Alle activiteit

Vanmorgen met de psych verder gepraat over de gewone, neutrale dag. Gepraat over de angst en spanning die er altijd was. Hoe er altijd wel iets verkeerd was, ik altijd wel iets fout deed, waardoor de straf toch altijd wel kwam. Voorzichtig langs herinneringen gelopen, hier en daar iets aangeraakt. Soms de hardnekkige weigering me aan de regels te houden, het was toch nooit goed. De angst en stress voel ik nog steeds, soms meer, soms minder. Nu, in dit proces, weer heel actueel. Wist je, zei ik vanmiddag tegen R, toen we het over de therapie hadden, wist je dat ik op een provocerende manier adem kan halen?

Wat mij betreft spot on @Oskar Vanavond een Indiase curry. Wat zouden ze daar precies mee bedoelen?

Oh, ik denk wel dat iedereen die een psycholoog nodig heeft knettergek is. Maar het is wel reuze in de mode. Het grapje in mijn studententijd was: als je psychologie studeert heb je moeite met jezelf, als je sociologie studeert moeite met de wereld, en als je filosofie studeert moeite met allebei.

181 dagen zonder alcohol 113 zonder tabak Het tweede is een persoonlijk record. Wat mij zo opvalt aan het stoppen met roken is dat ik er zo ontzettend veel socialer van wordt. Waar ik jarenlang toch vaak schichtig door het leven maak ik nu overal gezellig praatjes. De sigaret had ooit de functie om mijzelf een beetje een houding te geven als ik mij ongemakkelijk voelde. In kroegen waar men danste en ik maar een beetje dommig aan de rand van de dansvloer stond. Als je een sigaret opstak dan was je tenminste ergens mee bezig. Maar dat was 35 jaar geleden. In de tussentijd heb ik ook wel wat sociale vaardigheden opgedaan. Maar gek genoeg schoot ik voor een deel toch steeds weer in die oude rol als ik rookte. De mensen ontvluchten. Weg, weg, weg. Nu maak ik gewoon een praatje. En dat blijkt warempel best leuk om te doen. Met ook nog die alcohol erbij heb ik soms de indruk dat mijn leven 35 jaar lang op de pauzeknop heeft gestaan.

Vrouwen komen van Venus, dat boek over de maanlanding is dus inderdaad weggegooid geld. Bestaat er niet iets als een Venuslanding? Misschien wordt daar wel iets in uitgelegd over vrouwen?

2x herkenning danku

Een oud vriendinnetje van mij is psychologe, dat mens is knettergek. Volgens mij hebben bijna alle psychologen ook weer psychologen nodig, haha. (Oke, en hiermee bedoel ik dus niet dat iedereen die een psycholoog nodig heeft knettergek is, just saying...)

Ik heb dat ook voortdurend met de mijne. Dat ik dat denk. Hoe meer ik van mijzelf prijsgeef, hoe meer gelijktijdig de overtuiging opkomt dat ze mij raar, of moeilijk of vervelend vindt. Maar mijn inschatting is intussen dat het tussen mijn eigen oren zit. Het is heerlijk om een positief zelfbeeld te hebben.

Leuk @bumperjim: trommelen. Muziek is een fijne uitlaatklep. Sinds kort zit mijn oudste zoon ook op drumles. Dat vind ik een prettig idee. Hij torst ook een boel introverte somberte met zich mee. Dan is het mooi dat hij zich ergens kan uitleven. Ik speel ook met de gedachte. Van mijn 11e tot mijn 14e zat ik op pianoles. Dat moest. Heb je al piano gespeeld vandaag, Oskar? Dat doodde elke muzikale vreugde. Nu betreur ik dat. Tot dusver dacht ik dan altijd: wat jammer dat ik dat vroeger niet heb doorgezet. Maar het kan nu natuurlijk ook gewoon. Ik ben nog lang niet dood. Mijn droom is: een glanzend zwarte vleugel in de woonkamer, waarachter ik kan neerploffen om de Mondschein sonate te spelen als ik loom thuis kom van mijn werk.

Ja. dat is een mooi stukje herkenbaarheid voor de matelozen hier @Yvonne. Ik hoorde een keer een verhaal van Paul de Leeuw. Die had koude macaroni als guilty pleasure. De restjes werden daarom na de maaltijd ook in de vuilnisbak gedaan. Maar dat was niet voldoende. Omdat hij zichzelf kende gooide hij er ook altijd nog wat glorix overheen. Ik heb dat vooral altijd met sigaretten gehad. Hoeveel pakjes ik daar wel niet half opgerookt van heb weggegooid. Maar soms was ik ook zo wanhopig dat ik die dan in het donker weer het uit die prullenbak ging vissen. God, wat voelde ik me dan een zwerver.

