Spring naar bijdragen

Musashi

Forumdeelnemers
  • Aantal bijdragen

    1.936
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

  • Gewonnen dagen

    9

Alles door Musashi geplaatst

  1. Pff ik sluit even aan want wij hebben net vandaag onze nieuwe tarieven doorgekregen voor het volgende jaar. Zou x5 gaan!?!? Wel dat kunnen wij dus niet betalen, zeker nu met mijn jobonzekerheid. Het kan toch niet anders of de overheid moet daar iets aan doen wat ik denk dat wij zowat rond een gemiddeld gezin zitten. Dan komen er toch heel veel mensen in de problemen zo!?!
  2. Mmm herken me ineens ook enorm in die automatische piloot van slachtofferrol…had ik gisteren ook…ik kreeg een herziening van de belastingen aan, zou duizenden euro’s extra moeten betalen van voorbije jaren…eerste reactie was automatisch die slachtofferrol dus dus huilen etc waarom ik… tot ik besefte dat ik zelf akkoord was gegaan met die herziening een tijd geleden…had die brief eigenlijk niet goed gelezen (die taal ook altijd die ze gebruiken!), dacht dat zo’n instanties wel zouden weten wat ze doen en was akkoord gegaan met iets dat dus eigenlijk niet juist was (ontdekte ik dus daarna) dus…nu slachtofferrol uit, alles nog proberen recht te zetten dus…uit m’n pijp komen daarvoor…Pff niet leuk, ik haat echt administratie en overheidsstoestanden maar het zal wel moeten, kan dit niet zomaar laten gebeuren… wel ‘grappig’ dan om hier te lezen…wist niet dat dat dan zo’n Alci-eigenschap was dan blijkbaar…
  3. Is ook mijn conclusie, een kind moet nog wel kind kunnen zijn, zeker in bekakte middens… ach zoals ik zei maak weer iets veel te groots van iets banaals en moet het nu niet perse op mezelf weer gaan betrekken…het lag gewoon allemaal aan die verkoopster nah nog even maid kijken, dat vrolijkt op
  4. @Reacher het was in een schoenenwinkel. (Doe niet echt heel bruidsjurkachtig hoor) zag ook niet direct een probleem buiten dat ze haar schoenen niet meer terug wou aandoen. Tja achteraf gezien besef ik wel dat ze zo’n 4-jarige mss liever keurig zien stilzitten maja…ze heeft in elk geval geen schoen aangeraakt!
  5. Toevallig dat je dit hier nu zo schrijft. Loop ook al hele tijd wat te tobben over het ‘appelincident’ vandaag. En hoe moeilijk het eigenlijk toch wel niet was om zo’n gewone ‘sociale’ activiteit na al die ‘asociale’ corona-tijd met zo’n kind te beleven. Je kan het haar niet kwalijk nemen natuurlijk want eigenlijk is ze sinds haar ‘bewuste’ leven niets anders gewend dan veel thuis waar de sociale normen toch wel wat anders liggen dan in een drukke, ‘chique’ winkelstraat. Ligt het aan Corona of aan ons? Mijn opvoedingsskills? Ik maak wss weer van een mug een olifant en hoef het me wellicht ook niet aan te trekken…maar dat ik tijdens de pizza spontaan wijnvisioenen kreeg is wel een vaag teken aan de wand… Maar over de grond rollen uit verveling is toch ook wel iets dat normaal gezien iedereen vanzelf wat is afgeleerd tegen z’n dertigste hè
  6. @Artemis helemaal gelijk! Het zou zomaar een zielig spektakel kunnen worden…
  7. Ik denk toch ook meer online te shoppen in de toekomst. Ben helemaal opgedraaid met de kleine winkelen. Krijgt ze in de ene winkel een appel, krijgen we in de andere winkel reclamaties over de appel….grrrr ik weet weer even waarom ik winkelen eigenlijk echt niet leuk vind maar zij is gesteld ondertussen. De rest doe ik deze week dan wel…
  8. En oh ja, er was twijfel om die dag wel/ niet te drinken. Maar we hebben al doorgegeven ah restaurant dat de bruid niet drinkt, dus er wordt ook een speciale alcoholvrije apero voorzien! Hands up!!!
