Musashi

@Yana wil je geloven dat ik dat (missschien wel bewust) helemaal uit mijn geheugen heb gewist, hoeveel die kostte. Het was nog wel een van de goedkopere in die bekende winkel. Maar dus tja wat kan ik zeggen: te duur om op te drinken? 🤪 En nee, geen groene thee in de namiddag, dat is voorbehouden voor de voormiddag. (Heb ik in mijn hoofd vastgezet). ps wens je ook veel beterschap, blij dat je al aan de beterhand bent en terug kan gaan genieten van de bloemetjes en de bijtjes ❤️ en nu ik toch bezig ben, wil ik ook nog zeggen aan @Quin (mis je!) dat ik deze zomer eindelijk Klara en de zon heb uitgelezen. Het was een prachtige verademing op een hellcruise met mijn moeder en dochter. Maar dat is een ander verhaal waar ik nu zeker niet over ga beginnen of we zijn weer ineens een paar pagina’s verder 😇 maar eerst yoga dus.

Jullie hartelijke wederwelkom vertedert me wel en motiveert me toch om deze dagdraad ook open te doen. Maar dagpact nog in dubio. @knakker en mijn eigen hersenkronkels over mezelf iets gunnen, brachten me mijn laatste thee-aanwinst in gedachten. Ik ben het afgelopen half jaar 2x in Japan geweest, en heb mezelf daar een toptheetje gegund. Allez ja, het kopen ervan toch al, het opdrinken gun ik mezelf (nog) niet. Te kostbaar, te exclusief, te authentiek, te vanalles en nog wat. (Ik voel me trouwens gegeneerd om dit allemaal te schrijven nav de opmerking van Yvonne ivm de kerstkaartjes. Maar ik hou me sterk nu dat dat ook is wie ik ben, dat dat er ook mag zijn, dat ik dat niet hoef te verstoppen en er mee moet leren leven dat anderen er wel iets van zullen vinden) Soit, ik weeg dit af tegen restjes wijn in de koelkast, overschot van het verjaardagsfeestje van m’n dochter afgelopen zondag. Die restjes zijn niet het probleem, twee glazen Max denk ik. Maar de resterende 3 flessen wijn en 1 fles porto zullen daarna ook wel beginnen lonken naar mij, en daar heb ik nu geen zin in. Overschot als in: ik ga er bij feestjes altijd (voor de zekerheid) van uit dat iedereen zoveel drinkt als ikzelf maar dat is achteraf al meermaals een ontnuchterende ervaring gebleken… Anyways, bij namiddag hoort bij mij in principe geen groene thee, dus eigenlijk weegt het ook al niet op en zit ik voor nu eerst nog aan de gember-citroen-tijm thee (heb last van verkoudheid ook). Misschien dat van uitstel wel afstel komt? ps. Had ik al gezegd dat bij mij alles/niets is. Voor wie het had gemist, mag dit bericht wel duidelijk maken dat vooral ook mijn eigen gedachten nogal veel en overweldigend kunnen zijn…😃

Zacht en lief zijn voor mezelf ben ik aan het leren en oefenen. Het helpt mij enorm om niet te vervallen in de extremen van alles of niets. Want als niets niet meer niets is, wordt het anders meteen alles. Vanuit de foert-houding: ‘het is toch allemaal al naar de knoppen’.

@knakker hihi was het maar waar hè. Eens goed zeiken (heeft bij ons ook een dubbele betekenis - bij jullie ook?) kan de druk er ook wel eens afnemen 😅 Als Nederlands vertaling van foert (heb ik niet) maar moet ik direct aan dit liedje denken. En dan met name de eerste twee zinnen. Oh my, wat was ik als kind ook verliefd op die jongen! 🥰 en sorry ook, schrijven zonder emojis kan ik ook niet (meer) 😆 Voor de rest ben ik ook wel een alles-of niets persoon. Ik kan nogal snel in overdrive gaan. Door gisteren hier een bericht(je) te schrijven, kan ik heel gemakkelijk weer gaan overdrijven. Zo stond ik vanmorgen op met het idee om me op het dagpact te zetten. Woensdag is een dag ‘dat het mag’ maar ik bedacht me ook dat ‘mezelf iets gunnen’, eigenlijk net zou zijn om niet te drinken ipv wel. Ik schrijf daarom ook maar even hier, dan moet ik de dagdraad van vandaag niet open doen en blijven de opties nog even open. Maar het kriebelt dus wel…

