Spring naar bijdragen

Aanbevolen berichten

Geplaatst (bewerkt)

Tja @Etty dat is een lastige vraag..en ja, ik denk dat ik het wel erg vind om weer een " maatje" los te laten. Terwijl dat maatje vrijwel zeker een doodvonnis is. Maar als dat loslaten net zo makkelijk gaat als het stoppen met drinken dan gaat het me heel erg meevallen. Ik kan het pas zeker weten als ik daadwerkelijk mijn laatste sigaretje heb gerookt. 

Maar dat was jouw vraag niet. En daarop is het antwoord Ja, ik vind het lastig om nare gevoelens te hebben. Niet alleen wat verslaving betreft maar sowieso. 

bewerkt door MaryArt
Geplaatst
1 uur geleden zei Etty:

Wilde je alleen met alcohol stoppen of ook het verslavingspatroon doorbreken? Bij dat laatste lijkt het me niet handig de ene verslaving met de andere te vervangen. 

 

Er zitten meerdere facetten aan, een gevulde koek doet natuurlijk niet hetzelfde als een biertje, je vervangt niet 1 op 1 de ene verslaving door de andere. Het is de suiker denk ik. Nee, ik moet hier natuurlijk snel mee stoppen met dat junk gedrag, een gevulde koek uit de automaat hier kost 1,20 dat is 1 reden en verder vreet ik al suiker genoeg zonder die dingen. Dus vanmiddag ga ik even doorbijten zonder zoet vieruurtje.

Geplaatst
3 minuten geleden zei MaryArt:

En daarna moet ik mijn koffie en ook mijn suikerverslaving nog aanpakken. Tjongejonge er blijft weinig over...:P

Daar ben je zeker niet de enige in. Bij mij gaat koffie en suiker al veel beter. Cola koop ik al niet meer. Ook koffie heb ik niet meer gekocht. Maar af en toe een ijsje gaan eten? Daar moet ik nog aan werken. 

Welke andere verslavingen heb ik nog allemaal niet? 

Geplaatst (bewerkt)

Iets vieren zonder drank is voor mij eigenlijk geen punt. Ik proost fluitend op het nieuwe jaar met een glas karnemelk. Maar dat komt omdat mijn drankmisbruik zich de laatste 10 jaar altijd achter gesloten gordijnen voltrok. Dan heb je heel andere triggers. Als er iemand bij is is voor mij het gevaar geweken. In hoeverre zijn feestelijke momenten voor jullie moeilijk?

bewerkt door knakker
Geplaatst

Toen ik nog gematigd dronk, was bezoek altijd een aanleiding om de remmen los te gooien. Want dan kan je niet precies afmeten hoeveel alcohol je in huis haalt (god mag weten hoeveel ze gaan drinken! Hoeveel ik ga drinken, bedoel ik 🤣).

Dus ik haalde dan ruimschoots te veel in huis, dan was het soms eerst thee of koffie en dan begon het al snel te jeuken en dan viel de bekende vraag "en willen jullie misschien WAT ANDERS drinken??" Altijd een eufemisme hè, koffie of thee mag je benoemen maar je gaat niet benoemen dat je aan de zuip gaat.

1 keer hadden we Sicilianen over de vloer. De zuidrand van Europa drinkt heel weinig en zij hadden een ongetwijfeld stinkend dure fles chablis meegenomen. Na 1 glas hadden ze al genoeg gehad. Ik zat echt rondjes te draaien op mn stoel omdat die fles leeg moest, toen ik doorhad dat het niet opschoot begon ik gewoon inwendig te wensen dat ze dan maar snel weg zouden gaan, want die lustte ik wel...

Enfin de geneugten van het gematigde drinken. Ja feestelijk is echt een trigger voor mij.

Geplaatst
24 minuten geleden zei knakker:

Grappig, ik merk dat ‘chablis’ mij nog wel in lichte mate triggert. Een kortstondig besef van wat jammer dat ik het kind met het badwater heb moeten weggooien.

Zie het maar zo dat je het kind hebt kunnen redden, maar de shampoo is met het badwater weggegooid. Jammer maar geen ramp.

Geplaatst

@knakker Als de knop om is, dan kan ik alle triggers wel aan, dat heb ik mezelf wel bewezen. Het rijk alleen, een feest waarbij ik me dreig te gaan vervelen, verraad, afwijzing.  Dan is er geen uitweg, en moet ik er doorheen.  Als het dompelbad na de sauna, als de laatste kilometers van een wandeltocht die ik heb onderschat.  Nee, we gaan geen über bestellen. 

En dan opeens komt er een moment dat het me niet zoveel meer kan schelen. Dat ik naar mijn zegeningen kijk met een bepaalde minachting.  Het kan niet zo zijn dat er valse hoop instort, want daarvoor hebben mijn nuchtere periodes te lang geduurd. En het is ook niet zo dat er geen triggers zijn geweest  tijdens mijn nuchtere periodes, integendeel. Maar op de één of andere manier zet het me dan niet aan tot verdoven, juist niet. 

Misschien gebeurt het wel steeds omdat er toch een depressie aan het sluimeren is sluimert die ik onvoldoende onderken, die me de levenslust ontneemt.   Dat ik niet doorheb dat mijn dopamine niveau afneemt.  Of zoiets. 

Herkenbaar @bumperjim, die situatie met die gematigde drinkers, erg confrontereend dan hè? 

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden
×
×
  • Nieuwe aanmaken...