renaldo61

Dat probleem heb ik ook. Behalve ik rookte nooit. Dit forum is wel verdeeld een verschillende delen en dit hoort hier https://forum.verslavingdebaas.nl/forum/53-etendebaasnl/

Ik fietste vroeger veel liever bergop als tegen de wind in. Afdalen vond ik ook plezant.

DAGPACT: MaryArt renaldo61

Goed zo

Het verloopt nog steeds niet helemaal zoals ik het wil. Teveel problemen met mijn voornaamste onderliggend probleem.

Ik hou het ook nog steeds alchoholvrij.

Ook ik had stiekem drinkgedrag tegenover toen mijn vriendin en later mijn ex vrouw, voor ik bij haar aankwam nog maar snel ergens een bier gaan drinken. Maar als we volledig samen waren nooit meer.

Van alchohol wist ik al lang dat het niet goed voor me was. Maar persoonlijk vond ik dat ik er geen last van had. Eten is reeds lang een probleem en dat besef ik ook. Maar volgens mij hebben anderen geen last van. Mijn vraag is eerder dat sommige "bezigheden" je zo kunnen bezig houden, dat de rest van wereld je niet langer interesseert?

117,4

Kan bijvoorbeeld diamond painting verslavend zijn?

Roberto is al een hele tijd weg

Goeiemorgen iedereen

Goeiemorgen iedereen

Vandaag naar groepstherapie bij het CGG geweest. Vorige keren kwam ik telkens met een zeer goed gevoel naar huis. Maar nu toch niet echt. Over van alles gepraat, over mijn autisme en nog andere problemen.

Vanavond nog maar eens een AA meeting doen.

Ik raak blijkbaar niet uit mijn depressieve bui. De laatste keer dat het zo lang duurde was het om dezelfde reden. Het gevoel dat mijn begeleiding me in de steek laat. Ik moet er nochtans zien uit te geraken. Niet alleen eet ik nu teveel, ik heb er zelfs al een paar keer afgelopen week eraan gedacht bier te gaan kopen.

Goeiemorgen iedereen

Ik heb geprobeerd een lange wandeling te maken zoals ik de laatste tijd iedere dag doe, maar het gaat me sinds dinsdag nog steeds niet. Gisteren en vandaag had ik paella

Voor een opdracht van het CGG moesten we foto's maken van dingen die ons blij maakten. Een foto van mij van een eend op de grote rivier die door de stad stroomt. 😀

Ik heb voor de verandering eens lang geslapen. Maar nu heb ik de indruk dat ik niets gedaan krijg.

Ik ben niet echt verbaasd over mijn slechte score. Ergens uit het zich nog steeds, het is wel geen alchohol meer, maar het is me voorlopig nog een raadsel hoe ik mijn eetprobleem aanpak.

Ik ben enigszins verbaasd dat dit topic nog zo levendig is. Om op @Mormel te reageren, toen ik veel dronk kon niets me nog schelen na een tijd. Maar ergens was ik nog steeds bekommerd om mijn hondje Femke. Dat ik alle bloedsporen van mijn overmatig drinken probeerde te verbergen deed ik toen al voor mijn hondje.

DAGPACT: MaryArt stroumfke Fonny🌞 Yvonne kaatje🌺 Marjolijn Mariposa renaldo61🐕 Voor diegene die het nog nergens anders gelezen hebben, alchohol zag ik nooit als een echt probleem van mij. Wel mijn onderliggende problemen zoals mijn verlatingsangst. Tot op zondag 11 augustus 2024, ik had de dag voordien nog zwaar gedronken en bij de alchoholcontrole blies ik nog zeer positief en vraagde ik mij af met wat ik bezig was. Dan maandag daarna het gesprek met mijn psychiater dat ik nooit meer zal vergeten. Ja alchohol was plots wel degelijk een probleem. Tot nu toe sinds die zondag nog steeds zonder ernstige problemen. Maar mijn onderliggende problemen?

Wat noem jij stalken? Gegevens opzoeken? Het klopt tegenover zoveel hypocrisie kan ik onmogelijk op. Ik zal toch maar op de brandstapel thuishoren waar zoveel mensen mij op willen hebben. Want gevoelens uiten dient hier bestraft te worden.

De bedoeling of opzet van Hestia zou moeten zijn mensen zoals ik te helpen. Waar ze zeer bedreven in waren en uiterst behulpzaam, was het helpen van mijn huidige psychiater in volkomen nutteloze en vernederende alcoholcontroles, waar maar geen einde leek aan te komen. Ik had nooit het gevoel dat mijn vorige begeleidster mij steunde en ze loog zeker over het feit dat ze iets te maken had met mijn opnames. Vorige dinsdag aan het onthaal van Hestia, stond ik buiten te wachten tot mijn huidige begeleidster zich neerzette aan het bureau. Maar in de plaats van dat te doen keerde ze zich met haar rug naar mij op aanraden van een psychologe van Hestia om met die psychologe in gesprek te gaan. Ze weet zeker over mijn verlatingsangst en had moeten weten wat dit weer met mij zou doen. Ik had ooit eens op een dag naar verschillende mensen van Hestia een mail gestuurd, verleden woensdag stuurde ik ook een mail, maar zoals gewoonlijk geen enkel antwoord op mijn hulpvraag.