Alle activiteit

te dronken om maar iets met onze advies te kunnen of willen doen de meeste tijd, je merkt het al als ze met dubbele tong schrijft met die belachelijke afkortingen

ja

De teller stond toch op 6 dagen, toen je wijn bent gaan drinken gisteren ?

Hoelang is het geleden dat je 8 maanden nuchter was? En waarom denk je zelf dat het toen wel lukte en nu niet?

de negatieve boodschappen laat ik links liggen die kan ik missen als kiespijn

ik blijf er bij ik kan ambulant ontnuchteren en nuchter bliven

misch is 1 op 1 de boodschap voor mij

6 maand geen 6 dagen

134/65 hartslag 58 ik ga weer de goeie kant uit gelukkig

Ja, makkelijker ging het niet drinken (ook) voor mij op den duur zeer zeker. Het ging het 'makkelijke' zelfs voorbij en werd vanzelfsprekend. Zowel voor mijzelf als ook voor mensen die mij van zeer dichtbij als 'rasalcoholist' hebben meegemaakt. Maar ook voor mij geldt: m'n verleden hoort bij me, hoe ik het ook wend of keer, en ik denk wel eens terug. En dan komen er ook zo nu en dan wel eens gedachten voorbij van hoe het zou zijn als ik nu een biertje zou nemen of een glas wijn. Gewoon die lichte alcoholische 'versnaperingen' tijdens een (gezellig) etentje of een luie hete zomervakantiedag bijvoorbeeld. Tegelijkertijd kan ik me niet eens meer voorstellen dat ik dat zou doen. De behoefte, de zucht, is er gewoon niet. Gemaakte, dan wel echte gezelligheid associeer ik totaal niet meer met alcoholroes, en dorst is nu gewoon echte dorst, het lichaam dat snakt naar vocht, dus water zou dan al voldoen, maar liever toch wel een sinas of icetea.. Sterke drank, destijds het hoofdbestanddeel van m'n alcoholgebruik, komt echt helemaal nooit meer in m'n hoofd op. En dat zie ik ook eigenlijk niemand in m'n directe omgeving gebruiken. Maar wijn en bier wel. Zonder dat me dat triggert. Maar dus wel soms even me af doet vragen wat bier en wijn met me zouden kunnen doen. Ik vermoed trouwens dat ik van één glas al helemaal op m'n kop zou staan. Ben niks meer gewend, hè? Bob zegt ook nog: Van dag tot dag werkt voor velen goed. Maar het werkt niet bij iedereen op dezelfde manier. Ik wilde er in het begin liever niet elke dag mee bezig zijn dus ging ik eigenlijk meteen al over naar wat langere termijnen. Voor mij werkte dag voor dag dus wel goed. Ik zat hier (bijna) dagelijks op het forum, ging naar meerdere AA- en NA meetings per week, dus ja, ik was er elke dag wel mee bezig. Hoewel dat bezig zijn na verloop van tijd wel wat afzwakte want het 'normale' leven ging ook door en langzaam maar zeker was het normale leven een leven zonder drinken geworden. Theoretisch was ik door het forum en meetings nog wel erg met stoppen en gestopt blijven bezig, maar in de praktijk niet meer. Toch zeg ik ook niet dat ik nooit meer zal drinken omdat ik ook niet weet in wat voor (rot)omstandigheden ik terecht zou kunnen komen. Daarom blijf ik de (semi)belofte "vandaag drink ik niet" koesteren. Ook na al die jaren nog.

Ja maar wat voor hoop is dat, hopen dat de ander nooit zal terugvallen, je kan beter hopen dat de ander 99% van de dagen niets drinkt. Anders is teleurstelling gegarandeerd. Wat is dat toch voor focus op die laatste procent, dat is de echt de kracht van het negatieve denken. Wat is er gebeurd met knietjes schoon, kroontje recht en weer door? De partners mogen wel iets meer vertrouwen hebben in de goede intentie van de verslaafden, zeg. Het is een prachtig chantagemiddel. Hoe moet je onder die druk nog een beetje zelfbeeld overhouden. Goddank heeft mijn vrouw ook verslavingen.

148/90, zullen we dan maar een bloeddrukdraadje beginnen LJ? 🫠

Dus, binnen. Morgen doen we de weekend evaluatie. Nou al zin in. Donderdag de laatste pillen, dat is wel soort van bijna. Gisteren kwamen er vrienden te eten, best natuurlijk, doen we vaak en ja, ik ken heus veel mensen en ik kan best normaal doen in gezelschap. Maar het geknuffel en constante aanraken kan ik echt even niet verdragen. Meer niet dan normaal al niet. Kan best normaal doen. Ga het nooit worden.

