Kohtje

Jij hebt 'm ook aan je zijde, hoor... je luistert er alleen niet naar.

haha, rapilos.. ik snap jou wat dat betreft ook. Ik heet nu "Ervaren Forummer".. nou, nou.. Ik voel me hier nu zo groen als gras..

Allemachies.... zie het nu pas. Jeeeemig, je lijkt niet meer op jezelf.. hellepieee

hee, dylan.. zou voorlopig misschien wel even een oplossing voor me zijn.. Maar hoe krijg ik een door jou opgeslagen avatar op mijn plekkie? De chaos in m'n hoofd wordt voor een groot deel veroorzaakt door mijn digibetisme, wat weer een gevolg is van mijn afkeer van computers en zo...

ja ja.. ik leer, ik ben bezig te acceperen, te aanvaarden. 't Is een proces, heeft z'n tijd nodig. Ik vind dit nieuwe forum zo "galmen", 't ouwe was zo lekker knus en "bedompt". Kon het bijne blindelings met muis en toetsenbord bedienen, puur op routine. De vele nieuwe mogelijkheden schetteren een beetje in m'n brein. Ik vertrouw er op dat het allemaal goed gaat komen.

Nou mensen, ik ben jullie even kwijt voorlopig, denk ik. There are no bad days, just good days and learning days.. Ik zit voorlopig even in de "learning-mode". Ik moet weer leren te lezen, ben de draad een beetje kwijt. Ik moet nieuwe (vernieuwde) namen leren kennen, en heel apart: nu iedereen zich zo'n eigen avatar kan aanmeten, herken ik mensen ineens (bijna) niet meer.. wat mij betreft: hulde aan fruitvlieg! Al met al kom ik nu even niet toe aan inhoudelijke berichtjes wat betreft verslaving de baas.. Ik hoop snel weer een soort van vertrouwdheid te gaan voelen met het forum dat zo'n wezenlijk onderdeel is gaan vormen van mijn leven in herstel.

O jee. Word toch wel weer even met de neus op m'n eigen feiten gedrukt: ik kan slecht tegen verandering... ben best een beetje van slag.

Originally posted by: Aicha En nu hoop ik dat er binnenkort weer iemand mee gaat doen aan het jaarpact want ik sta zo zielig onder aan de lijst. quote> haha, die Aicha. Nou, je wordt op je wenken bediend, zie ik. Je staat niet helemaal onderaan. Maar is het niet het belangrijkste dat je OP die lijst staat en niet steeds vanuit dronkenschap het treintje net voor je neus ziet vertrekken? Laat je kortere of langere cleantijd niet bepalend zijn voor hoe je je vandaag voelt. Maak er nou geen wedstrijd met anderen van maar een belofte aan jezelf. Ik heb er ook wel eens aan gedacht om me op de lijst te laten zetten. Maar dan zie ik weer de titel: jaarpact voor GEVORDERDEN, en dan laat ik het maar weer even. Er zijn dagen dat ik me gevorderd voel, de dagen dat alles van een leien dakje lijkt te gaan, maar er zijn dan ook weer dagen dat ik me een kleuter voel in herstel, de dagen dat ik me bedenk dat er nog zo veel te leren valt. De dagen dat ik iemand die al ruim twintig jaar clean is hoor vertellen welk vreemd (maar o, zo herkenbaar) verslaafdengedrag hem ineens nog weer kan "overvallen". Ik ben niet tegen een pact, integendeel. Ik ben een commitment, een pact aangegaan met het 12-Stappen programma. Als herinnering daaraan kreeg ik een sleutelhanger (die nu aan m'n huissleutel hangt) waarop staat: Alleen voor Vandaag. Daardoor realiseer ik me dat ik elke dag opnieuw aan het begin sta van een nieuwe (droge) dag en dat ik er elke dag opnieuw voor moet zorgen dat ik m'n verslaafde ik, die ik altijd met me mee zal dragen, de nodige zorg krijgt. Zodat m'n verslaafde ik niet de makkelijkste weg neemt en in een roes verdwijnt. Het "nadeel" van aan de 12 Stappen werken is dat ik me nooit gevorderd zal kunnen noemen. Cleantijd is voor mij geen verdienste maar niet meer dan een optelsom van steeds weer één dag tegelijk. Het voordeel is dat ik me nederigheid aanmeet, een gezonde verstandhouding met m'n geweten, waardoor een (jaren)lange cleantijd geen obstakel kan zijn om eerlijk te blijven naar mezelf en anderen. Dus waar en hoe lang je op dit jaarpact staat, hoe lang je clean bent, is voor mij van geen enkele betekenis. Het belangrijkste is dat je jezelf er steeds aan herinnert dát je er op staat, of je nou tien jaar droog staat of één dag, dat je je de belofte aan jezelf herinnert dat je (in elk geval vandaag) niet zult hoeven drinken.

