bumperjim

Pff en BJ maar denken dat hij alles al begrepen had met zn boekje. DIT. Dit is de burnout. En mn hond is de kanarie in de kolenmijn. Als ik begin me te ergeren aan mn hond zit ik al in het gele gebied. Ik zag het gebeuren gisteren maar kon het niet stoppen. En toen stopte mn lichaam. Wat eeen leermoment.

Oh wat een crisis gisteravond. Ik lag in bed, in gedachten zag ik mn hoofd en elke haar was een gedachte. En ze kwamen allemaal tegelijk. En allemaal stressgedachtes. Onmogelijk te stoppen. Wat een delirium. Tot middernacht toen kreeg ik eindelijk een idee. Met mn laatste krachten het album Colour the small one van Sia opgezet. Heel zachtjes en op repeat de hele nacht door. Heerlijk rustig album en ik heb meegeademd met de akkoorden. Zo viel ik tegen 3 uur eindelijk in slaap tot 5:30.

Mogge mijn beurt om een k nacht gehad tr hebben

Heb trouwens nu een boek Nooit meer burnout! van Anita Roelands, wat ik erg helder, simpel gestructreerd en pedagogisch vind. Echt een aanrader. Heb al een paar dingen geleerd in het eerste deel de basis, zeg maar gewoon de levenshygiëne. Bij burnout zeker niet de halve of de hele dag in bed blijven. Dat deed ik eerst maar daar word je niet beter van en slaap je ‘s nachts slechter door. Lekker regelmatig naar buiten, af en toe met mate sporten, en telkens 1 activiteit die je leuk vindt en die ga je dan ook direct doen, niet te lang en daarna ontspannen. ‘s Avonds geen schermpjes maar bv meditatie. Mijn hele dagritme nu overhoop maar t is wel beter zo denk ik.

Geen wolkje te zien. 4 graden en de bedoeling is straks 14. Dat allemaal dankzij de harde wind van gisteren.

Hi @Smaragd op die vrije dagen drink je dan altijd het maximum volgens je plan, of overkomt het je ook wel eens dat je denkt, vandaag doe ik ff niet mee, ik heb helemaal geen zin in alcohol, aan mijn lijf geen polonaise doe mij maar een jus?

Hoe je t ook wendt of keert @Lika haar verslaving en mijn burnout zijn ergens wel gerelateerd, ook al had ik dat er niet zo verwijtend uit moeten gooien. Als ik haar zie met de ipad is dat voor mij gewoon een stressor en daar moet ik anders mee omgaan. Mee omgaan überhaupt Bepaalde collega’s zouden ook niet accepteren als ik ze ineens toeblaf Jij bent voor mij een stressor!!! Terwijl dat wel zo is. Maar tegen collega’s wil je graag een beetje correct blijven. Tegen je partner hoeft dat niet om een of andere reden???

Ja je zegt het

Nee nee, elke keer een stapje dichterbij een scheiding bedoel ik. Althans dat voelt zo. In werkelijkheid is het natuurlijk niet zo wiskundig. Nee geen begeleiding nu, het ging heel goed, ik heb dit er nu uitgefloept maar ik ben nu echt niet in mn normale doen, heb ik haar ook al gezegd. Hoop dat ze dat begrijpt.

Ja ze voelt zich zeer zeker schuldig, vandaag werkt ze zich een slag in de rondte. Wat vergeven betreft, ik heb er zelf nooit veel moeite mee om MEZELF te vergeven als ik er wat uitfloep maar zij wel helaas.

@jopie

Myep. Volgende hoofstuk is nu weer dat we weer in scheiding liggen vanwege die vervloekte ipad. Als je crepeert onder het werk en je zit thuis met een burnout terwijl de ander 5, 6 of misschien wel meer uur per dag op de bank zit van die k spelletjes te doen, dag in dag uit, dan kan ik dat wel een tijdje accepteren maar dan vliegt het er ineens uit. En das nu weer Shoot me. En nu wil ze weer weg, appartement zoeken, scheiden. Dat is al een keer of 10 zo gegaan en nooit gebeurd, maar elke keer komen we een stapje dichterbij heb ik het gevoel. Ik zei, om precies te zijn, dat ik denk dat 1 van de factoren die meespeelt in mn burnout is dat als ik haar zoveel uren zie niksen, dat mij dat het gevoel geeft dat ik al die uren ook nog goed moet maken. In huis, in de tuin, noem maar op. Want er is zo veel dat zou moeten gebeuren en nooit gebeurt. Had ik natuurlijk niet moeten zeggen maar t voelt wel zo, terecht of onterecht.

Holy mackerel wat heb ik lekker gelopen vanochtend. En daarna goed geslapen. Wordt wat rustiger in de kop.

