kruidenthee67

Welkom GJ, Dat van die gevoelens en zo is herkenbaar, maar dan bij het stoppen met alcohol... Die voorspoed is héél waardevol, dat maakt dat het het waard is. Succes met jouw proces!

Dank je wel Kohtje... Ik zit in die strijd nu....en die laait meestal op in periodes dat ik het druk heb, dingen af moeten. Dan word ik er extra mee geconfronteerd en heb ik er ook echt last van. Mijn hubbie is veel netter...bewaart wel veel, maar geordend. Alleen kan hij als het moet de knop even uit zetten, prioriteiten stellen. En ik word gek van de rommel op de momenten dat ik andere dingen moet doen zoals nu de scriptie. Dan krijg ik problemen om te focussen...heb vanochtend de benedenverdieping in orde gemaakt en hoop vanmiddag daardoor ruimte te voelen om achter de pc te kruipen....eigenlijk wil ik dat andersom, is ook wat hubbie tegen me zegt, maar gaat niet. En dat zit in mij... Ik heb al veel geleerd en geaccepteerd, maar dit is nog een strijd die niet gevoerd is en voelt nu echt niet fijn. Perfectie speelt ook een rol...maar dat is het toch niet echt. Weet het eigenlijk niet zo goed..hoe dit stuk werkt.

'Is het lang geleden, is het lang geleden, dat mijn hartje sloeg met zijn DING...DINGE dong...'

Woehaaa...ik ben een beelddenker Jowan!

Fijn die herkenning Ja...ik heb heel lang gedacht dat ik daarin moest 'veranderen', iets niet goed doe. Maar ik ben er ook achter ondertussen dat het een soort van mankement is. Zoals héél erg gestructureerd zijn dat eigenlijk ook is...té veel van het goede zeg maar. Het heeft ook te maken met 'acceptatie'..ja daar is ie weer. Het hoort bij mij. Wat geen vrijbrief is om het een zwijnenstal te laten worden. Maar vanuit acceptatie kan ik iets veranderen, aanpakken. Of er minstens losser mee omgaan waardoor het me minder negatief raakt. Maar het is wel een ding zeg maar. En een interessant onderwerp, vraag me ook wel eens af wat de koppeling is naar verslavingsproblematiek. En of die er is...maar misschien zet ik nu wel een rare, grote stap?! Mooi Jane van je dochter! En jammer Jane...kan ik de schuld niet aan de meiden geven

Morge, Hier ook nog wat grijzig...net nog wat extra koffie gezet, behoefte aan. Vandaag aan de slag met werkstuk...valt niet mee. Deadline komt héél dichtbij... Worstel met mijn ongestructureerdheid. Het lukt me niet om een enigszins geordend leven te leiden... 'Altijd' rommelig in huis, was die gedaan moet, 'spullen' die rondslingeren. Niet kunnen plannen...dus of heel druk of niks te doen... Dit ken ik al mijn hele leven...maar soms grijpt het me aan. En ben ik jaloers op die mensen waarbij je altijd binnen kunt lopen en het er uit ziet alsof de hulp net geweest is (en waar ook drie opgroeiende kinderen wonen). Nee jaloers niet...word ik er verdrietig van...het kost zoveel energie zo. En ja ik zie ook de goeie kanten hiervan...kinderen die altijd spelen, knutselen, zich nooit vervelen, zich kunnen ontwikkelen. Een huis waar iedereen welkom is en graag komt...flexibiliteit in ons program. Maar de 'troep en toch grote mate van ongeorganiseerdheid' maakt me ook soms zo onrustig in mijn hoofd. Nou ja...in beweging vandaag, aan de slag...één voor één en niet te veel over denken maar doen. Moest het ff kwijt vandaag... Fijne dag, maak er wat van... Sterkte voor wie het nodig heeft.

Spannend Yo!!! Alvast succes!

Die horen er ook bij...niet te lang bij stil staan, jezelf morgen weer herpakken. Ook van je fouten leer je. Kop op Miriam.

Welterusten en complimenten!

Asperges...jammie, met een gewoon gekookt aardappeltje en draadjesvlees... Ga zo afsluiten hier..strakjes yoga...en het fijner om al wat in de zenstand te komen... Fijne avond allemaal en voor vannacht slaap goed! Blondie sterkte met je kies!