Ik vind het fantastisch hoe hier dingen gedeeld worden die mensen in het 'echte' leven liever geheim houden. Zoals vanmorgen @Yvonne met het bugle verhaal. Dat geeft zo'n gevoel van verbinding. Dankjewel daarvoor Yvonne en alle anderen die zo gul hun (kwetsbare) leven delen ❤️

Hoi Dagpact: Mormel Musashi 🗻 Yvonne kaatje 🌺 Quinn Marjolijn

Gesprek met de psychologe verliep moeilijk, heb het gevoel dat ze van mij af wilt. Kijktip, al denk ik wel dat je in Nederland een vpn nodig hebt: https://www.vrt.be/vrtmax/a-z/kristel/1/kristel-s1a1/

Een bugle is een hoorntje, dat zag ik wel. Maar het is dus een klaroen. En het is in 1964 door een voedselwetenschapper in de USA uitgevonden. Zo dan weet je dat ook. Het is de week tegen verspilling, wisten jullie dat? Dus vanavond eet ik restjes. Nee, niet van chips.

Haal de drank weg en er is geen probleem? Sja dat blijven altijd moeilijke discussies.

M'n hoofd is een beetje op de hobbel. En buggles liggen hier nooit dagen. Lekker met kruidenboter, of paturain of heksenkaas of guacemole of brie of... goed, op zoek naar buggles. Dagpact: Mormel Musashi 🗻 Yvonne kaatje 🌺 Quinn

tja als je alleen al kijkt wat supporters van voetbal soms aanrichten na teveel drank. Maar ik heb een vriendin van wie de man dus op de manier uit t AD stuk van de dijk af is gerold en later gered door ambu en politie. Hersenbeschadiging, jarenlang heeft vriendin een soort van mantelzorgfunktie gehad, maar zijn karakter was ook agressief geworden en ze hield het niet vol, is gescheiden, maar gaat nog steeds wekelijks rotzooi ruimen en poetsen, uit een soort van schuldgevoel (vul ik in) en uit mededogen ook. Gelukkig heeft ze haar eigen leven nu wel op de rails, maar wat een leed, ook hun kinderen waren hun vader kwijt, financieel was het een ramp, en dat allemaal omdat hij zijn drankprobleem niet in kon zien en onverantwoordelijk ermee omging. En dan hadden we niet echt gedacht vanuit de hulpverleners kant. Of wat het de maatschappij kost allemaal.

Maar het artikel in AD kan mensen wel laten nadenken over de gevolgen. Ook voor mensen die niet worstelen. Het is natuurlijk ook triest dat er zoveel mensen zich letterlijk kapot drinken.

Ik ben aan het lezen: Vrede met je verslaving van psycholoog Gijs Jansen. Leest heel prettig. Uitleg over dopamine, verantwoordelijkheid, keuzes maken, ACT (acceptance and commitment therapy). En hij spreekt de lezer direct aan, het lijkt meer een podcast. Ik heb hem als luisterboek.

Goed idee om die zaterdagavond patiënten te testen op alcohol en de cijfers bij te houden. Lijkt me nuttige informatie. Je zou zeggen dat het verwijtbare kosten zijn (zo is de teneur van het artikel wel een beetje), maar dat blijft natuurlijk erg moeilijk te bepalen. Er zijn ook mensen die op een andere totaal onverantwoorde manier handelen en ongelukken maken.

En nu heb ik zin in bugles Maar ik heb dezelfde tactiek als Etty, niks in huis. Dan maar een augurk.

Dat lijkt me erg leuk, zo'n drumband. Lekkere energie. Over energie gesproken, ik word al moe als ik aan de triatlon van LJ denk. Zwemmen, yoga en volley op één dag? Ik ben wat administratie aan het doen thuis, maar er zijn steeds weer ergens in de straat werklui bezig. Zijn mijn buren klaar, beginnen de achterburen met zagen en slijpen. Noisecancelling ON.

Och, lieverd. Dat is vreselijk met je kat. Moet ik dus echt niet aan denken dat eentje van mij zou weglopen. Als een kat lang genoeg bij je is geweest dan vindt ze heel vaak haar weg zelf wel terug naar huis. Ik hoop dat dat bij jou ook zo gaat. Mij is ook een keertje eentje weggelopen. Ik heb toen, met het blik kattensnoepjes rammelend, door de hele buurt gelopen. Toen ik uren later weer thuis kwam zat ze doodleuk voor de deur. Ik duim voor je dat ze gauw weer terugkomt bij je. En, meen je dat echt met die kleding? Lief van je, hoor! Nou ja, goed advies hoef je van mij niet te verwachten, ik ben gedeeltelijk kleurenblind. En wat mezelf betreft hou ik het altijd op spijkerbroek en simpel T-shirt. En op zondag wel met onderbroek en sokken. Maar verder ga ik niet.

Ik weet niet of ik het een ruk dag mag noemen, want ik heb zelden dagen dat het heel de tijd goed verloopt. De film was Dream Scenario (op Prime). Ze zeggen horror maar het was meer tragiekomedie. Krijgt redelijk goede commentaar al vond ik hem zelf middelmatig. Voor zij die de serie gezien hebben: paar dagen geleden een aflevering van het tweede seizoen van The Bear gezien, waarin het ging over een uiterst hectisch kerstfeest. Al ben ik alleen op normale familiefeesten geweest, dat camerawerk, de drama, de hectiek... dat is mijn gevoel als autist bij een gewoon feestje. Daarom ook dat mijn sociaal leven uiterst minimaal is.