lady jane

Nee @renaldo61 maar ik houd van solidairiteit, zoals de arreslee en dan doe ik graag mee. Het eerste dagpact was tussen mijn maatje en mijzelf, blij dat die ook nog dagelijks ontstaat. En bolletje bedacht het weekpact, daar heb ik ook heel lang aan meegedaan. En dan Janneman het jaarpact. Pactverslaving opgelopen hier denk ik.

goeiemooiemorgen frummers hier zit de verloren kilo er ook al weer dubbel aan. Dit weer tovert troosteten naar binnen. 2 x naar appie geweest voor postzegels en 2 x buiten gekomen met een heerlijk kaneelbroodje. En dat zijn de duidelijke kleine zondes, de rest in 2 x zoveel eten. eindelijk ben ik onderdeel van een sprookje; the neverending story................pffffft

Ik heb er geen enkel voorgevoel in, maar ervaar wel wat eng gestoorde geesten daar aan de top. Het zou mij niet verbazen als het uitbreidt en explosief wordt. Maar ik hoop en bid van niet.

Ik had het al snel verteld tegen 2 zussen en voor mij was dat een vorm van sociale controle want ik zag hen alleen op gelegenheden waar drank bi8j kwam kijken. En het werkte wel. Aan mijn vriendinnen vertelde ik het tijdens ons weekendje weg, daar waren zij gewend dat ik bij de nachtbrakers hoorde en die verleiding wilde ik voor zijn. Ook dat beviel goed. Er zijn nu geen nachtbrakers meer tijdens ons jaarlijks weekend weg

Hollandse humor.

ik reageerde meer op Francoise en zeker niet uit kritiek hoor, ik bedoelde het als hoopgevend. Mijn zoon had ik ooit bijna opgegeven, of geaccepteerd dat het niet beter kon worden. En bij haar heb ik ook niet de indruk dat zij mij anders leest dan ik het bedoel. Misschien gebruiken vrouwen andere taal onderling? Ik weet het niet goed, maar schrik soms wel van de misverstanden op adb. En van de invullingen over en weer. Jammer, we horen geen toon en zwart op wit lezen lijkt meteen een waarheid te zijn. Maar dan wel ieder zijn/haar eigen waarheid he, met eigen rugzakjes, ervaringen en gekwetstheden. Volgens mij bedoelen we het allemaal gewoon goed, ook hier.

goedbedoeld advies meis, daar lijd ik ook aan vaak

en juist met bewustwording en kleine stapjes maken kunnen we wel veranderen, oud en jong, met en zonder autisme. Mijn zoon doet momenteel een opleiding social work(!) om jongeren met autisme te gaan begeleiden en is super gemotiveerd. Na 20 jaar is de capuchon af. Hij heeft het moeilijker dan anderen, maar er zijn veel drop outs van school en zoonlief doet het erg goed. Zijn vrijw.werkgever heeft hem al gevraagd dat werk als stageplek te blijven doen, zo tevreden zijn ze over hem. En zijn zelfvertrouwen groeit nu natuurlijk ook. Hij krijgt zo structuur en leert zijn eigenwijsheid om te buigen, want ja regels zijn er nu ook voor hem. Ups en downs, net als iedereen, en hij kan met veel meer omgaan dan hij en wij eerder dachten. Ik ben zo trots op hem. Alleen bang dat het te snel gaat, m aar daar is hij zich zelf ook van bewust gelukkig. Autisme is dus ook geen excuus om achter te verschuilen, net zo min als verslaving of andere stoornissen. Het gaat om bewustwording en de motivatie om daar actie op te zetten, dan komt oogsten en doorzetten.

Nou @Mariposa ik ken er die nu dikker zijn dan voor dat dieet. En een die het nog volgt jaagt mij de sauna uit, ik word misselijk van zijn zweetlucht. Ik vraag me ook oprecht af of en hoe lang zoiets gezond is. Uiteindelijk moeten we toch de discipline aanleren gevarieerd en gematigder te eten. Dan is er ook meer kans dat het zo kan blijven. Maar zoals met drank; I want it all and I want it now. Laat Renaldo maar beter naar dietist en psych luisteren, die kennen hem en weten wat hij aan kan.

Ik heb een campingstelletje gekocht met 6 tankjes en een klein licht pannetje, kook en verwarm nog op gas, maar ook 1 inductiepit als reserve. Eten is heilig hier. In Berlijn hebben 20.000 mensen net weer stroom en verwarming, gelukkig voor hen. Dat wordt voorlopig niet meer eens vanzelfsprekend iets.

mijn saunavriendin is vandaag 70 geworden en vroeg me net of ze haar zelfgemaakte monchou-taart in kan vriezen heeft iemand daar hier ervaring mee? Iedereen heeft afgezegd voor vandaag.