En Agnieta, je bent al weer even op reis.. na een stukje met prachtig uitzicht, zoals gisteren, kan het misschien weer even saai lijken, maar er zullen meer van dit soort juweeltjes langskomen. Als je maar in beweging blijft. Elke mijl, elke dag, is een kadootje.

Hoi wimmelt, eerste stap van je tocht van duizend mijl (of meer) vandaag gezet. Ik wens je een mooie reis.

Wat niet wegneemt dat 't voor mij fantastic magic is, hoor. Van jullie alletwee.

maar is 't je opgevallen, Dylan, dat in die van Asje ook nog variatie zit.. niet alle vierkantjes zijn even groot, en er zitten rechthoekjes en spaties tussen.

hihi...

Originally posted by: FadetoNothing ..... (niet dat dat altijd gelukt is....) quote> Fade, ik stikte ook altijd van de goede voornemens en afspraken met mezelf. Hiermee wilde ik tonen dat ik van goede wil was, maar ze lukten steeds minder vaak, en op het laatst helemaal niet meer. Ze zeggen wel dat je op pure wilskracht ver kunt komen. Zolang je het zo nog min of meer redt, wens ik je veel wilskracht. (Mijn wilskracht is uiteindelijk te breekbaar geworden om me van de drank af te houden.)

FadetoNothing, toch raar, hè, dat dat scheelt.. wat maakt het verschil? Misschien een onderzoek(je) waard?

Originally posted by: Joris Ja Asje, het lijkt wel een Karel Appel of Malevich quote> Ik dacht meer aan een Karl Andre..

Agnieta, van harte, meis. Voor jou de mooiste slinger die ik hier op het forum ooit ben tegengekomen: ?? ??????????????????✨??????????✨????⭐✨⭐✨ ✨??⭐???? Met dank aan Asje. Hoe je dit gedaan hebt, weet ik niet, maar ik vind hem prachtig minimalistisch. Meer heeft een mens soms niet nodig.

Originally posted by: Dylan .... Ik heb me er zwaar in verdiept en kwam daarbij een aantal kardinale fouten tegen. quote> Dylan, ik kom hier even op terug. Ik ben zo benieuwd welke kardinale fouten je tegenkwam. Bedoel je kardinale fouten in het algemeen of voor jou geldende fouten?

Met alle respect, Dylan, maar ontneem een ander de kans niet door jouw negatieve ervaring. Hoogdravend geklets komt voor, maar de boodschap is dat niet. Sorry, maar het is wel anders.. als je er voor open staat.

