knakker

Achteraf bezien heb ik eigenlijk altijd een afkeer gehad van feesten, van grote groepen mensen. Ook vroeger al, in mijn studententijd, toen ik volop in de menigte zat. Maar inderdaad, daarbij was alcohol noodzakelijke benzine. Zonder drank ga je gewoon doen wat je leuk vindt. Het leven hoeft helemaal niet ingewikkeld te zijn 🙃

De theorie is best duidelijk. De patronen, de valkuilen, het zelfinzicht. Glashelder allemaal. Alleen dan komt Thanatos uit zijn hol gekropen, en daar sta je dan met al je rationele gelul tegenover die destructieve drift.

Ja. Dit is bij mij vaak ook de gemoedstoestand geweest waarin ik, zonder gevoel van overmatige aandrang of duidelijke aanleiding, al het bereikte zomaar liet varen. Een soort lamlendigheid. Fuck it all. Om dáár grip op te krijgen is nog best lastig. Vooralsnog echter is mijn overtuiging dat ik, qua alcohol, voldoende gebaat ben bij een lange periode van nuchterheid. Nu bijna weer vijf maanden en groeiende.

Grappig, ik merk dat ‘chablis’ mij nog wel in lichte mate triggert. Een kortstondig besef van wat jammer dat ik het kind met het badwater heb moeten weggooien.

Haha. Ja, ik vind eigenlijk ook dat likes verboden zouden moeten worden. Tekst, mensen, tekst!

Als iemand voor elke mooie scheet die wordt gelaten iedereen topper noemt heeft dat op mij geen effect meer. Voor heel af en toe een compliment ben ik echter wel heel gevoelig. Hoewel ik dat meestal niet toegeef.

94,4

Iets vieren zonder drank is voor mij eigenlijk geen punt. Ik proost fluitend op het nieuwe jaar met een glas karnemelk. Maar dat komt omdat mijn drankmisbruik zich de laatste 10 jaar altijd achter gesloten gordijnen voltrok. Dan heb je heel andere triggers. Als er iemand bij is is voor mij het gevaar geweken. In hoeverre zijn feestelijke momenten voor jullie moeilijk?

Welkom Rof. Een mooi begin al. Ja, eerst die verrekte drank er maar uit. Dwars door de kater heen. En dan nuchter het slaapprobleem aanpakken. Goed onderweg al. Nog 1 of 2 dagen kateren en dan overeind zien te blijven. Succes.

Nee. Het is natuurlijk beroerd om te drinken als je kinderen hebt, maar we hebben hier allemaal dingen gedaan met drank waar we ons rot voor schamen. Ik heb ook jonge kinderen en de combinatie met drank heeft hele treurige situaties opgeleverd. Waar het nu om gaat is dat je er vanaf wilt geraken. En dat is heel goed. Blijf hier schrijven. Ook en vooral over wat niet lukt. Over die ontwenningsverschijnselen zou ik me geen zorgen maken. Wel over het blijven drinken. Morgen is het maandag, gaat het dan beginnen? Of ben je al onderweg?

Dat zou best een ludiek tafereel hebben opgeleverd @renaldo61 🙂. Maar goed dat je het niet hebt gedaan. Je bent een sterke vrouw. Ik denk dat bij momenten of periodes die verleiding zal blijven opkomen. Niet in gesprek gaan met de duivel. Stug volharden. Korte termijn versus lange termijn.

Ja, daar is ook wat voor te zeggen @Etty. Bij sommige primitieve volken hurken de vrouwen gewoon even langs de kant van de weg om te baren.

Oei ja, verschrikkelijk, de taal die in sommige bedrijven wordt gesproken. Japke Bouma heeft er een hilarisch boek over geschreven. Het heet: ‘Ga lekker zelf in je kracht staan’

🥳

Nooit eerder heb ik mij zo overbodig gevoeld. Terwijl je vrouw de meest verschrikkelijke pijnen heeft loop je als man wat te sukkelen met een washandje waar nooit behoefte aan is.

Ja. Ik vond het wel humor om een onomstreden fysieke prestatie een keer ludiek te relativeren. Grap mislukt.

Ik ben intussen ook twee keer bij een bevalling aanwezig geweest. Maar volgens mij zit er ook een hoop theater bij.

Woordinflatie. Woorden die zo overdreven vaak worden gebruikt dat ze hun betekenis verliezen. Respect. Topper. Goed bezig. Sterke vrouw. Tot zover deze taalkundige ergernis. Als ik daadwerkelijk iets meemaak zal ik mij hier opnieuw melden.

Ja, top. Laten we dat gaan doen. Nu Mormel even niet zijn eigen draad kan beschrijven. Dat we dan om beurten onze onderlinge ergernissen hier neerzetten.

Mogge. Gehoest en gesnotter verstoort mijn nachtrust. Niks te melden verder. Toch hier schrijven. Vreemde dwangmatigheid.

Mijn zoon is 14 en begint een beetje een eigen muzieksmaak te ontwikkelen. Daarmee ontstaan ook raakvlakken met wat ik mooi vind, of vroeger vaak luisterde. Gesprekken over muziek met je zoon: wat is dat leuk. Ik signaleer bij hem ook een voorliefde voor melancholie. Zoals in onderstaand nummer van de Talking Heads. Een band die ik grijs draaide toen ik zelf 14 was, maar daarna jarenlang nooit meer heb geluisterd. Deze vind ik hypnotiserend mooi:

Het voelt wat ongemakkelijk om hier door te praten terwijl de heer des huizes er niet is. Alles is ook wel gezegd denk ik. Voor alles: ik hoop dat Mormel erin slaagt een eerder gemarkeerde verwachting waar te maken: dat de dag nadat zijn moeder zou komen te overlijden hij dacht te stoppen met drinken. En dat hij terugkeert, want buiten enkele alcoholische excessen vind ik het één van de meest leesbare forummers.

We kunnen het ook in het Zoeloe doen: uFebhuwari omile

Ik vind de museumkaart wel zo iets geweldigs. Vandaag drie musea bezocht. Daaronder een jenevermuseum. Ik twijfelde nog even of dat nou kat op spek zou zijn. Maar dat viel mee.Ja, de tour niet kon niet worden afgesloten met een proeverij, maar los daarvan vind ik het wel een mooi ambachtelijk produkt. Ik was ook nooit eerder in Schiedam. Mooi stadje, afgezien van de oprukkende verpaupering.

Oeh ja. Dat had ik ook altijd dat ik na het avondeten op de bank zat te knikkebollen. Vreselijk. Net een oude man. Maar in plaats van passief achter een scherm plaats te nemen ga ik nu op dat moment een stukje wandelen. Sommige dingen zijn best eenvoudig op te lossen.