smart

Ik ga jullie en mezelf even heel veel succes wensen op de verdere reis. In principe sta ik ook droog hoor, maar mij is het nog te groot, deze lange reis. Heel fijne dagen in elk geval! :musicnote:

Welkom! Jouw verhaal is niet onbekend en het kwetsbaar voelen idem. Je kunt hier veel info en ondersteuning vinden. Je bent niet alleen... Ben benieuwd naar je vervolg... Succes!

Gaat goedkomen, toch? Suc6!

Moppie en An: ik hoop zo dat het goed gaat bij jullie!! Kop op !! Ik loop de hele dag al met vage koppijn. Logeetje ligt in bed en ik ga er zo maar achteraan met een paracetamol achter de koezen. Morgen fit zijn voor de sauna! Vandaag kreeg ik via via ebooks toegestuurd; de 5 nieuwste boeken, echt geweldig: ik wil best ingesneeuwd raken als dat nog kan tenminste... En morgen dan de reader ook maar mee! Fijn Agnieta dat het je zo meeviel!!!!! Welterusten allen

Ver weg opbergen!!! Hier aan de pompoensoep. Heb een logeetje dus bijtijds eten/hongerig Niet doen hoor Moppie!!

Ik zit aan de rooibos. Ik wilde vanavond eens languit op de bank maar zit al weer een hele poos achter de laptop, brrr Zo meteen op tijd richting bedje; even nog een ebook op de reader zetten. Best een geklooi soms. Trusten voor straks!!

Hoe gaat het nu? Kom je de avond een beetje door? Een succesje kun je wel gebruiken, dus probeer maar zonder!! Sterkte!!

Hee Jannigje.... goed dat je er weer bent. Ik ook nu sinds een maand weer. Ja... het kan verkeren... Wijffie: sterkte nog!

Doet iedereen een middagslaapje? Ik zou er wel zin in hebben, ben moe en duf. Straks even een paar uurtjes werken... fijne dag allen!

Dank je Monster. Ik begrijp jouw remedies, zo bezie ik het ook vaak maar ben echter soms bang mezelf te klein te maken en dat moet ook weer niet. Maar ik snap ook dat je jezelf erkenning dient te geven wanneer anderen zich tegenover je zetten. Ja, we moeten het zelf goed en mooi maken. Bovendien duidelijk achter bepaalde standpunten gaan staan. Dat laatste mis ik voor mezelf wel eens, dan ben ik te begripvol naar anderen en verdwijn zelf een beetje. En balans opeisen gaat nu eenmaal niet... Gelukkig zijn er enkele zeer goede vriendinnen die die ruimte wel hebben. Dan kun je het samen goed hebben. Samen is meer dan alleen. En verder blijft het groot verlangen iets te vervullen/op te vullen, de leegtes... daarin schuilt een ware kunst. Hier is het een slome zondag met straks een paar uurtjes werken. Gisteren niet gedronken, maar heb nu een moe gevoel over me. Ga wat eten en iets bedenken... lezen op de bank of zo. fijne dag en succes allemaal! Vandaag gewoon weer droog houden; en morgen weer fris in de kop!

Ja.. zo haast ongemerkt gaat dat. Weet er alles van. Misschien helpt het je om zoetigheid bij de hand te hebben, stukje chocolade of zo of een zakje nootjes. Hier iemand die er ook weer voor gaat; het voelt toch echt beter zonder A. En wat een eng spul dat refusal!

:rose:

Nou..... effe dan ... om welterusten te melden en droog

Dank. Je hebt gelijk over de motivatie, dat snap ik. Ik zal gaan informeren. Overdag drink ik nooit dus zal een meeting geen probleem zijn... Overigens heb ik zonet een 2 regelig mailtje de deur uit gedaan naar dochter. Hoe gaat het/en of contact al weer mogelijk is. Hoe simpel kan het zijn. Ik begreep iig wel dat dit doorbroken moet worden. Nu afwachten.

