Kohtje

Druppeltje, wat is er? Waarom spreek je zo in raadsels?

Mijn vader was ook alcoholist. Nu ik ondervonden heb hoe makkelijk je zo wordt en hoe moeilijk je er weer uit komt (hij is de laatste 10 jaar van zijn leven nuchter gebleven) voel ik geen woede en wrok meer naar hem toe. Maar wat was ik destijds kwaad en machteloos naar zijn verslaving toe. Ik heb zelfs zijn verslaving en dus ook hemzelf, de schuld gegeven van mijn eigen lot. Nu zie ik in dat dat onterecht was. Ik ben zelf verantwoordlijk geweest voor mijn eigen verslaving. Wat ik wel erg vind is dat er destijds geen concrete stappen zijn ondernomen om ons kinderen te vrijwaren van een leven in één huis met een alcoholist. Maar daar kan ik nu niks meer aan veranderen, en als dat wel kon zou dat totaal geen zin meer hebben. Ik heb er nu vrede mee.

Is niet nodig, Tina, maar toch bedankt. Ik had het misschien wat duidelijker kunnen schrijven, maar ja, aan dit misverstandje had ik niet gedacht.

Nee, sorry Tina, niet goed lezen maar ánders lezen.

Goed lezen Tina. Ik heb het niet over dit forum maar over Ikenmijnalco...

Hoi Sandra. Ik wil je er even op wijzen dat er ook een forum (Nederlands) is voor partners en kinderen van alcoholverslaafden. Nu ben je zelf een ex-gebruikster en normaal gesproken is het forum niet voor zulke mensen bestemd, maar je bent nu voornamelijk moeder en partner van een gebruiker. Je zou daar je licht eens kunnen opsteken. Het forum heet: Ikenmijnalco.nl.

Tot zaterdag.

Dank je Fran. Bammie, dat zeg ik toch ook?

Dat weet ik toch niet, Frannie.. als ik het wist zou ik niet meer nieuwsgierig zijn..

En BamBam, als ik niet beter wist zou ik door je laatste berichtje toch weer gaan denken dat je Zwarte Piet bent.

ik heb het goed gehoord... jaja. Fran, brrrrrrrr, wat ben ik knetternieuwsgierig. Dat toch ook wel weer.

Ik kom niet omdat ik een duwtje kreeg, ik kom omdat ik maar niet van die lijst van komers afkom, omdat er aan me getrokken is dus..

Huh... log net weer even in om eens wat rond te lezen, kom ik op dit draadje, zie ik mezelf nog steeds in het rijtje meetinggangers staan. En ik heb me nooit aangemeld, zelfs een keer gezegd dat ik niet in het rijtje thuishoor, maar toch... Nou ja, dan kom ik toch maar even kijken. 't Is natuurlijk wel een buitenkansje, zo'n thuiswedstrijd..

Goedemorgen. Even een kop koffie en hier kijken. Vandaag mág ik werken en het fijne is dat ik ook wil. Van deze ideale combinatie zal ik vandaag optimaal gebruik gaan maken. Het eerste werkuurtje zit er al op. Ik hoop er nog vele te gaan te hebben. Iedereen een droge dag gewenst en veel kalmte, moed en wijsheid.

En Blacky natuurlijk ook een goede morgen. En al die andere mensen die hier vandaag nog zullen verschijnen ook... Tja, bijhouden van het forum is een dagtaak, dat laat ik ook maar over aan degenen die die taak op zich willen en kunnen nemen.

Goedemorgen Houtje, Albertina en Water. Ik heb ook altijd moeite gehad met m'n gedachten tot rust te brengen. Als ik verstrikt raakte in m'n warrige gedachten dacht ik wel vaak: Rustig, Koh, rustig.. maar dat maakte het niet beter. Tegenwoordig neem ik 's morgens een kwartiertje voor mezelf om even te mediteren. Even rustig zitten, rechtop. En me concentreren op m'n ademhaling. Gedachten die (automatisch) opkomen weer los laten en weer richten op de ademhaling. Na enkele weken oefenen gaat dit steeds beter en het is een heerlijk begin van de dag. Als ik in de loop van de dag merk dat het weer de verkeerde kant op gaat probeer ik me weer even af te sluiten van m'n omgeving en me weer even te concentreren op de ademhaling. Het werkt voor mij echt goed en zo kan ik af en toe even de rem zetten op al die gedachten en indrukken die bij me binnendenderen en om voorrang schreeuwen. Nu even douchen en dan ben ik weer helemaal klaar voor de nieuwe dag. Heb er weer zin in. Heb gevraagd om kalmte om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen....een groot struikelblok voor me. Evenals moed om te veranderen wat ik kan veranderen. Maar vooral de wijsheid om het onderscheid hiertussen te kunnen maken. Fijne dag allemaal.

