Jannigje

Fleur en Bor: jonkies 1972: ging ik naar de eindexamenklas. En rookte halfzware shag .

Roepen we dan de oude goden weer aan Bob?

In de oertijd leefden o.a. de wolharige rhinoceros, de mammoet en de holenbeer, misschien kunnen wetenschappers die weer tot leven roepen met gevonden resten dna

Verhip, mijn bericht weer weg!!! Grrrr. Ik begon met : goedemorgen En toen? O ja, Suikertje, wat akelig voor je zoon en ook voor jou. Sterkte. Lotgenotencontact: ik denk dat het voor veel mensen belangrijk is, voor her- en erkenning. Iemand die snapt waar je over spreekt, die begrijpt wat je bedoelt. Mensen kunnen (onbedoeld (???) akelige dingen zeggen, die je van de wal in de sloot helpen, dooddoeners. Daar moet je dan ook nog mee om zien te gaan. Ik weet van mijzelf dat het één reden is om me terug te trekken. Ik wens je een goede dag Bolletje, opladen misschien? De rest ben ik nu kwijt. Maar gauw plaatsen voordat het weer foetsie is.

Dank lieve Smart

Ik doe ook mee Nachtpact: Kohtje Quinn Lika Sowhat Jannigje

O boy, dat is gelukkig goed afgelopen Suikertje, grijze haren erbij gekregen? Hoe is het met je zoon, gaat hij vooruit?

Ik lees het forum, zo nu en dan een persoonlijke draad en voel me vervreemd? Is dat het woord, ik weet het niet. Het is prachtig weer, veel mensen genieten (ervan), wensen elkaar een mooie dag. Een mooie dag, wat is dat? Het is mooi weer, absoluut. Een mooie dag moet je zien denk ik, zelf maken waarschijnlijk. Voelen? Ik voel het niet. Ik ben somber, in mij is het donker en akelig. Ik voel me gruwelijk eenzaam en heb de neiging om me weer op te sluiten. Ik sta erbij en kijk ernaar, van een afstand. En ik doe niets. Ik wil onder de dekens, eeuwig slapen. Een rondje schaatsen had ik nog gekund, maar ik moet weer die marathon, misschien wel meer dan één. Ik ben bang, ontzettend bang. Niet drinken lukt me, maar wel leven lukt me niet. (De therapie is afgelopen, want het is wetenschappelijk bewezen dat langer behandelen geen zin heeft! .?? Ik geloof dat geen snars van, maar ja, wetenschappelijk bewezen hè, daar kan ik niet tegenop). Over 2 weken weer naar chirurg nr. 2. Ik sta voor een onmogelijke keuze. Dat helpt ook niet. Ga wat doen!!!! ja.......? Ja, wat dan ook, ga wat doen. oké, ik ga wat doen.

Gefeliciteerd Bob, Asterix en Rapilos

Ik lees je, maar kan niet echt reageren. Teveel verwarring bij mij denk ik. Dus ik volsta voor nu met:

Gradenboog, lang geleden dat ik die heb gebruikt in mijn beroep.

Lika

Omgekeerd geldt volgens mij ook. Goedemiddag

Geen puf gehad om vandaag te lezen. Ik volsta nu maar met: welterusten, slaap wel

Niet weer zo'n heel warme dag vandaag, gelukkig, ik voel me beter als de temperatuur niet stijgt boven de 25 graden

Goedemorgen

Bedankt Sita en Bor Tot mijn verbazing kon ik het nog bijna helemaal meteen meezingen Zat blijkbaar nog ergens diep van binnen opgeslagen.

"'K wil terug naar de kust" van wie is dat ook alweer?

@Harp, dank je voor je reactie. Ik vreesde het al. Ik heb er al een paar jaar last van. Vorig jaar heb ik twee hortensia's in quarantaine gezet aan de voorkant van mijn flat, het mocht niet baten. Nu zitten die rotbeesten al in alle hortensia's . Er valt niet tegenop te vegen!

Goedemorgen allemaal. "Ik kan meer dan ik aankan", komt mij ook heel bekend voor. Geldt voor mij zo langzamerhand ook wel. Alleen blijkt het achteraf, terugkijkend. Vooraf denk ik nog vaak dat "ik het niet aankan", met alle onzekerheid en angst van dien. Succes Jopie! Nadia, jij had het gisteren over de struik met de "wollige hoe heet ie ook alweer luis"? Ik heb er ook last van, bij mij zitten ze volop in de hortensia 's. Heb jij een goed remedie tegen het gespuis? Of iemand anders?

Net terug van de sportschool, 2 uur gewerkt, genoeg voor vandaag. Binnen nu 25 graden. De zon begint nu op mijn balkon te komen, dus moet ik mijn heil ergens anders zoeken. Gelukkig is het niet benauwd. Stond ik opeens op de kiloknaller! Hint, onbewust?

Ik kwam zomaar weer hier terecht, dat was niet de bedoeling. Hoewel het wel weer een goed ideee zou zijn. Hmmm

Wat goed Suikertje! Fijn voor je

Akelige nacht achter de rug, ik word heel onzeker door alle dingen die me de laatste tijd overkomen (vallen, sleutels en andere dingen kwijt en dan natuurlijk alle fysieke en daarbij komende psychische zaken) Ik probeer erbij te blijven, maar het lukt niet. Teveel stresss. Niet vergelijken: ik weet het maar kan het moeilijk laten. Het helpt me niet, trekt me naar beneden, maakt me somber..... en toch dringt het zich steeds aan mij op. En "natuurlijk" trek ik altijd aan het kortse eind. Vandaag proberen iets van de dag te maken, op mijn manier. En dan niet verongelijkt zijn