Originally posted by: paul (.....) Ik zit bij mezelf uit te zoeken waar mijn innerlijke overtuiging zit om ook ECHT te stoppen uit overtuiging. Destructie is voor mij bekend en ik wil het in mijn hoofd omzetten naar constructie. Ik was afgelopen dinsdag gestopt met drinken maar heb het nu al weer moeilijk omdat ik ook meer aan drank moet denken door het forum hier. Nogmaals: ik ben op zoek in mij zelf naar een stevigere diepere overtuiging. Eentje die niet zo snel omvalt. Een mentale instelling waarmee ik ook echt kan stoppen. quote> ...."De aanvaarding van onze persoonlijke machteloosheid wordt uiteindelijk de basis waarop we een nieuw, gelukkig en zinvol leven kunnen bouwen." ...."Zolang hij zichzelf niet nederig maakt, zal zijn nuchterheid - als die al bestond - zeer onzeker zijn." ...."Toen kregen we te horen dat, wat alcohol betreft, zelfvertrouwen uit den boze was; feitelijk een waar blok aan het been. Onze sponsors vertelden dat we het slachtoffer waren van een dwangvoorstelling, die zo indringend was dat geen enkele menselijke wilskracht deze kon doorbreken." ...."Vele minder wanhopigen probeerden AA, maar mislukten omdat ze het hopeloze van hun toestand niet konden toegeven." ...."Door de gesel van het alcoholisme worden we naar AA gedreven en daar ontdekken we de noodlottige aard van onze toestand. Pas dan, en dan alleen, kunnen we genoeg open staan en zijn we bereid om te luisteren zoals alleen stervenden dat kunnen. We zijn bereid om alles te doen wat de meedogenloze dwanggedachte van ons wegneemt." Paul, zomaar wat citaatjes. Jawel, uit de AA literatuur. Bij AA zijn alcoholisten en hun problemen niet onbekend. AA heeft vele alcoholisten in het verleden en heden een nieuwe manier van leven geboden. Deze citaatjes komen alleen nog maar uit Stap 1, waarin we erkennen dat we machteloos staan tegenover alcohol en dat ons leven stuurloos is geworden. Een mentale instelling om echt te kunnen stoppen, niet alleen met drinken maar ook met alcohol-is-de-oplossing gericht denken kun je vinden in het programma van AA. Stap 1 doen is alleen nog maar het begin, het openzetten van je geest voor het veranderen van je leven. Als je een stevige en diepe overtuiging zoekt, zul je veel moeten veranderen. Daarbij bieden de overige 11 Stappen een prachtige leidraad. Als een AA bijeenkomst (nog) niet aan de orde is kun je altijd via internet AA literatuur aanchaffen. Om de prijs van de literatuur hoef je het niet te laten. Geef jezelf een kans en lees op z'n minst wat.

An, stoppen met refusal omdat je "denkt" dat het zonder ook lukt lijkt me niet zo'n strak plan. Ik "dacht" ook vaak dat dingen me wel zouden lukken, maar wat betreft m'n alcoholisme gaat wat ik "denk" vaak niet op. "In het volste vertrouwen" werkt bij mij beter. En dan bedoel ik niet "denken" dat ik het volste vertrouwen heb, maar ik bedoel "overgave. (Stappen 2, 3 en 11)

Originally posted by: Aicha ... 3 maanden ook een fantastische prestatie hoor! Ik mocht willen dat ik al zover was. quote> Aicha, meissie, dat komt wel als je zover bent.. gewoon dag voor dag zoals je dat nu vanaf 30 september al doet. Elke dag is een prestatie, dus dat doe je hartstikke goed. Haenig an!

