Donderdag 28-5-2026

[Musashi]

Goeiemorgen!

Op naar Tokyo vandaag, het zit er bijna op. Het gesprek op draadje van Kaatje doet verder mijmeren. Want ook bij mij speelt dat wel, als vrouw, als echtgenote, als moeder. Ik was altijd heel vrijgevochten maar had toch de indruk dat dit mannen/ jongens weerhield om een relatie met mij mogelijk te achten. Verantwoordelijkheid, verwachtingen, zorgen voor, het zit er als vrouw toch ergens ingebakken dat het zo hoort en dat je je moet verantwoorden als je helemaal voor jezelf en je ambities wilt kiezen. Het schuldgevoel dat tussen je eigen oren zit maar toch hardnekkig is. Je eigen weg gaan combineren met de focus op je gezin. Het blijft toch een moeilijk evenwicht voor mezelf ook. Hoewel m’n man me alleen maar aanmoedigt om mn ding te doen, voel ik me daar wel schuldig over en zit ik mezelf daar ook wel in de weg. De echte zorgjaren zijn in feite ook maar zo kort en daar wil ik ook wel graag en bewust voor kiezen en tegelijk speelt de schrik dat het daarna ook te laat is om nog ambities waar te maken….

Soit, Mt Fuji en Tokyo dus. Duim maar mee dat het niet te bewolkt is vandaag!

Fijne dag allemaal! 🗻

[Mormel]

Maak er alvast een fijne dag van. 
Is het schuldgevoel ook niet wat gekoppeld aan fomo? De gedachte dat je alles moet doen? 

[Musashi]

Eerder het gevoel te moeten tegemoet komen aan de verwachtingen die ik denk dat anderen van me hebben, denk ik.

1 uur geleden bewerkt door Musashi

[Mormel]

38 minuten geleden zei Musashi:

Eerder het gevoel te moeten tegemoet komen aan de verwachtingen die ik denk dat anderen van me hebben, denk ik.

Dat is een spijtig gevoel, misschien moet je dit meer in rijm beginnen brengen met de verwachtingen die je hebt voor jezelf. 
Het duurt nog wat uurtjes voor het dagpact opent, als je dit nog leest zou je dan een foto kunnen plaatsen van je ontbijt? 
Veel plezier alvast.