Yana

Ik schreef het pas de ochtend ná jouw trekaanval, volgens mij schreef je er na mijn bericht niets meer over. Anyway, laat gaan, je bent totaal niet verplicht om te reageren en dat het mij niet lekker zat is mijn probleem. Sorry dat ik je ermee lastig viel.

Ik twijfelde wel over m'n woordkeus @Musashi. Vooral het woord 'stom' heb ik tien keer veranderd en toen toch maar gebruikt. Het is lang niet altijd nodig om m'n ongenoegen kenbaar te maken maar ik had vandaag echt geen zin om met die irritatie in mijn buik te blijven zitten, ik heb het al moeilijk genoeg met mezelf.

Fijn @Marjolijn dat je het gelezen hebt, ik hoopte dat jij er iets mee zou kunnen. Ik heb er weleens eerder iets over geschreven maar het lijkt een benadering die niet bij veel mensen aansluit. Voor mij is het dé manier.

Hé @Marjolijn, gisterochtend schreef ik, in antwoord op jouw vraag, een heel verhaal waar ik echt mijn best op heb gedaan. Ik heb geeneens een duimpje voor de moeite van je gekregen, dat vind ik stom.

Wat schrijf je toch mooi, na 1 zin zit ik al helemaal in het verhaal. Veel liefs voor jou en voor c en voor jouw jongen 😍

Fijne dag gewenst @Quinn. Mijn mooie moment van gisteren was het lezen van jouw bericht op je wieiswie.

Nee zeg, stel je voor, je vriend koopt onderweg naar jou even wat flessen wijn en stopt die in de fietstas. Dat kun je natuurlijk niet accepteren hè, logisch 😂

Wat vervelend voelt, daar willen we graag vanaf, we duwen het weg en proberen er uit alle macht vandaan te komen. Maar hoe meer je vecht tegen gedachten of emoties hoe sterker ze worden. Hoe harder je ontwijkt en wegloopt, hoe meer ze zich opdringen. Carl Jung zei het al: "What you resist not only persists, but will grow in size". Ik probeer er anders mee om te gaan door even te gaan zitten met de trek, het te omarmen, er naartoe te bewegen en er een meditatiemoment van te maken. Even totaal voelen hoe het voelt, misschien geeft het ook een sensatie in mijn lichaam, waar zit dat, hoe voelt het. Ik praat er ook tegen: "je bent welkom, ik zal niet van je weglopen, wat wil je me vertellen?" Soms zitten er emoties onder de trek die gevoeld willen worden, dan laat ik die even toe. Bij mij loste de trek dan vaak op in het grote niets, maar ook als dat niet gebeurt is accepteren en er met je volledige aandacht naartoe gaan het beste wat je doen kunt. Je doet dit 5 minuten of 20 minuten en dan laat je het los... neem een groot glas water en ga verder met je leven. Niet rond blijven lopen met "oh, oh, wat heb ik een trek, wat is dit vreselijk", nee, je geeft het oprechte aandacht en dan laat je het los. Ik heb nooit echt iets gelezen van Geurts maar het lijkt me dat hij ook zoiets aanraadt?

toetje voor Quinn...

Heldhaftig dat je die soep dan toch hebt opgegeten @Rosee, als ik in de bewoonde wereld zou wonen zou dat het ideale moment zijn om thais ofzo te laten bezorgen. Neem nu maar een extra lekker toetje, ijs met slagroom en aardbeien is het hier 😋

Slecht slapen is vreselijk. Wat heb je allemaal al geprobeerd? Als je moeite hebt met in slaap vallen kan ik yoga nidra aanraden. Installeer bijvoorbeeld de gratis app insight timer, telefoon naast je bed met een begeleide yoga Nidra (lichaamsscan) in het Engels of Nederlands en dan lekker in slaap vallen, je hoeft je telefoon niet uit te zetten, er komen geen reclames.

@bumperjim ❤️

Ben je de nacht nog redelijk doorgekomen @Marjolijn of was het erg zwaar?

Goed bezig @Kaatjemama, knap om je zo staande te houden tussen de drinkers. Hopelijk kun je nu genieten van je frisse hoofd terwijl de rest zich voortsleept met een kater in het lijf.

