Oei Jim, wat een herkenbaar probleem vind je niet?
ben jij min of meer van jouw verslaving af, en dan heb je echt veel last van die van je partner.
Zou jij je hebben laten dwingen de fles te laten staan? Ik niet. Die keus moet uit jezelf komen, en die knop moet bij haarzelf om dus.
Wat e wel kunt zeggen en vragen is wat jij er lastig aan vindt, wat jij anders zou willen en hoe je haar kunt helpen, als ze dat wil.
Verslavingen zijn zeer hardnekkig. Haar spelletjes verslaving zal korter van aard zijn dan jouw drinken denk ik, want zoveel jaar bestaat dit allemaal nog niet met de pc.
Maar evengoed, is het zeer hardnekkig, zeer niet sociaal, en ik denk op den duur ook zeer schadelijk voor haar zelf, en de relatie.
En net als andere middelen, een vlucht, verdoving, kompensatie voor iets anders waarschijnlijk.
En we kunnen niet verwachten dat als wij eenmaal zover zijn dat we ons boeltje op orde hebben, dat de ander niet een eigen pad mag lopen, qua tijd, manier waarop en keuze.
Bittere pil, maar nu zie je wel wat er mis is. Dit kun je benoemen op een moment dat zij er ontvankelijk voor is. Bij mij werkt het goed om een wandeling te maken als ik iets zwaars wil bespreken. Dan leidt er weinig materieels af, je hoeft de ander niet persé klem te zetten, door aankijken bijvoorbeeld, antwoord te verlangen (eisen) en zeker geen verwijten/ruzie te maken. Maar het is wel nodig dat er iets in gang gezet mag worden. Jullie hebben een relatie die het de moeite waard maakt ervoor te blijven gaan, zal ook zij hopelijk vinden.
En ja die heeft dus onderhoud nodig, nieuwe impulsen, konfrontaties soms ook, niets is vanzelfsprekend. Stel dat een van jullie zou horen nog 1/2 jaar te leven te hebben, wat zou je dan nu anders doen/willen. Een soort van bucketlist in de relatie dus.