Klassement

Goedemorgen kanjers! Hoe was het @bolletje? Genoten? Welkom @Cura ik heb je verhaal even terug gelezen....je bent goed bezig! De angst en teveel prikkels herken ik maar al te goed... Hoe is het met de iedereen vandaag?

Hallo lieve allemaal, heel veel nieuwe namen zie ik. Ik ben een maand of 4 denk ik niet meer online geweest, ik trok het niet tijdens de afbouw alle moeilijke verhalen en momenten. Kwam dubbel zo hard binnen. Ik wilde wel graag een update geven om ook tot “steun” te kunnen zijn voor ons dappere strijders en dat het afbouwen echt lukt! 26 mei jongstleden was mijn laatste dosis inname. Ik ben vorig jaar december van 15 Mg oxazepam waar ik afgrijselijke ontwenning van kreeg, overgestapt naar 5 Mg Diazepam om af te kunnen bouwen. In januari ben ik hiermee gestart en heb er 5 maanden over gedaan. Nu dus een maand benzovrij. Was het makkelijk, nee, maar voor mij eigenlijk toch goed te doen. Ik was op de Diazepam functioneel, werkte fulltime en ben ook begonnen de laatste maand met sporten. Symptomen die ik had: oorsuizen, dichtgeknepen keel, rottige angstaanjagende waves, band rond mijn hoofd, brandende hoofdpijnen, brandende holtes, raar gevoel in oren, paniekaanvallen (oorzaak voor benzo gebruik) kort slapen, lamme ledematen, hartkloppingen, overslaand hart, onrust in lijf, onrust bij liggen en in slaap vallen, ontzettend moe zijn. Symptomen die er nu nog zijn: oorsuizen, beginnende paniekaanvallen maar wel onder controle, soms holtes die branden en hartkloppingen/overslaand hart. Toevallig nu net 4 mindere dagen achterover rug, onrust neemt savonds wat toe, maar ik leg mij erbij neer. CZS is hard aan het werk en ik ben nog maar net benzovrij na 18 maanden oxazepam/Diazepam gebruik. Regelmatig in dialoog met mijzelf om mezelf rustig te houden en dit lukt meer dan prima, vermoeiend dat wel. Wat kan ik weer; meer prikkels verdragen, tv kijken, drukke plaatsen bezoeken zoals restaurant, boodschappen doen, auto rijden. Ik ben dankbaar voor de steun welke ik hier had zeker in het begin! Het komt goed, maar is een lange weg. Voor iedereen loopt het anders, dat maakt het zo lastig. Maar: er af komen als je echt wil, het kan echt! Zoveel mooie voorbeelden hier van prachtige en sterke mensen. Want dit zijn wij, nooit vergeten! Liefs van mij

Welgefeliciteerd met je 6 maanden, @Harp. Je bent al op de helft.

Ik zie dat je net hebt gereageerd op mijn topic. doe ik het ook even bij jou. Als je in een omgeving zit waarin je negativiteit ervaart (werk) is het lastig om niet te drinken. Dus ga eens in je vakantie bedenken welke mensen je energie geven, wat je graag zou willen. Waar word je echt gelukkig van. Lekker mind mappen zou ik zeggen en plannetjes maken. geniet van je vakantie.

Eef, wat ik deed was me echt instellen op slechte dagen. Dat zorgt ervoor dat ik blij ben met een goede dag, maar niet gek opkijk van de volgende slechte dag. Ik herken wel dat als het lang goed gaat het lastiger is die mentale instelling vast te houden, want je krijgt toch hoop en verwachting die anders is, en dan komt de slechte dag toch wat harder aan. Ik ga dan toch weer met mijzelf in gesprek, met compassie en en begrip, dat het gewoon moeilijk is en dat het ook verdrietig is dat het gebeurd. Het maakt het gewoon een pittig proces en vraagt flexibiliteit in je leven. De meer ruimte ik heb in mijn tijd en leven, de beter ik het kan opvangen, want dan kan ik mijzelf bieden wat ik nodig heb. Als ik veel vastgelegd heb qua afspreken is het moeilijker om dat te bieden.

@Kaida74 Ik herken wel die bromtoon, dat is erg irritant inderdaad...ik heb ook weleens dat mijn oren ploppen of het gevoel dat er aan getrokken wordt...lastig uit te leggen Je bent goed bezig! Fijn dat het best redelijk gaat

@Robbin Uhmm bijna elke dag wel mee blèren met de muziek in de auto weer lekker naar het strand vandaag? @Bianca78 Herkenbaar hoor van dat te snel willen...ik denk ook steeds wanneer ben ik weer "normaal" als ik weer wakker wordt met onrust...maar het komt goed, niemand blijft eeuwig in deze situatie @toni67 Als je mee wilt praten hier in de huiskamer, wees welkom... Hier kunnen we elkaar steunen en een hart onder de riem steken, want ik las dat het niet zo goed met je gaat? Even een vraagje... Ik merk dat ik erge moeite heb om positief te blijven en dan vooral na een "goede" dag of dagen met minder klachten en dan de dag erna weer veel meer klachten te hebben. Het is net of ik dan steeds een beetje hoop en vertrouwen krijg en dan BAM, daar gaan we weer... Is dat herkenbaar? Hebben jullie tips om ermee om te gaan?

Nou uitslag is goed niks aan de hand gelukkig,dus ben blij nu de volgende stappen die ik dinsdag ga maken toch met andere medicatie. Fijne dag allemaal Liefs Wiplala

dank voor de bemoedigende woorden, heb het echt nodig, zit heel erg diep nu

dagpact Kohtje bumperjim

je bent een beetje een drama queen, of niet Smaragd?

Ik ben vogels gaan kijken, klinkt een beetje saai maar het is net Pokémon spelen voor volwassenen....

Ik vind het een leuke vraag. En ook leuk om de reacties van anderen te lezen. Ikzelf merk nu na bijna 11 elf maanden dat ik veel evenwichter ben. Ik heb geen halleluja-stemmingen meer en ook geen "heel de wereld is tegen me" stemmingen meer. Ik neem mijn verantwoordelijkheid in plaats van me te verstoppen. En door dat keer op keer te doen, groeit mijn zelfvertrouwen. Daardoor sta ik sterker in mijn schoenen. De schaamte verdwijnt en het twijfelen aan mijn eigen oordeel ook. En het mooiste is...het is gewoon geworden. Ik hoef niet meer. Alcohol is niet meer nodig. Ik vind het niet fijn om te drinken en daarom doe ik het niet meer. Ik kan het wel doen hoor, het is zo gekocht en opgedronken. Maar ja, ik drink geen alcohol dus waarom zou ik. Ik koop en drink ook geen tomatensap. Kost ook geen moeite. Zo heel af en toe denk ik waarom heeft mijn aanloop naar een alcoholvrij leven 5 jaar geduurd. Heb 5 jaar lang minder of meer serieuze pogingen gedaan om te stoppen. En ze mislukten allemaal. Ik heb er helaas geen antwoord op. En daarom ben ik nu maar gewoon blij met mijn besluit