Oskar

Vandaag naar een tentoonstelling geweest met mijn vader. Daar heb ik vol bewondering naar een schilderij staan kijken van een schaaltje met drie eieren. Verder niks. De schoonheid ontdekken in het alledaagse. Ik vind een ei sowieso iets fascinerends om naar te kijken. Ook om op te eten trouwens.

Hardlopen in de regen: een zeldzaam genoegen.

Veel plezier in Schapekop City @spirit. Ik vermoed wel dat jouw hotel helemaal aan de rand van de stad zit, dus even het prachtige centrum in kuieren kost wat meer moeite. Overigens is het geen geheim in welk dorpje in woon hoor. Ik heb het hier zelf regelmatig geroepen tenslotte.

Ja, reeën. Altijd gedacht dat die in de hertenfamilie vielen. Maar even nagezocht. Niet dus. Familie der hertachtigen. Maar dan de onderfamilie: schijnherten. Tragisch. Maar ik zag er weer twee. Dat wel.

Een mooie herfstdag wederom trouwens. Nog snel even op de racefiets maar. Kijken of ik nog ergens wat herten de stuipen op het lijf kan jagen.

Hey, een nieuwe look 🙂 Ik moet wel grinniken dat dit altijd wel wat onrust veroorzaakt hier. Ik ben ook principieel tegen veranderingen overigens.

Mooie dingen: op de fiets in het tweeduuster door de velden. Vier hertjes voor mij, die in paniek uiteen stoven. De ene bleef minutenlang voor mij uitrennen ondanks mijn geruststellende woorden. Nou ja, voor de herten helemaal niet mooi dus. Weer zo’n kutmens op een fiets net als je gezellig met je familie zit te eten.

Sterkte @Smaragdie. Hoe het leven ineens lopen kan. Hopelijk komt er ook verlichting. Tja, die pillen. Nou ja, fuck it.

Straks ga ik een zure haring eten. My guilty pleasure. De regel die we thuis hebben afgesproken is dat ik daarna gedurende twee uur geen contact mag hebben met andere gezinsleden. Maar ik ben alleen thuis.

Advocaat zou ik nooit doen. Niet zozeer omdat ik dat tamelijk smerig vind, maar ook wegens een alcoholpercentage van 14% ofzo. Mijn grens ligt in elk geval bij: in drank geen alcohol. Bij eten probeer ik het ook te vermijden, maar vind ik het niet erg keer een uitzondering te maken.

@IJsvogel: dat vind ik fijn om te lezen 🙂 Van mij mag je best sabayon zeggen @Musashi. Ik heb persoonlijk niet veel moeite met kleine beetjes alcohol in eten, zoals ook bij tiramisu. Laatste zeven maand niet gedaan, om overbodig risico te vermijden. Maar de eerdere abstinente 4 jaar leverde het geen trigger op. Hoe denken jullie daarover?

Jaloersmakende landschappen heren. Veluwezoom @Adri02?

Mogge. In de VS is het vandaag National Dessert Day. Toetjesdag! Het is maar dat u het weet. Daarom de vraag: wat is jullie favoriete toetje? Het mijne île flottante.

Een rijk inzicht. Als je steeds maar bevreesd bent iets te zullen missen kom je er niet aan toe ten volle te genieten van wat je al hebt.

Zwanen, ook een schuilpaats. Knobbelzwanen. Majesteitelijke vogels. Ik prijs mij gelukkig dat ik zo ongeveer in de Biesbosch woon. Daar kom je ze dagelijks, met tientallen, soms honderden tegelijk tegen. Sibelius liet er één rondglijden over de dodenrivier in zijn symfonische gedicht.

Heel mooi, dat deutsche requiem, @Jannigje. Het begint zo mooi geruisloos. En dan die sopraansolo Ihr habt nur Traurigkeit. Ach! Overigens vind ik het ook al prachtig hoe alle uitvoerenden tijdens een concert in het zwart zijn gekleed.

