nancy

Ik ben het helemaal met Bor eens. Niets aan toe te voegen, gewoon gênant dit.

Jannigje

A3, waar ben je??

Marika

Bor

En ik had een vader die heette Jan, daar was ik dol op .

Goedemorgen allen. De herdenkingsbijeenkomst gisteren is goed verlopen. Het was wel bloedheet in die kroeg en anderhalve meter afstand werd er niet gehouden. Blijft ook lastig. Fijn om ook met familie uit Groningen nu allemaal bij elkaar te zijn geweest. Mooie herinneringen gedeeld. Dank voor jullie steun, ik was me daar echt van bewust en heeft zeker geholpen! Nu ook de scholen weer begonnen zijn en ik dus ook weer mag werken, is het tijd om de brokken bij elkaar te rapen en me weer op het hier en nu te richten.

Slaap lekker allen .

Dat is goed nieuws, @niks ! Wat fijn!

@Marika jeetje dat is schrikken! Veel sterkte gewenst.

Sterkte Cleo!

Nou ja, ik herinner het me niet opeens weer, die gedachte was natuurlijk al eerder bij me opgekomen....

Ik herinner me opeens weer dat dit hetzelfde is gegaan na het overlijden van mijn eerste zoontje. Na één dag werd hij bij me weggehaald (ik heb geen afscheid mogen nemen) en gebracht naar een ander ziekenhuis. Daar heeft hij nog 6 dagen alleen gelegen alvorens hij stierf. Alleen. Ik heb hem in die dagen niet kunnen zien. Ik heb hem nooit overleden gezien en niemand had er een foto van gemaakt. Hij is ergens gecremeerd, ik weet niet waar of wanneer. Zomaar, opeens, totáál verdwenen. Net als mijn vader.

Op zondag 16 augustus staat dan eindelijk een afscheid gepland van mijn vader. In een kroeg. Nu maar hopen dat we tegen die tijd nog met 40 man bij elkaar mogen komen. Voor mij hoeft het niet meer, het voelt als mosterd na de maaltijd. Ik heb het tot nu toe alleen moeten doen, hoef nu geen anderen meer erbij te hebben. Story of my life. Ben ook kinderlijk boos op alles en iedereen. En depri. En weer verder. Morgen tentamen, dus ik ga weer verder leren.

Bor, gefeliciteerd!

Goedemorgen.

Goedemorgen.

@Smaragd ik maak me ook wat zorgen nu. Ga goed.

Het gaat de goede kant op, maar ik ben er nog niet. Bijna. Ik merk dat ik mijn humor weer terug krijg. Kijk, dan is het weer snel gedaan met de drank, de depressie voorbij. Slaap ze allen .

Het gekke is : ik zit nu met een glas wijn in mijn handen, maar dit ben ik niet. Ik wil dus zo snel mogelijk mezelf weer zijn en dat is zónder drank. Het grappige is dat ik toen ik 6 jaar geleden stopte, ik mezélf niet vond zónder dat glas. Zo heb ik wel meer tegenstrijdigheden opgemerkt en weer opnieuw ervaringen opgedaan waar ik tegenwoordig anders over denk dan vroeger. Gek genoeg is deze hele ervaring van mijn terugval werkelijk voor mij ergens goed voor. Ik ben er nog druk mee bezig ( nadenken enz enz), maar eigenlijk voel ik nu al niet echt spijt. Zelfs zie ik de voordelen ervan. Mits ik weer terug kom op de nul. Maar daar ga ik voor.

Wisselend. Maar ik wíl opwaarts, dus het komt goed. Heeft even tijd nodig.

Bor, sterkte. Ik ben jaloers op je, je kunt in ieder geval bij hem zijn. Ook als het slecht gaat. Maar zo fijn voor jullie allemaal. En wat komt, dat komt.

Ik heb geen Netflix.....Ik lijk De Laatste der Mohicanen wel.... Met het hele gezin naar Linnaeushof geweest, heerlijk! Eerst regen, toen wind en later het zonnetje. Nu verbrand op de bank, even bijkomen.

Jannigje , even een bloemetje voor jou van mij.

Dank voor jullie reacties. Hoe dit nu zo kan?? Dringende behoefte aan " uit" staan, en dringend was echt dringend. Maar binnen de kortste keren zat ik op het niveau van vóór het stoppen. Na een paar weken was dat over, het bleek niet leuk meer, wist ik natuurlijk wel. Gek genoeg zit er nu wél een rem op, ik kan nu makkelijk stoppen na twee glazen. Maar ook dit is denk ik niet wat ik wil, ik wil terug naar nul. Nu alleen nog even niet. Ik weet niet waarom. Ik weet eigenlijk niks. Vacuümgevoel. Voor nu.