Ja, geen koffie of thee s' avonds ... dat zit al langer tussen de oren. Typisch!!! Ik ga eens nadenken daarover MG!

Je moet dan al gestopt zijn en blijven!

Zo eng zo' n groep. Misschien moet ik het toch gaan overwegen...

Ik liet me onaangenaam verrassen door het feit dat er weinig keus was qua drinken. Het lag beslist niet aan het kennisje; wel aan het onderwerp dochter. Voel me nu slecht. En nog steeds een verraden gevoel door dochter. Probleem gaat even de kast in, zoals Akkordeon het zou zeggen. Ik kan nog niet genoeg vergeven, anders waren er ook niet zoveel woorden nodig in een brief. De aanleiding Gerrit? Ze begon zich te verzetten tegen mij, oordelend, grof, respectloos. Ze negeerde me, deed niets met een belangrijke vraag van me en bleef uit contact. Daar waar we vroeger normaal communiceerden. Bizar! En mensen om me heen die haar kennen vinden dat ook zo. Wel een ernstig pijnpunt, mijn gevoel van overbodigheid erbij. Niet meer nodig zijn, dat! Simmen is niet goed, dus we gaan maar weer vooruit en opnieuw de stap voor stap methode. Straks een vriendin op bezoek. Iemand die heel anders naar ouderschap kijkt dan ik, lastig. Ik zal het onderwerp dan laten rusten voor nu en bewust proberen nog wat moois uit deze dag te gaan halen. Een soepje maken, lekker koken en doorgaan... Vandaag niet rdw, ik doe mee vandaag

Vlok, om jezelf een rotwijf te voelen.... dat is toch wel wat. Klopt dat wel? Ooooow, sufferdje: je bent net zo belangrijk als welk ander ook! Ik ga jullie op dit late uur nog weltrusten wensen. (ik zie jullie liggen hoor, op een oor; ziet er leuk uit!! Genoegelijk en bekend. Zo lig ik ongeveer ook wel... zo meteen dan. Volgens mij ligt Bol op dr buik en Agnieta met haar benen zowat uit bed, Jane ligt zoals altijd netjes op dr zij. denk ik zomaar alsof ik god was met een kleine g) Hier was het een lastige avond voor mij maar ook productief en hoopgevend- denk ik. Niet droog. Maar ik hoop dat het toch iets oplevert. Als het gaat om de communicatie met mijn dochter denk ik soms dat het voor de zekerheid beter zou zijn als ik al een hele tijd droog zou staan. (voor het zeker voelen) Tegelijk denk ik nu dat er geen enkele reden is om me onzeker te voelen omdat ze me gewoon kwaad heeft gedaan. Maar ja. Wat is wat. En ik wil me er goed over voelen. Weten dat ik de juiste dingen zeg. Morgen een mail nalezen en al dan niet versturen. Dit suddert al een hele tijd... en het doet pijn. ik leer het in de juiste proporties te zien, maar dan nog, zou ik heel hard willen huilen. tot morgen lieve mensen

Door de dagdraad heen gaat het over heel verschillende dingen hoor. De onderwerpen gaan van de hak op de tak; da's effe wennen maar stoor je er niet aan en doe gerust je eigen verhaal! "even wennen aan het forum" good luck

