Pytje

Ik ben daar nog niet zo goed in. Heb vaak het gevoel dat mijn gedachten compleet met mij aan de haal gaan. Dat zijn de gevaarlijkste momenten weet ik ook. Ik ga me vandaag eens verdiepen in jullie tips, zoals ACT.

Ben ik vanmiddag samen met manlief aan het wandelen (wij doen alleen nog maar heeeeel gezonde dingen:), kijk ik op een gegeven moment naar rechts omdat mijn aandacht getrokken werd door een mooie tuin, valt mijn oog heel toevallig door het raam op het interieur van de woning en zie ik daar 4 mensen om een tafel zitten met een kaartspel en een glas wijn. Jemig, ik heb het nog niet zo moeilijk gehad in de afgelopen 11 dagen. Dat wil ik ook riep alles in mij... dat het leven zo is … een kaartje en een onbeduidend glas wijn. Het bleef maar hangen, jeuken, op me in beuken. Uiteindelijk verdween het ook weer en nu kan ik naar het beeld kijken met de gedachte dat dat dus niet voor mij is weggelegd. Maar hoe oneerlijk: ben je de hele tijd op je hoede voor de valkuilen en dan dient er zich zoooo onverwachts eentje aan. Morgen met oogkleppen de straat op

Dankjewel @kruidenthee67 voor je uitgebreide reactie Vooral de zin over de ruimte maken tussen denken en doen geeft me stof tot nadenken. Nog 1 vraagje: wat ik NK?

Ik dronk nooit bier, dus voor mij is de alcoholvrije variant een hele traktatie. Ik mis geen alcohol in het bier, wat ibij alcoholvrije wijn wel heb. Verder ben ik erg moe. Vooral in het begin van de avond. Alcohol gaf altijd een soort boost om nog een paar uur door te gaan. Wat ik dan deed had niet veel om handen, maar het was net iets meer dan eigenlijk het allerliefst naar bed gaan en slapen. Maar das dan ook alles tot nu toe. Verder begint het wel te wennen. Mijn eerste gedachte 's ochtends is al niet meer "oeps, ik drink geen alcohol meer". Toch weet ik dat ik de extra hulp, die ik vanaf as donderdag ga krijgen, hard nodig ga hebben om mezelf gefocust te houden. Het voelt goed om het eindelijk niet eens helemaal alleen te gaan doen. Ook als een serieuzere onderkenning voor mezelf.

Welkom @Soberbunny31 en succes!

Gisterenmiddag voor het eerst een echt moeilijk moment doorstaan. We zaten bij kinderen in het zonnetje, toen onze zoon mij onverwachts vroeg: wijnte? Ik: "nee, doe maar koffie". Maar wat lonkte dat glas mij plotseling toe. Wat me het eerst hielp was: "nee, nee, morgen wil ik zeker niet op het forum gaan vertellen dat ik gedronken heb". En zie, hoe goed helpt zo'n stok achter de deur dan toch. De koffie was prima en de zucht na die tijd weer weg. As donderdag ga ik voor een intake naar de praktijkondersteuner. Ik zie er wel naar uit. Nu ik eenmaal heb onderkend dat ik het niet alleen kan, lijkt alle hulp welkom. Overigens gisterenavond weer een film gekeken zonder in slaap te vallen. Eindelijk krijg ik het plot weer mee. Hoe mooi is dat!

Welkom @Ronald, heb je al een gesprek met je moeder gehad? En, zo ja, wat heeft het met je gedaan? Je hebt de wens geuit om je moeder eens weer trots op je te laten zijn (of minder zorgen over je te laten hebben...), misschien kun je nu eens in de spiegel kijken en beseffen dat je ook trots op jezelf mag zijn en er wat aan gaat doen om dat te blijven. Heel veel succes!

@SanMiquelen @Denise79, lekker stel zijn we zo.... brokkenpiloten, maar wel in nuchtere toestand. Dat scheelt enorm!

Hé @SanMiquel, helemaal waar! De eerste week is om en vorige week was ik er helemaal zenuwachtig van, terwijl het nu best goed voelt. Ik ga met heel veel vertrouwen de 2e week in. Jouw achterlichtje volgend.

Hoi @Pelle2, lang geleden! Ik ben er weer. Jij heel goed bezig. En mooie woorden: hoe langer je ervan af bent hoe meer je je verlost voelt. Daar zie ik naar uit!