Wat ben je toch een geweldig mens!

Klinkt goed! Lekker buiten zijn doet de mens goed...

Ha Anette, Je wordt goed op de proef gesteld! Maar je weet nu hoe het werkt Succes en geniet van het lekkere eten!!

Hier schijnt de zon! Ik stuur jullie wat, komt ie:

Morge, He Joris...ik voel met je mee. Niet fijn. Ik kan me erg vinden in Jowan zijn aanpak. Voor mij komt het neer op acceptatie... Verklaringen lossen niks op. Het neemt de oorzaak van de teleurstelling of het verdriet niet weg. Wegduwen werkt ook niet, komt het een keer terug als een boemerang. En vaak groter, met nog meer negatieve gedachten erbij. Beleven en doorvoelen...op een afstandje jezelf bekijken... Ook de gedachten die daarbij opkomen... Klinkt simpel, is het niet, maar werkt wel. Ik heb zo al een aantal trekmomenten goed kunnen doorstaan. 'Echt' gevoeld...ook op dat moment iets anders drinken en/of eten...bewust, hielp. Ook zet ik sinds een tijdje streepjes op de zijkant van mijn kast naast het bed...turven. Elke droge dag 1. Dit weet niemand...jullie nu wel...maar het werkt voor mij om zichtbaar te maken en aandacht te besteden aan. Heel duf...maar ik ben blij dat ik ontdek dat dit voor mij het systeem is. Ik hoop Joris, dat er tussen alle tips die je krijgt vandaag, wat tussen zit voor je... dit is niet te doen, glij je langzaam af....kop Joris!! Fijne dag allemaal..sterkte voor wie het nodig heeft.

Dank je, Of nie..en dan is het ook goed. Ik geniet van iedereen die hier op de lijst staat!!

Durf ik nie...geeft te veel druk

Waar halen jullie ze toch, die plaatjes en dan ook nog bewegend?! Kijk, dat mis ik nou door niet te gaan 'pacten'

Ik zou het bosje van Yoga nemen

Top Luna! Felicitaties en bloemen Ik ga er vantussen, 'opslomen' en zo slapen. En hopelijk morgen iets rustiger en vrolijker wakker. Zennnnnnnn. Weltrusten.

Ik snap het Koh...ik maak het groter dan het mag zijn, in mijn gedachten. Door er realiteit van te maken wordt het ook minder groot. 'Overzichtelijk en behapbaar' zoals jij dat zo mooi zegt...en minder drama. En dat lukt me steeds beter...af en toe niet. It's life.

Oja...goeienavond...kom hier zomaar binnen vallen, drukke dag gehad...en er komen nog veel drukke dagen. Ook hierin kan ik moeilijk doseren... Hoor vaak over adhd en veslavingsproblematiek. Ik heb geen adhd maar vind plannen gruwelijk moeilijk, tijd bewaken, doseren, me concentreren op leerstof, dwaal snel af, kan me verliezen in mijn gedachten... Wie was het ook al weer die onlangs hier ergens schreef: 'ben blij met de diagnose, snap nu dat ik ondanks mijn intelligentie geen enkele studie tot een goed eind heb weten te brengen'....heb me suf gereflecteerd en veel van mezelf leren kennen, maar dit verandert niet echt...ben moe vandaag...en heb een hoop werk voor de boeg...en dan voelt het voor mij dat alles tegelijk komt. Vol hoofd...en lichte paniek. dus excuses als ik even wat zeurderig ben. En ook nog maandelijkse perikelen... Niet echt gezellig dus...thuis ook niet nu, sorry hubbie

Ik snap het Kohtje...en oja...proficiat met je 2315 dagen! Maar ik vind het ook beangstigend...dat die dreiging er altijd zal zijn. Bleh!

Dubbele energie verbruik je... Drank laten staan kost moeite...het verwerken van je verbroken relatie..komt extra hard binnen. Da's heel pittig en hard werken. Geen verdoving, maar voelen. Ik hoop dat je kunt zien dat het je uiteindelijk ook wat oplevert, al je het aangaat. En nee, dat gaat niet vanzelf...maar het hoeft niet alleen. Top...dag 10!!

Zou ie nog niet thuis zijn?!