Veel herkenning weer Theetje en het enige wat ik hierop kan zeggen is of lijkt misschien een dooddoener: maar mijn ervaring nu is dat het niet in de omstandigheden zit maar hoe je er mee om kunt gaan. De mijne zijn nog steeds redelijk uitzichtloos en zwaar, maar sinds ik uit het diepe drankdal ben geklommen kan ik er anders mee omgaan. meer in het hier en nu blijven, zonder de verantwoordelijkheid voor de toekomst uit de weg te gaan. (nou ja een beetje een struisvogel zal ik wel blijven:D), humor weer terug, creaticiteit wordt weer wakker, en therapie heeft me handvaten(vatten?) gegeven om me minder slachtofferig op te stellen. Maar daar heb ik hard voor moeten werken en nog. En de aanleiding was voor mij dus om als moeder een ander voorbeeld te zijn voor mijn kinderen dan ik op dat moment was. Ze komen in de pubertijd, en daarvoor ook al tegenwoordig, op een extreme manier in contact met alcohol, de financien daar gaan zij héél anders mee om als ik/wij vroeger en bij mijn dochter werd een stoer verhaal verteld over een klasgenootje van 12 die al met oud en nieuw als comazuiper bekend stond. Ze wordt nu sweet 16 over een poosje en tot nu toe ben ik reuzeblij dat ik haar mede door de gevarenmomenten nuchter mee heb kunnen loodsen. Dat had ik 2 jaar terug niet zo voor elkaar gekregen.