  9. Kleedje is jurk in het Vlaams geloof ik nee een witte bruid word ik niet, die maagdelijke status is al lang voorbij
  10. Goed idee van die foto! Ik krijg wel de reacties uit mijn omgeving hoe ik er beter uit zie maar zelf zie je dat natuurlijk niet echt zo van dag op dag… veel succes, je bent goed bezig!
  11. @ikkanhet dat is lastig. Als ik hoofdpijn heb (maandelijks toch) vraag ik me ook wel eens af wat het nut is van geen alcohol drinken. Maar dan denk ik: nu is het niet mijn eigen ‘schuld’. Dat maakt de hoofdpijn er niet minder op natuurlijk, maar schuldvrij zijn is ook al iets…
  12. Goeiemorgen, even delen dat ik zo blij ben om op zaterdag katervrij op te staan! Dat is toch echte luxe eigenlijk, en dat al bijna 10 maanden lang! Zo fijn hè, hele frisse dag voor je, ipv te wensen dat de dag maar snel voorbij is om terug in bed te kunnen… wij gaan trouwen volgende week. Een kleedje heb ik al, vandaag nog verder shoppen schoenen, jas, lingerie natuurlijk en prinsessenoutfit voor mijn meisje. Die is ook zo trots als een pauw!
  13. Goeie morgen, mmm very interesting die verschillende visies over maskers…ik heb van heel klein geleerd om een masker op te (moeten) zetten…dat heeft er voor gezorgd dat ik mezelf constant achter een masker verborg/ verberg…ik zag dat als een belemmering omdat het masker dan uiteindelijk ook een (valse) identiteit wordt…nu ik hier lees, kan ik wel een onderscheid maken tussen een masker ‘moeten’ opzetten (=belemmerend) tegenover een ‘mogen’ opzetten (=helpend). 2 kanten van de medaille als het ware waarvan de ene het voor jou bepaalt en de andere kan je zelf bepalen en opzetten naar eigen goed dunken…mmm…masker kan dus ook nuttig zijn… dank voor dit persoonlijk leermomentje!
  14. @Jannigje hard/ hart hè
  15. @rosa45 ik heb je nog gelezen. Dank, je hebt gelijk denk ik, alleen is het Idd niet altijd gemakkelijk om de kleine dingen te blijven zien onder dikke laag mist…
  16. Hoi @Artemis dank je. In dat opzicht is het goed dat we ‘al’ aan 10 maanden zitten hè. Het automatisme om naar de fles te grijpen is er al wel wat uit. Dus het zou gebeuren met voorbedachte rade en dat is al wat gemakkelijker te counteren. Ook een ‘geluk’ dat ik last heb van zware hoofdpijn, als ik hier bovenop nog zou gaan kateren, ga ik dood denk ik. We houden vol dus, maar zoals je zegt, rauw…jij ook sterkte
  17. Ik twijfel of ik dit wel zou schrijven want wil niets afdoen aan de blijde verwachting van niks, maar het moet me toch van het hart. Ik ben nu bijna 10 maanden droog. Het is best een pittig jaar geweest met ‘grote gebeurtenissen’, niet echt ten goede. Ik heb altijd getracht om hier positief mee om te gaan, door het negatieve heen, met in gedachten dat het allemaal wel beter zou worden, de grote beloning als het ware…welnu die is er niet…na 10 maanden nog altijd niet, integendeel, klap na klap lijk ik te krijgen…deze dip dus als gevolg. Voor de eerste keer dit jaar dat ik me toch echt begin af te vragen waarom ik het toch eigenlijk doe, al die moeite. Voor mijn kind, volmondig ja, maar voor mezelf? Daar ben ik helemaal niet meer zo zeker van, mijn positieve volhardendheid lijkt uiteen te barsten in vlijmscherpe splinsters. Ik verdrink zowat in zelfmedelijden en ik zie het allemaal even echt niet meer… Ps sorry @niks van mijn kant dus, ik wil je positief nieuws eigenlijk echt niet kapen…
