Kohtje

Oogkleppen op, oordoppen in en vooral een (alcohol)stop in je mond... gewoon er dóór heen. ZONDER alcohol drinken. Wel veel vocht tot je (blijven) nemen.. gewoon water, evt. thee. En, als het even kan, (blijven) eten. Je zult je een paar dagen beroerd voelen maar dat is heel normaal bij afkicken. Geen leuk vooruitzicht, daarom ben je er bang voor, maar na enkele dagen en nachten gaat het geheid beter worden mits je maar geen pintjes pakt. Wat betreft je angst voor het missen van de roes, daar zul je dan moeten gaan werken aan datgene wat je wilt verstoppen in/achter die roes. Je zult iets moeten veranderen om die roes overbodig te maken. Want dáár komt het op neer. Als je éénmaal afgekickt bent en de behoefte aan de roes is er nog onveranderd, dan kun je binnen de kortste keren weer helemaal opnieuw beginnen, weer net zo vervelend, misschien zelfs nóg vervelender. Succes.

Voor ons verslaafden is een liggend begin meestal een teken dat we 'érgens' gevallen zijn.. daarvóór dus al, vóórdat we liggend begonnen.. Misschien weten we het niet meer, black out, maar we liggen niet voor de lol op onze knieën door/voor de alcohol.

Je kunt niet 7 keer vallen en 8 keer opstaan. Om 8 keer op te staan moet je toch echt eerst 8 keer gevallen zijn. Andersom geldt voor falen wel: 8 keer vallen en 7 keer opstaan...

Dit allemaal weten en ervaren en tóch weer gaan drinken. Dat is wat verstaan wordt onder de waanzin, de ziekte, die verslaving is. Niets verslaafd-menselijks is ons vreemd. "Bijna 6 maanden niet gedronken. Steeds met een onrustig gevoel...is dit het nou?" Dat onrustige gevoel komt ergens vandaan. 'Is dit het nou?' kan zowel met ja als met nee beantwoord worden. Ja, dit is het, het leven wordt niet per sé mooier en/of makkelijker als je stopt met drinken, de omstandigheden en gebeurtenissen waar je in- en mee zit veranderen niet als jij stopt met drinken. Nee, dit is het niet... JIJ moet wel veranderen. In je manier van met de omstandigheden en gebeurtenissen omgaan, in waar je invloed op hebt: jouzelf. De rol die alcohol speelt, het 'gevoel' dat het geeft, of juist wegneemt, is een rol die weggenomen kan worden door zelfkennis. Wat voor mij werkte was samen met een ervaringsdeskundige werken aan een programma in 12 stappen. Ik snapte niet meteen alles (en nóg niet) maar door dóór te blijven gaan, meetings te bezoeken waar ik anderen hun ervaringen hoorde vertellen en vooral de hand in eigen boezem te (durven) steken met de kennis en hulp van m'n sponsor, kwam ik tot het inzicht hoe waanzinnig ik mezelf voor de gek hield door te vluchten in alcoholverdoving. Het is geen programma van een paar dagen, weken of zelfs maanden.. stapje voor stapje kwam ik na jaren zo ver dat een terugkeer naar een alcoholroes echt totaal niet meer in beeld kwam als ik het moeilijk had. Een bevrijding, realiseer ik me als ik de verhalen van anderen, zoals nu dat van jou, lees. En ik gun iedereen die zo worstelt deze bevrijding. Het punt is echter (jammer genoeg) dat je zélf moet doen. Mazzeltje is dan wel weer dat je het, als je de juiste mensen opzoekt, niet alléén hoeft te doen. Ik heb mijn herstelperiode bij AA en NA als een heel warme en leerzame periode ervaren, voornamelijk omdat het allemaal mensen betrof die, in al hun verscheidene uitingsvormen, net zo waren als ik. Doodeng om in te stappen, maar niet zo eng als: [...] Huwelijk op losse schroeven, meewarige blikken van familie en vrienden, schuldgevoel en schaamte.... [...] Komt bij dat ik lichamelijk ook reageer! Maagzuur, oprispingen, drukkend gevoel op de borst, hoge bloeddruk,slappe wangen , dof gezicht en lege oogopslag, extra kilo's!!! 8 weken weer gedronken en dan zo snel aftakelen. Het is het gewoon echt niet waard. Want buiten de roes waar het dus allemaal om draait is het gewoon heel vervelend stressmanagement : stiekem mijn glas bijvullen, flessen binnensmokkelen, en weer afvoeren. Net doen of ik nog gewoon ben en dus niet aangeschoten. De volgende dag niks durven zeggen of vragen, want daaruit zou kunnen blijken dat ik dus inderdaad niet meer weet wat er gister is besproken/gebeurd.... Al met al een dagtaak en een constant aanwezige factor. Wat een gedoe! Ik wil ervan af. [...] Moeps, fauvegenote, heel veel beterschap.

D'r is hier zo goed als elke dag een dagpact. Dry Day Pact zou je dat kunnen noemen. Over drie dagen is de eerste van januari. Daar zou je aan mee kunnen doen elke dag. Dan heb je na 31 dagen zomaar een heel Dry January Pact voltooid. En daarna kun je ook nog zomaar doorgaan in februari etc.. Het voornemen is goed, de motivatie heeft ook wel wat (voor de diertjes) en al met al is het een gezondere bedoening dan drinken. Dus: Let's Dry...!!

Ik zou ook wel weer eens een brainwave willen.

Zo. De autoruiten zijn gekrabd. Waar moesten we ook al weer naar toe??