Fijn dat je het goed hebt gehad in Londen, Moes. Dingen samen meemaken. "Herinneringen maken' wilde ik alweer roepen; maar veel meer gaat het er eigenlijk om om je in het hier en nu te vermaken. Mooi ook, te merken wat je kind allemaal al kan. Dat gevoel van trots. Onbetaalbaar. Even knippen met de vingers. Balen Spirit. Pas goed op jezelf. Ben je er al uit of je op koers blijft voor bij hem weg, of kijk joe dat nog even aan? Sterkte.

Wat veel reacties. Leuk! Dank. Leerpunt voor mij in zoiets is dat ik niet op de loop ga voor de problemen des levens, de treurnis of wat dan ook; of wegvlucht in heilloze richting. Het hoort er blijkbaar bij, en dat mag ook, maar dat ik wel behoefte heb aan ergens een rustpunt temidden van de narigheid.

OLV en Chocolate Nation staan op de agenda @Musashi en @Mormel. Station is inderdaad ook prachtig. Daar landen wij. Verder ben ik bezig een bingokaart te maken met een wonderlijke mix van cultuur en lekkernijen.

Ik heb zelf de indruk dat ‘de mensen’ hier jou helemaal niet zo negatief opvatten, maar wel dat jij vaak denkt dat dat zo is. *kietelt hub02*

(Titel gejat van een podcast. Bedankt Matthijs.) Het idee. Waar vind jij troost als het tegenzit? Hoop, als die dreigt te vervliegen. Motivatie om verder te blijven gaan. Waar kun je kortom even schuilen? Dat kan van alles zijn: een schilderij, muziek, een stukje natuur. Hier komt de mijne: De bedreigde zwaan van Jan Asselijn. Een zwaan die zijn nest beschermt. Daar kijk ik even naar als ik dreig te vergeten waar ik het ook alweer voor deed. Ik ben benieuwd naar jullie schuilplaatsen.

Ja, het is wat die herfst. Ik zie de schoonheid er wel van, maar het valt mij soms ook zwaar. Niet teveel in verzet gaan tegen de oprukkende treurnis, zou ik zeggen. Verdraag het maar even. Naar buiten gaan helpt mij altijd, actief blijven. En kunst.

Ook al behoor ik niet tot je vaste vriendengroep hier wil ik toch eens reageren. Ik lees je graag, niet persé om te slijmen, maar ook bijvoorbeeld om je originele standpunten. En vanwege Juliane Werding. Je hoeft ook niks te betalen voor mijn kindertjes. Ik heb de indruk dat jij je hier iets teveel vastbijt in deze kwestie. Dat is je goed recht, maar ik herken er iets van alcoholgedreven obsessie van mijzelf in. Ik vind uitvoerige discussies doorgaans ook een stuk prettiger dan die verhipte smiley. Maar niet iedereen heeft daar zin in of tijd voor helaas. Ik beschouw het maar als een gegeven waarmee je soms moet leven. Nix aan de handa. Maar terwijl iedereen al verder is gelopen koester jij de gebakken peren en wentelt je in de zelfgekozen slachtofferrol. Zo lijkt het. Probeer voor de grap het kraantje eens open te draaien, de drank eruit te laten lopen, en over een week of twee nog eens op hetzelfde terug te blikken. Mijn ervaring is dat de zwaarte er dan zomaar vanaf is.

Nello & Patrache heeft voor mij dezelfde eenvoud, eerlijkheid & weemoed als vroeger Alleen op de wereld. Dat was het lijfboek van mijn jeugd. Het schijnt in Japan erg populair te zijn - Nello & Patrache bedoel ik weer - waardoor ook veel Japanners naar het schilderij komen kijken in de kathedraal. Schuilen in schoonheid. De voorpret is begonnen. De uitdaging is: een mix vinden die voor beiden leuk is. Rubens moet erin, het Hendrik Conscienceplein, maar ook chocola en friet. Veel plezier vandaag @Musashi. Ik ben benieuwd naar jullie avonturen. Ook naar de lange versie.

Ik ga met de jongste naar Antwerpen. Gisteren als eerste voorbereiding de tekenfilm Nello & Patrache gekeken en bij het einde tranen met tuiten gehuild. Dat is ook mijn list om hem mee krijgen de kathedraal in om naar dat schilderij van Rubens te gaan kijken.