Slaap zacht lieverds! Ik ga helder de nacht in.

Een vermoeiende dag hier.

Morgen wordt het ook druk.

Even nu toegeven aan moeheid, tv en thee.

Droog dus.

 

Trusten allemaal!

Welterusten mensen. Dat morgen een betere dag mag worden.

Morgen een betere dag, dat kan haast niet anders, geloof ik. Tot morgen Quinn, geslepen potloden, las ik ergens.

Gummetje erbij, schone lei.

Trusten Smart, en Lika en Lars en iedereen.

(Práchtig was I, Daniël Blake, hè? Ik was er kapot van.)

Hé tomtom zie ik, hoe gaat het met je?

Beter. En dat alleen maar door 1 ding niet te doen en dat is die eerste niet nemen.

Vanavond naar mijn meeting geweest, geeft toch weer energie. En de rest, dat moet maar komen. Ik doe mijn best en...

Ik ga slapen, thx voor asking Basta en welterusten allen!

Ik heb ook even gauw teruggelezen, klinkt hoopgevend.

Welterusten, morgen begint de rest, fijn!

Gewoon een stomme gedachte, zou je als mens vol kunnen raken van iets waardoor je daar geen ruimte meer voor hebt?

Volgens mij wel, want ik merk dat ik momenteel helemaal niks kan met verdrietige berichten en problemen, ik negeer ze dan ook maar. Omdat ik er geen goed voelende reactie voor heb. Tenminste zo voelt dat.

En Rapilos, vind ik niet leuk om te doen. Want voel echt wel met je mee en denk maar steeds aan de woorden die mijn moeder bij het verlies van haar moeder tegen me zei.

Je moeder verliezen is naast je kinderen verliezen wel het ergste wat er is.

Daardoor zit ik eigenlijk nu zo op mijn moeder. Maar daar heb jij niks aan nu.

 

Toch put ik nu meer energie uit, levens berichtjes. Een vriendin die in verwachting is van de tweede, die bij de eerste echt heel veel moeite moest doen om deze te krijgen. En deze dus spontaan komt eigenlijk. Vrienden die eindelijk een nieuw huis hebben gekocht na jaren te wonen op een plek die niet goed voelde.

Daar heb ik nu meer ruimte voor en kan ik spontaan op reageren dan verdrietige berichten, daar zit ik een beetje vol van denk ik dan.

 

Kan er wel nog meer over zeggen maar dan ben ik morgen nog niet klaar.

Voor mezelf is het wel duidelijk dat ik dus grenzen heb in mijn incasseringsvermogen en in mijn reactie vermogen. Hoe graag ik het ook niet wil, maar dat is blijkbaar mijn zelfbeschermingsmechanisme. Stil vallen op bepaalde punten.

Jannigje dank je wel. Vind het lastig om te ondersteunen. Net of je zelf zo goed bezig bent of zo iets.

Weet je Lars, juist door wat jij meemaakt, kun jij juist wel dingen zeggen. Je zegt het ook niet vanuit een ivoren toren, je zegt het als iemand die weet hoe het is en hoe het voelt. En als iemand die weet hoe het niet moet, omdat je dat zelf aan de lijve hebt ondervonden.

Dus wat mij betreft heb jij wel degelijk recht van spreken.

Welterusten allemaal.

Voor Rapilos

hoop dat je naast herrie ook de boodschap hoort.

Spud :-) ben je zomaar tóch aan het reageren en nog heel lief ook.

Tja, maf hè hoe het werkt.

Eerst eruit flappen wat je op je lever hebt en dan heb je in ene weer ruimte om toch iets te doen of te zeggen.

Dat is wel een beetje zoals ik in elkaar zit geloof ik.

Stoompannetje of zo, af en toe het deksel lichten dan suddert het niet al teveel.