lady jane

Gecondoleerd met het verlies van je moeder @Pytje. Tijd om echt te gaan voelen en rouwen dus. Straks ook echt weer genieten en fier op jezelf zijn. Dan komt er rust en evenwicht. Die drank en gevolgen ervan dat ken je nou wel. Dat hoeft niet weer in de herhaling, toch?

77,4

goeiemooiemorgen frummers. In Coronatijd The Queens Gambit en Le Casa de Papel gezien, die vond ik beiden goed. Maar ergens vind ik dat bingen biks, te verslavend. Terwijl boeken lezen net zo is. En losse films zijn voor mij een uitje, dus ik heb Netflix best snel weer opgezegd.

Yoigithee vond ik heerlijk, maar er waren er heel veel van. En na een vastenkuur smaakte zelfs bambu koffie me prima (voor 1 week ofzo) ik denk dat ik rond jouw tijd ook in dat soort kringen verkeerde. Jaren gekookt met boekjes van Moeder Aarde en zelfs een poos Marco Biotisch. Tot ik daar somber van werd, koken niet meer leuk vond en bleek yang te koken voor mijn exgenoots klachten en mezelf als yin helemaal was voorbijgegaan. Toen was het ook in een klap klaar.

als je moet dan moet je en ben je blij met elke winkel, restaurant of desnoods MacDonalds met een WC, en als je weet waar je kunt toiletteren kun je ook je wandelroute daarop aanpassen, toch? Dus eigenlijk (wat een raar woord is dat toch) ben jij baas over eigen blaas en darmen.

goeiemooiemorgen frummers ook een goede slaper hiero, zalig! Vooral in de winter, 's zomers sta ik gemakkelijker op. Ik wil wel 2 maanden skippen momenteel. Maar ach, die seizoenen in Ned. ik zou ze ook niet willen missen. En wat is het forum fijn om te lezen momenteel

Kennelijk heb je al die drogredenen van toen, nu niet meer nodig @bumperjim de knop lijkt om nu, of .....zoals ??? laatst schreef, ik denk dat je rond de 55+ bent nu? De wijsheid komt blijkbaar echt met de jaren, of je lijf en psyche zijn de drank nu eindelijk echt zat. En dan zat in de goede betekenis he

Nee @renaldo61 maar ik houd van solidairiteit, zoals de arreslee en dan doe ik graag mee. Het eerste dagpact was tussen mijn maatje en mijzelf, blij dat die ook nog dagelijks ontstaat. En bolletje bedacht het weekpact, daar heb ik ook heel lang aan meegedaan. En dan Janneman het jaarpact. Pactverslaving opgelopen hier denk ik.

goeiemooiemorgen frummers hier zit de verloren kilo er ook al weer dubbel aan. Dit weer tovert troosteten naar binnen. 2 x naar appie geweest voor postzegels en 2 x buiten gekomen met een heerlijk kaneelbroodje. En dat zijn de duidelijke kleine zondes, de rest in 2 x zoveel eten. eindelijk ben ik onderdeel van een sprookje; the neverending story................pffffft

Ik heb er geen enkel voorgevoel in, maar ervaar wel wat eng gestoorde geesten daar aan de top. Het zou mij niet verbazen als het uitbreidt en explosief wordt. Maar ik hoop en bid van niet.

Ik had het al snel verteld tegen 2 zussen en voor mij was dat een vorm van sociale controle want ik zag hen alleen op gelegenheden waar drank bi8j kwam kijken. En het werkte wel. Aan mijn vriendinnen vertelde ik het tijdens ons weekendje weg, daar waren zij gewend dat ik bij de nachtbrakers hoorde en die verleiding wilde ik voor zijn. Ook dat beviel goed. Er zijn nu geen nachtbrakers meer tijdens ons jaarlijks weekend weg

Hollandse humor.

ik reageerde meer op Francoise en zeker niet uit kritiek hoor, ik bedoelde het als hoopgevend. Mijn zoon had ik ooit bijna opgegeven, of geaccepteerd dat het niet beter kon worden. En bij haar heb ik ook niet de indruk dat zij mij anders leest dan ik het bedoel. Misschien gebruiken vrouwen andere taal onderling? Ik weet het niet goed, maar schrik soms wel van de misverstanden op adb. En van de invullingen over en weer. Jammer, we horen geen toon en zwart op wit lezen lijkt meteen een waarheid te zijn. Maar dan wel ieder zijn/haar eigen waarheid he, met eigen rugzakjes, ervaringen en gekwetstheden. Volgens mij bedoelen we het allemaal gewoon goed, ook hier.

