Yana

☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️

Het zegt allemaal niks, ik was gezond, veel buiten, een relaxed leven en ik eet heel zelden ultra bewerkt voedsel maar wel dagelijks bio groentes uit eigen tuin en de natuur, nauwelijks suiker, ik rook niet, ik drink zelfs geen alcohol, et voilá, ik ben geveld door covid.

Oh, hou alsjeblieft op over 'covid bestaat niet', ik lijd er zo onder. Ik besta! Ik wil zo graag gezien worden, gekoesterd, begrepen.

mijn kunst van de zingende merel 😁

Vandaag heb ik een jaar niet gedronken (op 2 glazen wijn en een sipje whisky na) en het is echt fijner dan wel drinken maar niet zo vreselijk veel zoals jij en ik het lange tijd gedaan hebben @bumperjim. Voor ons is geen enkele slok of glas meer normaal, altijd zit er wat lading op: zal ik vanavond wel of toch maar niet, zal ik nog een of niet, drink ik niet te snel, kijk mij eens langzaam drinken en zo weinig ook, tellen, invullen op je app, tevreden zijn, oh nee toch niet zo tevreden zijn... blablabla, dat gaat maar door. Het is echt oneindig rustig om daar vanaf te zijn en ik mis niks. 🍀

Ga jezelf nou niet aan zitten praten dat je last hebt van dissociatie @Spirit.

❤️🌹🍀Quinn🍀🌹❤️

Wat vreselijk afschuwelijk Quinn. Ik wens je zoveel heling toe en dat je van jezelf kunt houden. Het is nooit jouw schuld geweest, ook niet een piepklein beetje.

Dat is mooi man, dat je dat kunt voelen. Zeker zeggen!

Leef je nu nog steeds met aangezichtspijn? Dat schijnt iets afschuwelijks te zijn. Het is lastig om te leven als je lijf niet meewerkt, daar weet ik inmiddels ook wat van. Ik zou willen dat je ook iets te genieten had i.p.v. je zo te richten op de narigheid van het leven, iets van liefde of lentebloemen, een fietsrit met de wind door je haren... Maar ja, dat zijn dingen waar ik van hou en het zal ook best moeilijk zijn om te genieten als je met veel pijn leeft.

Huh? Maar je doet toch niet anders dan negatief zijn over alles in het leven? Ik noem dat mopperen, maar dat is misschien niet het goede woord.

Ik kom er ook graag even bij zitten Oskar, met mijn tristesse en nog maar een heel klein spoortje moed.

Misschien hou je erg van mopperen en geeft dat zin aan je leven ofzo. Ik weet eigenlijk totaal niet hoe ik op je moet reageren.

@karin123 en @hub02, als ik jullie lees dan vraag ik me soms af waarom jullie nog leven? Zou je er niet liever uitstappen? (Klinkt dat te bot? Ik ben wel echt benieuwd naar het antwoord).

Quinn, ik vind je een held omdat je de moed niet opgeeft, omdat je blijft proberen en omdat je liefde blijft voelen en geven. Schrijf vooral van je af hier, opnieuw en opnieuw en opnieuw als je wilt. Schroom niet, laat het eruit. Je hoeft met onze gevoelens geen rekening te houden, we kunnen er echt wel tegen.

Weet je ook waarom je drank denkt nodig te hebben als je met andere mensen bent?

Alcohol is op dit moment geen probleem, ik drink niet. Bijna niets kunnen al vijf maanden, bijna permanent op bed, dat vind ik moeilijk. Ik balanceer tussen hoop (longcovid is neuroplastisch, er is niet echt iets kapot in mijn lichaam, ik kan en zal genezen en weer voluit leven en daar doe ik alles voor wat ik kan verzinnen) en wanhoop (zoveel mensen zijn al jaren ziek, ik word ook vast nooit meer beter). En ook: wat heeft het allemaal voor zin, dood ga ik toch, wat een gedoe het leven. Maar ook: Gisteren was ik een uurtje als vanouds zo blij, zingend, dansend, grote smile op mijn gezicht. Die vreugde borrelt gewoon op, dan maakt het me geen bal uit of het zin heeft maar vier ik gewoon het leven.

grappig

🍀

Ik kan vaak geen woorden vinden om aan jou te schrijven maar ik denk aan je en ik hoop voor je en wens en gun je het allerbeste.

Welnee joh, alleen al door steun te accepteren geef je iets. Ik wens je mooie momenten toe vandaag.

@Quinn liefff 🥰

Dave, ... oh dat had Yvonne al gezegd 🫣

En ik was zelf met die gast naar zijn huis gegaan omdat hij me uitnodigde voor een kop thee en het voelde al niet echt goed maar hij was zwart en ik dacht dat ik me daardoor wat ongemakkelijk voelde en vond dat ik niet moest discrimineren. Ik negeerde mijn intuïtie, ging vrijwillig zijn huis in en toen werd ik opgesloten enz . Was het dus mijn eigen schuld? NEE! Het is ook niet jouw schuld, doe wat Reacher je aanraadt ook al voelt het nog zo ongemakkelijk. Het is nooit te laat om van jezelf te gaan houden, en het is helemaal niet moeilijk om van jou te houden, daar weten wij alles van.

Je verhaal klinkt voor mij als een excuus om het weer alleen met jezelf op een zuipen te kunnen zetten. Je bent niet zo bijzonder dat jij niks te geven hebt, wat een geklets joh. En al had je niks te geven dan was je nog welkom.