Dank voor de uitleg @Denise79. Wist ik niet

Dag zes, tot nu toe zonder al te veel problemen. Maar daarmee reken ik me nog niet echt rijk, want die problemen komen meestal in een later stadium. Vanochtend bloed geprikt en vandaag word ik gebeld voor een afspraak met de praktijkondersteuner. Ik hoop dat ik een beetje snel terecht kan. Juist omdat ik weet dat het met het verstrijken van de tijd soms wat moeilijker wordt. Ik droom veel meer 's nachts. Vroeger droomde ik vaak dingen die dan de dag erna ook echt gebeurden. Sinds ik stevig drink is dat verdwenen. Misschien droom ik wel, maar ik kan me het niet herinneren dan. Nu komen er de hele dag weer flarden voorbij. Niet altijd leuk, maar het lijkt er ook wel eens op alsof ik een boek heb gelezen waar ik steeds aan terug blijf denken. Een soort tweede leven in mijn huidige leven. En dan is het wel leuk.

Het wordt iets beter, maar de slaap verloopt zo anders dan normaal: ik val moeilijk in slaap en de slaap wordt steeds dieper tegen de ochtend. Dan word ik dus met hoofdpijn wakker. Er is mee te leven en het wordt ook weer anders (weet ik nog).

Dag 4. Vandaag dan maar eens een afspraak maken om mijn leverwaarden te prikken. Ik heb eigenlijk geen klachten, maar de ha vond het toch verstandig. Verder goed geslapen, hoewel ik 's ochtends met hoofdpijn wakker word. Maar dat ken ik van vorige periodes. De slaap is anders en tegen de ochtend steeds dieper. Het nuchter zijn voelt 's ochtends als 1 grote kater

Het gaat goed. Dag drie. Gedurende de dag voel ik me fitter. Tegen vijf uur gaat het kriebelen, maar ik weiger al te veel gedachten aan alcohol te verspillen. En als ik dan 's avonds nuchter mijn bedje inkruip voel ik mij trots en opgelucht dat ik het me bewust ben dat ik dat bed in ga (anders ben ik al ongeveer in coma op de trap).

@Denise79, hij heeft mij natuurlijk al heel vaak zien stoppen. Doet altijd mee, omdat hij zelf ook wel vindt dat het bij hem wat minder kan. Hij is zelf een echte Bourgondiër en begrijpt niet altijd dat het voor mij zo'n punt is, dat mijn "nodig hebben van alcohol" uit een ander vaatje komt dan het zijne. Ik herkende jouw verhaal wel wat dat betreft. Hij heeft destijds wel gezien hoe het stoppen met roken een langdurige strijd voor mij was, dus ziet wel overeenkomsten. Ik zelf ook wel.

Vandaag de eerste dag van de rest van mijn leven. Ik sinds gisteren echt zin om te stoppen. Een nieuw fase met extra hulp. Fijn om hier weer terug te zijn ook!

Dank je @kruidenthee67. Ik ga nu dus inderdaad zonder Refusal beginnen. Ik dacht juist dat ik daardoor minder gevaar zou lopen om te gaan sjoemelen, maar ik laat het maar op me af komen. Het loopt niet voor niks zo.

Hoi Etty, dank je!

Klopt, ik ben maar met de deur in huis gevallen (de digitale deur). Volgende week word ik gebeld voor praktijkondersteuning. En voorstel om de leverwaarden maar eens te meten. Laatste keer was 2004. "Waren ze toen goed?" vroeg ik. "Ja". "Oh, dan hoeft het niet" wilde ik nog zeggen. Ik ben een schijtert. Toch maar een afspraak gemaakt.

heb vanochtend de ha gebeld. Ik word teruggebeld en ben nu wel een beetje zenuwachtig. Hoe ga ik vertellen wat de klachten zijn? Gewoon, zoals het is neem ik aan....

Zo'n pleonasme (ik denk geen tautologie) benadrukt nog maar eens dat we het hier samen doen

Dank je voor je advies, GewoonDoen!

Hé Rosée, wat leuk dat ook jij nog hier bent. Ik drink nu minimaal 1 fles in de avond. Soms wat meer, maar mijn "redding" is dat ik op een gegeven moment in slaap val.Ik was toen inderdaad met AD gestopt, maar dat was ook de laatste keer, geen goed idee. En jij, ik heb me nog regelmatig afgevraagd of je de poging om sociaal te drinken zou aangaan. Antwoord is dus ja. Mijn ervaring is: je stopt een periode, begint dan met zeer beperkt te drinken en je trots te voelen dat je dat kunt, maar na verloop van tijd laat je het toch wat losser en losser.... totdat je weer bij het begin bent. Zo gaat het nu inmiddels bijna drie jaar bij mij. Het kost veel energie. Maar misschien kan het bij jou anders. Iedereen gaat er tenslotte anders mee om.

Hoi Cleo, ik weet nog dat we lang in dezelfde strijd zaten. Bij jou is de knop echt omgegaan, hè?