An, Heb je een sponsor? Iemand die de stappen serieus toepast in haar leven en jou daarin ook wil begeleiden? Zo iemand kan op momenten als waar je nu tegenaan loopt van levensbelang zijn. Heb je al eens een lijst gemaakt van je zwakke en sterke punten, een morele balans van je leven? Als deze AA "club" de enige is waar je terecht kunt, is het misschien toch niet onverstandig om daar heen te blijven gaan. Door de stappen en in dit geval vooral ook de tradities te bestuderen kun je je groepsgenoten er op wijzen hoe belangrijk het voor jou is om het stappenprogramma met elkaar te bespreken, om daarover ieders licht te laten schijnen. Het stappenprogramma is een spiritueel programma, d.w.z. we leren verder te kijken dan onze eigen wil, onze eigen verlangens en behoeftes. We leren wat nederigheid betekent om functioneel te kunnen zijn in een groter geheel, om dienstbaar te zijn en om diensten van anderen aan te nemen. In de eerste plaats denk ik hier aan de Tweede Traditie: "Wij erkennen in onze groep slechts één uiteindelijke autoriteit: een liefhebbende God, zoals Hij zich openbaart in het geweten van onze groep. Onze leiders zijn toegewijde dienaren, zij regeren niet." Maar ook de Eerste Traditie: "Ons gemeenschappelijk welzijn moet op de eerste plaats staan; persoonlijk herstel hangt af van de eenheid in AA." Dan is de Twaalfde Traditie er ook nog een om in te prenten: "Anonimiteit vormt de geestelijke grondslag van al onze Tradities; deze herinnert ons eraan dat principes voorrang hebben boven persoonlijke belangen." Stap Tien helpt mij om in plaats van de fouten van anderen te be- en veroordelen te kijken naar mijn eigen tekortkomingen. Mijn eigen tekortkomingen zijn vaak juist díe, die me in een ander zo ergeren. In plaats van een ander te willen veranderen kan ik beter mijn energie steken in mezelf veranderen. En door mezelf te veranderen kan ik een voorbeeld zijn voor diegenen die met diezelfde tekortkomingen zitten. Kán.... ik leer ook een ander in zijn of haar waarde te laten en de vrijheid te geven om mijn ervaringen wel of niet op te pikken. Net zoals ik de vrijheid heb om het voorbeeld van een ander wel of niet te volgen. Zonder elkaar de les te lezen bieden we elkaar een zeer gevarieerd lespakket waarmee een ieder zijn of haar eigen lesprogramma kan samenstellen, al dan niet met behulp van een sponsor. Nogmaals, An, als dit de enige groep is waar je terecht kunt, blijf dan gaan. Zoek mensen die ook belang hechten aan het werken aan de stappen. Als je die gevonden hebt is er nog altijd de mogelijkheid om met die mensen een nieuwe AA meeting te beginnen, eentje waar wel volgens de tradities gewerkt wordt... Enneh... gefeliciteerd met je 3 maanden.

Voor mij was het aangehouden worden, blazen, rijbewijs invorderen, naar het politiebureau afgevoerd worden, met justitie in aanraking komen, dat hele gedoe... de gebeurtenis die me deed beseffen dat mijn drankgebruik niet alleen maar MIJN pakkie an was, maar dat ik mijn omgeving er ook mee schaadde en dat ik ook voor anderen een potentieel levensgevaar was geworden. Dit was het punt waar ik toegaf machteloos te staan en dat ik mijn leven niet meer in de hand had. Ik was fel tégen dronken rijden, en ik deed het tóch.. Ik gaf toe dat ik verslaafd was en dat ik hulp wilde.. Die zoektocht naar hulp begon meteen. Ik heb me de volgende dag bij de huisarts gemeld en kwam terecht in het circuit van de verslavingszorg. De hulp die ik nódig had vond ik pas enkele jaren later, toen ik echt bereid werd aan mezelf te werken. En de vanzelfsprekendheid van het hebben van een rijbewijs als je het eenmaal gehaald hebt is voor mij ook onderuitgehaald. Het rijbewijs is een gunst. Ik realiseer me nu elke keer als ik in de auto stap, dat ik een bult verantwoordelijkheid op m'n schouders neem. Ik ga daar niet onder gebukt, integendeel.. het maakt me oplettend en mild. Ik zit meer ontspannen achter het stuur dan toen ik een rijbewijs nog een recht vond.

