die weemoed aan wanhoop. Na mijn baanwissel is de weemoed gehalveerd. Daar keek ik van op, want ik dacht dat het in mijn karakter zat.

Alweer in het stadion geweest. Met jongste zoon naar De Kuip. Uitslag vergelijkend warenonderzoek: Ajax voetbalt beter, Feyenoorders zijn sympathieker. Maar liever dan tussen 50.000 supporters zit ik aan de rivier om te kijken naar een eend die voorbij zwemt.

Mogge mensen. Werken vanmiddag. Nog 6x en dan mag ik op vakantie. Ik ben aan het aftellen. Moe. Toe aan rust. Dat is nieuw. Mooie reis gewenst @Lika @Mormel: je vroeg onlangs of wij ons aan je ergerden na de zoveelste mislukte poging. Dat doe ik zeker niet. Wij zijn allen sukkelaars. Ik schrijf hier nu iets van 7 jaar en sta nu ook pas 4 maand droog. Mijn eigen lange reeks van mislukte pogingen stemde mijzelf wel enorm moedeloos. Zodanig dat het me op het laatst amper lukte er nog vertrouwen in te hebben. En dan mislukt het natuurlijk sowieso. Ik had ‘iets nieuws’ nodig. Dat werd de therapie, ook al stond ik daar tevens nogal sceptisch tegenover. De grote meerwaarde ervan is voor mij meer symbolisch dan inhoudelijk. Maar ik ben ook een man van ritueel & symbool. Heb jij ook niet zoiets nieuws nodig, in plaats van poging 237? Want hoe zeggen ze dat hier ook weer: als je blijft doen wat je deed, verandert er geen reet.

Maar natuurlijk @Jannigje, neem maar een extra grote portie. Het mooie is ook dat als je hoop deelt het niet afneemt maar vermeerdert.

Net terug van Ajax: 4-1 Uitverkocht stadion. Geweldige sfeer. Plekje net boven F-side. Hele wedstrijd juichen, schreeuwen en met vlaggen zwaaien. Prachtig. Net de Reichsparteitage in Neurenberg.

Ik vind je moestuin van 1 vierkante meter ontroerend @Yana. En ik hoop dat alle tegenslag die jij nu al zo lang ondervindt er nooit in zal slagen jouw levenslust te doven. Geniet van je boon. Geniet van je vent. En als altijd: geduld & vertrouwen. Eens zul je weer dartelen.

Gisteren heb ik een racefiets gekocht op marktplaats. Een mooie Ridley waar ik erg mee in mijn nopjes ben. Nu heb ik een gravelbike én een racefiets. Maar het is niet zozeer uit mateloosheid of hebberigheid. Ik hoop mijn oudste zoon te stimuleren samen te gaan fietsen. Dat luistert heel nauw. Als ik vraag zullen we samen gaan fietsen kijkt hij mij misprijzend aan. Met jou? Maar als ik beide fietsen straks meeneem op vakantie is de kans vrij groot dat hij het ook gaat proberen. Het is een boeiende periode, die puberteit.