Wat een witte wereld in de war he. Ieders plannen in de war en weer creatief omgaan met "wat nu" ?

lieve Flavieke, jouw moeder kijkt de dood in de ogen, (hoe deze fase ook gaat aflopen nu) en dan moeten mensen meer naar binnen toe, anders kunnen zij het leven straks niet loslaten. Ze heeft een heel andere beleving nu, dat heeft niets met jou te maken. Voor haar en jouw eigen proces lijkt het me erg belangrijk dat jij contact maakt, aan afscheid nemen went, misschien komen jullie tot een echt gesprek, misschien niet. Maar mocht zij sterven zonder dat jij dit contact herstelt, dan ga jij daar psychisch vast veel last van krijgen. Ook al denk je dat je je erbij hebt neergelegd, dat gemis blijft. Bespreek dit maar met jouw psych, die kent jou beter, dan wij hier. Maar een gemiste kans doet meer pijn, dan een moeizame kans benutten.

goeiemooiemorgen frummers Hier dik pak erbij, het regent nu en zelfs het zwembad is dicht nu. En als het zo nat blijft nodigt dat niet uit voor een wandeling. Snipverkouden ook en lichte hoofdpijn, kortom zielig dus vandaag.

Kun je je broer niet vragen je de situatie te appen/mailen/bellen? En vragen waarom je niet welkom bent? Met welk recht hij dat uitmaakt? Kan je moeder zelf contact opnemen met jou? Kan er iemand bemiddelen voor jou? Veel vragen, maar ik denk dat je die zelf ook wel hebt, toch?

Of is er een tante, buurvrouw, iemand van de plek waar ze nu woont? Misschien is ze zieker dan jij weet nu? Eerst bellen en dan idd vragen of je op bezoek kunt?

voor mij geldt; geen bericht is goed bericht. Sta meer ter ondersteuning op de lijst, of uit gewoonte? voel me altijd wel betrokken, want houd van pacten.

goeiemooiemorgen frummers

wow @Spirit wie had dat ooit gedacht he een paar jaar terug, je hebt het bewezen, ook jij kunt dit, en dat al 2 jaar inmiddels, gefeliciteerd kanjer! (en Stormy is Lucky)

van de NOS site gejat, Amsterdam denk ik, schattig he

Het is alweer aan het dooien, vanmorgen zeker 15 cm sneeuw op de bomen ook, maar het blijft een plaatje nog even. Ik geniet me suf buiten.

Oh mensen wat is de wereld sprookjesachtig mooi momenteel. 1 uur naar het zwembad gelopen, 3/4u gezwommen en 1 uur weer terug. In het park werden volop foto's gemaakt, maar mijn tel. lag thuis dus ik mag straks terug nog. En inmiddels is de lucht wintersportblauw dus nog mooiere foto's ook nog. En ik waande me net op Schier; iedereen groet ineens, ouderen nemen tijd voor een zinnetje extra, slechts 1 fatbike te zien in 2 uur, dat is alleen al klein geluk. En iedereen loopt net als ik met een silly walk. In het zwembad was mijn motoriek perfekt en ik had een baan helemaal alleen, wat een luxe. Nou mijn zussen en ik appen steeds hoe zalig het is met pensioen te zijn en alle tijd te hebben nu buiten. en de blubsy daar denk ik niet aan hoor, die komt vanzelf en gaat ook weer weg.

ook met borderline heb je de mogelijkheid om je verslaving te erkennen op het moment van verleiding zelf. En het is geen excuus om te drinken, echt niet. Je bent echt de enige niet en anderen hier hebben ooit ook gedacht dat ze goede redenen gebruikten om te drinken. Maar dat is nooit zo als je hier schrijft. En echt wilt stoppen. En gaandeweg struikelen we wel eens, maar daar kun je van leren. Dus geen woorden maar daden @flavieke zet m op!

goeiemooiemorgen frummers Hier sneeuwt het alweer volop. Ik kom nergens toe en toch gaan de dagen snel. Wat een rare gewaarwording. Ik had al EHBO en toen ik kinderen kreeg bleek de jongste een echte handenbinder. Qua energie dus en ondernemingslust. Heeft een groot litteken van hete koffie omdat ze ineens op Kerstavond op een stoel kon klimmen in een vakantiehuisje. Wat een schrik en schuldgevoelens. Toen ben ik op kinder EHBO gegaan, want dat is echt anders dan volwassenen helpen. Maar toen ze zich verslikte in een snoepje, niks Heimlich, aan 2 voeten ophaarkop gehouden geschud en op de rug gemept, pfffft en dat werkte ook. Wat een verantwoording soms he, kleinkinderen lijkt me dat ook zo. Dan zijn ze van een ander maar ook indirect van jezelf. goed dat je dit doet @Etty