  18. Hoeft toch geen sorry @niks! Gewoon blij zijn!! Ben zelf momenteel gewoon overgevoelig bij elk babynieuws…dat hoort er bij denk ik…over 1 maand ongeveer zal mijn schoonzus bevallen…ook dat wordt mixed feelings maar ik kan/ mag toch niet verwachten dat elke mama (in spe) met mij rekening houdt hè…dat is onmogelijk…ik moet er zelf mee leren leven…dus deel gerust alle geluksgevoelens, het is je echt van harte gegund!
  19. Gefeliciteerd @niks ben blij voor jou hoor al kan ik niet ontkennen dat ik weer een (of veel) traantje(s) moet wegpinken…
  20. voor nancy Wow wat was me dat dit weekend! Ik ben 3 dagen vergaan van de hoofdpijn. Overload aan hormonenmix wellicht? Vandaag iets beter maar toch wat rustig aan doen. Dat treft, een dag gepland om confituren te maken, dat gaat ook traag. Dan ga ik samen op met de confituur dus…
  21. Te impulsief. Liever voor mezelf houden
  22. Ik probeer echt positief te zijn en blij te zijn met wat ik heb maar word toch nog wel heel regelmatig overvallen door huilbuien. Een beetje productief zijn dan maar…ik denk ook maar dat die perengelei met extra veel liefde gemaakt wordt nu…en twijfel altijd maar weer die twijfel…word echt zo zot van mijn eigen denken… (zit er eigenlijk geen huilende emoji tussen?)
  23. @tatum dank voor je meedenken en bezorgdheid hoor. Het is echter helemaal niet iets impulsief, ik kon gewoon al heel lang die knoop niet doorhakken omdat ik me liet leiden en lijden door m’n angsten. Al voor de hele coronacrisis was het moeilijker en moeilijker op die job. Veel reizen en veel te lang woon werkverkeer hebben me veel afgenomen van mijn gezinsleven. Mijn dochter is ook in coronacrisis naar school beginnen gaan en het besef dat ik (zonder thuiswerk/ werkloosheid) haar NOOIT van/naar school had kunnen brengen/ halen hebben er echt ingehakt. Ik besef wel dat dit voor zovelen het geval is maar ik wil dat niet (meer). Om nog maar te zwijgen van de stress die ik mee naar huis nam. Wij verdienen beter! Ik werk sinds mijn afstuderen in dezelfde job/ sector die wel leuk was voor een tijd maar nu vind ik andere dingen belangrijker. Daarin vind ik dat ik moet luisteren naar mezelf, mijn gevoelens serieus nemen en niet meer naar de norm/ verwachtingen van anderen schikken. Dat is inderdaad heel nieuw voor mij en spannend! dus scary, absoluut! Maar ik leef ook maar 1 keer en moet nog 20+ jaar doen dus heb ook het gevoel dat ik er niet langer mee moet wachten anders is het echt te laat! Vertrouwen op mezelf en het leven dat het goed komt is het allermoeilijkste voor mij in deze. Maar dat is ook de les dus… ps de brief ligt ook al een tijdlang klaar. Alleen voor het versturen zelf had ik heel veel weerstand, omdat het dan Idd definitief is. Nu wil ik er Idd definitief komaf mee maken!
  24. Zoie zit buiten (in de regen) met cola. Pept wel op. Even wachten nu op m’n man in spe. Op de groepsapp van de collega’s heb ik me net impulsief verwijderd na een bericht dat een ex collega zou langskomen met haar baby. Ik hoef het allemaal niet meer te weten/ horen. Mijn ontslagbrief gaat deze week de deur uit, knop is om. Ik heb lang genoeg gespaard om een half jaar zonder inkomen te kunnen. Dus dat moet ik mezelf dan ook maar eindelijk gunnen. De angsten zijn er nog, daar zal ik mee moeten leven maar niet (meer) naar handelen. Ik ben het mezelf en mijn dochter verplicht om m’n beste leven te leiden. Ik verdraag geen uitstel meer. De deur moet toe om een andere te kunnen openen. Na een diep dal komt een hoge berg, toch?
  25. Hier ook bloednuchter (zelfs geen water mag/mocht ik drinken) sinds 9u gisterenavond. Man man wat heb ik zin in koffie en sigaret seg maar moet nog blijven liggen..: ben dus al wel terug wakker, het is achter de rug…
×
×
  • Nieuwe aanmaken...