Oskar

@Lika: 🥳 Gefeliciteerd met je baan! @Yana: ik hoop dat je in elk geval mooie dromen zijn gegeven vannacht. En hopelijk een betere dag. Ik droomde net dat twee regenwulpen op mijn pad kwamen, heel kalm en dichtbij. De ene wierp mij met zijn kromme snavel een gloeilampje toe. Ik weet niet of Freud hier iets mee kan of dat het gewoon een nachtelijk oprisping is van een mislukt ornitholoog.

Mogge Vandaag ook maar eens op het dagpact. Om niet te drinken, maar ik gebruik het vooral ook als belofte om niet te roken. Uit de luwte treden, voornemens uitspreken: dat helpt. Verslaving zit diep in mijn vezels, overal. Wortel & tak dus. DAGPACT: Yvonne Oskar

Dank voor het vragen. Eigenlijk stelde het nog niet veel voor. Wat algemene uitleg over de inhoud van het traject. Groep en behandelaar zie ik pas later deze week. Heb ik me voor niks de zenuwen lopen maken. Hop, meteen ook weer roken. Ik word soms zo moe van mezelf. Die fles dicht laten kost momenteel weinig moeite, maar niet meer roken, pfoe. Maar het zijn bij mij exact dezelfde patronen. En die ben ik aardig zat. Eten gelukt? Wat ik nog wilde zeggen: ik vind het mooi om te lezen dat je kinderen af en toe weer een beetje om het hoekje kijken in jouw leven nu. Mooie stappen. Koesteren. Even knippen met de vingers.

Nja. Ik gebruik humor inderdaad wel om de boel te verluchtigen, te relativeren of de aandacht af te leiden. Maar ik kan daarnaast ook best heel ernstig en open en persoonlijk zijn. Veel last van trots heb ik niet en de schaamte ben ik voorbij. Alleen borrelt er diep van binnen wellicht nog wel veel meer waar ik geen weet van heb. Of niet. Maar ik zou het wel mooi vinden als de psycholoog straks met een lange lepel in mijn soep gaat roeren en er dan tot mijn stomme verbazing iets uitvist waarvan ik helemaal geen weet heb.

Mogge Kennismaken met de groep straks. Olé. Het wordt vast hartstikke leuk. Positief blijven, jongen. ‘Je steekt er vast veel van op’. En: ‘je gaat jezelf beter leren kennen’. Oja, kijkesan. Het valt me trouwens op hoeveel mensen me zeggen dat deze stap zo moedig vinden. Ik vind het helemaal niet moedig. Na bijna drie jaar eigenwijs en destructief modderen en mislukken was er domweg geen andere optie meer. Maar goed. Hortsik. Als ik teveel praat mag u het gewoon zeggen. Fijne dag mensen. Aan het eind van de week gaat de zon weer schijnen.

Ambulant, twee dagen in de week. Ik probeer niks te verwachten en er gewoon open en eerlijk in te gaan. Als ik teveel nadenk over mijn verwachtingen eindig ik vaak cynisch.

Mogge Vandaag nog een dag werken. Morgen begint mijn traject bij verslavingszorg. Acht weken lang. Operatie Wortel & Tak. Ik kijk er naar uit. Ik zie er tegenop. Eerst koffie nu. @Musashi: een hele mooie reis gewenst. Ik hoop dat je malende hoofd zich een beetje koest zal houden. Ogen dicht en springen. In vertrouwen. En geniet.

Die Hondsrug heeft het er maar druk mee @Yvonne. Apart eigenlijk, dat zo’n bescheiden heuvelrugje het weer zo weet te bepalen. Dank voor de koffie ook. Ik ga beginnen aan mijn dag. Als ik langer hier blijf plakken komt het weer in de categorie ledigheid terecht 🙃

Klopt dat ook weer. Of wilden jullie er nog liever even over de nalatigheid bakkeleien?

Dagpact: Quinn renaldo61🐕 MaryArt

🙂Hey Marietje. Het voelt voor mij altijd al snel vertrouwd hier na een tijdje afwezigheid weer te kwetteren. Wat zijn jouw plannen vandaag?

Ledigheid is des duivels oorkussen

Als ik met mijzelf strakke regels afspreek lukt het. Telefoon niet overal mee naartoe slepen, thuis de schermen buiten handbereik leggen en als ik ze nodig hebben alleen het nodige erop doen. Mezelf even een uurtje vrij zwemmen gunnen kan ook, maar dan moet ik dat van tevoren besluiten, niet impulsief gaan scrollen. Maar op gegeven moment ga ik als een puber ageren tegen mijn eigen regels en gooi ik alles kapot. Daar moet ik nog wat op zien te vinden. Ik ben een soort hobbyautist, en best wel gesteld op vaste gewoonten, dus ik hoop vooralsnog dat ik het gewoon tijd moet geven om de nieuwe gewoonte te laten inslijten.

