lady jane

ik reageerde meer op Francoise en zeker niet uit kritiek hoor, ik bedoelde het als hoopgevend. Mijn zoon had ik ooit bijna opgegeven, of geaccepteerd dat het niet beter kon worden. En bij haar heb ik ook niet de indruk dat zij mij anders leest dan ik het bedoel. Misschien gebruiken vrouwen andere taal onderling? Ik weet het niet goed, maar schrik soms wel van de misverstanden op adb. En van de invullingen over en weer. Jammer, we horen geen toon en zwart op wit lezen lijkt meteen een waarheid te zijn. Maar dan wel ieder zijn/haar eigen waarheid he, met eigen rugzakjes, ervaringen en gekwetstheden. Volgens mij bedoelen we het allemaal gewoon goed, ook hier.

goedbedoeld advies meis, daar lijd ik ook aan vaak

en juist met bewustwording en kleine stapjes maken kunnen we wel veranderen, oud en jong, met en zonder autisme. Mijn zoon doet momenteel een opleiding social work(!) om jongeren met autisme te gaan begeleiden en is super gemotiveerd. Na 20 jaar is de capuchon af. Hij heeft het moeilijker dan anderen, maar er zijn veel drop outs van school en zoonlief doet het erg goed. Zijn vrijw.werkgever heeft hem al gevraagd dat werk als stageplek te blijven doen, zo tevreden zijn ze over hem. En zijn zelfvertrouwen groeit nu natuurlijk ook. Hij krijgt zo structuur en leert zijn eigenwijsheid om te buigen, want ja regels zijn er nu ook voor hem. Ups en downs, net als iedereen, en hij kan met veel meer omgaan dan hij en wij eerder dachten. Ik ben zo trots op hem. Alleen bang dat het te snel gaat, m aar daar is hij zich zelf ook van bewust gelukkig. Autisme is dus ook geen excuus om achter te verschuilen, net zo min als verslaving of andere stoornissen. Het gaat om bewustwording en de motivatie om daar actie op te zetten, dan komt oogsten en doorzetten.

Nou @Mariposa ik ken er die nu dikker zijn dan voor dat dieet. En een die het nog volgt jaagt mij de sauna uit, ik word misselijk van zijn zweetlucht. Ik vraag me ook oprecht af of en hoe lang zoiets gezond is. Uiteindelijk moeten we toch de discipline aanleren gevarieerd en gematigder te eten. Dan is er ook meer kans dat het zo kan blijven. Maar zoals met drank; I want it all and I want it now. Laat Renaldo maar beter naar dietist en psych luisteren, die kennen hem en weten wat hij aan kan.

Ik heb een campingstelletje gekocht met 6 tankjes en een klein licht pannetje, kook en verwarm nog op gas, maar ook 1 inductiepit als reserve. Eten is heilig hier. In Berlijn hebben 20.000 mensen net weer stroom en verwarming, gelukkig voor hen. Dat wordt voorlopig niet meer eens vanzelfsprekend iets.

mijn saunavriendin is vandaag 70 geworden en vroeg me net of ze haar zelfgemaakte monchou-taart in kan vriezen heeft iemand daar hier ervaring mee? Iedereen heeft afgezegd voor vandaag.

Wat een witte wereld in de war he. Ieders plannen in de war en weer creatief omgaan met "wat nu" ?

lieve Flavieke, jouw moeder kijkt de dood in de ogen, (hoe deze fase ook gaat aflopen nu) en dan moeten mensen meer naar binnen toe, anders kunnen zij het leven straks niet loslaten. Ze heeft een heel andere beleving nu, dat heeft niets met jou te maken. Voor haar en jouw eigen proces lijkt het me erg belangrijk dat jij contact maakt, aan afscheid nemen went, misschien komen jullie tot een echt gesprek, misschien niet. Maar mocht zij sterven zonder dat jij dit contact herstelt, dan ga jij daar psychisch vast veel last van krijgen. Ook al denk je dat je je erbij hebt neergelegd, dat gemis blijft. Bespreek dit maar met jouw psych, die kent jou beter, dan wij hier. Maar een gemiste kans doet meer pijn, dan een moeizame kans benutten.

goeiemooiemorgen frummers Hier dik pak erbij, het regent nu en zelfs het zwembad is dicht nu. En als het zo nat blijft nodigt dat niet uit voor een wandeling. Snipverkouden ook en lichte hoofdpijn, kortom zielig dus vandaag.

Kun je je broer niet vragen je de situatie te appen/mailen/bellen? En vragen waarom je niet welkom bent? Met welk recht hij dat uitmaakt? Kan je moeder zelf contact opnemen met jou? Kan er iemand bemiddelen voor jou? Veel vragen, maar ik denk dat je die zelf ook wel hebt, toch?