An, ik herken het gevoel dat je hier beschrijft en hoor het ook vaak van anderen. Ik ging de eerste (ruim) drie jaren van m'n herstel naar zes, soms zelfs zeven verschillende meetings in de week. Legde heel wat kilometers af in die tijd. Ik kwam in meetings (voornamelijk AA) waar de zgn. "langdrogers" de ''minderlangdrogers" voortdurend les gaven. Nieuwkomers werden niet gewezen op het programma van AA, maar werden voornamelijk getracteerd op drama- en jubelverhalen van de zgn. oudgedienden.. hoe verschrikkelijk zij wel gedronken hadden, wat ze allemaal hadden uitgevreten en moest je nou eens kijken hoe geweldig ze nu waren... dat kon allemaal door alleen maar die eerste te laten staan. (Na al die jaren droogstaan hadden ze het er overigens nog wel altijd moeilijk mee als het "terrasjesseizoen" weer aanbrak en voelden ze zich weer een beetje zielig... net als met de feestdagen en andere bijzondere gebeurtenissen...??) Dit soort meetings liet ik na twee of drie keer over aan de "genieters" van dit soort one-man-shows.. Ik zocht verder.. Ik heb één AA meeting in mijn regio gevonden die werkte volgens het principe: jouw éigen ervaringen in herstel delen met andere verslaafden ZONDER in discussies te vervallen, en die dat deden aan de hand van een Stap of Traditie. Verder vond ik het in NA (Narcotics Anonymous) en in CA (Cocaine Anonymous). Het gaat mij er niet om of iemand verslaafder of minder verslaafd is dan ik. Verslaafd is verslaafd, in gradaties denk ik niet, ook niet wat betreft herstel, dus hoe lang iemand clean/droog is. Totaal onbelangrijk in een beweging die zegt Alleen voor Vandaag te leven. Wat ik wél belangrijk en interessant vind is hoe iemand aan zichzelf werkt, hoe iemand het programma toepast op alledaagse dingen en hoe iemand daardoor een kwalitatief goed leven weet te leiden. En dat begint al bij een nieuwkomer die vertelt hoeveel beter hij/zij zich voelt na één dag niet gebruiken maar het nog onmogelijk acht om dit vol te houden en zoekt naar manieren om toch clean te blijven. Ook degenen die een maand of twee of drie maanden onderweg zijn boeien me. Hier hoor ik een begin van jubel en tegelijkertijd de nog aanwezige onzekerheid wat betreft het verder aanpakken van het herstel. Ik hoor de opluchting als mensen een sponsor hebben gevonden, de gretigheid om zichzelf te gaan ontrafelen en het leven totaal anders te gaan zien en aanpakken. Ik zie ze zich verbazen over zichzelf als ze weer een sleutelhanger in ontvangst mogen nemen omdat ze weer een paar maanden clean zijn. Wat me ook mateloos boeit is degeen die na kortere of langere tijd terugvalt in gebruik en dan tóch de meetings weer opzoekt en het herstel weer oppakt.. Velen hebben dit wel eens ervaren in hun herstelprogramma, ik ook. Die terugkomende terugvallers zijn voor mij het beste bewijs dat het programma werkt. Niet de mensen die al twintig jaar zonder gebruik trouw de meetings bezoeken, maar de terugkomers na een terugval... Want meetings bezoeken is voor mij geen herstel. Herstel is meer dan die eerste laten staan. Herstel is voor mij werken aan Eerlijkheid, Openheid van geest en Bereidwilligheid. Dus ook terugkomen als het een keer helemaal mis gaat. Herstel is voor mij werken aan en toepassen van de 12 Stappen zoals die door AA ooit zijn ontwikkeld. Herstel is voor mij ook twijfelen of AA wel wat voor me is, maar dan niet opgeven maar zoeken naar manieren, naar een omgeving, naar de juiste mensen om die 12 Stappen wél hun werk te laten doen. Het is niet de groep die bepaalt of ik goed in mijn herstel zit. Ik zit goed in mijn herstel als ik het programma een kans geef mij aan het werk te zetten.