Hai Hanneke. Ja, je moet accepteren dat jij degene bent die niet drinkt. Maar het zou fijn zijn als je vrienden dat ook accepteren en vooral ook respecteren. Dat ze inzien dat het geen grapje voor je is.

Och Visje, weet je, ik hoef er niet eens voor te drinken om dingen compleet te vergeten.

Oei, ja... bijna als twee druppels water... (sorry, Water..)

Tja Visje, dat was m'n dieptepunt zo'n beetje.. ik geloof dat ik rond die tijd ook een ban had.. Je zegt dat we allebei ver heen waren, maar jij weet je dat gesprek dus nog wel te herinneren..

Hai Vis. Ja, kbennernog... dat gesprek herinner ik me niet... Maar we zijn al regelmatig samen in het autootje weggeweest hoor. Een paar weken geleden nog samen in ons campertje een week naar Frankrijk geweest. Ik ben blij dat het jou ook zo goed gaat nu. Eindelijk, zou ik bijna zeggen..

Maar Wannes, als je bekenden bij de AA tegenkomt, waarom denk je dan dat die daar zijn? Die kennen het klappen van de zweep wel, hoor...

Sonja, een mens kan zich vergissen, hè? Ik kom uit Nederland, ondanks het feit dat ik leuker en aardiger ben dan veel andere Hollanders:D:D

Ik ben vandaag nogal bezig geweest met het drinken van Marieke. Zag zoveel herkenning in haar verhaal. Marieke, ik houd mijn hart vast. Zoals je weet heb ik vorig jaar ook toegegeven aan de vlinders in mijn buik. Ik stond toen een klein jaar droog. Er ontstonden echter zoveel spanningen dat ik enkele maanden later (toen stond ik inmiddels 16 maanden droog) meende dat ik mezelf wel even wat rust kon geven middels een borreltje... De eerste keer werkte dat wel een beetje, hoewel ik me ook heel bewust afvroeg of ik dit nou wel moest doen. Ach, die ene keer.. maar de spanningen bleven en werden door het schuldgevoel dat ik mezelf met die drank weer gaf, alleen maar erger. Dus meer drank, en nog meer.... uiteindelijk ben ik een half jaar lang weer in de hel van het actieve alcoholisme geweest. Die relatie heb ik beïndigd hoewel er nog altijd dingen uitgepraat moeten worden. Ik ben weer in herstel gegaan en bezoek nu ook enkele keren per week de AA/NA. De stappen helpen me met mezelf en mijn omgeving in het reine te komen en ik begin in te zien dat ik veel te snel beslissingen had genomen. Mijn huwelijk was nog aan het bijkomen van jarenlang alcoholmisbruik. Mijn eigen vrouw was nog volop bezig met haar leven met mij te (her)vinden. Ik vond dat dat lang genoeg geduurd had, maar realiseer me nu dat ik niks te vinden heb waar het gaat om de tijd die mijn vrouw nodig heeft om van mijn alcoholmisbruik te herstellen. Ze heeft gewoon de tijd nodig die ze nodig heeft. En daar groei ik nu gewoon in mee. Het is voor ons alletwee beter om elkaar veel tijd te gunnen. Marieke, kijk nog eens heel goed naar jezelf en naar je man.. Als je ook nog maar een beetje van hem houdt (en je zegt zelf dat je dat doet) geef hem en jezelf dan tijd. Tijd, tijd, tijd.... Ga je eigenlijk nog steeds naar AA en heb je een sponsor?? Dit lijkt me nou uitgesproken iets om met je sponsor te bespreken... Sterkte, meis. Ik hoop dat je de juiste weg gaat. Liefs, Koh.

Ik heb drie jaar geleden enkele weken Campral gehad. Ik merkte niks van trekvermindering maar had wel erg veel last van diarree. Maar er zijn mensen die er wel baat bij hebben. Dus probeer het maar, zou ik zeggen, als je echt moeite hebt met trek.