Ik ben even zwaar door de bocht. Zo niet te geloven dat mijn enig kind, alleen opgevoed, me zo laat zitten! (1,5 jaar nu) De ergste pijn erover is voorbij. Omdat ik maar steeds hoop dat door enige vorm van communicatie er ooit weer wat te overbruggen valt. Ook voorbij omdat ik mijn eigen leven weer oppak (moet) en me niet kan laten leiden door pijn. Ook nog eens omdat.. ik haar tracht te begrijpen..... maar best wel moeilijk want ik snap er toch uiteindelijk erg weinig van. Haar proces? Waren we niet altijd te close? Voorspelde ik zelf al een breuk ooit vanwege dit alles? (close-eenouderschap) Wachten is domweg op het goede moment tot contact. Was dat nu?; dat weet ik niet. Ik ben met een brief begonnen en moet die morgen nakijken. Ik weet wel dat dit niet langer kan duren, daar wordt het harder en kouder van. Definitiever ook. nee.... dan vanuit mij! En dan maar hopen dat mijn brief iets kan openen. Is mijn brief dan ruimte gevend genoeg? Krijg ik nu opnieuw een grote bek, ontkenningen? etc? Enfin, ik ben al volledig afgewezen. Wat kan er nog erger worden dan?? Ze heeft me echt pijn willen doen; dat is op alle fronten duidelijk. Mag dat? neuh, want ik ben een goed mens. Dat weet ze ook! Ze zet zich af. Jaja, ze laat me zitten .... en dat klinkt slachtofferig. Maar ik voel me ook zo soms en dat is terecht ook ...en hoever moet een mens gaan? Bedelen om haar dochterschap en liefde?? Ik heb heel veel voor haar gedaan/ook financieel zwaar bijgesprongen destijds. Buhhhh?? Sorry, in mijn opinie is het een rotblaag, ze is 37 maar in een verlate puberteit vrees ik!! Ik weet me er geen raad mee. Ze kan wel drugs gebruiken... weet er niets meer van op het moment maar kan niks uitsluiten gezien het verleden. Iemand zei: is ze aan de cocaïne? (vanwege dit soort raar gedrag) Ik word daar niet vrolijker van. Geloof me, het was maanden geleden dat ik zo tobde als nu even weer en ik weet niet goed wat me triggerde. Oja: ik sprak er vanavond met een kennisje over toen ik op een concertje was..... Dat concertje trouwens... met enkel gluwein, kofffie en thee, dan maar gluwein, domkukel. Stel je toch es voor dat je van de koffie niet zou kunnen slapen o-o-o-o-o-o!! en.... (vul maar in) Wellicht nu die brief en hopelijk een doorbraak. Ooit, toen ik alleen met haar kwam te staan (ze was een baby en we zaten in een blijfvanmelijfhuis) beloofde ik mezelf plechtig dat ik het goed zou doen in mijn eentje met dit kind. Ik vond heel lang dat het goed ging; althans mijn intenties waren goed. Maar haar dynamiek was heel veel anders dan die van mij. Zij schorpioen, ik kreeft. Mijn hopen en wensen werden aannames.... ik die het altijd zo goed bedoelde. Braakbraak. Zou dat kunnen? ach ach, wat zegt het? Het zegt dat ik aannames had over het leven en... als ik het goed zou doen dan......??? !!! Nee-nee mensen, niets is wat het toen leek. En toch ben ik tevreden, ook nu ik drink - want wie weet was dit een klein stapje richting mijn dochter vanavond. Morgen nalezen. Kijken of ik redelijk ben op " papier". Ze haat mijn redelijkheid , ben ik bang. Als je bang bent haat je alles. Ik ga te bedde, dank voor lezen. Echt, zo blij met dit forum!!

Goed van je!!!!!

Welkom meid! Er is een boel te lezen hier. Veel ondersteuning ook. Ga er voor!!!

Hulpverleners zijn ook mensen! Shake hands... er zijn er meer. Zelf denk ik dat dat eeuwige wegcijferen een fantastisch talent betekent om verslaafd te geraken aan "iets" troostrijks. Misschien ervaar jij dat anders (wegcijferen is een groot woord/kan het even niet beter verwoorden); ik iig bespeur steeds vaker dat ik een grotere rol en meer ruimte aan anderen toeken dan aan mezelf... Verder is het vette pech natuurlijk dat wij "aangepasten" ons een toneelrol aan denken te meten/onszelf een pleaser noemen; tegelijk is dit wel NODIG in onze maatschappij. Op die wijze worden we Succesvol en Gelukkig (ik ben daar vaak boos over..) Ik ben trouwens 62.

Heb je hulp voor de depressie?