Even om in te pikken, wat paginaruimte te vullen en een hart onder de riem te steken van zij die er niet in slagen om het geheel droog te houden. Ik schreef hier in het begin best wel veel (voor mijn doen van openheid). Toen was ik 1,5 jaar op 0. Nu niet meer en wellicht weerhoudt dat me wel om hier te schrijven maar waarschijnlijk even zeer sociale angst en minderwaardigheidsgevoel dat meespeelt. Update: het gaat niet goed (0) maar ook niet slecht (elke dag). Ik drink nog zo’n 2 a 3 dagen in de week, ongeveer max. een fles wijn per keer (of meer per uitzondering). Ik probeer elke dag yoga te doen en heb tot het begin van de herfst elke ochtend gezwommen in de zwemvijver. ‘s Avonds probeer ik te ontspannen door meditatie of yoga nidra. Ik merk daardoor ook vele voordelen van het niet-drinken en dat motiveert me om het steeds beter te doen. Toch kan ik er niet altijd aan weerstaan, vooral sociale aangelegenheden vallen me nog steeds heel moeilijk. Ik probeer diep te graven in mezelf en mijn problematiek(en) en ik trek er mezelf aan op dat ik mezelf steeds beter leer kennen en beter leer omgaan met mijn grenzen. Toch valt het leven an sich en de impactvolle gebeurtenissen die zich afspelen me wel vaak zwaar, waardoor ik terug grijp naar mijn oude copingmechanismen. Ik probeer hier actief mee aan de slag te gaan maar de foert-houding lonkt nog vaak om de hoek. Ik lees zowat alles wat los hangt en vast zit dus ook dit forum dat bij momenten toch een houvast is voor mij. Tot zover het lezend oog met een uitbarsting van expressie. Dag allemaal.

Met de moed der wanhoop…

Nooit gedacht dat ik dit zou zeggen maar ik heb al drie dagen een katergevoel door de warmte. Alcohol is nu wel het laatste waar ik zin in heb. Dat is dan toch al een meevaller.

Nepotisme is van alle tijden.

Ik kom net van de introductiedag van de (zware) opleiding die ik vanaf september (misschien) zou willen volgen. Ik vond het super interessant en ben geneigd om het te gaan doen maar tegelijkertijd ben ik bang om mezelf weer een nieuwe druk op te leggen, druk waar ik net wat van begin af te kicken (na bijna 3 jaar). Tijd brengt raad zeker, zoals het gezegde ons voor leert?

Ik hoorde op de radio dat zijn boek 12 miljoen (!) keer verkocht werd. Sex verkoopt, blijkt nog maar eens. Denk ik dan, want dat was ook het enige wat ze er verder over zeiden.

Geen filmmuziek. Wel een liedje waarbij ik moest huilen vanochtend in de auto. 😭😭😭

😘 @Oskar

In mijn reeks bleitmuziek bij bleitfilms ☺️

Mood

Ken je deze? 🌹

Ik heb al gehoord dat het ook zomaar gebeurt dat er ‘s nachts spinnen in je mond kruipen. Maar dat is eigenlijk naast de kwestie 😁

Ik hoorde vandaag op een podcast (nog eens) hoe depressie veroorzaakt wordt door voortdurende repressie (of onderdrukking maar dat weet je wel hè) van emoties. Als je de repressie lang genoeg volhoudt krijg je depressie. Het moet er dus uit, dat is (volgens mij) net het signaal dat de depressie je geeft. Maar zelf ken ik het ook maar al te goed: repressie van depressie 😁

Ja daar ben ik al een paar keer in begonnen. Maar ergens in de eerste bladzijden staat toch al dat je het in één ruk moet uitlezen en dan stoppen voor het boek uit is? Ja dan krijg ik het dus al te benauwd en houdt het weer direct op. En dan kan ik weer verder met mezelf verwensen. 🤯😤

Je hebt helemaal gelijk @Freekie. Zwart/wit is ‘easy’. Ik zit vol nuances, dat lijkt vaak mooi en goed maar in opvoeding en verslaving is dat verre van de gemakkelijkste of de beste weg.

Ik blijf leuke uitdagingen zoeken voor mezelf waar ik naar kan uitkijken en waarvoor ik nuchter wil blijven. Zo ben ik nu bezig met een software programma te ontdekken om e-books te maken. Ik wil een soort roadbook maken voor onze vakantie. Maar dan maak ik het soms ook weer te druk in en ga ik weer veel te ver en te diep zodat een ‘welverdiende pauze’ er ook altijd weer insluipt. Ik heb het er precies heel moeilijk mee om mezelf ‘af’ te zetten en ‘gewone’ rust te gunnen.