En weer binnen.

Ik ging te rade bij een die verbonden is aan het AZT, maar ik vond dat het niet klikte tussen ons, nu zoek ik elders hulp. Ook volg ik groepsessies bij het CGG. Ook naar de herstelacademie ga ik nog.

Flink wat werk verricht. Alles uitgezocht en het huis is gewoon leeg en de berging ook. Voor tussendoor voor mezelf fruit meegenomen en yoghurt met muesli. Even zitten nu en de bus inladen. De laatste lootjes.

Is die psycholoog verbonden aan het AZT? Gewoon een vraag want normaal kun je bij een eerstelijnspsycholoog maar acht sessies doen die terugbetaald worden (als ik mij niet vergis 20 groepssessies). Wat ik fijn vind aan een psycholoog is dat het soms lijkt alsof je maar gewoon aan het babbelen bent, dat je vergeet dat deze ondertussen aan het werken is. Heb er vorig jaar een gezien tussen september en januari en vorige week haar verslag gekregen voor de adviserend geneesheer en dan lees je wel wat ze ondertussen observeren.

Zou dit niet meer samenhangen met het gegeven dat het voor partners of omgeving steeds moeilijker wordt om steeds terug te hopen? Mijn vrouw vond het ook altijd zeer aangenaam als ik een periode minder/niets dronk maar kon uiteindelijk de hoop ook niet meer opbrengen omdat ze telkens had gezien dat het toch weer fout liep. Persoonlijk denk ik niet dat het een focus is op het negatieve maar meer een manier om zichzelf te beschermen.

Tja, de collectieve boodschap zal zo wel duidelijk zijn voor Stroumfke, maar ja, hardleers gedrag heeft nu eenmaal consequenties. Pappen en nathouden kan ook, maar heeft dat dan zin...?

Ik ga wat spullen in een tas gooien en dan brengt c me straks weer terug. Dit weekend ging wat beter dan het vorige, kleine stappen. Het is kut dat c alles weg moet bergen, maar het is wel beter. Better in the safe than sorry. Slecht geslapen, maar ja, wel een paar uur vanochtend. Ik weet dat c inmiddels met onze dochter heeft gebeld, maar hij wil er niet over praten. Dat zegt al genoeg hè? En D belt gewoon mooi niet terug, dus daar kan ik ook niets mee.

Dat is niet wat ik zei m'n beste @bumperjimjuiast omdat je een probleem hebt, vind ik dit ene glas een prestatie.

Nou ga ik weer denken dat ik eigenlijk geen alcoholprobleem heb 😁 Het is makkelijk om 1x 1 glas te drinken. Maar ik kan niet een week lang elke dag 1 glas drinken, dan zit ik aan het eind vd week op veel meer.

Mijn zoon, toen nog zoontje, heeft mij tot zijn 9e drinkend meegemaakt. Dan was ik af en toe na een binge helemaal out. Dat gebeurde een paar keer per jaar, waardoor ik het idee had dat hij er niet veel van meekreeg en dat het geen gevolgen zou hebben. Inmiddels zit hij in zijn master en leidt een heel actief verenigingsleven, maar drinken? No way! Hij behoort tot de kleine minderheid van geheelonthouders op de universiteit. Ik heb hem dat nooit aangeraden; zou hem zelfs de lol gunnen van af en toe helemaal los te gaan (want ja, ook in mijn ogen is een studietijd zonder drank niet 'compleet'). Maar hij drinkt niet en vindt dat helemaal prima. En ik denk dat dat komt door de scènes die hij thuis tot zijn 9e heeft meegekregen, van zijn uitgetelde papa weer eens midden overdag op bed, al meende ik zelf dat dat wel losliep allemaal, destijds. Of ik die geheelonthouding van hem nu als een onbedoeld gunstig gevolg van mijn drankescapades moet zien, daar ben ik nog niet uit, maar @Oskar, ik denk dus eigenlijk wel dat je zoons er iets van meekrijgen en er wellicht op termijn ook gevolgtrekkingen aan zullen verbinden.

Het is natuurlijk niet gewenst enzo, maar ik vind het bizar knap dat je één glas kunt drinken.