Die frustratie-intolerantie zal voor jou dan ook aanleiding zijn om aan de alcohol te gaan @bumperjim? Even naar bed is dan allicht een betere strategie. Ik hoop dat je je weer wat relaxter voelt nu, 't is zondag, ga maar wat leuks doen 🍀

Vrouwen hebben meer kans op longcovid, volgens sommige onderzoeken zelfs 2x zoveel als mannen in mijn leeftijdsgroep. Stom.

Brrr @Marjolijn, dat klinkt ook niet als een feestje. Waarom niet en waarom toch wel?

Je hebt gelijk @Bob, ik zie nu pas dat ik hetzelfde 'probleem' heb bij Facebook enzo. Lag inderdaad aan een instelling in mijn browser.

Wat heb jij voor gezondheidsproblemen als ik vragen mag, Marjolijn? (Ik typte Marjolijk, maar zo ver is het gelukkig nog niet 😁)

Ik schrijf hier altijd op mijn phone maar nu ben ik op de laptop bezig en dan verschijnt er onder bijna ieder woord dat ik hier typ een rood kringellijntje, alsof de spellingcontrole op een andere taal staat? Iemand een idee hoe ik dat opgelost krijg?

Ach toch, dat arme jongetje dat je was. Jank er maar om en schreeuw het van je af. Godzijdank ben je nu veilig. Zachte knuffel (altijd alleen maar als jij dat wilt).

Zeker gezellig @hub02 Dankje Etty, ik hoop voorlopig geen artsen meer nodig te hebben. Voor mijn longcovid raadpleeg ik in ieder geval geen artsen meer, die proberen me alleen maar aan te praten dat er van alles mis is met mijn lijf terwijl dat helemaal zo zeker niet is. Verder experimenteren ze op me met medicatie (angstremmers, anti-psychotica, anti-depressiva), die zouden allemaal helpen tegen de covidsymtomen en inmiddels zit ik dus vast aan oxazepam. In het begin haalde dat zeker de scherpe randjes van een paar hevige symptomen die ik had maar nu zit ik er aan vast. Ik probeerde laatst een mg minder per dag te nemen en ik kon niet geloven wat me overkwam, na een week was ik een emotioneel wrak in volslagen paniek. Dat gaat nog wat worden om daar weer vanaf te komen, nou ja, eerst maar eens stabiel gezond worden, dan zie ik wel verder. Volgens mij is mijn lichaam weer gezond maar heeft die covidinfectie mijn zenuwstelsel in de alarmstand gezet (en terecht, want het was heftig). Het probleem is nu dat mijn zenuwstelsel de weg terug naar de veilige modus nog niet kan vinden. Daar kan ik zelf bij helpen door mijn brein gerust te stellen, er moeten weer andere neuropaden van veiligheid aangelegd worden want de symptomen zorgen steeds voor angst en angst zet mijn zenuwstelsel nog meer op scherp en dat zorgt voor nog meer symptomen en dat creeert weer meer angst enz. enz. enz. Ik ben dus enthousiast bezig om een weg te vinden met mijn gedachtes en mijn angst en andere emoties die in de weg staan. Ik geloof dat daar de sleutel ligt en gelukkig is daar veel interessants over te vinden op internet.

Dat vind ik verdrietig om te lezen, ik krijg gewoon zin om jouw moeder te worden (al ben ik waarschijnlijk jonger dan jij). Gek genoeg is het ook weer een last om een moeder te hebben die lijdt als jij het moeilijk hebt, dan zit je zelf al zo in de put en dan heb je ook nog een huilende moeder om je om te bekommeren.

Er zijn ook goeie, meelevende artsen. Dat zijn denk ik vooral de mensen die zelf weten hoe weinig ze weten.

Over dokters zou ik nog wel even door kunnen gaan, de onmenselijk verschrikkelijke dingen die ze mijn moeder hebben aangedaan en nooit een spoortje van spijt of schuldgevoel te merken, glashard liegen, dat wel. Gewetenloze slagers zitten ertussen.