Moet zo ruiten krabben. Hoe ging dat ook al weer? Altijd staat de auto binnen, nooit nachtvorst, en uitgerekend vandaag dat we zo met de auto weg moeten, staat ie een keertje buiten en zit alles onder de rijp. Was wel mooi morgenrood tijdens het hondenrondje.

Goedemorgen. Pelle, het gaat over logees met de feestdagen. Niet over een champignonkwekerij met Poolse werknemers.

Wat je gelijk hebt, Jopie. Voor jou is het wonen/leven, en niet zomaar een beetje "lollig" vakantie. En eenvoud ja. Dat lijkt zo eenvoudig, Eenvoud is echter zo onuitputtelijk dat we het al gauw geneigd zijn er meer achter te willen zoeken of grenzen aan te willen stellen. En dan kun je inderdaad 'verzanden' in het opzoeken van ontberingen. En dat noemen we dan weer recreatie...

"Het leven heeft geen doel. Een doel is een beperking." Jiddu Krishnamurti

Goedemorgen. We zijn weer thuis. Problemen met de insulinepomp, en stom genoeg óók de reserve, van m'n vrouw.. Gisteravond rond tien uur vertrokken en met de nodige stopjes en koffie, vannacht huiswaarts gereden. Ik had gisteren al bijna de hele dag gereden en nu terug kon zij echt niet meer achter het stuur.. dus ik ben nu een beetje op. Zo maar even lekker met de hond naast me op de bank de ogen dicht.. top 2000 op de achtergrond. Vrouwtjelief is weer aan het opknappen. Die raakte steeds verder in een hyper(glykemie) zonder insuline te kunnen toedienen en da's niet fijn. Vandaag dus rustig aan hier. En we gaan ook niet opnieuw op pad. In het voorjaar weer.

Ja, vanmorgen vertrokken uit Maastricht, nu ergens onder Brussel aan de koffie. We kijken wel hoe het gaat met de regen. Tot nu toe valt het mee.

goede morgen. De Bob zit toch op de arrenslee? Die kan niet overal tegelijk zijn. Soms moet je je eigen boontjes doppen.

Ach @Cleo66, hoe lang heeft het bij ons geduurd voor we doorhadden wat we onszelf en anderen aandeden.. vaak komen we tot inzicht als het eigenlijk al te laat is, als we al de nodige schade en schande hebben aangericht, maar met een kans dat het nog nét op tijd is, dus dat we het tij nog enigszins ten goede kunnen keren. Hoe 'dom' heb ik ook niet vaak (mee)gelachen om allerlei grapjes en geintjes waar ik nu heel anders tegenaan kijk. Maar ik geef ook toe dat ik nu nog steeds, of misschien wel weer, kan lachen om bepaalde grappen. Niet uit leedvermaak maar vanuit zelfinzicht en herkenbaarheid..

Heb je dat dan, een roze huispak? .. sja... dan snap ik je zoon ook wel een beetje. Iets met genen of zo?

Nee, alcoholisten ook niet, bumperjim. Maar voor een diabeet type I is insuline het enige middel (tot nu toe) wat ze een enigszins normaal leven kan laten leiden. Een alcoholist kan net als een diabeet type II veelal door een andere levensstijl de kwaal te lijf gaan.

Ja, sommige diabeten hebben insuline nodig. Die zijn ten dode opgeschreven zónder insuline en zelfs mét insuline zijn de consequenties van hun aandoening niet misselijk. Alcoholisten zijn gered door niet meer te drinken. Refusal is daarbij slechts een hulpmiddeltje. Ik vind het geen vergelijking.

Niet álle andere mensen zien dat zo, hoor. Ik snap je volkomen. Niet drinken is niet jezelf iets ontzeggen maar jezelf iets cadeau doen.

Gedag allemaal.

Zet 'm op, @Jannigje. Veel plezier. En hopelijk is het niet zo koud als (was dat?) vorig jaar...

Jij ook, @CoconutWoman. Tot januari dan maar. (Heb je de pé in?)

Ja leuk voor je, @spirit, dat je nu ook een soort van kerstpakket krijgt. Ik gaf er nooit veel om maar vond het tóch altijd leuk. Zo zijn er wel meer, denk ik. Ik kwam trouwens vanmorgen met boodschappen doen een buurvrouw tegen in de supermarkt die zei dat ze het even allemaal niet meer op een rijtje heeft... ik was zóóó blij dat ze dat zei. Dat ik niet de enige ben..

zag ik in één of ander forum als iemands onderschrift: Als je blijft staren naar de plek waar de zon onderging, zul je hem nooit meer op zien gaan.

Goede morgen. Zo nog één keer naar de stort want we hebben nog wat tegoed op ons milieupasje. Een tegoed wat niet mee kan naar volgend jaar. En straks verder met de laatste loodjes 'camper reisvaardig maken'.. o.a. lucht in de banden controleren. Het kleine kerstboompje staat er al in evenals wat lichtsnoertjes. Omniaoventje mee voor ochtendbroodjes en de koelkast gevuld. Als het te gek wordt met regen, dan zijn we in twee dagen weer terug.. want regen en camperreizen is vooral in de winter NIET leuk. De hond heeft in elk geval wel een regenjas mee. Want ook natte hond in een camper met kacheltje aan is niet lang uit te houden... 1e Kerstdag in de loop van de ochtend vertrekken we. Eerst naar m'n zus en zwager in Maastricht, dan 2e kerstdag verder naar Frankrijk. Morgen komt eerst de gootsteenontstopper nog langs. Het is me niet gelukt het probleem zelf op te lossen, net als vorig jaar. De vermoedelijke 'prop' zit waarschijnlijk weer op een diepte van ongeveer 12 meter, daar kom ik niet bij. 't Is een beetje behelpen nu. Fijn dat de dagen inderdaad al weer langer worden..