goedbedoeld advies meis, daar lijd ik ook aan vaak

en juist met bewustwording en kleine stapjes maken kunnen we wel veranderen, oud en jong, met en zonder autisme. Mijn zoon doet momenteel een opleiding social work(!) om jongeren met autisme te gaan begeleiden en is super gemotiveerd. Na 20 jaar is de capuchon af. Hij heeft het moeilijker dan anderen, maar er zijn veel drop outs van school en zoonlief doet het erg goed. Zijn vrijw.werkgever heeft hem al gevraagd dat werk als stageplek te blijven doen, zo tevreden zijn ze over hem. En zijn zelfvertrouwen groeit nu natuurlijk ook. Hij krijgt zo structuur en leert zijn eigenwijsheid om te buigen, want ja regels zijn er nu ook voor hem. Ups en downs, net als iedereen, en hij kan met veel meer omgaan dan hij en wij eerder dachten. Ik ben zo trots op hem. Alleen bang dat het te snel gaat, m aar daar is hij zich zelf ook van bewust gelukkig. Autisme is dus ook geen excuus om achter te verschuilen, net zo min als verslaving of andere stoornissen. Het gaat om bewustwording en de motivatie om daar actie op te zetten, dan komt oogsten en doorzetten.

Nou @Mariposa ik ken er die nu dikker zijn dan voor dat dieet. En een die het nog volgt jaagt mij de sauna uit, ik word misselijk van zijn zweetlucht. Ik vraag me ook oprecht af of en hoe lang zoiets gezond is. Uiteindelijk moeten we toch de discipline aanleren gevarieerd en gematigder te eten. Dan is er ook meer kans dat het zo kan blijven. Maar zoals met drank; I want it all and I want it now. Laat Renaldo maar beter naar dietist en psych luisteren, die kennen hem en weten wat hij aan kan.

Ik heb een campingstelletje gekocht met 6 tankjes en een klein licht pannetje, kook en verwarm nog op gas, maar ook 1 inductiepit als reserve. Eten is heilig hier. In Berlijn hebben 20.000 mensen net weer stroom en verwarming, gelukkig voor hen. Dat wordt voorlopig niet meer eens vanzelfsprekend iets.

mijn saunavriendin is vandaag 70 geworden en vroeg me net of ze haar zelfgemaakte monchou-taart in kan vriezen heeft iemand daar hier ervaring mee? Iedereen heeft afgezegd voor vandaag.

Wat een witte wereld in de war he. Ieders plannen in de war en weer creatief omgaan met "wat nu" ?

lieve Flavieke, jouw moeder kijkt de dood in de ogen, (hoe deze fase ook gaat aflopen nu) en dan moeten mensen meer naar binnen toe, anders kunnen zij het leven straks niet loslaten. Ze heeft een heel andere beleving nu, dat heeft niets met jou te maken. Voor haar en jouw eigen proces lijkt het me erg belangrijk dat jij contact maakt, aan afscheid nemen went, misschien komen jullie tot een echt gesprek, misschien niet. Maar mocht zij sterven zonder dat jij dit contact herstelt, dan ga jij daar psychisch vast veel last van krijgen. Ook al denk je dat je je erbij hebt neergelegd, dat gemis blijft. Bespreek dit maar met jouw psych, die kent jou beter, dan wij hier. Maar een gemiste kans doet meer pijn, dan een moeizame kans benutten.

goeiemooiemorgen frummers Hier dik pak erbij, het regent nu en zelfs het zwembad is dicht nu. En als het zo nat blijft nodigt dat niet uit voor een wandeling. Snipverkouden ook en lichte hoofdpijn, kortom zielig dus vandaag.

Kun je je broer niet vragen je de situatie te appen/mailen/bellen? En vragen waarom je niet welkom bent? Met welk recht hij dat uitmaakt? Kan je moeder zelf contact opnemen met jou? Kan er iemand bemiddelen voor jou? Veel vragen, maar ik denk dat je die zelf ook wel hebt, toch?

Of is er een tante, buurvrouw, iemand van de plek waar ze nu woont? Misschien is ze zieker dan jij weet nu? Eerst bellen en dan idd vragen of je op bezoek kunt?

voor mij geldt; geen bericht is goed bericht. Sta meer ter ondersteuning op de lijst, of uit gewoonte? voel me altijd wel betrokken, want houd van pacten.