Ochtend vrij. Dan moet ik in elk geval naar buiten van mijzelf: lopen, fietsen, zwemmen of desnoods de hele triatlon. Als ik te lang binnen blijf, wat ik als luie flikker zijnde ook best fijn vind, word ik op gegeven moment lamlendig, en dan vergroei ik met mijn scherm of krijg zin om te gaan roken, of erger nog het op een drinken te zetten.

Ben jij nou een Tukker @bumperjim, of doorspek jij gewoon graag je berichten met allerhande dialect? Het zou in elk geval je zuiplust geografisch verklaren. Krentewegge niet vergeten vandaag.

Nog altijd vind ik de telefoon de meest zorgwekkende verslaving.

Grappig. Ik zie dat mijn ongeïnspireerde éénwoordige bijdrage heeft geleid tot een gesprekje over een ja-dag voor kinderen, over het gedrag van kinderen. Ik kijk altijd vol bewondering naar mijn jongste zoon. Hoe makkelijk die zich weet te vermaken. In alles geïnteresseerd, hij slurpt het leven op, en als iets een beetje saai is maakt hij er wel weer een spel van. Die ontvankelijkheid, die verwondering. Dat is iets dat ik ook zelf probeer te behouden of terug te veroveren op mijn jeugd. Maar als je hem een tablet geeft, dan wil hij alleen nog maar gamen en sluit hij zich volledig af voor al het andere om hem heen. En reageert hij boos als hij ermee moet stoppen. Zo haarscherp zijn daarin de patronen van verslaafd gedrag waar te nemen. Bij mezelf ervaar ik het ook. Als ik mij weet te ontworstelen van de dwangmatigheden van drank of sigaret word ik veel ontvankelijker voor allerlei andere vormen van schoonheid, van vertier. Maar ja, wij mensen zijn korte-termijn-sukkels, op zoek naar directe roes, quick fix, snelle suikers. En dan is het zo verleidelijk maar weer een fles open te schroeven, een sigaret op te steken of maar weer eens doelloos op de telefoon te gaan scrollen.

Ja

Grappig trouwens dat mensen zo vaak zeggen dat er sneller misverstanden ontstaan bij whatsapp vergeleken met in real life. Ik heb dat juist andersom. Ik vind de schriftelijke communicatie veel zorgvuldiger.

@Musashi: wat denk jij ver vooruit zeg. Kun je het niet wat meer ‘gewoon laten gebeuren’, genieten van de reis, en ter plekke bepalen wat wijsheid is? Ik snap wel dat er geen knop is om die maalstroom uit te zetten, als het in je karakter zit. Ik ben ook geneigd, als een schaker, altijd tien zetten vooruit te denken. Maar je kunt jezelf er wel wat in afremmen denk ik. Want uiteindelijk geniet je het meest als het je lukt domweg het heden te ondergaan, zonder steeds kniezend achterom of angstig vooruit te kijken. Verder beschouw ikzelf het sturen van één bericht per dag tijdens een reis als een uitvoerige communicatie 🙃

Donder, een wielewaal in eigen tuin: dan word ik toch jaloers op je Jaantje. Elke dag dudeljo. Die heb ik maar één keer gezien in mijn leven. En wat een schitterend geel.

Ja, het is een gevoelig jong. Hij vertelde dit pas jaren later. Hij houdt het liefst zijn gevoelens zorgvuldig verborgen. Hij lijkt erg op zijn vader. Zit er al met al nog een klein beetje vooruitgang in jouw ziek zijn @Yana? Al was het maar een klein schuifeltje. Het duurt al zo lang joh. Hoor je de merels nog wel zingen?

Door dat ganzenbord moet ik ineens denken dat mijn oudste zoon het altijd zo vreselijk vond als hij op ‘de dood’ kwam. Intens verdriet. Niet omdat hij dan weer terug naar start moest maar omdat het zo zielig was voor het gansje.

Je weet in drie zinnen een bijna compleet beeld van mijn jeugd op zon- en feestdagen op te roepen Bumper 🙃Toch roept het weemoed en nostalgie op.

Mogge Marietje. En allen die volgen. Hier slaapt het hele huis nog. Ook de katten aan mijn voeteneind. Ik ben altijd vroeg wakker. Met het eerste daglicht meestal. Hemelvaart vandaag. Als ik nu naar de hemel kijk zie ik wel veel wolken, maar niemand die erop naar boven gaat. Twee dagen grauw en regen. De plantjes boffen maar.