Of is er een tante, buurvrouw, iemand van de plek waar ze nu woont? Misschien is ze zieker dan jij weet nu? Eerst bellen en dan idd vragen of je op bezoek kunt?

voor mij geldt; geen bericht is goed bericht. Sta meer ter ondersteuning op de lijst, of uit gewoonte? voel me altijd wel betrokken, want houd van pacten.

goeiemooiemorgen frummers

wow @Spirit wie had dat ooit gedacht he een paar jaar terug, je hebt het bewezen, ook jij kunt dit, en dat al 2 jaar inmiddels, gefeliciteerd kanjer! (en Stormy is Lucky)

van de NOS site gejat, Amsterdam denk ik, schattig he

Het is alweer aan het dooien, vanmorgen zeker 15 cm sneeuw op de bomen ook, maar het blijft een plaatje nog even. Ik geniet me suf buiten.

Oh mensen wat is de wereld sprookjesachtig mooi momenteel. 1 uur naar het zwembad gelopen, 3/4u gezwommen en 1 uur weer terug. In het park werden volop foto's gemaakt, maar mijn tel. lag thuis dus ik mag straks terug nog. En inmiddels is de lucht wintersportblauw dus nog mooiere foto's ook nog. En ik waande me net op Schier; iedereen groet ineens, ouderen nemen tijd voor een zinnetje extra, slechts 1 fatbike te zien in 2 uur, dat is alleen al klein geluk. En iedereen loopt net als ik met een silly walk. In het zwembad was mijn motoriek perfekt en ik had een baan helemaal alleen, wat een luxe. Nou mijn zussen en ik appen steeds hoe zalig het is met pensioen te zijn en alle tijd te hebben nu buiten. en de blubsy daar denk ik niet aan hoor, die komt vanzelf en gaat ook weer weg.

ook met borderline heb je de mogelijkheid om je verslaving te erkennen op het moment van verleiding zelf. En het is geen excuus om te drinken, echt niet. Je bent echt de enige niet en anderen hier hebben ooit ook gedacht dat ze goede redenen gebruikten om te drinken. Maar dat is nooit zo als je hier schrijft. En echt wilt stoppen. En gaandeweg struikelen we wel eens, maar daar kun je van leren. Dus geen woorden maar daden @flavieke zet m op!

goeiemooiemorgen frummers Hier sneeuwt het alweer volop. Ik kom nergens toe en toch gaan de dagen snel. Wat een rare gewaarwording. Ik had al EHBO en toen ik kinderen kreeg bleek de jongste een echte handenbinder. Qua energie dus en ondernemingslust. Heeft een groot litteken van hete koffie omdat ze ineens op Kerstavond op een stoel kon klimmen in een vakantiehuisje. Wat een schrik en schuldgevoelens. Toen ben ik op kinder EHBO gegaan, want dat is echt anders dan volwassenen helpen. Maar toen ze zich verslikte in een snoepje, niks Heimlich, aan 2 voeten ophaarkop gehouden geschud en op de rug gemept, pfffft en dat werkte ook. Wat een verantwoording soms he, kleinkinderen lijkt me dat ook zo. Dan zijn ze van een ander maar ook indirect van jezelf. goed dat je dit doet @Etty

dit is m Jimbo! Ik dronk ook niet de hoeveelheden die ik hier soms las. Maar was er wel afhankelijk van geworden. Diep van binnen wist ik wel dat er een glijdende schaal omlaag plaats vond maar bewees dan met een vastenkuur dat ik ook zonder kon. Het bleef bij bewijzen, op wilskracht jojo-en en hield me veel te veel bezig in mijn denkwerk. De 0 is zo veel rustiger en geeft echt trots/tevredenheid. Jij bent nu goed bezig met januari, hopelijk zet je door met deze inzichten. Die kelder kan nog wel een flink obstakel worden lijkt me. Misschien kun je daar iets voor plannen deze maand?

Misschien beter alsnog die opname regelen nu. Je bent veel te wisselvallig in wat je schrijft en hoe je denkt @flavieke en die 2 flessen moest je eerst kopen toch? Je hebt een sponsor die je eerst kan bellen. Gooi die achterdeuren dicht en neem echt verantwoording voor je wens om te stoppen. Want onzekerheid, geen nieuws, slecht nieuws, tegenslagen, die zullen altijd op jouw pad komen. Ook op de mijne en die van iedereen. Leren om met slecht nieuws om te gaan kan alleen als je nuchter blijft. Zolang als je blijft toegeven aan wijn vallen er ook geen kwartjes met therapie/gesprekken. Het gaat om daden!

@Koala84 gefeliciteerd, wat ben jij goed bezig!

Nee hoor, gewoon aangekleed om straks te gaan wandelen. Ik wil actief blijven.

karakter is wat je toont wanneer niemand kijkt

Nou ik heb definitief mijn fam. afgezegd voor vandaag. Ik kan er geen NS-stress bij hebben nu en precies op de lijn naar mijn geboorteplaats is wisselstoring. Stel je voor dat ik er wel kom maar niet meer terug kan, brrrrr. Geeft wel rust, lekker thuis blijven cocoonen en dan later wandelen. Zelfs het zwembad is ver fietsen en dus tricky.