Goeiemorgen

Denk dak dat maar even doe ja. Als ze me een mailtje sturen, zien ze dat ik ziek ben, maar heb niet aan de telefoon gedacht. Het is zowel mn werk als privé nummer. Maar mn Echte Vrienden kennen de vaste lijn Dit gebeurt overigens heel zelden hoor, dat ze in het weekend bellen. Als ik niet ziek was geweest had ik wel ff opgepakt want het is wel een aardige dame. Als het een kozak was kon hij de hele zondag blijven proberen

Yep. Derde telefoontje van klant vandaag. Ik betwijfelde ff of het wel zondag was vandaag. Maar ik sta op do not disturb, ik laat ze allemaal gaan, surrie heur! Ze zitten vast met een probleem. Dit is een test voor me geloof ik

Ja piekeren is een duidelijk signaal. Ik verdenk eigenlijk mezelf ervan dat ik deze burnout, waar ik in een toch nog wel vroeg stadium heb ingegrepen (want niet zo ontzettend total loss als sommige collega’s of mn zus bv, en waar ik stiekem een beetje trots op ben) ook weer probeer op te lossen op de meest perfecte professionele manier en in recordtijd. Misschien moet ik dáár ook mee stoppen ik zit dieper in de prut dan ik zelf zie, daar hou ik het maar ff op.

Bedankt allen, ik krijg hier altijd zulke interessante feedback! En ja @Bob ik krijg de piekermachine niet uitgeschakeld voorlopig, maar ik denk dat ie vanzelf uitraast als ik maar rust blijf nemen.

Ik denk dat als we de 100 halen, dan hebben we dit hele spelletje dat leven heet, eindelijk door. Maar dan ben je zo oud dat t alleen nog maar kan doorgeven aan de nieuwe generatie. En die begrijpen het dan nog niet

Ik ben weer een beetje gevorderd in de reflectie. Ik heb dagenlang zitten piekeren of ik vol in conflict zou gaan met de directie, met de vuist op tafel, zeggen dat ze dan maar iemand anders op mn functie moeten zetten, dreigen dat ik er ook zomaar vandoor zou kunnen gaan. Of, alternatief, liever low profile spelen, geen schepen achter me verbranden, vriendelijk ja zeggen en dan nee doen. Zoals Einstein zei, geluk is x+y+z waarin x=work, y=play, z=keeping you mouth shut. Gewoon doen wat ik zelf wil. Maar ook dat zijn weer produkten van het brein. Verzonnen scenarios waar ik dagenlang in ronddraai zonder enig resultaat. Het gaat helemaal niet om conflict aangaan of subtiel niet gehoorzamen. Dat is (a) niet aan de orde en (b) niet stressverlagend. Het gaat om assertief nee zeggen wanneer het nodig is. Daar zou ik eens mee moeten beginnen. En beter voor mezelf zorgen. En stoppen met al die hoge verwachtingen en "regeltjes" waar ik me aan moet houden. Gewoon veel simpeler.

Misschien ben je nu juist wel normaal met je emoties, nu je gestopt bent. Is dit het begin van je rouwproces.

Ja das het interessante van stoppen dat je eindelijk jezelf eens tegenkomt. En dat jezelf wel eens een trap onder de k kan gebruiken. Of juist wat extra liefde. Iig, je gaat met jezelf aan de slag. Ipv dan maar weer als een zoutzak bezopen op de bank te hangen tot je 60 bent en overlijdt.

Doe ik. Heb al gemountainbiked vanochtend. En dan heb ik weer een schuldgevoel omdat ik de hond niet meeneem. Zie je er spoort nog van alles niet maar de mtb is van mij. Heb de hond wel eens meegenomen maar dat is een hoop gedoe. Ik zit altijd heerlijk aan alles en niks te denken op de fiets en dat lukt niet als die hond er steeds voor langs loopt. Moet weer ff mezelf op de 1e plaats krijgen. Maar ik zal nu ff een rondje maken met de hond. Tis ongeveer droog...

Als je stopt met alcohol is je alcoholprobleem opgelost, baby niet alle andere. Hoewel alles met alles te maken heeft natuurlijk, maar als zonder alcohol je leven automatisch een paradijs was geweest, dan was je niet begonnen met drinken, wel dan? Alcohol is verdoven. Verdoof je niet meer, dan gebeurt er van alles maar niet alles wordt fantaaasties. Stoppen met alcohol is een begin en geen eindbestemming. Maar zonder begin is er nooit een eindbestemming. nou heb ik wel weer genoeg wijsheden gespuid. Dit is alles wat ik ervan weet

Oh wow wat een circus joh!! Lijkt me ook heerlijk om te doen.