Huilen?  

Hebben ze daareen boksbal? Die helpt mij wel eens in dit soort buien.

 

Daar hebben ze "daar" toch therapeuten voor.

 

Een counselor in de behandeling die ik destijds deed was in z'n vrije tijd bokser.

Had ik nooit achter hem gezocht, rustige, bedachtzame jonge vent. Kon je ook helemaal niet aan hem zien.. gaaf uiterlijk.

Kwam, zei hij, doordat hij een goeie bokser is.

Is er 'daar' wel iemand die weet hoe je je nu voelt?

Lars, ik volg je hoor, ook al ben ik wat stiller als anders...

 

Als ik zowat ontplof, dan komt dat omdat de dingen niet gaan zoals ik ze zou willen.

Was of is dat bij jou ook zo?

 

Kanonne... brrr...

Vertel je hoe dat gevoel ook weer verdween? Praat je dan op jezelf in? Zoek je afleiding?

 

Hoop in elk geval dat je eruit komt!

Ik vergelijk het leven wel eens met een grote legpuzzel. Zónder voorbeeld. Je krijgt alle stukjes en moet daar een plaatje van maken.

Net als je denkt dat je het bijna voor elkaar hebt is er iets dat alle, of vele stukjes weer door elkaar husselt.

Daar kun je op twee manieren naar kijken:

- een onmogelijke opgave om dat plaatje compleet te maken, ik maak er een puinhoop van, ik raak gefrustreerd, of

- alle stukjes zijn aanwezig. De volgorde is niet zo belangrijk, ze zijn er. Ik ben compleet.

 

Ik kies voor de tweede optie. Mijn leven is altijd compleet, ook al liggen alle stukjes op een onoverzichtelijke hoop.

Soms heb ik een stukje overzicht over wat ik denk dat mijn leven moet zijn. Maar meestal moet ik er

gewoon op vertrouwen dat mijn leven compleet is, ook al snap ik er geen biet van.

Soms vallen stukjes op hun plaats, maar een ander stukje kan dan weer mijn aandacht afleiden van wat ik dacht te zien.

 

Het is niet zo belangrijk dat mijn puzzel afkomt. Het ermee bezig zijn is beloning op zich.

Ik denk wel eens dat mijn voorbeeldplaatje een plaatje is van een puinhoop aan puzzelstukjes. Dat mijn leven zó bedoeld is.

 

Vanuit dit gezichtspunt gezien wens ik je nog een mooie puzzeltijd toe, Lars.

 

Ach, dit vind ik zo mooi en zou ik wel op mijn eigen draadje willen hebben.

 

Je kunt jezelf ook als legpuzzel zien vind ik. Dank je wel Koh!

Geduld. Alle punten die je noemt hebben tijd nodig.

Splits ze uit. Schrijf het op.

 

Zo'n grote trek lijkt erg op de honger naar meer-willen-weten!

en dat komt heus...

Ach, dit vind ik zo mooi en zou ik wel op mijn eigen draadje willen hebben.

 

 

Je mag 't kopiëren, overtypen, wat dan ook, hoor. Er rust geen copyright op.

Alles wat ik hier neertyp is voor en van iedereen.

Ik denk alles bij elkaar. Ben je bezig met vroeger gaat ze het hoekje om. Ik heb vragen. Ik wil het waarom weten. Mijn zussen die niet helpend zijn. Mijn jongste dochter die naar buitenland wil om te werken. Heb mijn ex gezien dat doet zeer. Schreef ik van de week dat de trek minder was. Nu volop aanwezig.

 

Bij trek eerst nadenken, Lars. Niet piekeren maar de "ergheid" wegnemen.

Alles waar je niet meer achter kunt komen wegstrepen.

Alles waar anderen je niet mee willen/kunnen helpen de tijd geven.

De puzzelstukjes zullen, indien nodig, op HUN tijd op hun plek vallen.

Trek duidt op controle, overzicht willen hebben terwijl het niet de juiste tijd daarvoor is.

Onrust, de basis voor trek, wordt alleen rust als je de eenvoud van alles kunt zien.

De eenvoud zit 'm in "het is nou eenmaal zoals het is"... niet in verzet hiertegen.

Eenvoudig en tegelijk zo ingewikkeld maar wel waar.

Niet stoer..dat is ook angst, toegeven aan angst en vluchten voor datgene dat je bang maakt.

Je emoties waarschijnlijk, die je juist nu voelt

Ik zou het heel raar vinden als je na de afgelopen dagen níét de neiging zou hebben om te drinken en te vluchten. En ik heb groot respect voor wat je de afgelopen week hebt gedaan.

Je zo nog wel eens moeilijke dagen tegemoet kunnen gaan. Alweer. En ik zou het niet gek vinden als de moed je in de schoenen zinkt. Maar. Je hebt keihard bewezen dat je moeilijke periodes aan kan. En dat je daardoor groeit.

Zet m op. Blijf groeien. Als je de komende week door komt dan ben je echt een forse stap verder.

Lars je hebt het moeilijk en je bent geen *.

En wat is vrijheid als alcohol je baas is?

Maar niet gek dat je hieraan denkt in deze situatie.

Trots op je

7 oktober 201610 jr. bewerkt door moderator

De arts ziet misschien wèl hoe ver je

toch ook, intussen al bent Lars?

Vrijheid is weg kunnen en naar een winkel (?) gaan. Vrijheid staat gelijk aan (mogen/kunnen) drinken.

Alles staat in het licht van drank. Ik ben alcoholist.

Uitdaging?

Die vrijheid heb ik.

Ik heb de vrijheid om m'n leven te maken (moeilijk) of te breken (makkelijk).

Consequenties??? Ach, wat nou consequenties.. kan mij dat schelen. Stom volwassen gedoe.

Ik ben alcoholist. Ik heb het moeilijk. Kan ik er wat aan doen?

 

JA.

 

Maar alleen als ik dat zélf wil.

Zélf wil.

Zélf wil.

Zélf wil.

Open sta voor ANDERS. Oude persoonlijke normen en waarden loslaat. Die hebben me gebracht waar ik niet wilde zijn.

 

Alleen als ik me realiseer dat mijn keuze voor een moeilijk leven zonder alcohol mijn EIGEN keuze is.

Dan maakt het niet uit waar ik ben, met/bij wie ik ben. Dan ben ik zo vrij als een vogel.

7 oktober 201610 jr. bewerkt door Kohtje

verdorie Lars

Ik vind het naar voor je dat je je nu zo slecht voelt

Ja Lars, konden we maar wat voor je doen...

Hou vol Lars. De meeste ellende komt vanzelf, maar gaat ook vanzelf weg. Door blijven ademen. Engelsen zeggen: hang in there.

Ja..hang in there

Wij blijven bij je

Sterkte Lars, je moet ellende door om er beter uit te komen, zeggen ze. En dat voelen iets goeds is, iets om te ondergaan.

Sterkte Lars

 

 

 

..................     en een kalm weekend

Mooie ontwikkeling ook al voelt het rot

mooi hoe het lichaam dat doet

grote schoonmaak houden, daarna de geest

vertrouw er maar op Lars, komt goed

Ik hoop dat ze komen !

Van harte gefeliciteerd met die stap Lars, vragen om wat je graag wilt en nodig hebt. Hoop dat ze kunnen komen en je de welverdiende knuffels krijgt.

En of welverdiend, dat bepalen wij wel