Ha @dhen, gecondoleerd met het verlies van je man. Vreselijk om mee te maken en nauwelijks te bevatten lijkt me. Ik kan me voorstellen dat de gedachte aan een borrel, ook na zoveel jaar, nog voorbij kwam. Niet drinken kan wel “gewoon” zijn geworden, maar vanzelfsprekend is het blijkbaar toch niet en misschien nooit?. Ik heb veel respect voor de keuzes die je nu, onder deze zware omstandigheden maakt.
Ik voel me altijd een beetje (meer) verbonden met jou omdat we allebei op de 24e gestopt zijn, ik wens je heel veel sterkte!