lady jane

oh Gips wat een verspilling als het een keer (mis)lukt Hoe kun je je hiertegen beschermen toch?

en voor nu: vandaag drink ik niet?!

ik respecteer je keus maar vind het ook jammer hub ik had jouw verhaal nl helemaal niet als grof opgevat en ik lees van Meya waar het voor geschreven was ook een positieve reactie. Dus misschien zit charlie te stoken? of worstelt hij zelf met iets, maar dat 1 frummer wegblijft om 1 ander is altijd jammer en meestal projectie.

Hannah, toe meis.

Bij mij betekende dat meevallen dat ik het voorwerk al had gedaan op weg naar mijn definitieve keuze toe. En dat was verre van gemakkelijk geweest. Er volgde een euforie fase, die ook leek te triggeren, maar geen haar op mijn hoofd die de hele weg nog ooit af wilde leggen, dus nu blijft dankbaar zijn over; ik hoef niet meer, echnie

en hannah, sterkte meis ook jij worstelt wat af

Ik ben ook helemaal van de leg rond kaboutertje, dat sluit ook aan op waar het hierboven allemaal om gaat. Wat het losmaakt ook. Ik sliep om 4 uur nog niet, (zelfs fakirmatje hielp niet) maar halverwege de nacht toch een opschrijfboekje gepakt en dat wat er opriep neergepend. Daarna was er in elk geval rust. Op cursus beschreef ik mijn worsteling en geen huiswerk gemaakt. Maar kon wel mijn schrijfsels uit de nacht delen. En zo kwam ik bij de echte pijn van de machteloosheid. delen werd helen.

Ik ben nog niet bijgelezen, maar de tekst van Kohtje/Gerrit raken aan waar ik ook mee bezig ben. Quote Kohtje: Ben jij er al uit, MijnGerrit? Ik heb mezelf al bestempeld als "koele/kouwe kikker", als slappeling, als alles wat negatief is, heb het zelfs gezocht in een van de vele vormen van autisme.. maar niets bleek de lading te dekken. Kom op dit moment uit bij nederigheid, maar ben niet overtuigd. Enige ervaringen van anderen op dit gebied zijn me welkom. Want al wil ik nog zo loslaten, dit houdt me vast. Dit komt me voor als een "niet gewenste ontwikkeling" in m'n herstelproces. Voel me soms "onmenselijk" omdat ik steeds aanloop tegen het gevoel dat ik hypocriet ben als ik medeleven probeer te verwoorden. Dat ik dingen alleen zeg om misschien aardig en medelevend gevonden te worden. Mij helpt het om in mijn schrijfcursus, neer te pennen wat ik meemaak, in een soort van helicopterview, die soms idd als koel op mezelf overkomt. Uiteindelijk schrijf ik dan een verhaaltje of vrij vers, waarin ik op, meestal één emotie/gevoel/thema inzoom. Achteraf weet ik dan waarom juist dat prioriteit werd of eruit sprong. Op het moment zelf doe ik denk ik maar wat. En misschien zou elk ander item ook iets soortgelijks opbrengen. Maar bij het delen/voorlezen in mijn hechte groep medeschrijvers, en soms door hun feedback, vallen de kwartjes vaak pas echt, zeker als de docente helpt met doorvragen. Ik ervaar het als mijn therapie/integratie ochtenden. En ik kan er weer mee verder.

Iedere keer dat jij de Refusal gaat innemen, kies jij, heel sterk voor jezelf en een helder leven. hoezo zwak? je neemt verantwoording Akk.

:rose: :rose: :rose: :rose: :rose: :rose:

ik houd de zondagen even voor mijn erg uitdunnend klubje krasse knarren anders was ik graag meegegaan veel plezier alvast ook met de voorpret.

goeiemorgen ik ga ook voor kracht voor ieder die dat nodig heeft en liefde

welterusten

fijne dagen in Spanje Nance

die is echt mooi mai mag ik die een dagje lenen?

Gerrit en Luna mooi weer een maan(dje) verder

ik vind ze wel leuk hoor Aaak alleen niet nu

ik weet haast niet meer wat ik hoop voor haar wat zal het beste zijn wat is nog mogelijk♥

ter afleiding: en als je niet van James Bond houdt Meryl Streep-week op RTL 8, nu dus.

gelukkig maar. hopelijk geldt het ook voor hannah dat je haar goede bedoelingen ook ziet bedoel ik. Ach ik ben eigenlijk met kaboutertje bezig er komt niets uit mijn handen en voel me wat onwerkelijk. Dan moet ik eigenlijk niet schrijven hier. Ik moet voor mijn schrijfcurus een verhaal schrijven over de eerste keer (nee niet persé die....) en ik kom niet verder als, de laatste keer. Ik ga maar eens op mijn matje liggen zennen misschien dat dat iets doorbreekt.

het was dus een rake opmerking Erik jammer dat je het als kwetsend ervaarde want zo was het vast net bedoeld. Humor is voor iedereen anders blijkbaar. Ik houd van de humor van hannah, maar omdat het nu jou betrof vind ik het jammer als ik je daar in kwets.

Ik had ook zo'n stemtrauma ooit. Toen ik zwanger was, echt bang dat ik niet zou durven zingen voor mn baby. Speciaal bij St.Stemwerk workshops gedaan. Hele emotionele belevingen bij mijn stem echt gebruiken. Maar voor kind had ik niet bang hoeven zijn, hoe valser het was hoe meer hij kraaide van plezier. Echt plezier in zingen kreeg ik pas via mijn kinderen.

ik vond het wel humor Erik Hannah-humor fijn dat het er nog/weer is

ik las net bij AH dat stoptober stoppen voor 1 maand inhoudt ik mag hopen dat jullie gewoon stoppen om het stoppen en gestopt blijven toch? t zou jammer zijn om na die maand weer door te paffen.

ook hier kaarsje lieve kabouter,