Dag lieve mensen, Even laten weten dat het goed met me gaat, het is ongelofelijk, maar volgens mij mag ik me inmiddels een succesvolle minderaar noemen. Om te beginnen heb ik ruim drie maanden niets gedronken, gevolgd door een jaar van bescheiden alcoholgebruik. In eerste instantie maakte ik afspraken met mezelf over hoe vaak en hoeveel maar dat heb ik allengs losgelaten.
Mij was voorspeld dat het niet zou lukken en dat ik onvermijdelijk weer steeds meer zou gaan drinken, maar dat is niet gebeurd. Ik drink als het zo uitkomt, soms weken niets maar ook weleens drie keer in de week. Meestal zijn het dan 2 glazen wijn, één keer dronk ik 2 glazen wijn bij het eten en nog een beetje whisky erna, dat gaf al zo’n lichamelijke malaise de volgende ochtend, dat hoeft voor mij niet meer.
Ik ben zó blij om niet voortdurend rond te lopen met een kater en een gevoel van falen…. heerlijk! Ik doe bijvoorbeeld iedere dag aan meditatie en oefeningen om mijn lijf op de rails te houden, kom daar maar eens om als je 2 flessen wijn op hebt de vorige dag, bleeeeeh.
Is nu alles ideaal in het leven? Eh, nou nee, dat nou ook weer niet. Er zijn nog steeds weleens dagen dat ik me lamlendig voel en er zijn overal hobbels en kuilen, het hoort erbij en je ontkomt er niet aan. Ik mis mijn overleden zus heel erg, maar het is zoals het is. En ik was zo blij dat ik er voor haar kon zijn toen ze ’s avonds laat belde of ik kon komen omdat ze het moeilijk had. En ja, ik kon in de auto stappen en de halve nacht doorrijden om bij haar te zijn want ik had niks gedronken, god, wat was ik daar dankbaar voor.
Ik ben ook dankbaar voor de steun die ik hier kreeg, bijvoorbeeld toen ik op een moment nogal in paniek was omdat er vrienden op ons terras een fles champagne open trokken en jullie me er met peptalk droog doorheen hielpen.
Bij vlagen lees ik hier nog steeds mee, want ik begrijp goed dat het belangrijk is om bij de les te blijven. Ik hoef niet te denken dat ik er een gewoonte van kan maken om tijdens het koken een fles open te trekken, dat gaat geheid mis. Zoals het nu gaat is het goed, alleen drinken bij gelegenheden buitenshuis en thuis lekker aan de cranberrysap.
Het zal altijd wel een aandachtspunt blijven, maar dat is voor mensen die helemaal stoppen niet anders denk ik. Het voordeel van wel wat drinken is dat ik na een glas niet hoef te denken dat het nu toch mislukt is, dat ik geen rem heb, dat het onvermijdelijk is dat ik het nu op een zuipen ga zetten. Nee, ik heb steeds een keuze, ook na 1, 2 of 3 glazen. Dat was even oefenen in het begin maar het kan toch ook weer een gewoonte worden om te genieten van een glas en dan te stoppen. Ook als je dertig jaar teveel gedronken hebt.