Alle activiteit

Misschien, had ik toch beter een Camper kunnen kopen, zo grappig! Mijn aanloop zwerfkat bleef maar onder mijn wielen lopen tijdens de auto uit de garage rijden, dus ik nodigde hem uit om in de auto te komen. Auto uit de garage, dus ik wil hem weer naar buiten laten. En wat doet ie? Hij legt zich lekker neer op de achterbank. Wel heel anders en nog bewuster rijden, maar ik ben gewoon gaan rijden met die kat. En ja hij wilde ook met mij meelopen de winkel in, maar dat vond ik zelf te spannend om met die kat te doen zonder tuigje. Hij is wel gechipt maar dan nog niet wil ik hem niet kwijtraken. Maar super! Ik heb dus ook naast een auto een auto kat! Kei leuk!

Oh dus nu is alles weer in orde. Fijn! 😁

Om even terug te komen op mijn punt van 2 februari. Heeft Renaldo al een uitnodiging gehad om ook over zijn drankmisbruik verleden te mogen praten? Ik kan niet zoveel met een like namelijk en ga ervanuit dat Renaldo het leuk vond dat ik dat zei. Maar nu ik vriendelijk te horen heb gekregen dat ik dat mag en andere ook. Lees ik ook graag de verhalen van anderen terug en jullie reacties daarop. Jep, ik geloof het nog niet echt, dus blijf het op de voet volgen.

dank je

Omdat je bent aangekomen?

Ja, je krijgt haast een plaatsvervangende kater als je zo'n kop ziet. Ziet er echt ongezond uit, zo'n lichaam dat zo graag een glas alcoholvrij water zou willen...

ezelsoren in bibliotheekboeken, brrrrr een van mijn vele ergernissen

liever een bleekneus dan zo'n roodpaarse opgezwollen neus.

Ik had ook altijd zo'n rode kop. Het viel me overigens op dat ik nog steeds zo'n rode kop had op Teams, dus voor het front van alle klanten sta ik er gekleurd op, letterlijk en figuurlijk. Toen ben ik een kwartiertje wezen wroeten in de camera settings van de laptop en hij stond veel te rood ingesteld. Nu ben ik weer gewoon een winterse bleekneus 😝

Ik ben het met je eens @knakker. Ik heb besloten om er niet meer over na te denken. Waarom het zo uit de hand is gelopen, waarom ik niet met mate kan drinken, waarom ik elke keer toch weer begin, waarom ik ben begonnen... Het maakt niet uit, niet meer. Het enige wat ik zeker weet is dat ik er geen controle over heb. Nu niet en nooit meer. Deze keer wil ik het geen aandacht meer geven, want wat je aandacht geeft groeit. Dus geen analyses, geen boeken, geen podcasts, geen gesprekken, geen smoezen, niets.

Er is iets heel onverwachts tussen gekomen. Mijn bril is klaar. Had verwacht dat hij vrijdag pas klaar zou zijn, maar kreeg vanochtend een WhatsApp van hem. Straks dus bril halen. Mijn zoon komt straks ook met m'n kleindochter. Woensdagmiddag he. Dus ja, ik ben in Brabant.

Je kunt niet zeker weten of je bent gaan drinken door zus of zo in je jeugd denk ik. Er zijn hoogstens aannemelijke verklaringen. Die je kunt gebruiken of in twijfel trekken als het je zo uitkomt en daarom is het tricky. Het lijkt me geen oplossing voor het voorkomen van een terugval: dat je precies weet hoe je in elkaar zit en hoe dat zo is gekomen. Ik denk niet dat we het precies kunnen weten. Wat wel zo klaar is als een klontje, is wat je concreet kunt zien: als ik a doe, dan gebeurt er b, en dat heb ik nu al tig keer herhaald. Was ik maar zo volhardend op andere terreinen.

Wat goed!!!

