Alle activiteit

@Oskar: ik denk ook dat ik een keerpunt heb bereikt, maar net als bij jou trekt de duisternis aan mij. Dat overgeromantiseerde beeld van de getornde en gekwelde die een vlucht zoekt in drank terwijl hij zich probeert te omringen met de muzen.

Mij verwonderd het een beetje dat er zo weinig geschreven wordt over de link tussen drinken en muziek. Als ik nuchter ben kan ik eigenlijk geen muziek meer draaien die ik graag hoor omdat de woede en het verdriet in de muziek voor mij een sterke connectie hebben met drank.

Je beschrijft het goed @Oskar. Zelf vier ik Halloween noch Allerheiligen, maar ik ben me wel bewust van de betekenis en de symboolfunctie. Kerst vier ik dan weer uitgebreid maar niet met de betekenis dat het kinneke geboren is, maar om de overgang van de donkere dagen naar de lichte dagen te vieren. Misschien is dit not done, maar als overtuigde atheïst bezoek ik soms ook misvieringen gewoon omdat religie een belangrijk onderdeel is van onze samenleving en voor velen een constructie is om hun moraal aan op te hangen. Wat helemaal vreemd zal overkomen is dat ik naast verschillende kruisen ook verscheidene beelden van afgoden in mijn huis heb staan.

123

Je beschrijft het mooi @Oskar . Haar leven dooft tergend langzaam uit. Ik had haar zo graag anders gegund. Ze was verdrietig en boos vandaag. Voelt dan ook niet goed dat ze is verhuisd. Maar het ging niet meer. Hopelijk een momentopname en is het morgen weer een beetje beter.

Yvonne

Goedemiddag frummers, Drukke dagen momenteel en ben er niet aan toegekomen om de voorgaande dagen bij te lezen... Maar kom even een bakje neerzetten hier. En iedereen die het momenteel moeilijk heeft wens ik sterkte, hoop dat het binnenkort toch weer wat beter zal gaan.

Dank je Oskar! Ik vind het mooi om te horen dat ik anderen inspireer. En spijtig ja, het biedt ook weer nieuwe mogelijkheden om te groeien en er het beste van te maken (samen met mijn kids).

Dank voor je aardige woorden Mormel, dat waardeer ik.

Hopelijk voel je je snel weer wat beter @Etty

Jongste zoon vandaag uitgevlogen naar het buitenland. Heeft nog wel het meeste van zijn troep hier laten staan, maar wel heerlijk dat hij zijn airfryer mee heeft 😛

Goedemiddag alweer. Je beschrijft precies hoe ik mezelf ook al een tijd voel @Etty . Al een tijd het gevoel dat mijn antidepressiva me niet meer helpen. Voel mezelf zo vlak, alsof ik bijna niks meer voel behalve boosheid en ergernis. Zeg maar dat ik heel graag echt zou willen voelen, desnoods verdriet, maar ik kom er niet bij, misschien vanwege de antidepressiva? Weet het niet goed, binnenkort maar langs de huisarts. Niemand merkt er trouwens iets van. Ik kom gewoon vrolijk over.

Das zeker waar @Oskar maar wat ook erg is zoals me oma berensterk zijn en helemaal in de war raken en weten dat je in de war raakt en je niet meer veilig voelen. Pff vreselijk

Jazeker, maar ik wil eigenlijk zeggen: neem het in je dagelijkse routine op, zoals tandenpoetsen of douchen, om de geest fris te houden en de somberte op afstand.

67.3

78,4

Het liefst zou ik midden in het leven gewoon in één keer dood neervallen. Boem. Klaar. Dan maar geen afscheid. Maar bijna elke kwaal kan tegenwoordig genezen worden. Overal is een pil, een puf, een behandeling voor. We durven niet meer dood. En dan krijg je dit. Het lijf wordt langzaam leeg gewrongen tot het echt niet meer verder kan. Goed. Tot zover mijn vrolijke beschouwing op deze mistige morgen. Fijne dag allen!

Wat ik moeilijk vind om te zien: het tergend langzaam uitdoven van levens. Steeds minder kunnen, steeds minder willen maar toch steeds maar door moeten, want nog niet dood. Op mijn werk is een man die al maanden het spoor volstrekt bijster is. Als hij wakker is is hij aan één stuk door aan het roepen. Wartaal. Deerniswekkend, maar op gegeven moment ga je je er ook aan storen. En dan krijgt hij een oxazepam en slaapt hij een paar uur. En dan wordt hij wakker en gaat hij weer roepen. D.C. al Fine. Hij herkent je niet, hij ziet je niet, hij begrijpt je niet. Maar je lepelt er maar weer wat soep in. Verschrikkelijk vind ik dat.

Sterke @Lika hevtig neem je tijd met alles

Lief dank jullie Beetje naïef was het ook wel deed graag me best op zoek naar waardering en niet gekregen zoals iedereen in het bedrijf in het verleden. Goede les voor dit jaar weer worden weer sterker van ❤️

de frummers die nog meelezen maar niet meer schrijven omdat ze zich gekwetst voelen vaak maar om iets kleins, zoals ruzies vaak ontstaan zo zonde doe jezelf niets te kort zou ik willen zeggen

zo lang de mensen die jij hoog acht en waardeert het maar wel goed doen naar jou @Kaatjee dan weet jij dat je gewaardeerd wordt door de mensen die er toe doen. zoals hier ❤️

knuffel voor wie m nodig heeft vandaag. Jullie voelen soms als verre familie toch even héél dichtbij. En in het lied dat Oslar plaatste raakte een zin me; Ik geef steed minder om méér, en méér om minder. En dat van een wat als een jonge man klinkt.

Een oprukkende lusteloosheid, zich manifesterend in toenemende passiviteit. De neiging om mij steeds verder terug te trekken. Te gaan zwelgen in somberheid. Het is allemaal wat pril en subtiel, en niemand merkt iets aan mij, maar het is onmiskenbaar. Het moet weg omdat deze buien bij mij in het verleden vaak eindigden in drank. Melancholie en triestheid en alles mág er uiteraard best zijn, en zijn een bepalend deel van mijn karakter en het leven. Maar het kan mij soms opvreten. En dat is niet nodig. Niet in die mate althans. Alles komt aan op doseren. En dat is best lastig voor een mateloze. Dus ik ga eens wat aan de knoppen draaien.