Ik sta inmiddels bijna 10 jaar droog en heb toen ook al vrij snel het gevoel gehad dat de knop echt om was en ik er niet meer over wilde blijven piekeren. In het begin waren er nog af en toe wel wat twijfels, maar dan werd snel minder en voor zover ik nu nog wel eens denk aan opnieuw gaan drinken kan ik dat vrij gemakkelijk van me afschudden. Dan denk ik "Ach, misschien als ik echt oud word nog wel eens, maar dat zien we dan wel." Ik was onlangs nog bij een studentenreünie waar als vanouds fors werd gezopen. Ik nam 0% bier want dat hadden ze daar ook, en zag het maar een beetje aan toen het steeds "vrolijker" en lawaaieriger werd. Ik wist natuurlijk dondersgoed dat ik vroeger net zo meedeed als die gasten nu en dat maakte het juiste gemakkelijker om er nu niet zo'n behoefte aan te krijgen. Been there, done that, dat ken ik nu wel en hoef ik niet meer te herhalen. En aan het eind loop je naar de parkeergarage en rijd je zelf terug naar huis met de auto. Wel zo gemakkelijk.

Herkenbaar idd. Zie het ook bij een collega. Confronterend vind ik het. En kan me eigenlijk ook niet voorstellen dat nooit iemand iets aan mij gemerkt heeft.

Ik had deze middag een gesprek met mijn psychiater, ik heb een serieuze uitbrander gekregen, dat is bijna 18 maanden geleden dat ik nog zo'n reactie van haar kreeg. Vorige keer vond ik het terecht maar nu niet, blijkbaar komt mijn begeleiding veel geloofwaardiger over dan ik.

vandaag 1 week nuchter ik wist wel dat het mij zou lukken als ik bleef proberen

Kultivator, ja of een lading snippers zoals kokosvezels.

Afgelopen maandag was ik de eerste klant bij de tandarts. De assistent was een vrouw van een jaar of 50, had dikke ogen en een rood gelaat. Oooh wat herkende ik mezelf van een paar jaar terug toen ik ook zo op het werk kwam. Er kwam een keer een fotograaf op maandagochtend voor het smoelenboek. Oef, wat een confrontatie steeds als ik die foto zag. Het kan natuurlijk ook een andere oorzaak hebben, het vermoeide opgeblazen gezicht en de rood doorlopen ogen van de tandartsassistente. Maar ik voelde met terugwerkende kracht schaamte, en ook nog eens veroordeling naar die vrouw.

Even vanuit het niets en zonder aanknopingspunt in de gesprekken hier. Maar soms ben ik het gepsychologiseer rondom mijn drankgebruik zo ont-zet-zettend zat. Nou zit ik mij, naar aanleiding van een uitnodiging voor een reünie van de middelbare school, de hele ochtend al af te vragen op welke manier mijn drankgebruik in die periode wortelde, door welke droeve omstandigheden nadien het een vlucht nam, wat de oorzaak is ervan en op welke manier dat doorwerkt in mijn huidige leven. Het hoofd kan daar eindeloos over blijven malen, maar ik geloof niet dat het iets oplevert waar ik wat aan heb. Glashelder is reeds: matig drinken is geen optie meer, en alle pogingen in die richting leveren uiteindelijk slechts narigheid op. De rest is bijzaak en niet relevant. Het denkwerk erover ook. Gewoon verder met mijn leven gewoon, dat wil ik, vrolijk en onbezorgd. En ik denk dat dit beter gaat zonder allerlei praatgroepen en eindeloos individueel geanalyseer.

Ja mooi filmpje. De ijzel des doods, geweldig. Blijf thoes!

😁 Wat een geweldig filmpje @Yvonne

@Spirit, ben je nou inmiddels op weg naar jouw eigen stekkie voor een paar dagen? Even wat afstand nemen en goed nadenken over wat jij nou uiteindelijk wilt en wat mogelijk is?

https://sikkom.nl/nieuws/video-ijzel-des-doods-raast-over-grunn-schaatsen-op-straat-en-drukste-kruispunt-volledig-verlaten-48428895.html Ik meen dat het '79 was en wij op nieuwjaarsdag vanuit de Haarlemmermeer even bij de ouders op bezoek wilden tien kilometer verderop. Het bleek glad te zijn, we kwamen maar heel langzaam vooruit en zagen halverwege kinderen op straat schaatsen.... toen kregen we pas hóe glad het was. ... Maar ja, jeugdige overmoed hè.

Ik vraag me dat ook af. Ik snap er niks van hoe dat bij hun werkt 🤣